Senesi 20
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻe fononga ʻa ʻEpalahame mei ai, ki he fonua ʻi he feituʻu tonga, pea nofo ia ʻi he vahaʻa ʻo Ketesi mo Sua, pea ʻāunofo ia ʻi Kela.
1Abraão partiu dali para a terra do Sul, e habitou entre Cades e Sur. Ele viveu como estrangeiro em Gerar.
2Pea naʻe pehē ʻe ʻEpalahame ʻi heʻene lau ki hono uaifi ko Sela, “Ko hoku tuofefine ia:” pea fekauʻi ʻe ʻApimeleki, ko e tuʻi ʻo Kela, ʻo ne ʻave ʻa Sela.
2Abraão disse a respeito de Sara, sua mulher: “Ela é minha irmã.” Abimeleque, rei de Gerar, mandou buscar Sara e a tomou.
3Ka naʻe hā mai ʻae ʻOtua kia ʻApimeleki ʻi he misi ʻi he pō, ʻo ne pehē kiate ia, “Vakai ko e tangata mate koe, koeʻuhi ko e fefine kuo ke toʻo, he ko e uaifi ia ʻo ha tangata.”
3Mas Deus veio a Abimeleque em um sonho durante a noite, e lhe disse: “Eis que você é um homem morto, por causa da mulher que você tomou; pois ela é mulher de outro homem.”
4Ka naʻe teʻeki ai ofi ʻa ʻApimeleki kiate ia: pea pehē ʻe ia, “E ʻEiki, te ke fakaʻauha foki ʻae puleʻanga māʻoniʻoni?
4Ora, Abimeleque não havia se aproximado dela. Ele disse: “Senhor, você matará até mesmo uma nação justa?
5ʻIkai naʻa ne pehē mai kiate au, ‘Ko hoku tuofefine ia?’ Mo e fefine, naʻe pehē ʻe ia, ‘Ko hoku tuongaʻane ia;’ ʻi he totonu ʻa hoku loto, mo e māʻoniʻoni ʻa hoku nima kuo u fai ʻae meʻa ni.”
5Ele não me disse: 'Ela é minha irmã'? E ela, até ela mesma, disse: 'Ele é meu irmão.' Eu fiz isso na integridade do meu coração e na inocência das minhas mãos.”
6Pea pehē ʻe he ʻOtua kiate ia ʻi he misi, “ʻIo, ʻoku ou ʻilo naʻa ke fai ia ʻi he anga totonu, he naʻaku taʻofi koe foki ke ʻoua naʻa ke fai hala kiate au; ko ia naʻe ʻikai te u tuku koe ke ke ala kiate ia.
6Deus lhe disse no sonho: “Sim, eu sei que na integridade do seu coração você fez isso, e eu também o impedi de pecar contra mim. Portanto, não permiti que você a tocasse.
7Pea ko eni, ke ke toe ʻatu ki he tangata hono uaifi; he ko e palōfita ia, pea te ne hūfia koe, pea te ke moʻui: pea kapau ʻe ʻikai te ke toe ʻatu ia, ke ke ʻilo ko e moʻoni te ke mate, ʻa koe mo ia kotoa pē ʻoku ʻoʻou.”
7Agora, portanto, devolva a mulher do homem. Pois ele é um profeta, e orará por você, e você viverá. Se você não a devolver, saiba com certeza que você morrerá, você e todos os que são seus.”
8Ko ia naʻe tuʻu hengihengi hake ai ʻa ʻApimeleki, ʻo ne ui ʻene kau nofoʻanga kotoa pē, ʻo ne fakahā kiate kinautolu ʻae ngaahi meʻa ni kotoa pē; pea naʻa nau manavahē lahi.
8Abimeleque levantou-se de manhã cedo, chamou todos os seus servos e contou todas essas coisas aos ouvidos deles. Os homens ficaram com muito medo.
9Pea fekau ʻe ʻApimeleki ke haʻu ʻa ʻEpalahame, pea ne pehē kiate ia, “Ko e hā eni kuo ke fai kiate kimautolu? Pea ko e hā ha kovi naʻaku fai kiate koe, ke ke ʻomi ai kiate au mo hoku puleʻanga ʻae hala lahi ni? Kuo ke fai ʻae ngaahi meʻa kiate au ʻaia ʻoku ʻikai lelei ke fai.”
