2 Chronicles 30
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1And Hezekiah sent to all Israel and Judah, and wrote letters also to Ephraim and Manasseh, that they should come to the house of the LORD at Jerusalem, to keep the passover unto the LORD God of Israel.
1เฮเซคียาห์ส่งข่าวถึงชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทั้งหมด เขียนจดหมายถึงเอฟราอิมกับมนัสเสห์ด้วย เชิญให้มาพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็มเพื่อฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
2For the king had taken counsel, and his princes, and all the congregation in Jerusalem, to keep the passover in the second month.
2กษัตริย์ปรึกษาผู้นำและที่ประชุมในเยรูซาเล็ม แล้วตกลงจัดเทศกาลปัสกาในเดือนที่ 2
3For they could not keep it at that time, because the priests had not sanctified themselves sufficiently, neither had the people gathered themselves together to Jerusalem.
3พวกเขาจัดตามเวลาก่อนหน้านั้นไม่ได้ เพราะยังมีปุโรหิตที่ชำระตนไม่พอ และประชาชนยังไม่มารวมกันที่เยรูซาเล็ม
4And the thing pleased the king and all the congregation.
4กษัตริย์กับที่ประชุมทั้งหมดเห็นชอบ
5So they established a decree to make proclamation throughout all Israel, from Beer-sheba even to Dan, that they should come to keep the passover unto the LORD God of Israel at Jerusalem: for they had not done it of a long time in such sort as it was written.
5จึงออกประกาศทั่วอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน ให้ทุกคนมาฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลที่เยรูซาเล็ม เพราะที่ผ่านมาพวกเขาไม่ได้ฉลองกันเป็นจำนวนมากตามที่เขียนไว้
6So the posts went with the letters from the king and his princes throughout all Israel and Judah, and according to the commandment of the king, saying, Ye children of Israel, turn again unto the LORD God of Abraham, Isaac, and Israel, and he will return to the remnant of you, that are escaped out of the hand of the kings of Assyria.
6ผู้ส่งสารนำจดหมายของกษัตริย์กับผู้นำไปทั่วอิสราเอลและยูดาห์ตามคำสั่งกษัตริย์ ประกาศว่า “ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะทรงกลับมาหาพวกท่านที่ยังรอดจากเงื้อมมือบรรดากษัตริย์อัสซีเรีย
7And be not ye like your fathers, and like your brethren, which trespassed against the LORD God of their fathers, who therefore gave them up to desolation, as ye see.
7อย่าทำเหมือนบิดาและพี่น้องของท่านที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ พระองค์จึงทรงปล่อยให้พวกเขาพินาศอย่างที่ท่านเห็น
8Now be ye not stiffnecked, as your fathers were, but yield yourselves unto the LORD , and enter into his sanctuary, which he hath sanctified for ever: and serve the LORD your God, that the fierceness of his wrath may turn away from you.
8อย่าดื้อดึงอย่างบรรพบุรุษ แต่จงยอมตนต่อพระยาห์เวห์ เข้าไปในสถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงแยกไว้ตลอดไป และรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันรุนแรงจะหันไปจากท่าน
9For if ye turn again unto the LORD , your brethren and your children shall find compassion before them that lead them captive, so that they shall come again into this land: for the LORD your God is gracious and merciful, and will not turn away his face from you, if ye return unto him.
9หากท่านกลับมาหาพระยาห์เวห์ คนที่จับพี่น้องและลูกหลานของท่านไปเป็นเชลยจะเมตตาพวกเขา แล้วพวกเขาจะได้กลับแผ่นดินนี้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงกรุณาและเมตตา หากท่านกลับมา พระองค์จะไม่หันหน้าหนี”
10So the posts passed from city to city through the country of Ephraim and Manasseh even unto Zebulun: but they laughed them to scorn, and mocked them.
10ผู้ส่งสารเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งทั่วเอฟราอิมและมนัสเสห์จนถึงเศบูลุน แต่ผู้คนหัวเราะเยาะและดูหมิ่น
11Nevertheless divers of Asher and Manasseh and of Zebulun humbled themselves, and came to Jerusalem.
11ถึงอย่างนั้น บางคนจากอาเชอร์ มนัสเสห์ และเศบูลุนถ่อมตนแล้วมาเยรูซาเล็ม
12Also in Judah the hand of God was to give them one heart to do the commandment of the king and of the princes, by the word of the LORD .
12พระเจ้าทรงทำให้ชาวยูดาห์มีใจเดียวกัน ทำตามคำสั่งกษัตริย์กับผู้นำที่มาจากพระดำรัสของพระยาห์เวห์
13¶ And there assembled at Jerusalem much people to keep the feast of unleavened bread in the second month, a very great congregation.
13ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่เยรูซาเล็มในเดือนที่ 2 เพื่อฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เป็นที่ประชุมใหญ่มาก
14And they arose and took away the altars that were in Jerusalem, and all the altars for incense took they away, and cast them into the brook Kidron.
14พวกเขารื้อแท่นบูชาในเยรูซาเล็มและแท่นเผาเครื่องหอมทั้งหมด แล้วโยนลงลำธารขิดโรน
15Then they killed the passover on the fourteenth day of the second month: and the priests and the Levites were ashamed, and sanctified themselves, and brought in the burnt offerings into the house of the LORD .
