Senesi 2
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Naʻe pehē ʻa hono ngaohi ʻo ʻosi ʻae langi mo e fonua, mo hona nāunau kotoa pē.
1Os céus, a terra e todo o seu vasto exército foram concluídos.
2Pea ʻi hono fitu ʻoe ʻaho kuo fakaʻosi ʻe he ʻOtua ʻa ʻene ngāue ʻaia naʻa ne fai; pea naʻe tutuku ia ʻi hono fitu ʻoe ʻaho, mei heʻene ngāue kotoa pē ʻaia naʻa ne fai.
2No sétimo dia, Deus concluiu a sua obra que havia feito; e descansou no sétimo dia de toda a sua obra que havia feito.
3Pea naʻe tāpuaki ʻe he ʻOtua ʻa hono fitu ʻoe ʻaho, mo ne fakatapui ia: koeʻuhi ko ia ia naʻa ne tutuku ai mei heʻene ngāue kotoa pē, ʻaia naʻe fakatupu mo ngaohi ʻe he ʻOtua.
3Deus abençoou o sétimo dia e o santificou, porque nele descansou de toda a sua obra de criação que havia feito.
4¶ Ko e tala fakahohoko eni ki he ngaohi ʻoe langi mo māmani, ʻi he ʻaho ʻaia naʻe fakatupu ai ʻe Sihova ko e ʻOtua, ʻa māmani pea mo e langi,
4Esta é a história das gerações dos céus e da terra quando foram criados, no dia em que o SENHOR Deus fez a terra e os céus.
5Mo e ʻakau kotoa pē ʻoe fonua ʻi he teʻeki ke tuʻu ia ʻi he kelekele, mo e ʻakau iiki kotoa pē ʻoe fonua, ʻi he teʻeki ai ke tupu: he naʻe teʻeki ke tuku ʻe he ʻOtua ha ʻuha ki he kelekele, pea naʻe ʻikai ha tangata ke ngoueʻi ʻae kelekele.
5Nenhuma planta do campo estava ainda na terra, e nenhuma erva do campo havia ainda brotado; porque o SENHOR Deus não tinha feito chover sobre a terra. Não havia homem para cultivar o solo,
6Ka naʻe ʻalu hake ʻae vaivao mei he fonua, ke fakaviviku ʻae funga kelekele kotoa pē.
6mas uma névoa subia da terra e regava toda a superfície do solo.
7Pea naʻe ngaohi ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻae tangata mei he efu ʻoe kelekele, pea ne mānava ki hono avaʻi ihu ʻae mānava ʻoe moʻui; pea hoko ʻae tangata ko e laumālie moʻui.
7O SENHOR Deus formou o homem do pó da terra, e soprou em suas narinas o fôlego de vida; e o homem se tornou uma alma vivente.
8¶ Pea naʻe tō ʻae ngoue ʻe Sihova ko e ʻOtua ki he potu hahake ʻi ʻIteni; pea ne tuku ki ai ʻae tangata ʻaia naʻa ne ngaohi.
8O SENHOR Deus plantou um jardim no oriente, no Éden, e ali colocou o homem que havia formado.
9Pea naʻe fakatupu ʻe Sihova ko e ʻOtua mei he kelekele ʻae ʻakau kotoa pē ʻoku matamatalelei, pea lelei ki he kai; mo e ʻakau ʻoe moʻui foki ʻi he loto ngoue, pea mo e ʻakau ʻoe ʻilo ʻoe lelei mo e kovi.
9Do solo, o SENHOR Deus fez brotar toda árvore agradável à vista e boa para alimento, incluindo a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10Pea naʻe ʻalu atu ʻae vaitafe ʻi ʻIteni ke fakaviviku ʻae ngoue; pea ne mavahevahe ia mei ai ʻi he mangaʻivai ʻe fā.
10Um rio saía do Éden para regar o jardim; e dali se dividia, e se tornava a nascente de quatro rios.
11Ko e hingoa ʻoe ʻuluaki ko Pisoni: ko ia ia ʻoku takatakai ʻae fonua kotoa ko Havila, ʻaia ʻoku ʻi ai ʻae koula;
11O nome do primeiro é Pisom: ele flui por toda a terra de Havilá, onde há ouro;
12Pea ʻoku lelei ʻae koula ʻoe fonua ko ia pea ʻoku ʻi ai ʻae mataʻitofe, mo e maka ko e onike.
12e o ouro daquela terra é bom. O bdélio e a pedra de ônix também estão lá.
13Pea ko e hingoa ʻo hono ua ʻoe vaitafe ko Kihoni: ko ia ia ʻoku takatakai ʻae fonua kotoa ko Kusi.
