Senesi 49
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻe fekau ʻe Sēkope ki hono ngaahi foha, ʻo pehē, “Mou fakataha mai, koeʻuhi ke u fakahā kiate kimoutolu ʻaia ʻe hoko kiate kimoutolu ʻi he ngaahi ʻaho ʻamui.
1Jacó chamou seus filhos, e disse: “Reúnam-se, para que eu lhes anuncie o que acontecerá a vocês nos dias que virão.
2“ʻAe ngaahi foha ʻo Sēkope, mou fakakātoa ʻakinautolu ʻo fanongo: pea fakafanongo kia ʻIsileli ko hoʻomou tamai.
2Ajuntem-se e ouçam, filhos de Jacó. Ouçam a Israel, seu pai.
3“Ko Lupeni, ko hoku ʻuluaki koe, ko hoku mālohi, mo e kamataʻanga ʻo hoku mālohi, ko e lelei mo e ngalingali ʻeiki, mo e fungani ʻoe mālohi.
3“Rúben, você é meu primogênito, meu vigor e o princípio da minha força, excelente em dignidade e excelente em poder.
4ʻOku ke ngaueue koe ʻo hangē ko e vai, pea ʻe ʻikai te ke hoko ʻo lelei; koeʻuhi naʻa ke ʻalu ki he mohenga ʻo hoʻo tamai; pea naʻa ke fakaʻuliʻi ia: naʻa ke ʻalu ki hoku tokotoʻanga.
4Fervendo como a água, você não terá a primazia, porque você subiu à cama do seu pai, e então a profanou. Ele subiu ao meu leito.
5“Ko Simione mo Livai ko e ongo tokoua; ʻoku ʻi heʻena fakakaukau ʻae ngaahi meʻa tautea fakamamahi.
5“Simeão e Levi são irmãos. Suas espadas são armas de violência.
6Ko hoku laumālie, ʻoua naʻa ke fie kau ki heʻena fakalilolilo; ko hoku ongoongolelei, ʻoua naʻa ke kau mo hona fakataha, he naʻa na tāmateʻi ʻae tangata ʻi heʻena ʻita, pea ʻi hona loto lahi, naʻa na holoki hifo ʻae ʻā maka.
6Minha alma, não entre no conselho deles. Minha glória, não se una à assembleia deles; pois em sua ira mataram homens. Em sua obstinação, cortaram os tendões de bois.
7Malaʻia ki heʻena ʻita, he naʻe kakaha ia: mo ʻena lili he naʻe taʻeʻofa ia: te u tufa ʻakinaua ʻi Sēkope, mo veteki ʻakinaua ʻi ʻIsileli.
7Maldita seja a sua ira, porque foi feroz; e o seu furor, porque foi cruel. Eu os dividirei em Jacó, e os espalharei em Israel.
8“Ko koe Siuta, ʻe fakamālō ki ai ʻa ho ngaahi tokoua; ʻe ʻi he kia ʻo ho ngaahi fili ʻa ho nima; ʻe punou kiate koe ʻae ngaahi fānau ʻa hoʻo tamai.
8“Judá, seus irmãos o louvarão. Sua mão estará sobre o pescoço de seus inimigos. Os filhos de seu pai se curvarão diante de você.
9Ko e ʻuhiki laione ʻa Siuta: ko hoku foha kuo ke ʻalu hake mei he tamatea: naʻa ne tulolo, ʻo tokoto ʻo hangē ko e laione, pea hangē ko e laione motuʻa; pea ko hai te ne ueʻi hake ia?
9Judá é um filhote de leão. Da presa, meu filho, você subiu. Ele se abaixou, ele se deitou como um leão, como uma leoa. Quem o despertará?
10E ʻikai mole ʻae tokotoko ʻoe pule ia Siuta, pe ha taha ke foaki ʻae fono mei hono vaʻe, kaeʻoua ke hāʻele mai ʻa Sailo; pea ʻe ʻiate ia ʻae tānaki fakataha ʻoe kakai.
10O cetro não se apartará de Judá, nem o bastão de governante de entre seus pés, até que venha aquele a quem pertence. A ele os povos obedecerão.
11Te ne noʻotaki ʻene ʻuhiki ki he vaine, mo ʻene ʻuhiki ʻasi ki he vaine mātuʻaki lelei; te ne fō hono ngaahi kofu ʻi he uaine, mo hono ngaahi kofu ʻi he toto ʻoe kālepi.
