Baruch 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1Zij is het Boek van Gods geboden, De Wet, die voor eeuwig bestaat! Die haar behouden, verkrijgen het leven, Die haar verlaten, de dood.
1This is the book of the commandments of God, and the law, that is for ever: all they that keep it, shall come to life: but they that have forsaken it, to death.
2Jakob, wend u tot haar, en houd haar vast, En wandel in de glans van haar licht.
2Return, O Jacob, and take hold of it, walk in the way by its brightness, in the presence of the light thereof.
3Geef aan anderen uw glorie niet weg, Uw voorrecht niet aan vreemde volken!
3Give not thy honour to another, nor thy dignity to a strange nation.
4Israël, hoe zijn wij gelukkig: Want ons is bekend, wat Gode behaagt!
4We are happy, O Israel: because the things that are pleasing to God, are made known to us.
5Houd moed, mijn volk; Israël, blijf het gedenken:
5Be of good comfort, O people of God, the memorial of Israel:
6Niet ter vernieling zijt ge aan de heidenen verkocht, Maar aan uw vijand uitgeleverd, omdat ge God hebt getart.
6You have been sold to the Gentiles, not for your destruction: but because you provoked God to wrath, you are delivered to your adversaries.
7Want ge hebt uw Schepper vergramd, Door aan duivels te offeren, niet aan God;
7For you have provoked him who made you, the eternal God, offering sacrifice to devils, and not to God.
8Ge hebt den eeuwigen God vergeten, die u spijsde, Jerusalem bedroefd, die u voedde!
8For you have forgotten God, who brought you up, and you have grieved Jerusalem that nursed you.
9Zo zag zij Gods gramschap over u komen, en sprak: Hoort, gij volken rond Sion: Een grote droefheid heeft God mij bereid;
9For she saw the wrath of God coming upon you, and she said: Give ear, all you that dwell near Sion, for God hath brought upon me great mourning:
10Want ik heb de verbanning moeten aanschouwen Van mijn zonen en dochters, Die de Eeuwige over hen heeft gebracht!
10For I have seen the captivity of my people, of my sons, and my daughters, which the Eternal hath brought upon them.
11Met vreugde heb ik ze groot gebracht; Met wenen en klagen liet ik ze gaan!
11For I nourished them with joy: but I sent them away with weeping and mourning.
12Laat niemand zich vrolijk over mij maken: Een weduwe, door zo velen verlaten, Eenzaam geworden, omdat mijn kinderen hebben gezondigd, Zijn afgeweken van Gods wet;
12Let no man rejoice over me, a widow, and desolate: I am forsaken of many for the sins of my children, because they departed from the law of God.
13Omdat zij zijn rechten hebben miskend, De wegen van Gods geboden niet hebben bew andeld, De paden der tucht niet hebben betreden Volgens zijn gerechtigheid.
13And they have not known his justices, nor walked by the ways of God’s commandments, neither have they entered by the paths of his truth and justice.
14Komt, gij volken rond Sion; Denkt aan de ballingschap van mijn zonen en dochters!
14Let them that dwell about Sion come, and remember the captivity of my sons and daughters, which the Eternal hath brought upon them.
15Want Hij joeg een ver-verwijderd volk op hen af, Een schaamteloos volk, met vreemde spraak: Dat geen eerbied had voor den grijsaard, Geen medelijden met het kind,
15For he hath brought a nation upon them from afar, a wicked nation, and of a strange tongue:
16De lievelingen der weduwen heeft weggesleurd, De eenzame van haar dochters beroofd!
16Who have neither reverenced the ancient, nor pitied children, and have carried away the beloved of the widow, and have left me all alone without children.
17Hoe zou ik u kunnen helpen?
17But as for me, what help can I give you?
18Die uw onheil voltrok, redt u uit de macht van uw vijand!
18But he that hath brought the evils upon you, he will deliver you out of the hands of your enemies.
19Trekt weg, kinderen; ach, trekt weg; Want ik moet eenzaam achterblijven.
19Go your way, my children, go your way: for I am left alone.
20Ik legde het kleed van vrede af, En sloeg de zak van mijn ellende om; Maar ik zal tot den Eeuwige blijven roepen, Mijn leven lang!
20I have put off the robe of peace, and have put upon me the sackcloth of supplication, and I will cry to the most High in my days.
