Baruch 3
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Welnu dan, almachtige Heer, Israëls God: een bedrukte ziel en een bekommerd gemoed roept tot U!
1And now, O Lord Almighty, the God of Israel, the soul in anguish, and the troubled spirit crieth to thee:
2Luister toch, Heer, en ontferm U onzer, want wij hebben gezondigd tegen U!
2Hear, O Lord, and have mercy, for thou art a merciful God, and have pity on us: for we have sinned before thee.
3Gij troont voor eeuwig; en wij zouden voor immer te gronde gaan?
3For thou remainest for ever, and shall we perish everlastingly?
4Almachtige Heer, Israëls God; verhoor toch het smeken van Israël, dat de dood zo nabij is; van de zonen van hen, die tegen U hebben gezondigd, die niet naar de stem van U, hun God, wilden horen, en over zich de rampen hebben gebracht.
4O Lord Almighty, the God of Israel, hear now the prayer of the dead of Israel, and of their children, that have sinned before thee, and have not hearkened to the voice of the Lord their God, wherefore evils have cleaved fast to us.
5Neen, gedenk niet de zonden onzer vaderen; denk thans aan uw macht en uw Naam!
5Remember not the iniquities of our fathers, but think upon thy hand, and upon thy name at this time:
6Gij zijt de Heer, onze God; wij willen U loven, o Heer!
6For thou art the Lord our God, and we will praise thee, O Lord:
7Want daarom hebt Gij de vrees voor U in ons hart gelegd, dat wij uw Naam zouden aanroepen. Nu loven wij U in het land onzer ballingschap; want wij hebben ons hart ontlast van al de boosheid onzer vaderen, die tegen U hebben gezondigd.
7Because for this end thou hast put thy fear in our hearts, to the intent that we should call upon thy name, and praise thee in our captivity, for we are converted from the iniquity of our fathers, who sinned before thee.
8En toch moeten wij thans nog in onze ballingschap blijven, op de plaats waar Gij ons hebt verstrooid als een hoon en een vloek, als een boete voor de zonden onzer vaderen, die den Heer, hun God, hebben verlaten!
8And behold we are at this day in our captivity, whereby thou hast scattered us to be a reproach, and a curse, and an offence, according to all the iniquities of our fathers, who departed from thee, O Lord our God.
9Israël, hoor de geboden des levens, Luister aandachtig, om verstandig te worden!
9Hear, O Israel, the commandments of life: give ear, that thou mayst learn wisdom.
10Hoe komt het Israël, Dat gij in het land der vijanden toeft, En op vreemde bodem verkwijnt; Dat gij onrein zijt geworden als lijken,
10How happeneth it, O Israel, that thou art in thy enemies’ land?
11Op één lijn gesteld met die in het graf zijn gedaald?
11Thou art grown old in a strange country, thou art defiled with the dead: thou art counted with them that go down into hell.
12Gij hebt de Bron der wijsheid verlaten!
12Thou hast forsaken the fountain of wisdom:
13Wanneer ge de weg van God hadt bewandeld, Dan hadt ge in eeuwige vrede gewoond.
13For if thou hadst walked in the way of God, thou hadst surely dwelt in peace for ever.
14Leer derhalve, waar de wijsheid is, Waar kracht, waar beleid zijn te vinden: Dan weet ge meteen, waar lengte van dagen en leven, Waar stralende ogen en vrede zijn!
14Learn where is wisdom, where is strength, where is understanding: that thou mayst know also where is length of days and life, where is the light of the eyes, and peace.
15Maar wie heeft ooit haar plaats gevonden, Wie drong tot haar schatkamers door?
15Who hath found out her place? and who hath gone in to her treasures?
16Waar zijn de heersers der volken, Die zelfs de dieren der aarde temden,
16Where are the princes of the nations, and they that rule over the beasts that are upon the earth?
17En speelden met de vogels uit de lucht? Waar zijn ze, die goud en zilver hebben geschraapt, Waarop de mensen vertrouwen; Wier bezittingen eindeloos zijn,
17That take their diversion with the birds of the air.
