דברי הימים ב 30
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּשְׁלַ֨ח יְחִזְקִיָּ֜הוּ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵ֣ל וִֽיהוּדָ֗ה וְגַֽם־אִגְּרוֹת֙ כָּתַב֙ עַל־אֶפְרַ֣יִם וּמְנַשֶּׁ֔ה לָב֥וֹא לְבֵית־יְהוָ֖ה בִּֽירוּשָׁלִָ֑ם לַעֲשׂ֣וֹת פֶּ֔סַח לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
1เฮเซคียาห์ส่งข่าวถึงชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ทั้งหมด เขียนจดหมายถึงเอฟราอิมกับมนัสเสห์ด้วย เชิญให้มาพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่เยรูซาเล็มเพื่อฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
2וַיִּוָּעַ֨ץ הַמֶּ֧לֶךְ וְשָׂרָ֛יו וְכָל־הַקָּהָ֖ל בִּירוּשָׁלִָ֑ם לַעֲשׂ֥וֹת הַפֶּ֖סַח בַּחֹ֥דֶשׁ הַשֵּׁנִֽי׃
2กษัตริย์ปรึกษาผู้นำและที่ประชุมในเยรูซาเล็ม แล้วตกลงจัดเทศกาลปัสกาในเดือนที่ 2
3כִּ֣י לֹ֧א יָכְל֛וּ לַעֲשֹׂת֖וֹ בָּעֵ֣ת הַהִ֑יא כִּ֤י הַכֹּהֲנִים֙ לֹֽא־הִתְקַדְּשׁ֣וּ לְמַדַּ֔י וְהָעָ֖ם לֹא־נֶאֶסְפ֥וּ לִֽירוּשָׁלִָֽם׃
3พวกเขาจัดตามเวลาก่อนหน้านั้นไม่ได้ เพราะยังมีปุโรหิตที่ชำระตนไม่พอ และประชาชนยังไม่มารวมกันที่เยรูซาเล็ม
4וַיִּישַׁ֥ר הַדָּבָ֖ר בְּעֵינֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וּבְעֵינֵ֖י כָּל־הַקָּהָֽל׃
4กษัตริย์กับที่ประชุมทั้งหมดเห็นชอบ
5וַיַּֽעֲמִ֣ידוּ דָבָ֗ר לְהַעֲבִ֨יר ק֤וֹל בְּכָל־יִשְׂרָאֵל֙ מִבְּאֵֽר־שֶׁ֣בַע וְעַד־דָּ֔ן לָב֞וֹא לַעֲשׂ֥וֹת פֶּ֛סַח לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בִּירוּשָׁלִָ֑ם כִּ֣י לֹ֥א לָרֹ֛ב עָשׂ֖וּ כַּכָּתֽוּב׃
5จึงออกประกาศทั่วอิสราเอลตั้งแต่เบเออร์เชบาถึงดาน ให้ทุกคนมาฉลองเทศกาลปัสกาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลที่เยรูซาเล็ม เพราะที่ผ่านมาพวกเขาไม่ได้ฉลองกันเป็นจำนวนมากตามที่เขียนไว้
6וַיֵּלְכוּ֩ הָרָצִ֨ים בָּֽאִגְּר֜וֹת מִיַּ֧ד הַמֶּ֣לֶךְ וְשָׂרָ֗יו בְּכָל־יִשְׂרָאֵל֙ וִֽיהוּדָ֔ה וּכְמִצְוַ֥ת הַמֶּ֖לֶךְ לֵאמֹ֑ר בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אֶל־יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אַבְרָהָם֙ יִצְחָ֣ק וְיִשְׂרָאֵ֔ל וְיָשֹׁב֙ אֶל־הַפְּלֵיטָ֔ה הַנִּשְׁאֶ֣רֶת לָכֶ֔ם מִכַּ֖ף מַלְכֵ֥י אַשּֽׁוּר׃
6ผู้ส่งสารนำจดหมายของกษัตริย์กับผู้นำไปทั่วอิสราเอลและยูดาห์ตามคำสั่งกษัตริย์ ประกาศว่า “ชาวอิสราเอลเอ๋ย จงกลับมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล เพื่อพระองค์จะทรงกลับมาหาพวกท่านที่ยังรอดจากเงื้อมมือบรรดากษัตริย์อัสซีเรีย
