Wijsheid 16
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Daarom werden zij door zulke dieren naar verdienste gestraft, En door een menigte ongedierte gekweld;
1For these things, and by the like things to these, they were worthily punished, and were destroyed by a multitude of beasts.
2Maar in plaats van die straf deedt Gij goed aan uw volk: Toen Gij als ongewone spijs voor hun gretige honger Hun de kwartel als voedsel hebt bezorgd.
2Instead of which punishment, dealing well with thy people, thou gavest them their desire of delicious food, of a new taste, preparing for them quails for their meat:
3Want als de anderen begeerden te eten, Moest door de afschuw voor hetgeen op hen neerkwam Zelfs de natuurlijke honger vergaan; Terwijl dezen na een kortstondig gebrek Zelfs een wonderbaar voedsel ontvingen.
3To the end that they indeed desiring food, by means of those things that were shewn and sent among them, might loathe even that which was necessary to satisfy their desire. But these, after suffering want for a short time, tasted a new meat.
4Voor die verdrukkers moest onvermijdelijk gebrek ontstaan, Maar hùn werd enkel getoond, hoe hun vijanden werden bestraft.
4For it was requisite that inevitable destruction should come upon them that exercised tyranny: but to these it should only be shewn how their enemies were destroyed.
5Ja, toen hèn de grimmige woede van dieren overviel, En zij door de beet van kronkelende slangen vergingen, Bleef uw toorn toch niet eindeloos duren.
5For when the fierce rage of beasts came upon these, they were destroyed with the bitings of crooked serpents.
6Zij werden ter waarschuwing een tijdlang verschrikt, Maar ontvingen een reddend symbool, Om aan de geboden van uw wet te worden herinnerd.
6But thy wrath endured not for ever, but they were troubled for a short time for their correction, having a sign of salvation to put them in remembrance of the commandment of thy law.
7Want wie er naar keek, werd niet gered door wat hij zag, Maar door U, den Redder van allen;
7For he that turned to it, was not healed by that which he saw, but by thee the Saviour of all.
8En daardoor hebt Gij onze vijanden bewezen, Dat Gij het zijt, die uit alle nood bevrijdt.
8And in this thou didst shew to our enemies, that thou art he who deliverest from all evil.
9Want de anderen werden gedood door de beet van sprinkhaan en vlieg, En voor hèn werd geen genezing gevonden, Omdat ze verdiend hadden, zó te worden gestraft.
9For the bitings of locusts, and of flies killed them, and there was found no remedy for their life: because they were worthy to be destroyed by such things.
10Maar uw kinderen kon de tand van giftige slangen niet deren; Want uw ontferming kwam tussenbeiden, om hen te genezen.
10But not even the teeth of venomous serpents overcame thy children: for thy mercy came and healed them.
11Al werden zij gestoken, om ze te herinneren aan uw geboden, Toch werden zij terstond weer gered, Opdat zij niet uw geboden geheel en al zouden vergeten, En niet van uw goedheid zouden worden verstoken.
11For they were examined for the remembrance of thy words, and were quickly healed, lest falling into deep forgetfulness, they might not be able to use thy help.
12Neen, geen kruid was het, geen pleister, die hen genas, Maar uw woord, Heer, dat alles geneest;
12For it was neither herb, nor mollifying plaster that healed them, but thy word, O Lord, which healeth all things.
13Gij toch hebt macht over leven en dood, Gij voert naar de poorten van het dodenrijk af, en brengt weer omhoog.
13For it is thou, O Lord, that hast power of life and death, and leadest down to the gates of death, and bringest back again:
14Een mens daarentegen kan in zijn boosheid wel doden, Maar de geest, die ontvlood, niet doen keren, En geen buitgemaakte ziel weer bevrijden.
14A man indeed killeth through malice, and when the spirit is gone forth, it shall not return, neither shall he call back the soul that is received:
15Onmogelijk is het, uw hand te ontvluchten!
15But it is impossible to escape thy hand.
