Ӂенеза 2
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Астфел ау фост сфыршите черуриле ши пэмынтул ши тоатэ оштиря лор.
1Os céus, a terra e todo o seu vasto exército foram concluídos.
2Ын зиуа а шаптя, Думнезеу Шь-а сфыршит лукраря пе каре о фэкусе ши ын зиуа а шаптя С-а одихнит де тоатэ лукраря Луй пе каре о фэкусе.
2No sétimo dia, Deus concluiu a sua obra que havia feito; e descansou no sétimo dia de toda a sua obra que havia feito.
3Думнезеу а бинекувынтат зиуа а шаптя ши а сфинцит-о, пентру кэ ын зиуа ачаста С-а одихнит де тоатэ лукраря Луй пе каре о зидисе ши о фэкусе.
3Deus abençoou o sétimo dia e o santificou, porque nele descansou de toda a sua obra de criação que havia feito.
4Ятэ история черурилор ши а пэмынтулуй, кынд ау фост фэкуте.
4Esta é a história das gerações dos céus e da terra quando foram criados, no dia em que o SENHOR Deus fez a terra e os céus.
5Ын зиуа кынд а фэкут Домнул Думнезеу ун пэмынт ши черурь, ну ера ынкэ пе пэмынт ничун копэчел де кымп ши ничо ярбэ де пе кымп ну ынколця ынкэ, фииндкэ Домнул Думнезеу ну дэдусе ынкэ плоае пе пэмынт ши ну ера ничун ом ка сэ лукрезе пэмынтул.
5Nenhuma planta do campo estava ainda na terra, e nenhuma erva do campo havia ainda brotado; porque o SENHOR Deus não tinha feito chover sobre a terra. Não havia homem para cultivar o solo,
6Чи ун абур се ридика де пе пэмынт ши уда тоатэ фаца пэмынтулуй.
6mas uma névoa subia da terra e regava toda a superfície do solo.
7Домнул Думнезеу а фэкут пе ом дин цэрына пэмынтулуй, й-а суфлат ын нэрь суфларе де вяцэ, ши омул с-а фэкут астфел ун суфлет виу.
7O SENHOR Deus formou o homem do pó da terra, e soprou em suas narinas o fôlego de vida; e o homem se tornou uma alma vivente.
8Апой, Домнул Думнезеу а сэдит о грэдинэ ын Еден, спре рэсэрит, ши а пус аколо пе омул пе каре-л ынтокмисе.
8O SENHOR Deus plantou um jardim no oriente, no Éden, e ali colocou o homem que havia formado.
9Домнул Думнезеу а фэкут сэ рэсарэ дин пэмынт тот фелул де помь плэкуць ла ведере ши бунь ла мынкаре ши помул веций ын мижлокул грэдиний ши помул куноштинцей бинелуй ши рэулуй.
9Do solo, o SENHOR Deus fez brotar toda árvore agradável à vista e boa para alimento, incluindo a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10Ун рыу ешя дин Еден ши уда грэдина, ши де аколо се ымпэрця ши се фэчя патру браце.
10Um rio saía do Éden para regar o jardim; e dali se dividia, e se tornava a nascente de quatro rios.
11Нумеле челуй динтый есте Писон; ел ынконжоарэ тоатэ цара Хавила, унде се гэсеште аур.
11O nome do primeiro é Pisom: ele flui por toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12Аурул дин цара ачаста есте бун; аколо се гэсеште ши беделион ши пятрэ де оникс.
12e o ouro daquela terra é bom. O bdélio e a pedra de ônix também estão lá.
13Нумеле рыулуй ал дойля есте Гихон; ел ынконжоарэ тоатэ цара Куш.
13O nome do segundo rio é Giom. É o mesmo rio que flui por toda a terra de Cuxe.
14Нумеле челуй де ал трейля есте Хидекел. Ел курӂе ла рэсэритул Асирией. Ал патруля рыу есте Еуфратул.
14O nome do terceiro rio é Hídequel. Este é o que flui em frente à Assíria. O quarto rio é o Eufrates.
15Домнул Думнезеу а луат пе ом ши л-а ашезат ын грэдина Еденулуй ка с-о лукрезе ши с-о пэзяскэ.
15O SENHOR Deus tomou o homem, e o colocou no jardim do Éden para cultivá-lo e guardá-lo.
16Домнул Думнезеу а дат омулуй порунка ачаста: „Поць сэ мэнынчь дупэ плэчере дин орьче пом дин грэдинэ,
16O SENHOR Deus ordenou ao homem, dizendo: “Você pode comer livremente de toda árvore do jardim;
17дар дин помул куноштинцей бинелуй ши рэулуй сэ ну мэнынчь, кэч, ын зиуа ын каре вей мынка дин ел, вей мури негрешит.”
17mas da árvore do conhecimento do bem e do mal você não comerá; pois no dia em que dela comer, você certamente morrerá.”
18Домнул Думнезеу а зис: „Ну есте бине ка омул сэ фие сингур; ам сэ-й фак ун ажутор потривит пентру ел.”
18O SENHOR Deus disse: “Não é bom que o homem esteja só. Farei para ele uma auxiliadora comparável a ele.”
19Домнул Думнезеу а фэкут дин пэмынт тоате фяреле кымпулуй ши тоате пэсэриле черулуй ши ле-а адус ла ом, ка сэ вадэ кум аре сэ ле нумяскэ, ши орьче нуме пе каре-л дэдя омул фиекэрей вецуитоаре, ачела-й ера нумеле.
19Do solo, o SENHOR Deus formou todos os animais do campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem para ver como ele os chamaria. O que o homem chamou a cada criatura vivente, esse se tornou o seu nome.
20Ши омул а пус нуме тутурор вителор, пэсэрилор черулуй ши тутурор фярелор кымпулуй, дар, пентру ом, ну с-а гэсит ничун ажутор каре сэ и се потривяскэ.
20O homem deu nomes a todo o gado, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não foi encontrada uma auxiliadora comparável a ele.
21Атунч, Домнул Думнезеу а тримис ун сомн адынк песте ом, ши омул а адормит; Домнул Думнезеу а луат уна дин коастеле луй ши а ынкис карня ла локул ей.
21O SENHOR Deus fez o homem cair em um sono profundo. Enquanto o homem dormia, ele tirou uma de suas costelas e fechou a carne em seu lugar.
22Дин коаста пе каре о луасе дин ом, Домнул Думнезеу а фэкут о фемее ши а адус-о ла ом.
22O SENHOR Deus fez uma mulher da costela que havia tirado do homem, e a trouxe ao homem.
23Ши омул а зис: „Ятэ ын сфыршит ачея каре есте ос дин оаселе меле ши карне дин карня мя! Еа се ва нуми ‘фемее’, пентру кэ а фост луатэ дин ом.”
23O homem disse: “Esta é agora osso dos meus ossos e carne da minha carne. Ela será chamada ‘mulher’, porque do Homem foi tirada.”
24Де ачея ва лэса омул пе татэл сэу ши пе мама са ши се ва липи де неваста са, ши се вор фаче ун сингур труп.
24Portanto, um homem deixará seu pai e sua mãe, e se unirá à sua mulher, e eles serão uma só carne.
25Омул ши неваста луй ерау амындой гой ши ну ле ера рушине.
25O homem e sua mulher estavam ambos nus, e não se envergonhavam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.