7וְאַל־תִּֽהְי֗וּ כַּאֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְכַ֣אֲחֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר מָעֲל֔וּ בַּיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם וַיִּתְּנֵ֣ם לְשַׁמָּ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר אַתֶּ֥ם רֹאִֽים׃
7อย่าทำเหมือนบิดาและพี่น้องของท่านที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ พระองค์จึงทรงปล่อยให้พวกเขาพินาศอย่างที่ท่านเห็น
8עַתָּ֕ה אַל־תַּקְשׁ֥וּ עָרְפְּכֶ֖ם כַּאֲבוֹתֵיכֶ֑ם תְּנוּ־יָ֣ד לַיהוָ֗ה וּבֹ֤אוּ לְמִקְדָּשׁוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר הִקְדִּ֣ישׁ לְעוֹלָ֔ם וְעִבְדוּ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם וְיָשֹׁ֥ב מִכֶּ֖ם חֲר֥וֹן אַפּֽוֹ׃
8อย่าดื้อดึงอย่างบรรพบุรุษ แต่จงยอมตนต่อพระยาห์เวห์ เข้าไปในสถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ทรงแยกไว้ตลอดไป และรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน เพื่อพระพิโรธอันรุนแรงจะหันไปจากท่าน
9כִּ֣י בְשׁוּבְכֶ֞ם עַל־יְהוָ֗ה אֲחֵיכֶ֨ם וּבְנֵיכֶ֤ם לְרַחֲמִים֙ לִפְנֵ֣י שֽׁוֹבֵיהֶ֔ם וְלָשׁ֖וּב לָאָ֣רֶץ הַזֹּ֑את כִּֽי־חַנּ֤וּן וְרַחוּם֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֔ם וְלֹא־יָסִ֤יר פָּנִים֙ מִכֶּ֔ם אִם־תָּשׁ֖וּבוּ אֵלָֽיו׃ פ
9หากท่านกลับมาหาพระยาห์เวห์ คนที่จับพี่น้องและลูกหลานของท่านไปเป็นเชลยจะเมตตาพวกเขา แล้วพวกเขาจะได้กลับแผ่นดินนี้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงกรุณาและเมตตา หากท่านกลับมา พระองค์จะไม่หันหน้าหนี”
10וַיִּֽהְי֨וּ הָרָצִ֜ים עֹבְרִ֨ים מֵעִ֧יר׀ לָעִ֛יר בְּאֶֽרֶץ־אֶפְרַ֥יִם וּמְנַשֶּׁ֖ה וְעַד־זְבֻל֑וּן וַיִּֽהְיוּ֙ מַשְׂחִיקִ֣ים עֲלֵיהֶ֔ם וּמַלְעִגִ֖ים בָּֽם׃
10ผู้ส่งสารเดินทางจากเมืองหนึ่งไปอีกเมืองหนึ่งทั่วเอฟราอิมและมนัสเสห์จนถึงเศบูลุน แต่ผู้คนหัวเราะเยาะและดูหมิ่น
11אַךְ־אֲנָשִׁ֛ים מֵאָשֵׁ֥ר וּמְנַשֶּׁ֖ה וּמִזְּבֻל֑וּן נִֽכְנְע֔וּ וַיָּבֹ֖אוּ לִירוּשָׁלִָֽם׃
11ถึงอย่างนั้น บางคนจากอาเชอร์ มนัสเสห์ และเศบูลุนถ่อมตนแล้วมาเยรูซาเล็ม
12גַּ֣ם בִּיהוּדָ֗ה הָֽיְתָה֙ יַ֣ד הָאֱלֹהִ֔ים לָתֵ֥ת לָהֶ֖ם לֵ֣ב אֶחָ֑ד לַעֲשׂ֞וֹת מִצְוַ֥ת הַמֶּ֛לֶךְ וְהַשָּׂרִ֖ים בִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃
12พระเจ้าทรงทำให้ชาวยูดาห์มีใจเดียวกัน ทำตามคำสั่งกษัตริย์กับผู้นำที่มาจากพระดำรัสของพระยาห์เวห์
