Genesis
Chapter 11
Clementine Vulgate, 1598
vs Daničić–Karadžić B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Genesis 11

Clementine Vulgate, 1598
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem.
1А беше на целој земљи један језик и једнаке речи.
2Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo.
2А кад отидоше од истока, нађоше равницу у земљи сенарској, и населише се онде.
3Dixitque alter ad proximum suum: Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento:
3Па рекоше међу собом: Хајде да правимо плоче и да их у ватри печемо. И беху им опеке место камена и смола земљана место креча.
4et dixerunt: Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum: et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras.
4После рекоше: Хајде да сазидамо град и кулу, којој ће врх бити до неба, да стечемо себи име, да се не бисмо расејали по земљи.
5Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam,
5А Господ сиђе да види град и кулу, што зидаху синови човечији.
6et dixit: Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus: cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant.
6И рече Господ: Гле, народ један, и један језик у свих, и то почеше радити, и неће им сметати ништа да не ураде шта су наумили.
7Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui.
7Хајде да сиђемо, и да им пометемо језик, да не разумеју један другог шта говоре.
8Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem.
8Тако их Господ расу оданде по свој земљи, те не сазидаше града.
9Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ: et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.
9Зато се прозва Вавилон, јер онде помете Господ језик целе земље, и оданде их расу Господ по свој земљи.
10Hæ sunt generationes Sem: Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium.
10Ово је племе Симово: беше Симу сто година, кад роди Арфаксада, друге године после потопа.
11Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis: et genuit filios et filias.
11А родив Арфаксада поживе Сим пет стотина година, рађајући синове и кћери.
12Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale.
12А Арфаксад поживе тридесет и пет година, и роди Салу;
13Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis: et genuit filios et filias.
13а родив Салу поживе Арфаксад четири стотине и три године, рађајући синове и кћери.
14Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber.
14А Сала поживе тридесет година, и роди Евера;
15Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis: et genuit filios et filias.
15а родив Евера поживе Сала четири стотине и три године, рађајући синове и кћери.
16Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg.
16А Евер поживе тридесет и четири године, и роди Фалека;
17Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis: et genuit filios et filias.
17а родив Фалека поживе Евер четири стотине и тридесет година, рађајући синове и кћери.
18Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu.
18А Фалек поживе тридесет година, и роди Рагава;
19Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis: et genuit filios et filias.
19а родив Рагава поживе Фалек двеста и девет година, рађајући синове и кћери.
20Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug.
20А Рагав поживе тридесет и две године, и роди Серуха;
21Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis: et genuit filios et filias.
21а родив Серуха поживе Рагав двеста и седам година, рађајући синове и кћери.
22Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor.
22А Серух поживе тридесет година, и роди Нахора;
23Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis: et genuit filios et filias.
23а родив Нахора поживе Серух двеста година, рађајући синове и кћери.
24Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare.
24А Нахор поживе двадесет и девет година, и роди Тару;
25Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis: et genuit filios et filias.
25а родив Тару поживе Нахор сто и деветнаест година, рађајући синове и кћери.
26Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.
26А Тара поживе седамдесет година, и роди Аврама, Нахора и Арана.
27Hæ sunt autem generationes Thare: Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot.
27А ово је племе Тарино: Тара роди Аврама, Нахора и Арана; а Аран роди Лота.
28Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum.
28И умре Аран пре Таре оца свог на постојбини својој, у Уру халдејском.
29Duxerunt autem Abram et Nachor uxores: nomen uxoris Abram, Sarai: et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ.
29И ожени се Аврам и Нахор, и жени Аврамовој беше име Сара а жени Нахоровој име Мелха, кћи Арама оца Мелхе и Јесхе.
30Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos.
30А Сара беше нероткиња, и не имаше порода.
31Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan: veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi.
31И узе Тара сина свог Аврама и Лота сина Ароновог, унука свог, и Сару снаху своју, жену Аврама сина свог; и пођоше заједно из Ура халдејског да иду у земљу хананску, и дођоше до Харана, и онде се настанише.
32Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.
32И поживе Тара свега двеста и пет година; и умре Тара у Харану.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.