16Want de goddelozen, die weigerden, U te erkennen, Werden door de kracht van uw arm getuchtigd, Door hevige regen en hagel en verschrikkelijk onweer vervolgd, Of door het vuur van de bliksem verteerd. Ja, nog wonderlijker: in het alles blussende water Woedde het vuur met ongewone kracht. Ja, de schepping strijdt voor de rechtvaardigen!
16For the wicked that denied to know thee, were scourged by the strength of thy arm, being persecuted by strange waters, and hail, and rain, and consumed by fire.
no verse 17 in this text
17And which was wonderful, in water, which extinguisheth all things, the fire had more force: for the world fighteth for the just.
18Want nu eens werd het vuur getemperd, Om het ongedierte niet te verbranden, Dat was losgelaten op de zondaars, Opdat ze heel duidelijk zouden begrijpen, Dat ze door Gods oordeel werden vervolgd;
18For at one time, the fire was mitigated, that the beasts which were sent against the wicked might not be burned, but that they might see and perceive that they were persecuted by the judgment of God.
19Dan weer brandde het, midden in water boven zijn kracht, Om de gewassen van het zondige land te vernielen. Uw volk daarentegen hebt Gij met Engelenspijze gevoed,
19And at another time the fire, above its own power, burned in the midst of water, to destroy the fruits of a wicked land.
20En zonder moeite toebereid brood uit de hemel gezonden, Dat alle geneugten bood en ieders smaak voldeed.
20Instead of which things thou didst feed thy people with the food of angels, and gavest them bread from heaven prepared without labour; having in it all that is delicious, and the sweetness of every taste.
21Want uw gave openbaarde uw goedheid jegens uw kinderen, Doordat zij de begeerte voldeed van wie ze genoot, En veranderde in wat men verlangde.
21For thy sustenance shewed thy sweetness to thy children, and serving every man’s will, it was turned to what every man liked.
22Sneeuw en ijs weerstonden het vuur en smolten niet, Opdat men zou begrijpen, dat de oogst der vijanden werd verteerd Door het vuur, dat in de hagel vlamde, En in de stortbuien heen en weer flitste;
22But snow and ice endured the force of fire, and melted not: that they might know that fire burning in the hail and flashing in the rain destroyed the fruits of the enemies.
23Terwijl het van de andere kant zijn eigen kracht vergat, Opdat de rechtvaardigen voedsel zouden hebben.
23But this same again, that the just might be nourished, did even forget its own strength.
24Want de natuur is onderdanig aan U, die haar schiep; Zij spant zich in tot bestraffing der zondaars, Maar matigt zich, om wel te doen aan wie zich verlaten op U.
24For the creature serving thee the Creator, is made fierce against the unjust for their punishment; and abateth its strength for the benefit of them that trust in thee.
25Daarom heeft zij ook toen zich in alles geplooid, Uw alvoedende gave gediend, zoals de gebruikers het wensten:
25Therefore even then it was transformed into all things, and was obedient to thy grace that nourisheth all, according to the will of them that desired it of thee.
26Opdat uw zonen, die Gij liefhadt, Heer, zouden leren, Dat niet de soorten van vruchten de mensen voeden, Maar dat uw woord onderhoudt, wie op U betrouwt.
26That thy children, O Lord, whom thou lovedst, might know that it is not the growing of fruits that nourisheth men, but thy word preserveth them that believe in thee:
27Want ofschoon het door het vuur niet kon worden verteerd, Smolt het bij de warmte van een vluchtige zonnestraal weg.
27For that which could not be destroyed by fire, being warmed with a little sunbeam presently melted away:
28Zo moest men inzien, dat men U vóór zonsopgang moet danken, En vóór de komst van het licht voor U moet verschijnen.
28That it might be known to all, that we ought to prevent the sun to bless thee, and adore thee at the dawning of the light.
29Want de hoop van ondankbaren smelt als rijp in de winter, Stroomt weg als water, dat nergens toe dient.
29For the hope of the unthankful shall melt away as the winter’s ice, and shall run off as unprofitable water.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.