Ii Paralipomenon 30
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Misit quoque Ezechias ad omnem Israël et Judam: scripsitque epistolas ad Ephraim et Manassen ut venirent ad domum Domini in Jerusalem, et facerent Phase Domino Deo Israël.
1เฮเซคียาห์ส่งข่าวถึงชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทั้งหมด เขียนจดหมายถึงเอฟราอิมกับมนัสเสห์ด้วย เชิญให้มาพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็มเพื่อฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
2Inito ergo consilio regis et principum, et universi cœtus Jerusalem, decreverunt ut facerent Phase mense secundo.
2กษัตริย์ปรึกษาผู้นำและที่ประชุมในเยรูซาเล็ม แล้วตกลงจัดเทศกาลปัสกาในเดือนที่ 2
3Non enim potuerant facere in tempore suo, quia sacerdotes qui possent sufficere, sanctificati non fuerant, et populus nondum congregatus fuerat in Jerusalem.
3พวกเขาจัดตามเวลาก่อนหน้านั้นไม่ได้ เพราะยังมีปุโรหิตที่ชำระตนไม่พอ และประชาชนยังไม่มารวมกันที่เยรูซาเล็ม
4Placuitque sermo regi, et omni multitudini.
4กษัตริย์กับที่ประชุมทั้งหมดเห็นชอบ
5Et decreverunt ut mitterent nuntios in universum Israël, de Bersabee usque Dan, ut venirent, et facerent Phase Domino Deo Israël in Jerusalem: multi enim non fecerant sicut lege præscriptum est.
5จึงออกประกาศทั่วอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน ให้ทุกคนมาฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลที่เยรูซาเล็ม เพราะที่ผ่านมาพวกเขาไม่ได้ฉลองกันเป็นจำนวนมากตามที่เขียนไว้
6Perrexeruntque cursores cum epistolis ex regis imperio, et principum ejus, in universum Israël et Judam, juxta id quod rex jusserat, prædicantes: Filii Israël, revertimini ad Dominum Deum Abraham, et Isaac, et Israël: et revertetur ad reliquias quæ effugerunt manum regis Assyriorum.
6ผู้ส่งสารนำจดหมายของกษัตริย์กับผู้นำไปทั่วอิสราเอลและยูดาห์ตามคำสั่งกษัตริย์ ประกาศว่า “ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะทรงกลับมาหาพวกท่านที่ยังรอดจากเงื้อมมือบรรดากษัตริย์อัสซีเรีย
7Nolite fieri sicut patres vestri et fratres, qui recesserunt a Domino Deo patrum suorum, qui tradidit eos in interitum, ut ipsi cernitis.
7อย่าทำเหมือนบิดาและพี่น้องของท่านที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ พระองค์จึงทรงปล่อยให้พวกเขาพินาศอย่างที่ท่านเห็น
8Nolite indurare cervices vestras, sicut patres vestri: tradite manus Domino, et venite ad sanctuarium ejus quod sanctificavit in æternum: servite Domino Deo patrum vestrorum, et avertetur a vobis ira furoris ejus.
8อย่าดื้อดึงอย่างบรรพบุรุษ แต่จงยอมตนต่อพระยาห์เวห์ เข้าไปในสถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงแยกไว้ตลอดไป และรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันรุนแรงจะหันไปจากท่าน
9Si enim vos reversi fueritis ad Dominum, fratres vestri et filii habebunt misericordiam coram dominis suis, qui illos duxerunt captivos, et revertentur in terram hanc: pius enim et clemens est Dominus Deus vester, et non avertet faciem suam a vobis, si reversi fueritis ad eum.
9หากท่านกลับมาหาพระยาห์เวห์ คนที่จับพี่น้องและลูกหลานของท่านไปเป็นเชลยจะเมตตาพวกเขา แล้วพวกเขาจะได้กลับแผ่นดินนี้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงกรุณาและเมตตา หากท่านกลับมา พระองค์จะไม่หันหน้าหนี”
10Igitur cursores pergebant velociter de civitate in civitatem per terram Ephraim et Manasse usque ad Zabulon, illis irridentibus et subsannantibus eos.
10ผู้ส่งสารเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งทั่วเอฟราอิมและมนัสเสห์จนถึงเศบูลุน แต่ผู้คนหัวเราะเยาะและดูหมิ่น
11Attamen quidam viri ex Aser, et Manasse, et Zabulon acquiescentes consilio, venerunt Jerusalem.
11ถึงอย่างนั้น บางคนจากอาเชอร์ มนัสเสห์ และเศบูลุนถ่อมตนแล้วมาเยรูซาเล็ม
12In Juda vero facta est manus Domini ut daret eis cor unum, ut facerent juxta præceptum regis et principum verbum Domini.
12พระเจ้าทรงทำให้ชาวยูดาห์มีใจเดียวกัน ทำตามคำสั่งกษัตริย์กับผู้นำที่มาจากพระดำรัสของพระยาห์เวห์
13Congregatique sunt in Jerusalem populi multi ut facerent solemnitatem azymorum, in mense secundo:
13ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่เยรูซาเล็มในเดือนที่ 2 เพื่อฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เป็นที่ประชุมใหญ่มาก
14et surgentes destruxerunt altaria quæ erant in Jerusalem, atque universa in quibus idolis adolebatur incensum, subvertentes, projecerunt in torrentem Cedron.
