Genesis 49
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Daarna riep Jakob zijn zonen en sprak: Verzamelt u en ik zal u verkonden, Wat u in de verre toekomst geschiedt.
1Jacó chamou seus filhos, e disse: “Reúnam-se, para que eu lhes anuncie o que acontecerá a vocês nos dias que virão.
2Komt bijeen en luistert, zonen van Jakob; Hoort naar Israël, uw vader!
2Ajuntem-se e ouçam, filhos de Jacó. Ouçam a Israel, seu pai.
3Ruben, gij mijn eerstgeborene, Mijn kracht en eersteling van mijn mannelijke rijpheid: De eerste moest ge in hoogheid zijn, De eerste in macht.
3“Rúben, você é meu primogênito, meu vigor e o princípio da minha força, excelente em dignidade e excelente em poder.
4Maar ge zijt een schuimende beek, Gij zult die voorrang niet hebben: Want ge hebt het bed van uw vader beklommen, Toen mijn sponde ontwijd.
4Fervendo como a água, você não terá a primazia, porque você subiu à cama do seu pai, e então a profanou. Ele subiu ao meu leito.
5Simeon en Levi, echte broers: List en geweld zijn hun zwaarden:
5“Simeão e Levi são irmãos. Suas espadas são armas de violência.
6Mijn geest wil in hun plannen niet treden, Mijn hart heeft geen deel aan hun raad. Want in hun toorn hebben zij mannen verslagen, In hun moedwil stieren verminkt!
6Minha alma, não entre no conselho deles. Minha glória, não se una à assembleia deles; pois em sua ira mataram homens. Em sua obstinação, cortaram os tendões de bois.
7Vervloekt hun toorn, zo heftig, Hun gramschap, zo fel: Ik zal ze verdelen in Jakob, Ze verstrooien in Israël!
7Maldita seja a sua ira, porque foi feroz; e o seu furor, porque foi cruel. Eu os dividirei em Jacó, e os espalharei em Israel.
8Juda, u prijzen uw broeders; Uw hand drukt op de nek van uw vijand, De zonen van uw vader buigen zich voor u neer!
8“Judá, seus irmãos o louvarão. Sua mão estará sobre o pescoço de seus inimigos. Os filhos de seu pai se curvarão diante de você.
9Juda, als een leeuwenwelp Stijgt gij omhoog na de buit, mijn zoon! Hij kromt zich, hij vlijt zich neer als een leeuw, En als een leeuwin: wie durft hem wekken?
9Judá é um filhote de leão. Da presa, meu filho, você subiu. Ele se abaixou, ele se deitou como um leão, como uma leoa. Quem o despertará?
10De schepter zal van Juda niet wijken, De staf niet tussen zijn voeten, Totdat Hij komt, wien ze behoort, En voor wien de volken zich bukken.
10O cetro não se apartará de Judá, nem o bastão de governante de entre seus pés, até que venha aquele a quem pertence. A ele os povos obedecerão.
11Dan bindt hij zijn lastdier aan de wijnstok, Het veulen van zijn ezelin aan de wingerd; Dan wast hij zijn kleren in wijn, En in het druivensap zijn gewaad;
11Amarrando o seu jumentinho à videira, a cria da sua jumenta à videira seleta, ele lavou suas roupas no vinho, seus mantos no sangue das uvas.
12Van wijn worden zijn ogen dan donker, Van de melk zijn tanden wit!
12Seus olhos serão vermelhos de vinho, seus dentes brancos de leite.
13Zabulon woont langs de oever der zee, En aan het strand bij de schepen; Hij keert Sidon de rug toe!
13“Zebulom habitará no porto do mar. Ele será um porto para navios. Sua fronteira chegará até Sidom.
14Issakar is een bonkige ezel, Die tussen de kudde blijft liggen;
14“Issacar é um jumento forte, deitado entre os alforjes.
15Daar hij het rusten heerlijk vindt, En lieflijk het land: Kromt hij zijn rug om te dragen, En verricht hij slavendienst!
15Ele viu um lugar de descanso, que era bom, a terra, que era agradável. Ele inclina o seu ombro para a carga, e se torna um servo fazendo trabalho forçado.
16Dan richt zijn volk Als een van Israëls stammen.
16“Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17Dan is een slang op de weg, Een adder op het pad; Hij bijt het paard in de hielen, En zijn berijder slaat achterover.
17Dã será uma serpente no caminho, uma víbora na trilha, que morde os calcanhares do cavalo, para que o seu cavaleiro caia para trás.
