Genesis 48
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Enige tijd later berichtte men Josef: Uw vader is ziek. Terstond ging hij naar Jakob, en nam zijn beide zonen, Manasse en Efraïm, met zich mee.
1Depois destas coisas, disseram a José: “Eis que o seu pai está doente.” Então ele levou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2Toen men Jakob vertelde, dat zijn zoon Josef was gekomen, verzamelde Israël zijn laatste krachten, en richtte zich in zijn bed overeind.
2Alguém avisou a Jacó, dizendo: “Eis que o seu filho José está vindo até você.” Então Israel reuniu suas forças e sentou-se na cama.
3En Jakob sprak tot Josef: De almachtige God is mij te Loez in het land Kanaän verschenen, en heeft mij gezegend.
3Jacó disse a José: “O Deus Todo-Poderoso apareceu a mim em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4Hij heeft mij gezegd: Ik zal u vruchtbaar en talrijk maken, u tot een schaar van volken doen groeien, en dit land aan uw nageslacht schenken tot een eeuwig bezit.
4e me disse: 'Eis que eu o farei frutificar e o multiplicarei, e farei de você uma multidão de povos, e darei esta terra à sua descendência depois de você como propriedade perpétua.'
5Welnu, uw beide zonen, die u in Egypte geboren zijn, voordat ik tot u in Egypte kwam, Efraïm en Manasse, gelden als zonen van mij; Efraïm en Manasse staan voor mij gelijk met Ruben en Simeon.
5Agora, os seus dois filhos, que nasceram a você na terra do Egito antes de eu vir até você no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão.
6Maar de kinderen, die ge na hen zult krijgen, zullen de uwen zijn, en onder de naam van hun broeders hun erfdeel ontvangen.
6Os filhos que você gerar depois deles serão seus. Eles serão chamados pelo nome dos seus irmãos na sua herança.
7Want toen ik uit Paddan-Aram kwam, is uw moeder Rachel in het land Kanaän op enige afstand van Efráta mij ontvallen, en heb ik haar op de weg naar Efráta, dat nu Betlehem heet, moeten begraven.
7Quanto a mim, quando eu vinha de Padã, Raquel morreu ao meu lado na terra de Canaã, no caminho, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho para Efrata (que é Belém).”
8Toen Israël de zonen van Josef bemerkte, sprak hij: Wie hebt ge daar?
8Israel viu os filhos de José e perguntou: “Quem são estes?”
9Josef gaf zijn vader ten antwoord: Het zijn mijn zonen, die God mij hier heeft gegeven. Hij zeide: Breng ze bij mij; ik wil ze zegenen.
9José respondeu ao seu pai: “Eles são os meus filhos, que Deus me deu aqui.” Ele disse: “Por favor, traga-os a mim, e eu os abençoarei.”
10Want de ogen van Israël waren verzwakt van ouderdom, zodat hij niet kon zien. Toen Josef ze dus dicht bij hem had gebracht, kuste en omhelsde hij hen.
10Ora, os olhos de Israel estavam fracos por causa da velhice, de modo que ele não podia ver bem. José os aproximou dele; e ele os beijou e os abraçou.
11En Israël sprak tot Josef: Ik had niet gedacht, dat ik u nog zou weerzien; en zie, nu laat God mij nog uw kinderen aanschouwen.
11Israel disse a José: “Eu não pensava que veria o seu rosto, e eis que Deus me permitiu ver também a sua descendência.”
12Nu nam Josef ze van zijn knieën weg, en zij bogen zich ter aarde neer.
12José os tirou de entre os joelhos dele, e inclinou-se com o rosto em terra.
13Dan nam Josef hen bij de hand: Efraïm bij de rechterhand, dus links van Israël; Manasse bij de linkerhand, dus rechts van Israël; zo plaatste hij ze vóór hem.
13José tomou a ambos, Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e os aproximou dele.
14Maar Israël kruiste zijn armen: hij stak zijn rechterhand uit en legde die op het hoofd van Efraïm, ofschoon hij de jongste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse, ofschoon hij de eerstgeborene was.
14Israel estendeu a sua mão direita e a colocou sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e a sua mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, guiando as suas mãos intencionalmente, pois Manassés era o primogênito.
15Toen zegende hij hen en sprak: De God, voor wiens aanschijn mijn vaderen hebben gewandeld, Abraham en Isaäk: De God, die mij heeft behoed van mijn geboorte af, Tot heden toe:
15Ele abençoou a José, e disse: “O Deus diante de quem andaram os meus pais, Abraão e Isaque, o Deus que tem me sustentado durante toda a minha vida até o dia de hoje,
16De Engel, die mij uit alle nood heeft verlost, Zegene deze knapen! Moge in hen mijn naam blijven leven, en de naam van mijn vaderen, Abraham en Isaäk, En mogen zij vruchtbaar en talrijk worden In het land!
16o anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes rapazes; e que o meu nome seja invocado sobre eles, e o nome dos meus pais, Abraão e Isaque. Que eles cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.”
17Josef zag tot zijn ontsteltenis, dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraïm had gelegd. Hij greep de hand van zijn vader, om ze van het hoofd van Efraïm weg te nemen en op het hoofd van Manasse te leggen.
17Quando José viu que o seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, isso lhe desagradou. Ele segurou a mão do seu pai, para removê-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18En Josef zei tot zijn vader: Zo niet vader; want dit is de oudste: leg uw rechterhand dus op zijn hoofd.
18José disse ao seu pai: “Não assim, meu pai, pois este é o primogênito. Coloque a sua mão direita sobre a cabeça dele.”
19Maar zijn vader weigerde het, en sprak: Ik weet het, mijn zoon, ik weet het! Ook hij zal een volk worden, ook hij zal groot zijn; maar zijn jongere broer zal nog groter worden dan hij, en zijn geslacht een ganse schaar van volken.
19O seu pai recusou, e disse: “Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, e ele também será grande. No entanto, o seu irmão mais novo será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.”
20En hij zegende hen op die dag, en sprak: Met uw naam zal Israël zegen wensen en zeggen: God make u als Efraïm en Manasse! Zo stelde hij Efraïm boven Manasse.
20Ele os abençoou naquele dia, dizendo: “Em seu nome Israel abençoará, dizendo: 'Que Deus o faça como Efraim e como Manassés'.” Assim, ele colocou Efraim antes de Manassés.
21Nu sprak Israël tot Josef: Zie, ik ga sterven; maar God zal met u zijn, en u terugleiden naar het land uwer vaderen.
21Israel disse a José: “Eis que estou morrendo, mas Deus estará com você, e o levará de volta à terra dos seus pais.
22Ik vermaak u één deel meer dan uw broeders; de bergrug, die ik op de Amorieten met mijn zwaard en mijn boog heb veroverd.
22Além disso, eu dou a você uma porção a mais do que aos seus irmãos, a qual tomei da mão dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.