Wijsheid 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Beter kinderloosheid, verbonden met deugd; Want deze blijft onsterfelijk in de herinnering, Daar zij geacht wordt door God en de mensen.
1O how beautiful is the chaste generation with glory: for the memory thereof is immortal: because it is known both with God and with men.
2Zolang zij er is, volgt men haar na, En is zij heengegaan, men voelt het gemis; Voor eeuwig triomfeert zij, de lauwerkrans dragend, Omdat zij door smetteloos strijden de kamp heeft gewonnen.
2When it is present, they imitate it: and they desire it when it hath withdrawn itself, and it triumpheth crowned for ever, winning the reward of undefiled conflicts.
3Maar het grote kindertal zal den zondaar niet baten: Door de onechte spruiten slaat het geen diepe wortels. En kan het geen vaste grondslag vinden.
3But the multiplied brood of the wicked shall not thrive, and bastard slips shall not take deep root, nor any fast foundation.
4Al schiet het ook een tijdlang nieuwe loten, Het staat toch niet vast, en wordt geschud door de storm; En door de kracht van de winden wordt het ontworteld.
4And if they flourish in branches for a time, yet standing not fast, they shall be shaken with the wind, and through the force of winds they shall be rooted out.
5Aan alle kanten worden zijn jonge loten gebroken, Hun vrucht is ongenietbaar, te wrang om te eten, En nergens voor te gebruiken.
5For the branches not being perfect, shall be broken, and their fruits shall be unprofitable, and sour to eat, and fit for nothing.
6Ja, kinderen, uit zondige omgang geboren, Getuigen bij het oordeel tegen het misdrijf der ouders.
6For the children that are born of unlawful beds, are witnesses of wickedness against their parents in their trial.
7Maar de vrome vindt rust, al sterft hij vroeg.
7But the just man, if he be prevented with death, shall be in rest.
8Want niet om lange levensduur is de ouderdom eervol, Niet naar het aantal der jaren wordt hij berekend;
8For venerable old age is not that of long time, nor counted by the number of years: but the understanding of a man is grey hairs.
9Maar wijsheid is voor de mensen grijze haren, Een smetteloos leven hoge ouderdom.
9And a spotless life is old age.
10Daar hij Gode welgevallig was, werd hij bemind, Daar hij tussen zondaars leefde, werd hij opgenomen:
10He pleased God and was beloved, and living among sinners he was translated.
11Weggerukt, opdat het kwaad niet zijn geest zou bederven, Of bedrog niet zijn ziel zou verleiden.
11He was taken away lest wickedness should alter his understanding, or deceit beguile his soul.
12Want de betovering van het kwaad verduistert het goede, En de roes der lusten bederft de onschuldige geest.
12For the bewitching of vanity obscureth good things, and the wandering of concupiscence overturneth the innocent mind.
13Vroeg voleindigd, heeft hij vele jaren bereikt;
13Being made perfect in a short space, he fulfilled a long time:
14Want zijn ziel was den Heer welgevallig, En daarom nam Hij hem ijlings weg uit het kwaad. Maar de mensen, die het zagen, verstonden het niet, En kwamen niet op de gedachte:
14For his soul pleased God: therefore he hastened to bring him out of the midst of iniquities: but the people see this, and understand not, nor lay up such things in their hearts:
15Dat over zijn geliefden genade en erbarming komen, En zegenrijke vergelding over zijn heiligen.
15That the grace of God, and his mercy is with his saints, and that he hath respect to his chosen.
16Maar de vrome stelt zijn dood boven het leven der bozen, Zijn vroeg beëindigde jeugd boven de hoge ouderdom der zondaars.
16But the just that is dead, condemneth the wicked that are living, and youth soon ended, the long life of the unjust.
17Want dezen zien wel het eind van den wijze, Maar begrijpen niet, wat de Heer met hem voor heeft, En waarom Hij hem in veiligheid bracht.
17For they shall see the end of the wise man, and shall not understand what God hath designed for him, and why the Lord hath set him in safety.
18Ze zien het en geven hun verachting te kennen, Maar de Heer lacht ze uit.
18They shall see him, and shall despise him: but the Lord shall laugh them to scorn.
19Eens toch worden ze een eerloos lijk, Een spot onder de doden voor eeuwig; Want Hij slaat ze ter aarde neer in verstomming, En rukt ze van hun grondvesten los. Dan worden ze geheel weggevaagd; Ze zullen pijn moeten lijden, En hun gedachtenis zal vergaan.
19And they shall fall after this without honour, and be a reproach among the dead for ever: for he shall burst them puffed up and speechless, and shall shake them from the foundations, and they shall be utterly laid waste: they shall be in sorrow, and their memory shall perish.
20Bij de afrekening van hun zonden verschijnen ze met angst, En hun eigen misdaden treden als getuigen tegen hen op.
20They shall come with fear at the thought of their sins, and their iniquities shall stand against them to convict them.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.