11Amarrando o seu jumentinho à videira, a cria da sua jumenta à videira seleta, ele lavou suas roupas no vinho, seus mantos no sangue das uvas.
12E kulokula hono mata ʻi he uaine, pea ʻe hinehina hono nifo ʻi he huʻahuhu.
12Seus olhos serão vermelhos de vinho, seus dentes brancos de leite.
13“E nofo ʻa Sepuloni ʻi he taulanga ki tahi; pea ko e taulanga ia ki he ngaahi vaka: pea ʻe aʻu atu ʻa hono ngataʻanga ki Saitoni.
13“Zebulom habitará no porto do mar. Ele será um porto para navios. Sua fronteira chegará até Sidom.
14“Ko e ʻasi mālohi ʻa ʻIsaka, ʻoku tokoto ia ʻi he tauloto ʻoe kavenga ʻe ua.
14“Issacar é um jumento forte, deitado entre os alforjes.
15Pea ʻe pehē ʻe ia ʻoku lelei ʻae fiemālie, pea ʻoku mata lelei ʻae fonua; pea ʻe fakapunou hifo hono uma ke haʻamo, pea ʻe hoko ia ko e tamaioʻeiki ki he tukuhau.
15Ele viu um lugar de descanso, que era bom, a terra, que era agradável. Ele inclina o seu ombro para a carga, e se torna um servo fazendo trabalho forçado.
16“E fakamaau hono kakai ʻe Tani, ʻo hangē ko e tokotaha ʻae faʻahinga ʻo ʻIsileli.
16“Dã julgará o seu povo, como uma das tribos de Israel.
17Ko e ngata fekai ʻa Tani ʻi he veʻehala, ko e ngata ia ʻi he hala, ʻoku ne uʻu ʻae mui vaʻe ʻoe hoosi, ko ia ʻe hinga ki mui ai ʻae tangata heka hoosi.
17Dã será uma serpente no caminho, uma víbora na trilha, que morde os calcanhares do cavalo, para que o seu cavaleiro caia para trás.
18“Kuo u tatali ki hoʻo fakamoʻui ʻe Sihova.
18Eu tenho esperado pela tua salvação, SENHOR.
19“Ko Kata, ʻe lavaʻi ia ʻe ha kongakau, ka te ne toki ikuna ʻamui.
19“Uma tropa pressionará Gade, mas ele pressionará o calcanhar deles.
20“E tupu ia ʻAseli ʻae mā lelei, pea ʻe tupu ʻiate ia ʻae ngaahi meʻakai fakaʻeiʻeiki.
20“A comida de Aser será rica. Ele produzirá iguarias reais.
21“Ko e hainiti ʻa Nafitali kuo vete ange: ʻoku ne lea ʻaki ʻae ngaahi lea lelei.
21“Naftali é uma gazela solta, que dá à luz lindos filhotes.
22“Ko e vaʻa fua lahi ʻa Siosefa, ʻio, ko e vaʻa fua ia ʻoku ofi ki he vai; ʻoku kaka hake hono ngaahi vaʻa ʻi he funga ʻā.
22“José é uma videira frutífera, uma videira frutífera junto a uma fonte. Seus ramos se estendem sobre o muro.
23Kuo fakamamahi lahi ia ʻe he kau tangata fana, ʻo nau fanaʻi ia, mo fehiʻa kiate ia:
23Os flecheiros o amarguraram severamente, atiraram nele e o perseguiram:
24Ka naʻe tuʻumaʻu ʻene kaufana ʻi he mālohi, pea naʻe fakamālohi ʻae kupuʻi nima ʻo hono nima, ʻe he nima ʻoe Māfimafi ʻo Sēkope. ʻOku mei ai ʻae Tauhi, ko e Maka ʻo ʻIsileli:
24Mas o seu arco permaneceu forte. Os braços de suas mãos foram fortalecidos, pelas mãos do Poderoso de Jacó, (de onde é o pastor, a pedra de Israel),
25ʻIo, mei he ʻOtua ʻo hoʻo tamai, ʻaia te ne tokoniʻi koe; pea ʻi he Māfimafi, ʻaia te ne tāpuaki koe ʻaki ʻae ngaahi tāpuaki ʻoe langi mei ʻolunga, mo e ngaahi tāpuaki ʻoe loloto ʻoku ʻi lalo, mo e tāpuaki ʻoe ngaahi huhu, pea mo e manāva:
25sim, pelo Deus de seu pai, que o ajudará, pelo Todo-Poderoso, que o abençoará, com bênçãos do céu acima, bênçãos das profundezas que jazem embaixo, bênçãos dos seios e do ventre.
