Corinthios Ii
Chapter 4

Corinthios Ii

Clementine Vulgate, 1598
vs Kulish and Puluj B…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Corinthios Ii 4

Clementine Vulgate, 1598
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ideo habentes administrationem, juxta quod misericordiam consecuti sumus, non deficimus,
1Тим же то, маючи се служеннє, яко же помилувані, не слабнемо,
2sed abdicamus occulta dedecoris, non ambulantes in astutia, neque adulterantes verbum Dei, sed in manifestatione veritatis commendantes nosmetipsos ad omnem conscientiam hominum coram Deo.
2а відреклись тайного в безчестю, не ходячи в лукавстві, анї хитруючи словом Божим, а явленнєм правди поручаючи себе всякій совістї чоловічій перед Богом.
3Quod si etiam opertum est Evangelium nostrum, in iis, qui pereunt, est opertum:
3Коли ж і закрите благовістє наше, то у погибаючих єсть закрите,
4in quibus Deus hujus sæculi excæcavit mentes infidelium, ut non fulgeat illis illuminatio Evangelii gloriæ Christi, qui est imago Dei.
4в котрих бог віку сього осьліпив думки їх, невірних, щоб не засияло їм сьвітло благовістя слави Христа, котрий єсть образ Бога.
5Non enim nosmetipsos prædicamus, sed Jesum Christum Dominum nostrum: nos autem servos vestros per Jesum:
5Бо ми не себе самих проповідуємо, а Христа Ісуса Господа, себе ж самих слугами вашими Ісуса ради.
6quoniam Deus, qui dixit de tenebris lucem splendescere, ipse illuxit in cordibus nostris ad illuminationem scientiæ claritatis Dei, in facie Christi Jesu.
6Бо Бог, що звелїв з темряви засияти, той засьвітив у серцях наших на просьвіченнє розуміння слави Божої в лицї Ісус-Христовім.
7Habemus autem thesaurum istum in vasis fictilibus: ut sublimitas sit virtutis Dei, et non ex nobis.
7Маємо ж скарб сей у глиняних посудах, щоб премножество сили було від Бога, а не від нас.
8In omnibus tribulationem patimur, sed non angustiamur: aporiamur, sed non destituimur:
8У всьому горюємо, та не нарікаємо; трівожимось, та не теряємо надїї;
9persecutionem patimur, sed non derelinquimur: dejicimur, sed non perimus:
9гонять нас, та ми не покинуті; повалені ми, та не погублені;
10semper mortificationem Jesu in corpore nostro circumferentes, ut et vita Jesu manifestetur in corporibus nostris.
10всякого часу мертвість Господа Ісуса на тїлї носимо, щоб і життє Ісусове в тїлї нашому являло ся.
11Semper enim nos, qui vivimus, in mortem tradimur propter Jesum: ut et vita Jesu manifestetur in carne nostra mortali.
11Завсїди бо нас живих на смерть видають задля Ісуса, щоб і життє Ісусове являлось у смертному тїлї нашому.
12Ergo mors in nobis operatur, vita autem in vobis.
12Тим же оце смерть в нас орудує, а життє в вас.
13Habentes autem eumdem spiritum fidei, sicut scriptum est: Credidi, propter quod locutus sum: et nos credimus, propter quod et loquimur:
13Мавши той же дух віри, по писаному: Я вірував, тим і глаголав, і ми віруємо, тим і глаголемо,
14scientes quoniam qui suscitavit Jesum, et nos cum Jesu suscitabit, et constituet vobiscum.
14знаючи, що хто підняв Господа Ісуса, і нас через Ісуса підійме і поставить з вами.
15Omnia enim propter vos: ut gratia abundans, per multos in gratiarum actione, abundet in gloriam Dei.
15Все бо задля вас, щоб богата благодать через благодареннє многих намножувалась на славу Божу.
16Propter quod non deficimus: sed licet is, qui foris est, noster homo corrumpatur, tamen is, qui intus est, renovatur de die in diem.
16Тим то не слабнемо; нї, хоч зовнїшнїй наш чоловік млїє, та нутряний обновляєть ся день у день.
17Id enim, quod in præsenti est momentaneum et leve tribulationis nostræ, supra modum in sublimitate æternum gloriæ pondus operatur in nobis,
17Бо теперішня легкота горя нашого надто над міру приготовлює нам вічню вагу слави,
18non contemplantibus nobis quæ videntur, sed quæ non videntur. Quæ enim videntur, temporalia sunt: quæ autem non videntur, æterna sunt.
18нам, що не дивимось на видоме, а на невидоме; що бо видоме, дочасне, що ж невидоме, вічне.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.