Ӂенеза 25
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Авраам а май луат о невастэ, нумитэ Кетура.
1Abraão tomou outra mulher, e o nome dela era Quetura.
2Еа й-а нэскут пе Зимран, пе Иокшан, пе Медан, пе Мадиан, пе Ишбак ши Шуах.
2Ela lhe deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3Иокшан а нэскут пе Себа ши пе Дедан. Фиий луй Дедан ау фост ашуримий, летушимий ши леумимий.
3Jocsã gerou a Seba e a Dedã. Os filhos de Dedã foram os assurins, os letusins e os leumins.
4Фиий луй Мадиан ау фост: Ефа, Ефер, Енох, Абида ши Елдаа. Тоць ачештя сунт фиий Кетурей.
4Os filhos de Midiã foram Efa, Efer, Enoque, Abida e Elda. Todos estes foram filhos de Quetura.
5Авраам а дат луй Исаак тоате авериле сале.
5Abraão deu tudo o que tinha a Isaque,
6Дар а дат дарурь фиилор циитоарелор сале ши, пе кынд ера ынкэ ын вяцэ, й-а ындепэртат де лынгэ фиул сэу Исаак ынспре рэсэрит, ын Цара Рэсэритулуй.
6mas Abraão deu presentes aos filhos das concubinas de Abraão. Enquanto ele ainda vivia, ele os enviou para longe de Isaque, seu filho, para o leste, para a terra do oriente.
7Ятэ зилеле анилор веций луй Авраам: ел а трэит о сутэ шаптезечь ши чинч де ань.
7Estes são os dias dos anos da vida de Abraão que ele viveu: cento e setenta e cinco anos.
8Авраам шь-а дат духул ши а мурит дупэ о бэтрынеце феричитэ, ынаинтат ын вырстэ ши сэтул де зиле, ши а фост адэугат ла попорул сэу.
8Abraão entregou o seu espírito e morreu em boa velhice, um homem idoso e cheio de anos, e foi reunido ao seu povo.
9Исаак ши Исмаел, фиий сэй, л-ау ынгропат ын пештера Макпела, ын огорул луй Ефрон, фиул луй Цохар, Хетитул, каре есте фацэ ын фацэ ку Мамре.
9Isaque e Ismael, seus filhos, o sepultaram na caverna de Macpela, no campo de Efrom, filho de Zoar, o heteu, que fica perto de Manre,
10Ачеста есте огорул пе каре-л кумпэрасе Авраам де ла фиий луй Хет. Аколо ау фост ынгропаць Авраам ши невастэ-са Сара.
10o campo que Abraão comprou dos filhos de Hete. Abraão foi sepultado lá com Sara, sua mulher.
11Дупэ моартя луй Авраам, Думнезеу а бинекувынтат пе фиул сэу Исаак. Ел локуя лынгэ фынтына Лахай-Рой.
11Após a morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, seu filho. Isaque habitava perto de Beer-Laai-Roi.
12Ятэ спица нямулуй луй Исмаел, фиул луй Авраам, пе каре-л нэскусе луй Авраам еӂиптянка Агар, роаба Сарей.
12Ora, esta é a história das gerações de Ismael, filho de Abraão, que Hagar, a egípcia, serva de Sara, deu à luz a Abraão.
13Ятэ нумеле фиилор луй Исмаел, дупэ нумеле лор, дупэ нямуриле лор: Небаиот, ынтыюл нэскут ал луй Исмаел, Кедар, Адбеел, Мибсам,
13Estes são os nomes dos filhos de Ismael, pelos seus nomes, de acordo com a ordem de seu nascimento: o primogênito de Ismael, Nebaiote, depois Quedar, Adbeel, Mibsão,
14Мишма, Дума, Маса,
14Misma, Dumá, Massá,
15Хадад, Тема, Иетур, Нафиш ши Кедма.
15Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16Ачештя сунт фиий луй Исмаел; ачестя сунт нумеле лор, дупэ сателе ши табереле лор. Ей ау фост чей дойспрезече воевозь, дупэ нямуриле лор.
16Estes são os filhos de Ismael, e estes são os seus nomes, por suas vilas e por seus acampamentos: doze príncipes, segundo as suas nações.
17Ши ятэ аний веций луй Исмаел: о сутэ трейзечь ши шапте де ань. Ел шь-а дат духул ши а мурит ши а фост адэугат ла попорул сэу.
17Estes são os anos da vida de Ismael: cento e trinta e sete anos. Ele entregou o seu espírito e morreu, e foi reunido ao seu povo.
18Фиий луй ау локуит де ла Хавила пынэ ла Шур, каре есте ын фаца Еӂиптулуй, кум мерӂь спре Асирия. Ел с-а ашезат ын фаца тутурор фрацилор луй.
18Eles habitaram desde Havilá até Sur, que fica diante do Egito, indo em direção à Assíria. Ele habitou diante de todos os seus parentes.
19Ятэ спица нямулуй луй Исаак, фиул луй Авраам. Авраам а нэскут пе Исаак.
