Ӂенеза 48
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Дупэ ачея, ау венит ши ау спус луй Иосиф: „Татэл тэу есте болнав.” Ши Иосиф а луат ку ел пе чей дой фий ай сэй, Манасе ши Ефраим.
1Depois destas coisas, disseram a José: “Eis que o seu pai está doente.” Então ele levou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2Ау дат де штире луй Иаков ши й-ау спус: „Ятэ кэ фиул тэу Иосиф вине ла тине.” Ши Исраел шь-а адунат путериле ши с-а ашезат пе пат.
2Alguém avisou a Jacó, dizendo: “Eis que o seu filho José está vindo até você.” Então Israel reuniu suas forças e sentou-se na cama.
3Иаков а зис луй Иосиф: „Думнезеул чел Атотпутерник ми С-а арэтат ла Луз, ын цара Канаан, ши м-а бинекувынтат.
3Jacó disse a José: “O Deus Todo-Poderoso apareceu a mim em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4Ел мь-а зис: ‘Те вой фаче сэ крешть, те вой ынмулци ши вой фаче дин тине о чатэ де попоаре; вой да цара ачаста семинцей тале дупэ тине, ка с-о стэпыняскэ пентру тотдяуна.’
4e me disse: 'Eis que eu o farei frutificar e o multiplicarei, e farei de você uma multidão de povos, e darei esta terra à sua descendência depois de você como propriedade perpétua.'
5Акум, чей дой фий каре ци с-ау нэскут ын цара Еӂиптулуй, ынаинте де вениря мя ла тине, ын Еӂипт, вор фи ай мей; Ефраим ши Манасе вор фи ай мей, ка ши Рубен ши Симеон.
5Agora, os seus dois filhos, que nasceram a você na terra do Egito antes de eu vir até você no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão.
6Дар копиий пе каре й-ай нэскут дупэ ей вор фи ай тэй; ей вор пурта нумеле фрацилор лор ын партя лор де моштенире.
6Os filhos que você gerar depois deles serão seus. Eles serão chamados pelo nome dos seus irmãos na sua herança.
7Ла ынтоарчеря мя дин Падан, Рахела а мурит пе друм лынгэ мине, ын цара Канаан, ла о депэртаре буничикэ де Ефрата, ши ам ынгропат-о аколо, пе друмул каре дуче ла Ефрата, сау Бетлеем.”
7Quanto a mim, quando eu vinha de Padã, Raquel morreu ao meu lado na terra de Canaã, no caminho, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho para Efrata (que é Belém).”
8Исраел с-а уйтат ла фиий луй Иосиф ши а зис: „Чине сунт ачештя?”
8Israel viu os filhos de José e perguntou: “Quem são estes?”
9Иосиф а рэспунс татэлуй сэу: „Сунт фиий мей пе каре ми й-а дат Думнезеу аич.” Исраел а зис: „Апропие-й, те рог, де мине, ка сэ-й бинекувынтез.”
9José respondeu ao seu pai: “Eles são os meus filhos, que Deus me deu aqui.” Ele disse: “Por favor, traga-os a mim, e eu os abençoarei.”
10Окий луй Исраел ерау ынгреуяць де бэтрынеце, аша кэ ну май путя сэ вадэ. Иосиф й-а апропият де ел, ши Исраел й-а сэрутат ши й-а ымбрэцишат.
10Ora, os olhos de Israel estavam fracos por causa da velhice, de modo que ele não podia ver bem. José os aproximou dele; e ele os beijou e os abraçou.
11Исраел а зис луй Иосиф: „Ну кредям кэ ам сэ-ць май вэд фаца ши ятэ кэ Думнезеу м-а фэкут сэ-ць вэд ши сэмынца.”
11Israel disse a José: “Eu não pensava que veria o seu rosto, e eis que Deus me permitiu ver também a sua descendência.”
12Иосиф й-а дат ла о парте де лынгэ ӂенункий татэлуй сэу ши с-а арункат ку фаца ла пэмынт ынаинтя луй.
12José os tirou de entre os joelhos dele, e inclinou-se com o rosto em terra.