13וַיֵּֽאָסְפ֤וּ יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ עַם־רָ֔ב לַעֲשׂ֛וֹת אֶת־חַ֥ג הַמַּצּ֖וֹת בַּחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֑י קָהָ֖ל לָרֹ֥ב מְאֹֽד׃
13ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่เยรูซาเล็มในเดือนที่ 2 เพื่อฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เป็นที่ประชุมใหญ่มาก
14וַיָּקֻ֕מוּ וַיָּסִ֙ירוּ֙ אֶת־הַֽמִּזְבְּח֔וֹת אֲשֶׁ֖ר בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְאֵ֤ת כָּל־הַֽמְקַטְּרוֹת֙ הֵסִ֔ירוּ וַיַּשְׁלִ֖יכוּ לְנַ֥חַל קִדְרֽוֹן׃
14พวกเขารื้อแท่นบูชาในเยรูซาเล็มและแท่นเผาเครื่องหอมทั้งหมด แล้วโยนลงลำธารขิดโรน
15וַיִּשְׁחֲט֣וּ הַפֶּ֔סַח בְּאַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר לַחֹ֣דֶשׁ הַשֵּׁנִ֑י וְהַכֹּהֲנִ֨ים וְהַלְוִיִּ֤ם נִכְלְמוּ֙ וַיִּֽתְקַדְּשׁ֔וּ וַיָּבִ֥יאוּ עֹל֖וֹת בֵּ֥ית יְהוָֽה׃
15วันที่ 14 เดือนที่ 2 พวกเขาฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา ปุโรหิตกับชาวเลวีรู้สึกละอายใจ จึงชำระตนให้บริสุทธิ์และนำเครื่องบูชาเผาทั้งตัวเข้าพระวิหารของพระยาห์เวห์
16וַיַּֽעַמְד֤וּ עַל־עָמְדָם֙ כְּמִשְׁפָּטָ֔ם כְּתוֹרַ֖ת מֹשֶׁ֣ה אִישׁ־הָאֱלֹהִ֑ים הַכֹּֽהֲנִים֙ זֹרְקִ֣ים אֶת־הַדָּ֔ם מִיַּ֖ד הַלְוִיִּֽם׃
16พวกเขายืนประจำที่ตามระเบียบในกฎหมายของโมเสสคนของพระเจ้า ปุโรหิตรับเลือดจากชาวเลวีมาประพรม
17כִּי־רַבַּ֥ת בַּקָּהָ֖ל אֲשֶׁ֣ר לֹא־הִתְקַדָּ֑שׁוּ וְהַלְוִיִּ֞ם עַל־שְׁחִיטַ֣ת הַפְּסָחִ֗ים לְכֹל֙ לֹ֣א טָה֔וֹר לְהַקְדִּ֖ישׁ לַיהוָֽה׃
17คนในที่ประชุมจำนวนมากยังไม่ได้ชำระตน ชาวเลวีจึงรับหน้าที่ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกาแทนทุกคนที่ยังเป็นมลทิน เพื่อชำระคนเหล่านั้นให้เหมาะแก่การถวายปัสกาแด่พระยาห์เวห์
18כִּ֣י מַרְבִּ֣ית הָעָ֡ם רַ֠בַּת מֵֽאֶפְרַ֨יִם וּמְנַשֶּׁ֜ה יִשָּׂשכָ֤ר וּזְבֻלוּן֙ לֹ֣א הִטֶּהָ֔רוּ כִּֽי־אָכְל֥וּ אֶת־הַפֶּ֖סַח בְּלֹ֣א כַכָּת֑וּב כִּי֩ הִתְפַּלֵּ֨ל יְחִזְקִיָּ֤הוּ עֲלֵיהֶם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֥ה הַטּ֖וֹב יְכַפֵּ֥ר בְּעַֽד׃
18คนจำนวนมากจากเอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์ และเศบูลุนยังไม่ชำระตน แต่ก็กินปัสกาโดยไม่เป็นไปตามที่เขียนไว้ เฮเซคียาห์จึงอธิษฐานให้พวกเขาว่า “ขอพระยาห์เวห์ผู้ทรงดีอภัยทุกคน
