Senesi 34
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea ko Taina ko e taʻahine ʻa Lia, ʻaia naʻa ne fanauʻi kia Sēkope, naʻe ʻalu ia ke ʻaʻahi ki he kau fefine ʻoe fonua.
1Diná, a filha de Lia, que ela deu à luz a Jacó, saiu para ver as filhas da terra.
2Pea ʻi he mamata kiate ia ʻa Sikemi ko e foha ʻo Hemoa ko e tangata Hevi, ko e ʻeiki ʻoe fonua, naʻa ne puke ia ʻo na mohe, ʻo ne fakahalaʻi ia.
2Siquém, filho de Hamor, o heveu, príncipe da terra, a viu. Ele a tomou, deitou-se com ela e a desonrou.
3Pea pikitai hono laumālie kia Taina ko e ʻofefine ʻo Sēkope, pea ʻofa ia ki he taʻahine, ʻo ne lea lelei ki he taʻahine.
3Sua alma se apegou a Diná, filha de Jacó, e ele amou a jovem, e falou ternamente à jovem.
4Pea lea ʻa Sikemi ki heʻene tamai ko Hemoa, ʻo pehē, “Ke ke maʻu mai ʻae taʻahine ni ke ma mali.”
4Siquém falou a seu pai, Hamor, dizendo: “Consiga-me esta jovem por esposa.”
5Pea fanongo ʻa Sēkope kuo ne fakahalaʻi hono ʻofefine ko Taina; ka naʻe ʻi he ngoue ʻa hono ngaahi foha, mo ʻene fanga manu: pea longo pe ʻa Sēkope kaeʻoua ke nau haʻu.
5Ora, Jacó ouviu que ele havia desonrado Diná, sua filha; e seus filhos estavam com o seu rebanho no campo. Jacó calou-se até que eles chegassem.
6¶ Pea naʻe ʻalu ʻa Hemoa ko e tamai ʻa Sikemi kia Sēkope, ke na alea mo ia.
6Hamor, pai de Siquém, saiu para falar com Jacó.
7Pea ʻi he fanongo ki ai ʻae ngaahi foha ʻo Sēkope, naʻa nau haʻu mei he ngoue; pea mamahi ʻae kau tangata ʻo nau ʻita lahi, koeʻuhi ko ʻene fai meʻa kovi ʻi ʻIsileli, ʻo mohe mo e ʻofefine ʻo Sēkope; ʻae meʻa naʻe ʻikai ngofua ke fai.
7Os filhos de Jacó vieram do campo quando souberam disso. Os homens ficaram entristecidos e muito irados, porque ele havia cometido uma insensatez em Israel, deitando-se com a filha de Jacó, uma coisa que não se devia fazer.
8Pea naʻe lea ʻa Hemoa ki ai, ʻo pehē, “ʻOku holi ʻae laumālie ʻo hoku foha ko Sikemi ki ho ʻofefine: ʻoku ou kole kiate kimoutolu, foaki mai ia kiate ia, ke na mali.
8Hamor falou com eles, dizendo: “A alma de meu filho, Siquém, anseia por sua filha. Por favor, deem-na a ele por esposa.
9Pea mou fai mali mo kimautolu, pea foaki mai homou ngaahi ʻofefine kiate kimautolu, pea mou maʻu homau ngaahi ʻofefine kiate kimoutolu.
9Façam casamentos conosco. Deem-nos as suas filhas, e tomem as nossas filhas para vocês.
10Pea ke tau nonofo; pea ʻoku ʻi homou ʻao ʻae fonua: mou nofo ki ai, mo fai hoʻomou fakatau, pea mou maʻu ʻi ai ʻae ngaahi ʻapi moʻomoutolu.”
10Vocês habitarão conosco, e a terra estará diante de vocês. Vivam e negociem nela, e adquiram propriedades nela.”
11Pea pehē ʻe Sikemi ki he tamai ʻae fefine mo hono ngaahi tuongaʻane, “ʻOfa ke u lelei ʻi homou ʻao, pea ko ia ʻoku mou tala te u foaki.
11Siquém disse ao pai e aos irmãos dela: “Que eu encontre favor aos seus olhos, e tudo o que me disserem, eu darei.