9Então Abimeleque chamou Abraão e lhe disse: “O que você nos fez? Como eu pequei contra você, para que você trouxesse sobre mim e sobre o meu reino um grande pecado? Você me fez coisas que não deveriam ser feitas!”
10Pea fehuʻi ʻe ʻApimeleki kia ʻEpalahame ʻo ne pehē, ‘Ko e hā ʻae meʻa naʻe hā kiate koe, koeʻuhi ke ke fai ai ʻae meʻa ni?’
10Abimeleque disse a Abraão: “O que você viu, para que fizesse tal coisa?”
11Pea talaange ʻe ʻEpalahame, “Naʻaku pehē ʻi hoku loto, Ko e moʻoni ʻoku ʻikai ʻi he potu ni, ʻae manavahē ki he ʻOtua; pea te nau tāmateʻi au, koeʻuhi ko hoku uaifi.
11Abraão disse: “Porque eu pensei: 'Certamente o temor de Deus não está neste lugar. Eles me matarão por causa da minha mulher.'
12Ka ko e moʻoni pe ko hoku tuofefine ia: he ko e ʻofefine ia ʻo ʻeku tamai, ka ʻoku ʻikai ko e tama ʻa ʻeku faʻē ʻaʻaku pea naʻe hoko ia ko hoku uaifi.
12Além disso, ela é de fato minha irmã, filha do meu pai, mas não filha da minha mãe; e ela se tornou minha mulher.
13Pea ʻi he fakahēʻi au ʻe he ʻOtua mei he fale ʻo ʻeku tamai, naʻaku pehē kiate ia, Ko hoʻo ʻofa eni, te ke fakahā kiate au; ʻi he potu kotoa pē te ta hoko ki ai, te ke fakahā au, ʻo pehē, Ko hoku tuongaʻane ia.”
13Quando Deus me fez sair errante da casa do meu pai, eu disse a ela: 'Esta é a bondade que você me demonstrará. Em todo lugar aonde formos, diga a meu respeito: “Ele é meu irmão.”'”
14Pea toʻo ʻe ʻApimeleki ʻae fanga sipi, mo e fanga pulu, mo e kau tamaioʻeiki, mo e kau kaunanga ʻo ne foaki ʻakinautolu kia ʻEpalahame, mo ne toe atu kiate ia ʻa Sela ko hono uaifi.
14Abimeleque tomou ovelhas e bois, servos e servas, e os deu a Abraão, e lhe devolveu Sara, sua mulher.
15Pea pehēange ʻe ʻApimeleki, “Vakai, ʻoku ʻi ho ʻao hoku fonua kotoa pē; faʻiteliha ko e hā potu te ke nofo ki ai.”
15Abimeleque disse: “Eis que a minha terra está diante de você. Habite onde lhe agradar.”
16Pea naʻe pehē ʻe ia kia Sela, “Vakai, kuo u foaki ki ho tuongaʻane ʻae konga siliva ʻe afe: vakai ʻoku ʻiate koe ia, ko e pūlou ki ho mata kiate kinautolu kotoa pē ʻoku ʻiate koe mo e kakai kotoa pē naʻe pehē ʻa hono valokia ia.”
16A Sara ele disse: “Eis que dei ao seu irmão mil peças de prata. Eis que isso é para você uma cobertura para os olhos para todos os que estão com você. Diante de todos você está justificada.”
17¶ Pea lotu ʻa ʻEpalahame ki he ʻOtua pea fakamoʻui ʻe he ʻOtua ʻa ʻApimeleki, mo hono uaifi, mo ʻene kau kaunanga; pea naʻa nau fanafanau.
17Abraão orou a Deus. Então Deus curou Abimeleque, sua mulher e suas servas, e elas tiveram filhos.
18He ne kuo pupuni ʻe he ʻOtua ʻae manāva kotoa pē ʻi he fale ʻo ʻApimeleki, koeʻuhi ko Sela, ko e uaifi ʻo ʻEpalahame.
18Pois o SENHOR havia fechado totalmente todos os ventres da casa de Abimeleque, por causa de Sara, mulher de Abraão.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.