Senesi
Chapter 33
Tongan Bible, Revised We…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea hanga hake ʻa Sēkope ʻo sio, pea vakai, naʻe haʻu ʻa ʻIsoa, mo e kau tangata ʻe toko fāngeau. Pea vaheʻi ʻe ia ʻae fānau, kia Lia, mo Lesieli, pea mo e ongo kaunanga.
1Jacó levantou os olhos e olhou, e eis que Esaú vinha, e com ele quatrocentos homens. Ele dividiu as crianças entre Lia, Raquel e as duas servas.
2Pea ne fakamuʻomuʻa ʻae ongo kaunanga mo ʻena fānau, pea hoko ʻa Lia mo ʻene fānau, pea fakamuimui ʻa Lesieli mo Siosefa.
2Ele colocou as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos depois, e Raquel e José na retaguarda.
3Pea ne muʻomuʻa ia ʻiate kinautolu, pea punou hifo ia ʻo tuʻo fitu ki he kelekele, ʻi heʻene ʻunuʻunu atu ki hono taʻokete.
3Ele mesmo passou à frente deles e prostrou-se em terra sete vezes, até se aproximar de seu irmão.
4Ka naʻe lele ʻa ʻIsoa ke fakafetaulaki kiate ia, pea ne fāʻofua ia ki hono kia, pea uma kiate ia: pea naʻa na fetāngihi.
4Esaú correu ao seu encontro, abraçou-o, lançou-se ao seu pescoço, beijou-o, e eles choraram.
5Pea hanga hake hono mata, ʻo ne sio ki he kau fefine mo e tamaiki: pea pehē ʻe ia, “Ko hai ʻakinautolu ni ʻoku ʻiate koe?” Pea pehēange ʻe ia, “Ko e fānau, kuo foaki ʻe he ʻOtua ʻaloʻofa ki hoʻo tamaioʻeiki.”
5Ele levantou os olhos e viu as mulheres e as crianças; e disse: “Quem são estes que estão com você?” Ele disse: “Os filhos que Deus graciosamente deu ao seu servo.”
6Pea naʻe toki ʻunuʻunu mai ʻo ofi, ʻae ongo kaunanga, ʻakinaua mo ʻena fānau, pea naʻa nau punou.
6Então as servas se aproximaram com seus filhos, e se curvaram.
7Pea haʻu ʻo ofi ʻa Lia foki mo ʻene fānau, pea punou ʻakinautolu: pea haʻu fakamui ʻa Siosefa mo Lesieli ʻo ofi, pea punou ʻakinaua.
7Lia e seus filhos também se aproximaram e se curvaram. Depois deles, José se aproximou com Raquel, e eles se curvaram.
8Pea pehē ʻe ia, “Ko e hā hono ʻuhinga ʻoe ngaahi fanga manu naʻa mau fehikitaki mo au?” Pea pehē ʻe ia, “Ko e meʻa ke ʻofeina ai au ʻi he ʻao ʻo hoku ʻeiki.”
8Esaú disse: “O que você pretende com todo esse grupo que encontrei?” Jacó disse: “Encontrar favor aos olhos do meu senhor.”
9Pea pehē ʻe ʻIsoa, “Ko hoku tehina, kuo lahi ʻeku meʻa; ke ʻiate koe pe, ʻaia ʻoku ʻaʻau.”
9Esaú disse: “Eu já tenho o bastante, meu irmão; fique com o que é seu.”
10Pea pehēange ʻe Sēkope, “ʻOua, ko eni, ʻoku ou kole kiate koe, kapau ʻoku ou lelei ʻi ho ʻao, pea ke maʻu ʻeku meʻaʻofa mei hoku nima; he ko ia kuo u mamata ai ki ho mata, ʻo hangē ko e fofonga ʻoe ʻOtua, pea kuo ke lelei kiate au.
10Jacó disse: “Por favor, não. Se agora encontrei favor aos seus olhos, então receba o meu presente das minhas mãos, porque vi o seu rosto como quem vê o rosto de Deus, e você se agradou de mim.