15วันที่ 14 เดือนที่ 2 พวกเขาฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา ปุโรหิตกับชาวเลวีรู้สึกละอายใจ จึงชำระตนให้บริสุทธิ์และนำเครื่องบูชาเผาทั้งตัวเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์
16And they stood in their place after their manner, according to the law of Moses the man of God: the priests sprinkled the blood, which they received of the hand of the Levites.
16พวกเขายืนประจำที่ตามระเบียบในกฎหมายของโมเสสคนของพระเจ้า ปุโรหิตรับเลือดจากชาวเลวีมาประพรม
17For there were many in the congregation that were not sanctified: therefore the Levites had the charge of the killing of the passovers for every one that was not clean, to sanctify them unto the LORD .
17คนในที่ประชุมจำนวนมากยังไม่ได้ชำระตน ชาวเลวีจึงรับหน้าที่ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกาแทนทุกคนที่ยังเป็นมลทิน เพื่อชำระคนเหล่านั้นให้เหมาะแก่การถวายปัสกาแด่พระยาห์เวห์
18For a multitude of the people, even many of Ephraim, and Manasseh, Issachar, and Zebulun, had not cleansed themselves, yet did they eat the passover otherwise than it was written. But Hezekiah prayed for them, saying, The good LORD pardon every one
18คนจำนวนมากจากเอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์ และเศบูลุนยังไม่ชำระตน แต่ก็กินปัสกาโดยไม่เป็นไปตามที่เขียนไว้ เฮเซคียาห์จึงอธิษฐานให้พวกเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ผู้ทรงดีอภัยทุกคน
19That prepareth his heart to seek God, the LORD God of his fathers, though he be not cleansed according to the purification of the sanctuary.
19ที่ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แม้ยังไม่สะอาดตามข้อกำหนดการชำระของสถานศักดิ์สิทธิ์”
20And the LORD hearkened to Hezekiah, and healed the people.
20พระยาห์เวห์ทรงสดับคำอธิษฐานของเฮเซคียาห์ และทรงรักษาประชาชน
21And the children of Israel that were present at Jerusalem kept the feast of unleavened bread seven days with great gladness: and the Levites and the priests praised the LORD day by day, singing with loud instruments unto the LORD .
21ชาวอิสราเอลที่มารวมกันในเยรูซาเล็มฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ 7 วันด้วยความยินดีมาก ปุโรหิตกับชาวเลวีร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์ทุกวันพร้อมเสียงเครื่องดนตรีดังสนั่น
22And Hezekiah spake comfortably unto all the Levites that taught the good knowledge of the LORD : and they did eat throughout the feast seven days, offering peace offerings, and making confession to the LORD God of their fathers.
22เฮเซคียาห์กล่าวให้กำลังใจชาวเลวีทุกคนที่เข้าใจงานรับใช้พระยาห์เวห์อย่างดี ผู้คนจึงร่วมกินในเทศกาลตลอด 7 วัน ถวายเครื่องบูชาเพื่อสันติและสารภาพต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ
23And the whole assembly took counsel to keep other seven days: and they kept other seven days with gladness.
23ที่ประชุมทั้งหมดตกลงฉลองต่ออีก 7 วัน และทำด้วยความยินดี
24For Hezekiah king of Judah did give to the congregation a thousand bullocks and seven thousand sheep; and the princes gave to the congregation a thousand bullocks and ten thousand sheep: and a great number of priests sanctified themselves.
24เฮเซคียาห์กษัตริย์ยูดาห์มอบโค 1,000 ตัวกับแกะ 7,000 ตัวให้ที่ประชุมถวายเป็นเครื่องบูชา บรรดาผู้นำมอบโคอีก 1,000 ตัวกับแกะ 10,000 ตัว ปุโรหิตจำนวนมากก็ชำระตนให้บริสุทธิ์
25And all the congregation of Judah, with the priests and the Levites, and all the congregation that came out of Israel, and the strangers that came out of the land of Israel, and that dwelt in Judah, rejoiced.
25ชาวยูดาห์ทั้งหมดพร้อมปุโรหิต ชาวเลวี ผู้มาจากอิสราเอล และชาวต่างชาติที่มาจากแผ่นดินอิสราเอลหรืออาศัยในยูดาห์ ต่างชื่นชมยินดี
26So there was great joy in Jerusalem: for since the time of Solomon the son of David king of Israel there was not the like in Jerusalem.
26เยรูซาเล็มมีความชื่นชมยินดีใหญ่หลวง ไม่เคยมีอย่างนี้มาตั้งแต่สมัยโซโลมอนบุตรดาวิดกษัตริย์อิสราเอล
27¶ Then the priests the Levites arose and blessed the people: and their voice was heard, and their prayer came up to his holy dwelling place, even unto heaven.
27แล้วปุโรหิตชาวเลวีลุกขึ้นให้พรประชาชน พระเจ้าทรงสดับเสียงของพวกเขา และคำอธิษฐานก็ขึ้นไปถึงสวรรค์อันเป็นที่ประทับศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.