12Tala mai ʻae totongi lahi, pe ko e foaki, pea te u ʻatu ʻo hangē ko ia te mou tala kiate au, kae kehe ke foaki mai ʻae fefine ke ma mali.”
12Peçam-me uma grande quantia como dote, e eu darei o que me pedirem, mas deem-me a jovem por esposa.”
13Pea naʻe lea fakakākā ʻae ngaahi foha ʻo Sēkope kia Sikemi, mo ʻene tamai ko Hemoa, ʻo nau pehē, ko e meʻa ʻi heʻene fakahalaʻi ʻa Taina, ko honau tuofefine:
13Os filhos de Jacó responderam a Siquém e a Hamor, seu pai, com engano quando falaram, porque ele havia desonrado Diná, a irmã deles,
14Pea naʻa nau pehē kiate kinaua, “ʻOku ʻikai te mau faʻa fai ʻae meʻa ni, ke foaki homau tuofefine ki ha tokotaha ʻoku taʻekamu; he ko e meʻa kovi ia kiate kimautolu.
14e disseram-lhes: “Não podemos fazer tal coisa, dar a nossa irmã a um homem incircunciso; pois isso seria uma vergonha para nós.
15Ka ʻi he meʻa ni te mau loto kiate kimoutolu: ʻo kapau te mou hoko ʻo hangē ko kimautolu, koeʻuhi ke kamu ʻae tangata kotoa pē ʻoku ʻiate kimoutolu.
15Somente sob esta condição consentiremos com vocês: se vocês se tornarem como nós, que todo homem entre vocês seja circuncidado,
16Pea te mau toki foaki homau ngaahi ʻofefine kiate kimoutolu, pea te mau maʻu homou ngaahi ʻofefine kiate kimautolu, pea te tau nonofo, pea te tau hoko ko e kakai pe taha.
16então daremos as nossas filhas a vocês; e tomaremos as suas filhas para nós, habitaremos com vocês, e nos tornaremos um só povo.
17Pea kapau ʻe ʻikai te mou tokanga kiate kimautolu ke mou kamu: pea te mau toʻo homau ʻofefine, ka mau ʻalu.”
17Mas se não nos ouvirem e não forem circuncidados, então tomaremos a nossa irmã, e iremos embora.”
18Pea naʻe leleiʻia ʻa Hemoa, mo Sikemi ko e foha ʻo Hemoa, ʻi heʻenau lea.
18As palavras deles agradaram a Hamor e a Siquém, filho de Hamor.
19Pea naʻe ʻikai fakatuai ʻae talavou ke fai ʻae meʻa ko ia, koeʻuhi naʻe lahi ʻene ʻofa ki he ʻofefine ʻo Sēkope; pea naʻe tuʻu ki muʻa ia ʻi he fale kotoa pē ʻo ʻene tamai.
19O jovem não demorou em fazer isso, porque se agradava da filha de Jacó, e ele era o mais honrado de toda a casa de seu pai.
20¶ Pea naʻe ʻalu ʻa Hemoa mo hono foha ko Sikemi ki he matapā ʻo ʻenau kolo, ʻo nau alea mo e kau tangata ʻo ʻenau kolo, ʻo pehē,
20Hamor e Siquém, seu filho, vieram à porta da sua cidade, e falaram com os homens da sua cidade, dizendo:
21“ʻOku nofo fiemālie pe ʻae kau tangata ni mo kitautolu; ko ia tuku ke nau nofo ʻi he fonua mo fai ʻenau fakatau ʻi ai: he vakai, ʻoku lahi ʻae fonua kiate kinautolu; ke tau maʻu honau ngaahi ʻofefine ke mali, pea tau foaki kiate kinautolu hotau ngaahi ʻofefine.
21“Estes homens são pacíficos conosco. Portanto, deixem-nos viver na terra e negociar nela. Pois eis que a terra é grande o suficiente para eles. Tomemos as suas filhas para nós por esposas, e demos a eles as nossas filhas.
22Ka ko e meʻa pe taha ʻe loto ai ʻae kau tangata kiate kitautolu, ke nofo mo kitautolu, ke tau hoko ko e kakai pe taha, ʻo kapau ʻe kamu ʻae tangata kotoa pē ʻoku ʻiate kitautolu, ʻo hangē ʻoku nau kamu.
