Senesi
Chapter 3
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻe olopoto lahi hake ʻae ngata ʻi he manu kotoa pē ʻoe fonua, ʻaia naʻe ngaohi ʻe Sihova ko e ʻOtua. Pea pehē ʻe ia ki he fefine, “ʻOku moʻoni koā kuo pehē ʻe he ʻOtua, ‘ʻE ʻikai te mo kai ʻi he ʻakau kotoa pē ʻoe ngoue?’”
1Ora, a serpente era mais astuta que qualquer animal do campo que o SENHOR Deus tinha feito. Ela disse à mulher: “Deus realmente disse: ‘Vocês não comerão de nenhuma árvore do jardim’?”
2Pea naʻe pehē ʻe he fefine ki he ngata, “ʻOku ngofua ʻema kai ʻi he fua ʻoe ngaahi ʻakau ʻoe ngoue:
2A mulher disse à serpente: “Nós podemos comer do fruto das árvores do jardim,
3Ka ko e fua ʻoe ʻakau ʻaia ʻoku ʻi he loto ngoue, kuo folofola mai ʻe he ʻOtua, ‘ʻE ʻikai te mo kai ai, pea ʻe ʻikai te mo ala ki ai, telia naʻa mo mate.’”
3mas não do fruto da árvore que está no meio do jardim. Deus disse: ‘Vocês não comerão dele, nem tocarão nele, para que não morram’.”
4Pea pehē ʻe he ngata ki he fefine, “ʻOku ʻikai moʻoni te mo mate.
4A serpente disse à mulher: “Certamente vocês não morrerão,
5He ʻoku ʻilo ʻe he ʻOtua, ʻi he ʻaho te mo kai ai, ʻe toki ʻā ai homo mata, pea te mo hangē ko e ʻotua, ke ʻilo ai ʻae lelei mo e kovi.”
5porque Deus sabe que no dia em que comerem dele, os seus olhos se abrirão, e vocês serão como Deus, conhecendo o bem e o mal.”
6Pea ʻi he mamata ʻe he fefine ʻoku lelei ʻae ʻakau ki he kai, mo matamatalelei ki he mata, pea ko e ʻakau ke velevele ki ai ke fakapotoʻi, naʻa ne toʻo ai hono fua, ʻo kai, pea naʻa ne ʻange foki ki hono ʻhusepāniti, pea naʻa ne kai.
6Quando a mulher viu que a árvore era boa para se comer, e que era agradável aos olhos, e que a árvore era desejável para dar entendimento, ela tomou do seu fruto e comeu. Então ela deu um pouco ao seu marido que estava com ela, e ele também comeu.
7Pea naʻe ʻā ai ʻae mata ʻokinaua ʻosi pe, pea na ʻilo kuo na telefua; pea naʻa na tui ʻae lou fiki, ʻona vala ʻaki ia.
7Os olhos de ambos se abriram, e eles perceberam que estavam nus. Eles costuraram folhas de figueira e fizeram coberturas para si mesmos.
8Pea naʻa na fanongo ki he leʻo ʻo Sihova ko e ʻOtua, ʻi he ʻalu ʻi he ngoue ʻi he mokomoko ʻoe ʻaho: pea naʻe toitoi ʻa ʻAtama mo hono uaifi, mei he ʻao ʻo Sihova ko e ʻOtua, ʻi he ngaahi ʻakau ʻoe ngoue.
8Eles ouviram a voz do SENHOR Deus, que andava no jardim à brisa do dia, e o homem e sua mulher se esconderam da presença do SENHOR Deus entre as árvores do jardim.
9Pea naʻe ui ʻe Sihova ko e ʻOtua kia ʻAtama, ʻo ne pehē kiate ia, “ʻOku ke ʻi fē?”
9O SENHOR Deus chamou o homem e lhe disse: “Onde você está?”
10Pea pehē ʻe ia, “Naʻaku fanongo ki ho leʻo ʻi he ngoue, pea naʻaku manavahē, koeʻuhi kuo u telefua; pea u toitoi ai.”
10O homem disse: “Eu ouvi a tua voz no jardim e tive medo, porque eu estava nu; por isso me escondi.”
11Pea pehē ʻe ia, “Ko hai kuo fakahā kiate koe ʻoku ke telefua? Kuo ke kai ʻi he ʻakau, ʻaia naʻaku fekau kiate koe, ke ʻoua naʻa ke kai ai?”
11Deus disse: “Quem lhe disse que você estava nu? Você comeu da árvore da qual eu lhe ordenei que não comesse?”
12Pea pehē ʻe he tangata, “Ko e fefine ʻaia naʻa ke foaki ke ma nonofo, naʻe ʻomi ʻe ia kiate au mei he ʻakau pea u kai ai.”
12O homem disse: “A mulher que me deste para estar comigo, ela me deu do fruto da árvore, e eu comi.”
13Pea naʻe folofola ʻa Sihova ko e ʻOtua ki he fefine, “Ko e hā eni kuo ke fai?” Pea pehē ʻe he fefine, “Naʻe kākaaʻi au ʻe he ngata, pea u kai.”
13O SENHOR Deus disse à mulher: “O que é isso que você fez?” A mulher disse: “A serpente me enganou, e eu comi.”