26Ko e ngaahi tāpuaki ʻa hoʻo tamai kuo māhilihili ia ki ʻolunga ʻi he ngaahi tāpuaki ʻa hoʻo ngaahi kui, ʻo aʻu ki he mātuʻaki ngataʻanga mamaʻo ʻoe ngaahi moʻunga taʻengata; te nau ʻi he ʻulu ʻo Siosefa, pea ki he tumuʻaki ʻoe ʻulu ʻo ia naʻe vaheʻi mei hono ngaahi tokoua.
26As bênçãos de seu pai prevaleceram sobre as bênçãos de meus antepassados, além dos limites das colinas antigas. Elas estarão sobre a cabeça de José, sobre o alto da cabeça daquele que é separado de seus irmãos.
27“E ʻuakai ʻa Penisimani ʻo hangē ko e ulofi: te ne kai ʻi he pongipongi ʻaia kuo ne maʻu, pea te ne tufa ʻi he pō ʻae koloa kuo vete.”
27“Benjamim é um lobo voraz. Pela manhã ele devorará a presa. À tarde ele dividirá o despojo.”
28¶ Ko e ngaahi faʻahinga ʻe hongofulu ma ua eni ʻo ʻIsileli; pea ko eni ia naʻe lea ʻaki ʻe heʻenau tamai kiate kinautolu, ʻo ne tāpuaki ʻaki ʻakinautolu; naʻa ne tāpuaki ʻakinautolu taki taha, ʻo fakatatau ki hono tāpuaki ʻoʻona.
28Todas estas são as doze tribos de Israel, e foi isso que o pai deles lhes falou, e os abençoou. Ele abençoou a cada um de acordo com a sua própria bênção.
29Pea fonosia ia kiate kinautolu, ʻo ne pehē: “E tānaki au ki hoku kakai ka mou tanu au mo ʻeku ngaahi tamai ʻi he ʻana ʻoku ʻi he ngoue ʻa ʻEfilone ʻoe faʻahinga ʻo Heti.
29Ele os instruiu, e lhes disse: “Estou para ser reunido ao meu povo. Sepultem-me com meus pais na caverna que está no campo de Efrom, o hitita,
30ʻI he ʻana ʻoku ʻi he ngoue ʻi Makipila, ʻaia ʻoku hanga atu ki Mamili, ʻi he fonua ko Kēnani, ʻaia naʻe fakatau ʻe ʻEpalahame, mo e ngoue ʻa ʻEfilone ʻoe kau Heti, ko e potu maʻana ko e tanuʻanga.
30na caverna que está no campo de Macpela, que fica em frente a Manre, na terra de Canaã, a qual Abraão comprou com o campo de Efrom, o hitita, como propriedade para sepultura.
31Naʻa nau tanu ʻi ai ʻa ʻEpalahame mo hono uaifi ko Sela; pea naʻa nau tanu ʻi ai ʻa ʻAisake mo hono uaifi ko Lepeka pea naʻaku tanu ʻi ai ʻa Lia.
31Lá sepultaram Abraão e Sara, sua mulher. Lá sepultaram Isaque e Rebeca, sua mulher, e lá eu sepultei Lia:
32Naʻe fakatau ʻae ngoue mo e ʻana ʻoku ʻi ai, mei he fānau ʻa Heti.”
32o campo e a caverna que nele está, que foram comprados dos filhos de Hete.”
33Pea kuo fakaʻosi ʻe Sēkope ʻene fekau ki hono ngaahi foha, pea naʻa ne hamusi hake hono vaʻe ʻi he mohenga, pea tukuange ʻe ia hono laumālie, pea naʻe tānaki ia ki hono kakai.
33Quando Jacó terminou de dar instruções aos seus filhos, ele recolheu os pés na cama, deu seu último suspiro e foi reunido ao seu povo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.