19Esta é a história das gerações de Isaque, filho de Abraão. Abraão gerou a Isaque.
20Исаак ера ын вырстэ де патрузечь де ань кынд а луат де невастэ пе Ребека, фата луй Бетуел, Арамеул дин Падан-Арам, ши сора луй Лабан, Арамеул.
20Isaque tinha quarenta anos quando tomou Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, irmã de Labão, o arameu, para ser sua mulher.
21Исаак с-а ругат Домнулуй пентру невастэ-са, кэч ера стярпэ, ши Домнул л-а аскултат: невастэ-са Ребека а рэмас ынсэрчинатэ.
21Isaque suplicou ao SENHOR por sua mulher, porque ela era estéril. O SENHOR ouviu a sua súplica, e Rebeca, sua mulher, concebeu.
22Копиий се бэтяу ын пынтечеле ей, ши еа а зис: „Дакэ-й аша, пентру че май сунт ынсэрчинатэ?” С-а дус сэ ынтребе пе Домнул.
22As crianças lutavam uma com a outra dentro dela. Ela disse: “Se é assim, por que continuo vivendo?” Então ela foi consultar o SENHOR.
23Ши Домнул й-а зис: „Доуэ нямурь сунт ын пынтечеле тэу, Ши доуэ нороаде се вор деспэрци ла еширя дин пынтечеле тэу. Унул дин нороаделе ачестя ва фи май таре декыт челэлалт. Ши чел май маре ва служи челуй май мик.”
23O SENHOR lhe disse: “Duas nações estão em seu ventre. Dois povos serão separados do seu corpo. Um povo será mais forte do que o outro povo. O mais velho servirá ao mais novo.”
24С-ау ымплинит зилеле кынд авя сэ наскэ ши ятэ кэ ын пынтечеле ей ерау дой ӂемень.
24Quando se cumpriram os dias para ela dar à luz, eis que havia gêmeos em seu ventre.
25Чел динтый а ешит рошу де тот, ка о манта де пэр, ши де ачея й-ау пус нумеле Есау.
25O primeiro saiu todo vermelho, como uma veste de pelos. Eles o chamaram de Esaú.
26Апой а ешит фрателе сэу, каре циня ку мына де кэлкый пе Есау, ши де ачея й-ау пус нумеле Иаков. Исаак ера ын вырстэ де шайзечь де ань кынд с-ау нэскут ей.
26Depois disso, saiu o seu irmão, e a sua mão segurava o calcanhar de Esaú. Ele foi chamado de Jacó. Isaque tinha sessenta anos quando ela os deu à luz.
27Бэеций ачештя с-ау фэкут марь. Есау а ажунс ун вынэтор ындемынатик, ун ом каре ышь петречя время май мулт пе кымп, дар Иаков ера ун ом лиништит, каре стэтя акасэ ын кортурь.
27Os meninos cresceram. Esaú era um caçador habilidoso, um homem do campo. Jacó era um homem pacato, que habitava em tendas.
28Исаак юбя пе Есау, пентру кэ мынка дин вынатул луй; Ребека ынсэ юбя май мулт пе Иаков.
28Ora, Isaque amava Esaú, porque comia da sua caça. Rebeca, porém, amava Jacó.
29Одатэ, пе кынд фербя Иаков о чорбэ, Есау с-а ынторс де ла кымп рупт де обосялэ.
29Jacó fez um ensopado. Esaú chegou do campo, e estava faminto.
30Ши Есау а зис луй Иаков: „Дэ-мь, те рог, сэ мэнынк дин чорба ачаста рошиатикэ, фииндкэ сунт рупт де обосялэ.” Пентру ачея с-а дат луй Есау нумеле Едом.
30Esaú disse a Jacó: “Por favor, dê-me de comer um pouco desse ensopado vermelho, pois estou faminto.” Por isso o seu nome foi chamado Edom.
31Иаков а зис: „Винде-мь азь дрептул тэу де ынтый нэскут!”
31Jacó disse: “Primeiro, venda-me o seu direito de primogenitura.”
32Есау а рэспунс: „Ятэ-мэ, сунт пе моарте; ла че-мь служеште дрептул ачеста де ынтый нэскут?”
32Esaú disse: “Eis que estou a ponto de morrer. De que me serve o direito de primogenitura?”
33Ши Иаков а зис: „Журэ-мь ынтый.” Есау й-а журат ши астфел шь-а вындут дрептул де ынтый нэскут луй Иаков.
33Jacó disse: “Jure-me primeiro.” Ele lhe jurou. Ele vendeu o seu direito de primogenitura a Jacó.
34Атунч, Иаков а дат луй Есау пыне ши чорбэ де линте. Ел а мынкат ши а бэут; апой с-а скулат ши а плекат. Астфел шь-а несокотит Есау дрептул де ынтый нэскут.
34Jacó deu a Esaú pão e ensopado de lentilhas. Ele comeu e bebeu, levantou-se e seguiu o seu caminho. Assim, Esaú desprezou o seu direito de primogenitura.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.