22Somente sob esta condição os homens consentirão em viver conosco, para nos tornarmos um só povo: se todo homem entre nós for circuncidado, assim como eles são circuncidados.
23ʻIkai ʻe hoko ai ʻenau fanga pulu, mo e nau fanga manu kotoa pē, mo e nau ngaahi meʻa, ko e tau ngaahi meʻa? Kae kehe ke tau loto kiate kinautolu, pea te nau nofo mo kitautolu.
23Não serão nossos o seu rebanho, os seus bens e todos os seus animais? Somente demos o nosso consentimento a eles, e eles habitarão conosco.”
24Pea naʻe tokanga kia Hemoa mo Sikemi ko hono foha, ʻakinautolu kotoa pē naʻe ʻalu kituaʻā ʻi he matapā ʻo ʻena kolo; pea kamu ʻae tangata kotoa pē, ʻio, ʻakinautolu kotoa pē naʻe hū kituaʻā ʻi he matapā ʻo ʻena kolo.”
24Todos os que saíam pela porta da sua cidade deram ouvidos a Hamor e a Siquém, seu filho; e todo homem foi circuncidado, todos os que saíam pela porta da sua cidade.
25¶ Pea ʻi heʻene hokosia hono ʻaho tolu, kuo nau mamahi, pea naʻe taki taha toʻo ʻae heletā ʻe he ongo foha ʻe toko ua ʻo Sēkope, ko Simione mo Livai, ko e ongo tuongaʻane ʻo Taina, ʻo na hū mālohi ki he kolo, ʻo tāmateʻi ʻae kau tangata kotoa pē.
25No terceiro dia, quando eles estavam com dor, dois dos filhos de Jacó, Simeão e Levi, irmãos de Diná, pegaram cada um a sua espada, atacaram a cidade desprevenida e mataram todos os homens.
26Pea naʻa na tāmateʻi ʻa Hemoa mo hono foha ko Sikemi ʻaki ʻae mata ʻoe heletā, pea na toʻo mai ʻa Taina mei he fale ʻo Sikemi, pea nau ō ai.
26Mataram Hamor e Siquém, seu filho, ao fio da espada, tiraram Diná da casa de Siquém e foram embora.
27Pea naʻe haʻu ai ʻae ngaahi foha ʻo Sēkope ki he kakai mate ʻo nau maumauʻi ʻae kolo, ko e meʻa ʻi heʻenau fakahalaʻi honau tuofefine.
27Os filhos de Jacó vieram sobre os mortos e saquearam a cidade, porque haviam desonrado a sua irmã.
28Ne nau ʻave ʻenau fanga sipi mo e nau fanga pulu, mo e nau fanga ʻasi, mo e meʻa kotoa pē ʻi he kolo, mo e meʻa ʻi he ngoue,
28Tomaram as suas ovelhas, os seus bois, os seus jumentos, o que havia na cidade e o que havia no campo,
29Mo ʻenau koloa kotoa pē, mo nau ʻave fakapōpula ʻenau fānau iiki, mo honau ngaahi uaifi, pea naʻa nau maumauʻi ʻae meʻa kotoa pē ʻi he ngaahi fale.
29e todas as suas riquezas. Levaram cativas todas as suas crianças e as suas mulheres, e tomaram como despojo tudo o que havia na casa.
30Pea pehē ʻe Sēkope kia Simione mo Livai, “Kuo mo fakamamahiʻi au, ke fakanamukūʻi au, ki he kakai ʻoe fonua, ko e kakai Kēnani mo e kakai Pelesi: ʻoku ou tokosiʻi au, pea te nau fakataha kotoa pē, ke tāmateʻi au, pea te u ʻauha, ko au, mo hoku fale.”
30Jacó disse a Simeão e a Levi: “Vocês me trouxeram problemas, tornando-me odioso aos habitantes da terra, entre os cananeus e os ferezeus. Sendo eu pouco numeroso, eles se ajuntarão contra mim e me atacarão, e serei destruído, eu e a minha casa.”
31Pea naʻa na pehēange kiate ia, “He naʻe lelei ʻa ʻene fai ki homa tuofefine ʻo hangē ko ha muitau?”
31Eles disseram: “Deveria ele tratar a nossa irmã como a uma prostituta?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.