18-
18Eu tenho esperado pela tua salvação, SENHOR.
19Gad: roverbenden stormen op hem aan, Maar hij zit hen op de hielen!
19“Uma tropa pressionará Gade, mas ele pressionará o calcanhar deles.
20Aser: heerlijk is zijn brood, Hij biedt koninklijke lekkernijen.
20“A comida de Aser será rica. Ele produzirá iguarias reais.
21Neftali: een wijdvertakte terebint, Die een prachtige kruin draagt!
21“Naftali é uma gazela solta, que dá à luz lindos filhotes.
22Een jonge vruchtboom is Josef, Een jonge vruchtboom aan de bron: Zijn ranken klimmen over de muur.
22“José é uma videira frutífera, uma videira frutífera junto a uma fonte. Seus ramos se estendem sobre o muro.
23Hoe men hem uitdaagt en tart, Hoe de boogschutters hem ook bekampen:
23Os flecheiros o amarguraram severamente, atiraram nele e o perseguiram:
24Zijn boog blijft sterk, De spieren van zijn arm blijven lenig: Door de hulp van den Sterke van Jakob, Door de Naam van zijn Hoeder, Israëls Rots!
24Mas o seu arco permaneceu forte. Os braços de suas mãos foram fortalecidos, pelas mãos do Poderoso de Jacó, (de onde é o pastor, a pedra de Israel),
25Van den God van uw vader, die u helpt, Van den almachtigen God, die u zegent: Stromen zegeningen van de hemel daarboven, Zegeningen van de diepten beneden, Zegeningen van borsten en schoot,
25sim, pelo Deus de seu pai, que o ajudará, pelo Todo-Poderoso, que o abençoará, com bênçãos do céu acima, bênçãos das profundezas que jazem embaixo, bênçãos dos seios e do ventre.
26Zegeningen van uw vader! Ze gaan de zegeningen der oude bergen te boven, De kostbare gaven der eeuwige heuvelen; Zij dalen op het hoofd van Josef neer, Op de schedel van den vorst zijner broeders.
26As bênçãos de seu pai prevaleceram sobre as bênçãos de meus antepassados, além dos limites das colinas antigas. Elas estarão sobre a cabeça de José, sobre o alto da cabeça daquele que é separado de seus irmãos.
27Benjamin is een roofgierige wolf. Des morgens verslindt hij de buit, En des avonds verdeelt hij de roof!
27“Benjamim é um lobo voraz. Pela manhã ele devorará a presa. À tarde ele dividirá o despojo.”
28Dit zijn al de stammen van Israël, twaalf in getal. En zo sprak hun vader hen toe, toen hij hen zegende, en ieder van hen zijn bijzondere zegen verleende.
28Todas estas são as doze tribos de Israel, e foi isso que o pai deles lhes falou, e os abençoou. Ele abençoou a cada um de acordo com a sua própria bênção.
29Daarna gaf Jakob hun het volgende bevel: Wanneer ik bij mijn volk ben verzameld, begraaft mij dan bij mijn vaderen in de grot, op de akker van Efron, den Chittiet.
29Ele os instruiu, e lhes disse: “Estou para ser reunido ao meu povo. Sepultem-me com meus pais na caverna que está no campo de Efrom, o hitita,
30Het is de grot op de akker van Makpela, ten oosten van Mamre, in het land Kanaän; de akker, die Abraham als een familiegraf van Efron, den Chittiet, heeft gekocht.
30na caverna que está no campo de Macpela, que fica em frente a Manre, na terra de Canaã, a qual Abraão comprou com o campo de Efrom, o hitita, como propriedade para sepultura.
31Daar heeft men Abraham en zijn vrouw Sara begraven; daar heeft men Isaäk met zijn vrouw Rebekka begraven; en daar heb ik ook Lea begraven.
31Lá sepultaram Abraão e Sara, sua mulher. Lá sepultaram Isaque e Rebeca, sua mulher, e lá eu sepultei Lia:
32Het is het stuk land, dat van de zonen van Chet is gekocht met de grot, die erop ligt.
32o campo e a caverna que nele está, que foram comprados dos filhos de Hete.”
33Toen Jakob de opdracht aan zijn zonen ten einde had gebracht, trok hij zijn voeten terug op het bed, gaf de geest en werd verzameld bij zijn volk.
33Quando Jacó terminou de dar instruções aos seus filhos, ele recolheu os pés na cama, deu seu último suspiro e foi reunido ao seu povo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.