11‌ʻOku ou kole ke ke maʻu ʻeku tāpuaki, ʻaia kuo ʻomi kiate koe; koeʻuhi kuo fai lelei ʻe he ʻOtua kiate au, pea kuo u maʻu ʻo lahi.” Pea naʻa ne fakalotoʻi ia, pea ne toʻo ia.
11Por favor, aceite o presente que eu trouxe a você, porque Deus tem sido gracioso comigo, e porque eu tenho o suficiente.” Ele insistiu, e ele o aceitou.
12Pea pehē ʻe ia, “Ke tau fononga pea tau ō, pea te u muʻomuʻa ʻiate koe.”
12Esaú disse: “Vamos seguir nossa jornada, e vamos embora, e eu irei adiante de você.”
13Pea pehēange ʻe ia kiate ia, “ʻOku ʻilo ʻe hoku ʻeiki ʻoku vaivai ʻae tamaiki, pea ʻoku ʻiate au ʻae fanga manu feitama: pea kapau ʻe fakateka mālohi ʻakinautolu ʻe he kau tangata, ʻi he ʻaho pe taha, ʻe mate ai kotoa pē.
13Jacó lhe disse: “Meu senhor sabe que as crianças são frágeis, e que as ovelhas e o gado que estão comigo têm suas crias, e se os forçarem demais em um único dia, todos os rebanhos morrerão.
14‌ʻOku ou kole kiate koe, ke muʻomuʻa ʻa hoku ʻeiki ʻi heʻene tamaioʻeiki; pea te u muimui atu ʻo fakatuotuai, ʻo fakatatau ki he faʻa fai ʻe he fanga manu, mo e tamaiki, ʻa ʻenau muʻomuʻa ʻiate au, ke ʻoua ke u hoko ki hoku ʻeiki ʻi Seia.”
14Por favor, que o meu senhor passe adiante do seu servo, e eu seguirei devagar, no ritmo do gado que está diante de mim e no ritmo das crianças, até que eu chegue ao meu senhor em Seir.”
15Pea talaange ʻe ʻIsoa, “Tuku ke nofo kiate koe hā niʻihi ʻiate kinautolu ʻoku ʻiate au:” pea pehē ʻe ia, “Ko e hā hono ʻaonga?” Tuku ke u lelei ʻi he ʻao ʻo hoku ʻeiki.
15Esaú disse: “Permita-me deixar com você algumas das pessoas que estão comigo.” Ele disse: “Por quê? Basta que eu encontre favor aos olhos do meu senhor.”
16¶ Pea tafoki ʻa ʻIsoa ʻi he ʻaho ko ia ke ʻalu ki Seia.
16Assim, Esaú retornou naquele dia pelo seu caminho para Seir.
17Pea fononga ʻa Sēkope ki Sukote, pea langa ai hono fale louʻakau ʻo ne ngaohi ai ʻae ngaahi fale louʻakau ki heʻene fanga manu: ko ia ʻoku ui ai ʻae potu ko ia ko Sukote.
17Jacó viajou para Sucote, construiu uma casa para si, e fez abrigos para o seu gado. Por isso o nome do lugar é chamado Sucote.
18¶ Pea hoko lelei pe ʻa Sēkope ki he kolo ko Sikemi, ʻaia ʻoku ʻi he fonua ko Kēnani, ʻi heʻene haʻu mei Petanalami; pea naʻa ne fokotuʻu hono fale fehikitaki ʻo ofi ki he kolo.
18Jacó chegou em paz à cidade de Siquém, que fica na terra de Canaã, quando veio de Padã-Arã; e acampou diante da cidade.
19Pea ne fakatau ʻae potu ngoue, ʻaia ne ne folahi ai hono fale fehikitaki, mei he nima ʻoe fānau ʻa Hemoa ko e tamai ʻa Sikemi, ʻaki ʻae paʻanga ʻe teau.
19Ele comprou a porção de terra onde havia armado sua tenda, das mãos dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de prata.
20Pea naʻa ne fokotuʻu ʻi ai ʻae ʻesifeilaulau, ʻo ne ui ia ko ʻEle-ilohe-ʻIsileli.
20Ele ergueu ali um altar, e o chamou de El-Elohe-Israel.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.