18Maar die toch voor wat geld Blijven zwoegen en slaven? Hun werken vindt men niet meer,
18That hoard up silver and gold, wherein men trust, and there is no end of their getting? who work in silver and are solicitous, and their works are unsearchable.
19Zelf zijn ze verdwenen, neergedaald in het graf; Anderen zijn in hun plaats gekomen,
19They are cut off, and are gone down to hell, and others are risen up in their place.
20Een nieuw geslacht heeft het licht aanschouwd, de aarde bewoond! Maar ook zij kenden de weg naar de wijsheid niet,
20Young men have seen the light, and dwelt upon the earth: but the way of knowledge they have not known,
21Noch waren met haar paden vertrouwd; Ook hun zonen begrepen haar niet, En hielden zich ver van haar wegen.
21Nor have they understood the paths thereof, neither have their children received it, it is far from their face.
22Nooit werd zij in Kanaän vernomen, Nooit in Teman aanschouwd.
22It hath not been heard of in the land of Chanaan, neither hath it been seen in Theman.
23Ook de zonen van Hagar, Die aardse schranderheid zoeken, De kooplui van Medan en Tema, Die spreuken dichten, en zo knap willen zijn, Kenden de weg naar de wijsheid niet, Noch waren vertrouwd met haar paden.
23The children of Agar also, that search after the wisdom that is of the earth, the merchants of Merrha, and of Theman, and the tellers of fables, and searchers of prudence and understanding: but the way of wisdom they have not known, neither have they remembered her paths.
24Israël, hoe groot is Gods woning, hoe uitgestrekt zijn bezit,
24O Israel, how great is the house of God, and how vast is the place of his possession!
25Hoe groot en eindeloos, hoe hoog en onmetelijk!
25It is great, and hath no end: it is high and immense.
26Daar werden de reuzen geboren, de beroemde mannen van vroeger, Hoog van gestalte, bekwaam in de strijd;
26There were the giants, those renowned men that were from the beginning, of great stature, expert in war.
27Maar hen heeft God niet uitverkoren, De weg der wijsheid niet geleerd:
27The Lord chose not them, neither did they find the way of knowledge: therefore did they perish.
28Ze gingen te gronde, omdat hun de wijsheid ontbrak, Door hun dwaasheid kwamen zij om!
28And because they had not wisdom, they perished through their folly.
29Wie steeg op naar de hemel, en haalde ze daar; Wie bracht ze uit de wolken omlaag;
29Who hath gone up into heaven, and taken her, and brought her down from the clouds?
30Wie ploegde de zee, en ontdekte haar, En verwierf haar voor het kostbaarste goud?
30Who hath passed over the sea, and found her, and brought her preferably to chosen gold?
31Neen, geen mens kent haar wegen, Niemand is vertrouwd met haar pad:
31There is none that is able to know her ways, nor that can search out her paths:
32Hij alleen kent ze, die alles weet; Hij heeft ze met zijn blik doorvorst. Hij, die de aarde grondde voor eeuwig, En ze met dieren heeft bevolkt;
32But he that knoweth all things, knoweth her, and hath found her out with his understanding: he that prepared the earth for evermore, and filled it with cattle and fourfooted beasts:
33Die het licht uitzendt, en het gaat, Het terugroept, en het gehoorzaamt al bevend!
33He that sendeth forth light, and it goeth: and hath called it, and it obeyeth him with trembling.
34De sterren flonkeren op haar posten, En stralen van vreugd; Hij roept haar, ze zeggen: Hier zijn we! Ze lichten vol vreugde voor Hem, die ze schiep.
34And the stars have given light in their watches, and rejoiced:
35Dat is onze God: Geen ander is aan Hem gelijk!
35They were called, and they said: Here we are: and with cheerfu Iness they have shined forth to him that made them.
36Hij heeft al de wegen der wijsheid gevonden, Haar geopenbaard aan Jakob, zijn dienaar, en Israël zijn vriend.
36This is our God, and there shall no other be accounted of in comparison of him.
37Toen is zij op de aarde verschenen, En heeft met de mensen verkeerd:
37He found out all the way of knowledge, and gave it to Jacob his servant, and to Israel his beloved.
no verse 38 in this text
38Afterwards he was seen upon earth, and conversed with men.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.