13Апой Иосиф й-а луат пе амындой, пе Ефраим ку мына дряптэ, ла стынга луй Исраел, ши пе Манасе ку мына стынгэ, ла дряпта луй Исраел, ши й-а адус апроапе де ел.
13José tomou a ambos, Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e os aproximou dele.
14Исраел шь-а ынтинс мына дряптэ ши а пус-о пе капул луй Ефраим, каре ера чел май тынэр, яр мына стынгэ а пус-о пе капул луй Манасе; ынадинс шь-а ынкручишат мыниле астфел, кэч Манасе ера чел динтый нэскут.
14Israel estendeu a sua mão direita e a colocou sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e a sua mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, guiando as suas mãos intencionalmente, pois Manassés era o primogênito.
15А бинекувынтат пе Иосиф ши а зис: „Думнезеул ынаинтя кэруя ау умблат пэринций мей Авраам ши Исаак, Думнезеул каре м-а кэлэузит де кынд м-ам нэскут пынэ ын зиуа ачаста,
15Ele abençoou a José, e disse: “O Deus diante de quem andaram os meus pais, Abraão e Isaque, o Deus que tem me sustentado durante toda a minha vida até o dia de hoje,
16Ынӂерул каре м-а избэвит де орьче рэу, сэ бинекувынтезе пе копиий ачештя! Ей сэ поарте нумеле меу ши нумеле пэринцилор мей Авраам ши Исаак ши сэ се ынмулцяскэ фоарте мулт ын мижлокул цэрий!”
16o anjo que me redimiu de todo o mal, abençoe estes rapazes; e que o meu nome seja invocado sobre eles, e o nome dos meus pais, Abraão e Isaque. Que eles cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.”
17Луй Иосиф ну й-а венит бине кынд а вэзут кэ татэл сэу ышь пуне мына дряптэ пе капул луй Ефраим, де ачея а апукат мына татэлуй сэу ка с-о я де пе капул луй Ефраим ши с-о ындрепте пе ал луй Манасе.
17Quando José viu que o seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, isso lhe desagradou. Ele segurou a mão do seu pai, para removê-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18Ши Иосиф а зис татэлуй сэу: „Ну аша, татэ, кэч ачела есте чел ынтый нэскут; пуне-ць мына дряптэ пе капул луй.”
18José disse ao seu pai: “Não assim, meu pai, pois este é o primogênito. Coloque a sua mão direita sobre a cabeça dele.”
19Татэл сэу н-а врут, чи а зис: „Штиу, фиуле, штиу; ши ел ва ажунӂе ун попор, ши ел ва фи маре; дар фрателе луй чел май мик ва фи май маре декыт ел ши сэмынца луй ва ажунӂе о чатэ де нямурь.”
19O seu pai recusou, e disse: “Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também se tornará um povo, e ele também será grande. No entanto, o seu irmão mais novo será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.”
20Ел й-а бинекувынтат ын зиуа ачея ши а зис: „Нумеле тэу ыл вор ынтребуинца исраелиций кынд вор бинекувынта, зикынд: ‘Думнезеу сэ Се поарте ку тине кум С-а пуртат ку Ефраим ши ку Манасе!’” Ши а пус астфел пе Ефраим ынаинтя луй Манасе.
20Ele os abençoou naquele dia, dizendo: “Em seu nome Israel abençoará, dizendo: 'Que Deus o faça como Efraim e como Manassés'.” Assim, ele colocou Efraim antes de Manassés.
21Исраел а зис луй Иосиф: „Ятэ кэ ын курынд ам сэ мор! Дар Думнезеу ва фи ку вой ши вэ ва адуче ынапой ын цара пэринцилор воштри.
21Israel disse a José: “Eis que estou morrendo, mas Deus estará com você, e o levará de volta à terra dos seus pais.
22Ыць дау май мулт декыт фрацилор тэй – о парте пе каре ам луат-о дин мына аморицилор ку сабия мя ши ку аркул меу.”
22Além disso, eu dou a você uma porção a mais do que aos seus irmãos, a qual tomei da mão dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.