14Pea naʻe folofola ʻa Sihova ko e ʻOtua ki he ngata, “Koeʻuhi kuo ke fai eni, kuo ke malaʻia lahi hake ʻi he fanga manu lalata kotoa pē, mo e manu kotoa pē ʻoe vao; te ke ngaolo koe ʻi ho kete, pea te ke kai ʻae efu ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo hoʻo moʻui:
14O SENHOR Deus disse à serpente: “Porque você fez isso, maldita é você entre todos os rebanhos, e entre todos os animais do campo. Sobre o seu ventre você rastejará e pó você comerá todos os dias da sua vida.
15pea te u tuku ʻae taufehiʻa ʻiate koe mo e fefine, pea ki ho hako mo hono hako; ʻe laiki ʻe ia ho ʻulu, pea te ke fakavolu ʻe koe ʻa hono muivaʻe.”
15Porei inimizade entre você e a mulher, e entre a sua descendência e a descendência dela. Ele ferirá a sua cabeça, e você ferirá o calcanhar dele.”
16Pea naʻe pehē ʻe ia ki he fefine, “Te u fakalahi ʻaupito ʻa hoʻo mamahi ʻi hoʻo fanafanau: te ke fāʻeleʻi ʻae fānau ʻi he mamahi; pea ʻe ʻi ho husepāniti ʻa hoʻo holi, pea te ne puleʻi koe.”
16À mulher ele disse: “Multiplicarei grandemente a sua dor no parto. Com dor você dará à luz filhos. O seu desejo será para o seu marido, e ele dominará sobre você.”
17Pea naʻe pehē ʻe ia kia ʻAtama, “Koeʻuhi kuo ke tokanga ki he leʻo ʻo ho uaifi, pea kuo ke kai ʻi he ʻakau ʻaia ne u fekau kiate koe, ‘Ke ʻoua naʻa ke kai ai:’ kuo malaʻia ʻae kelekele koeʻuhi ko koe; te ke kai mei ai ʻi he mamahi ʻi he ngaahi ʻaho kotoa pē ʻo hoʻo moʻui;
17A Adão ele disse: “Porque você deu ouvidos à voz da sua mulher, e comeu da árvore, a respeito da qual eu lhe ordenei, dizendo: ‘Você não comerá dela’, maldita é a terra por sua causa. Com muito trabalho você comerá dela todos os dias da sua vida.
18‌ʻe tupu mei ai kiate koe ʻae ʻakau talatala mo e talatalaʻāmoa; pea te ke kai ʻae ʻakau iiki ʻoe fonua;
18Ela lhe produzirá espinhos e abrolhos; e você comerá a erva do campo.
19te ke kai ʻae meʻakai ʻi he kakava ʻo ho mata, kaeʻoua ke ke foki ki he kelekele; he naʻe toʻo koe mei ai: he ko e efu koe, pea te ke toe foki ki he efu.”
19Com o suor do seu rosto você comerá o seu pão, até que volte à terra, pois dela você foi tirado. Porque você é pó, e ao pó você retornará.”
20Pea naʻe ui ʻe ʻAtama ʻae hingoa ʻo hono uaifi ko ʻIvi; koeʻuhi ko e faʻē ia ʻoe kakai moʻui kotoa pē.
20O homem chamou sua mulher de Eva, porque ela seria a mãe de todos os viventes.
21Naʻe ngaohi foki ʻe Sihova ko e ʻOtua mei he kiliʻi manu, ʻae ngaahi kofu kia ʻAtama mo hono uaifi, pea naʻa ne fakakofuʻi ʻakinaua.
21O SENHOR Deus fez vestimentas de peles de animais para Adão e para sua mulher, e os vestiu.
22¶ Pea naʻe folofola ʻa Sihova ko e ʻOtua, “Vakai, kuo hoko ʻae tangata ke hangē ko ha taha ʻiate kitautolu, ke ne ʻilo ʻae lelei mo e kovi: pea ko eni, telia naʻa mafao atu ʻe ia hono nima, pea ne toli foki mei he ʻakau ʻoe moʻui, ʻo kai, pea moʻui ʻo taʻengata:”
22O SENHOR Deus disse: “Eis que o homem se tornou como um de nós, conhecendo o bem e o mal. Agora, para que ele não estenda a sua mão, e tome também da árvore da vida, e coma, e viva para sempre—”
23Ko ia naʻe fekau atu ia ʻe Sihova ko e ʻOtua mei he ngoue ʻo ʻIteni, ke ne ngāue ki he kelekele ʻaia naʻe toʻo ia mei ai.
23Portanto, o SENHOR Deus o mandou embora do jardim do Éden, para cultivar a terra da qual ele havia sido tirado.
24Pea naʻa ne kapusi ai ʻae tangata pea ne tuku ki he potu hahake ʻoe ngoue ʻo ʻIteni, ʻae selupimi, mo e heletā ulo, ʻaia naʻe foli fakatakamilo, ke leʻohi ʻae hala ʻoe ʻakau ʻoe moʻui.
24Assim ele expulsou o homem; e colocou querubins ao oriente do jardim do Éden, e uma espada flamejante que se movia em todas as direções, para guardar o caminho para a árvore da vida.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.