13O nome do segundo rio é Giom. É o mesmo rio que flui por toda a terra de Cuxe.
14Pea ko e hingoa ʻo hono tolu ʻoe vaitafe ko Hitikeli: ko ia ia ʻoku tafe atu ki he hahake ʻo ʻAsilia. Pea ko hono fā ʻoe vaitafe ko ʻIufaletesi.
14O nome do terceiro rio é Hídequel. Este é o que flui em frente à Assíria. O quarto rio é o Eufrates.
15Pea naʻe ʻave ʻe Sihova ko e ʻOtua ʻae tangata ʻone tuku ia ki he ngoue ko ʻIteni, ke tauhi mo leʻo ki ai.
15O SENHOR Deus tomou o homem, e o colocou no jardim do Éden para cultivá-lo e guardá-lo.
16Pea naʻe fekau ʻe Sihova ko e ʻOtua ki he tangata, ʻo pehē, “ʻE ngofua ʻa hoʻo kai mei he ʻakau kotoa pē ʻoe ngoue,
16O SENHOR Deus ordenou ao homem, dizendo: “Você pode comer livremente de toda árvore do jardim;
17Ka ko e ʻakau ʻoe ʻilo ʻoe lelei mo e kovi, ʻe ʻikai te ke kai mei ai: he ko e ʻaho ko ia te ke kai ai, ko e moʻoni te ke mate.”
17mas da árvore do conhecimento do bem e do mal você não comerá; pois no dia em que dela comer, você certamente morrerá.”
18¶ Pea naʻe folofola ʻe Sihova ko e ʻOtua, “ʻOku ʻikai lelei ke tokotaha pe ʻae tangata: te u ngaohi kiate ia ha tokoni ʻoku taau mo ia.”
18O SENHOR Deus disse: “Não é bom que o homem esteja só. Farei para ele uma auxiliadora comparável a ele.”
19Pea naʻe ngaohi ʻe Sihova ko e ʻOtua, mei he kelekele ʻae fanga manu kotoa pē ʻoe fonua, mo e manu kotoa pē ʻoe ʻatā; pea ne ʻomi ia kia ʻAtama, ke vakai pe ko e hā te ne ui ʻakinautolu: pea ʻilonga ʻae hingoa naʻe ai ʻe ʻAtama ki he meʻa moʻui kotoa pē, ko hono hingoa ia.
19Do solo, o SENHOR Deus formou todos os animais do campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem para ver como ele os chamaria. O que o homem chamou a cada criatura vivente, esse se tornou o seu nome.
20Pea naʻe fakahingoa ʻe ʻAtama ʻae fanga manu lalahi kotoa pē, mo e fanga manupuna ʻoe ʻatā, mo e fanga manu kotoa pē ʻoe vao; ka naʻe ʻikai ke ʻilo kia ʻAtama ha tokoni naʻe taau mo ia.
20O homem deu nomes a todo o gado, às aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não foi encontrada uma auxiliadora comparável a ele.
21Pea naʻe tuku ʻe Sihova ko e ʻOtua, ʻae mohe maʻu kia ʻAtama, pea naʻa ne mohe: pea naʻa ne toʻo hono hui vakavaka ʻe taha, pea naʻe toe fakamaʻopoʻopo ʻa hono kakano.
21O SENHOR Deus fez o homem cair em um sono profundo. Enquanto o homem dormia, ele tirou uma de suas costelas e fechou a carne em seu lugar.
22Pea ko e hui vakavaka ʻaia naʻe toʻo ʻe Sihova ko e ʻOtua mei he tangata, naʻa ne ngaohi mei ai ʻae fefine, pea ʻomi ia ki he tangata.
22O SENHOR Deus fez uma mulher da costela que havia tirado do homem, e a trouxe ao homem.
23Pea naʻe pehē ʻe ʻAtama, “Ko e hui eni ʻo hoku ngaahi hui, mo e kakano ʻo hoku kakano: ʻe ui ia ‘ko e Fefine,’ koeʻuhi naʻe toʻo ia mei he Tangata.”
23O homem disse: “Esta é agora osso dos meus ossos e carne da minha carne. Ela será chamada ‘mulher’, porque do Homem foi tirada.”
24Ko ia ʻe tukuange ai ʻe he tangata ʻa ʻene tamai mo ʻene faʻē, kae pikitai ki hono uaifi: pea te na kakano taha pe.
24Portanto, um homem deixará seu pai e sua mãe, e se unirá à sua mulher, e eles serão uma só carne.
25Pea naʻa na fakatou telefua, ʻae tangata mo hono uaifi, pea naʻe ʻikai te na mā ai.
25O homem e sua mulher estavam ambos nus, e não se envergonhavam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.