14พวกเขารื้อแท่นบูชาในเยรูซาเล็มและแท่นเผาเครื่องหอมทั้งหมด แล้วโยนลงลำธารขิดโรน
15Immolaverunt autem Phase quartadecima die mensis secundi. Sacerdotes quoque atque Levitæ tandem sanctificati, obtulerunt holocausta in domo Domini:
15วันที่ 14 เดือนที่ 2 พวกเขาฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา ปุโรหิตกับชาวเลวีรู้สึกละอายใจ จึงชำระตนให้บริสุทธิ์และนำเครื่องบูชาเผาทั้งตัวเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์
16steteruntque in ordine suo juxta dispositionem et legem Moysi hominis Dei: sacerdotes vero suscipiebant effundendum sanguinem de manibus Levitarum,
16พวกเขายืนประจำที่ตามระเบียบในกฎหมายของโมเสสคนของพระเจ้า ปุโรหิตรับเลือดจากชาวเลวีมาประพรม
17eo quod multa turba sanctificata non esset: et idcirco immolarent Levitæ Phase his qui non occurrerant sanctificari Domino.
17คนในที่ประชุมจำนวนมากยังไม่ได้ชำระตน ชาวเลวีจึงรับหน้าที่ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกาแทนทุกคนที่ยังเป็นมลทิน เพื่อชำระคนเหล่านั้นให้เหมาะแก่การถวายปัสกาแด่พระยาห์เวห์
18Magna etiam pars populi de Ephraim, et Manasse, et Issachar, et Zabulon, quæ sanctificata non fuerat, comedit Phase non juxta quod scriptum est: et oravit pro eis Ezechias, dicens: Dominus bonus propitiabitur
18คนจำนวนมากจากเอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์ และเศบูลุนยังไม่ชำระตน แต่ก็กินปัสกาโดยไม่เป็นไปตามที่เขียนไว้ เฮเซคียาห์จึงอธิษฐานให้พวกเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ผู้ทรงดีอภัยทุกคน
19cunctis, qui in toto corde requirunt Dominum Deum patrum suorum: et non imputabit eis quod minus sanctificati sunt.
19ที่ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แม้ยังไม่สะอาดตามข้อกำหนดการชำระของสถานศักดิ์สิทธิ์”
20Quem exaudivit Dominus, et placatus est populo.
20พระยาห์เวห์ทรงสดับคำอธิษฐานของเฮเซคียาห์ และทรงรักษาประชาชน
21Feceruntque filii Israël, qui inventi sunt in Jerusalem, solemnitatem azymorum septem diebus in lætitia magna, laudantes Dominum per singulos dies: Levitæ quoque et sacerdotes per organa quæ suo officio congruebant.
21ชาวอิสราเอลที่มารวมกันในเยรูซาเล็มฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ 7 วันด้วยความยินดีมาก ปุโรหิตกับชาวเลวีร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์ทุกวันพร้อมเสียงเครื่องดนตรีดังสนั่น
22Et locutus est Ezechias ad cor omnium Levitarum qui habebant intelligentiam bonam super Domino: et comederunt septem diebus solemnitatis, immolantes victimas pacificorum, et laudantes Dominum Deum patrum suorum.
22เฮเซคียาห์กล่าวให้กำลังใจชาวเลวีทุกคนที่เข้าใจงานรับใช้พระยาห์เวห์อย่างดี ผู้คนจึงร่วมกินในเทศกาลตลอด 7 วัน ถวายเครื่องบูชาเพื่อสันติและสารภาพต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ
23Placuitque universæ multitudini ut celebrarent etiam alios dies septem: quod et fecerunt cum ingenti gaudio.
23ที่ประชุมทั้งหมดตกลงฉลองต่ออีก 7 วัน และทำด้วยความยินดี
24Ezechias enim rex Juda præbuerat multitudini mille tauros, et septem millia ovium: principes vero dederant populo tauros mille, et oves decem millia: sanctificata est ergo sacerdotum plurima multitudo.
24เฮเซคียาห์กษัตริย์ยูดาห์มอบโค 1,000 ตัวกับแกะ 7,000 ตัวให้ที่ประชุมถวายเป็นเครื่องบูชา บรรดาผู้นำมอบโคอีก 1,000 ตัวกับแกะ 10,000 ตัว ปุโรหิตจำนวนมากก็ชำระตนให้บริสุทธิ์
25Et hilaritate perfusa omnis turba Juda, tam sacerdotum et Levitarum, quam universæ frequentiæ quæ venerat ex Israël: proselytorum quoque de terra Israël, et habitantium in Juda.
25ชาวยูดาห์ทั้งหมดพร้อมปุโรหิต ชาวเลวี ผู้มาจากอิสราเอล และชาวต่างชาติที่มาจากแผ่นดินอิสราเอลหรืออาศัยในยูดาห์ ต่างชื่นชมยินดี
26Factaque est grandis celebritas in Jerusalem, qualis a diebus Salomonis filii David regis Israël in ea urbe non fuerat.
26เยรูซาเล็มมีความชื่นชมยินดีใหญ่หลวง ไม่เคยมีอย่างนี้มาตั้งแต่สมัยโซโลมอนบุตรดาวิดกษัตริย์อิสราเอล
27Surrexerunt autem sacerdotes atque Levitæ benedicentes populo: et exaudita est vox eorum, pervenitque oratio in habitaculum sanctum cæli.
27แล้วปุโรหิตชาวเลวีลุกขึ้นให้พรประชาชน พระเจ้าทรงสดับเสียงของพวกเขา และคำอธิษฐานก็ขึ้นไปถึงสวรรค์อันเป็นที่ประทับศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.