21Kinderen, houdt moed, En roept tot God! Hij zal u redden uit het geweld En uit de macht der vijanden.
21Be of good comfort, my children, cry to the Lord, and he will deliver you out of the hand of the princes your enemies.
22Ja, ik vertrouw, dat de Eeuwige u zal bevrijden, En dat ik van den Heilige vreugde zal ontvangen, Om de ontferming, waaraan ge spoedig deelachtig zult worden, Van den Eeuwige, uw Verlosser!
22For my hope is in the Eternal that he will save you: and joy is come upon me from the Holy One, because of the mercy which shall come to you from our everlasting Saviour.
23Met wenen en klagen liet ik u gaan, Maar God brengt u mij terug Tot eeuwige blijdschap en vreugde!
23For I sent you forth with mourning and weeping: but the Lord will bring you back to me with joy and gladness for ever.
24Zoals Sions buren thans uw verbanning aanschouwen, Zo zullen ze spoedig uw verlossing zien, Die door God wordt bewerkt, Die uw deel zal worden Met grote luister en eeuwige glorie.
24For as the neighbours of Sion have now seen your captivity from God: so shall they also shortly see your salvation from God, which shall come upon you with great honour, and everlasting glory.
25Kinderen, verdraagt dan geduldig de gramschap, Die God over u heeft uitgestort. Zeker, de vijand heeft u vervolgd, Maar spoedig zult ge zijn ondergang zien, Uw voeten zetten op zijn nek.
25My children, suffer patiently the wrath that is come upon you: for thy enemy hath persecuted thee, but thou shalt quickly see his destruction: and thou shalt get up upon his neck.
26Mijn tere kinderen moesten ruwe wegen begaan, Weggesleept als een kudde, Buit gemaakt door den vijand.
26My delicate ones have walked rough ways, for they were taken away as a flock made a prey by the enemies.
27Kinderen, houdt moed, En roept tot God! Want Hij, die u dit heeft berokkend, Zal u gedenken.
27Be of good comfort, my children, and cry to the Lord: for you shall be remembered by him that hath led you away.
28Zoals ge geneigd waart, af te dwalen van God, Zo beijvert u tienmaal meer, Hem te zoeken;
28For as it was your mind to go astray from God; so when you return again you shall seek him ten times as much.
29Want Hij, die over u de rampen deed komen, Zal u redding en eeuwige vreugde verschaffen!
29For he that hath brought evils upon you, shall bring you everlasting joy again with your salvation.
30Jerusalem, houd moed; Die u zijn naam gaf, zal u troosten!
30Be of good heart, O Jerusalem: for he exhorteth thee, that named thee.
31Maar wee over hen, die u hebben mishandeld, En zich verheugden over uw val.
31The wicked that have afflicted thee, shall perish: and they that have rejoiced at thy ruin, shall be punished.
32Wee over de steden, Waaraan uw kinderen dienstbaar werden; Wee over haar, Die uw zonen in ballingschap nam.
32The cities which thy children have served, shall be punished: and she that received thy sons.
33Waarachtig, zoals ze zich over uw val heeft verheugd, En over uw ondergang zich vrolijk gemaakt, Zo zal zij jammeren Over haar eigen verwoesting.
33For as she rejoiced at thy ruin, and was glad of thy fall: so shall she be grieved for her own desolation.
34Ik zal haar de vreugde over haar grote bevolking ontnemen, En haar trots zal in droefheid vergaan;
34And the joy of her multitude shall be cut off: and her gladness shall be turned to mourning.
35Want de Eeuwige stort vuur op haar uit in lengte van dagen, Door duivels zal zij worden bewoond, lange tijd!
35For fire shall come upon her from the Eternal, long to endure, and she shall be inhabited by devils for a great time.
36Jerusalem, sla uw ogen op naar het oosten, En aanschouw de vreugde, die God u zendt!
36Look about thee, O Jerusalem, towards the east, and behold the joy that cometh to thee from God.
37Zie daar komen uw zonen, Die gij moest laten vertrekken; Daar komen zij van de opgang der zon Tot haar ondergang, Bijeengebracht door het woord van den Heilige, Stralend van vreugde door de glorie van God!
37For behold thy children come, whom thou sentest away scattered, they come gathered together from the east even to the west, at the word of the Holy One rejoicing for the honour of God.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.