19כָּל־לְבָב֣וֹ הֵכִ֔ין לִדְר֛וֹשׁ הָאֱלֹהִ֥ים׀ יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתָ֑יו וְלֹ֖א כְּטָהֳרַ֥ת הַקֹּֽדֶשׁ׃ ס
19ที่ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า คือพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ แม้ยังไม่สะอาดตามข้อกำหนดการชำระของสถานศักดิ์สิทธิ์”
20וַיִּשְׁמַ֤ע יְהוָה֙ אֶל־יְחִזְקִיָּ֔הוּ וַיִּרְפָּ֖א אֶת־הָעָֽם׃ ס
20พระยาห์เวห์ทรงสดับคำอธิษฐานของเฮเซคียาห์ และทรงรักษาประชาชน
21וַיַּעֲשׂ֣וּ בְנֵֽי־יִ֠שְׂרָאֵל הַנִּמְצְאִ֨ים בִּֽירוּשָׁלִַ֜ם אֶת־חַ֧ג הַמַּצּ֛וֹת שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בְּשִׂמְחָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וּֽמְהַלְלִ֣ים לַ֠יהוָה י֣וֹם׀ בְּי֞וֹם הַלְוִיִּ֧ם וְהַכֹּהֲנִ֛ים בִּכְלֵי־עֹ֖ז לַיהוָֽה׃ ס
21ชาวอิสราเอลที่มารวมกันในเยรูซาเล็มฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ 7 วันด้วยความยินดีมาก ปุโรหิตกับชาวเลวีร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์ทุกวันพร้อมเสียงเครื่องดนตรีดังสนั่น
22וַיְדַבֵּ֣ר יְחִזְקִיָּ֗הוּ עַל־לֵב֙ כָּל־הַלְוִיִּ֔ם הַמַּשְׂכִּילִ֥ים שֵֽׂכֶל־ט֖וֹב לַיהוָ֑ה וַיֹּאכְל֤וּ אֶת־הַמּוֹעֵד֙ שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֔ים מְזַבְּחִים֙ זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֔ים וּמִ֨תְוַדִּ֔ים לַיהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵיהֶֽם׃ ס
22เฮเซคียาห์กล่าวให้กำลังใจชาวเลวีทุกคนที่เข้าใจงานรับใช้พระยาห์เวห์อย่างดี ผู้คนจึงร่วมกินในเทศกาลตลอด 7 วัน ถวายเครื่องบูชาเพื่อสันติและสารภาพต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ
23וַיִּוָּֽעֲצוּ֙ כָּל־הַקָּהָ֔ל לַעֲשׂ֕וֹת שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים אֲחֵרִ֑ים וַיַּֽעֲשׂ֥וּ שִׁבְעַת־יָמִ֖ים שִׂמְחָֽה׃
23ที่ประชุมทั้งหมดตกลงฉลองต่ออีก 7 วัน และทำด้วยความยินดี
24כִּ֣י חִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ־יְ֠הוּדָה הֵרִ֨ים לַקָּהָ֜ל אֶ֣לֶף פָּרִים֮ וְשִׁבְעַ֣ת אֲלָפִ֣ים צֹאן֒ ס וְהַשָּׂרִ֞ים הֵרִ֤ימוּ לַקָּהָל֙ פָּרִ֣ים אֶ֔לֶף וְצֹ֖אן עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֑ים וַיִּֽתְקַדְּשׁ֥וּ כֹהֲנִ֖ים לָרֹֽב׃
24เฮเซคียาห์กษัตริย์ยูดาห์มอบโค 1,000 ตัวกับแกะ 7,000 ตัวให้ที่ประชุมถวายเป็นเครื่องบูชา บรรดาผู้นำมอบโคอีก 1,000 ตัวกับแกะ 10,000 ตัว ปุโรหิตจำนวนมากก็ชำระตนให้บริสุทธิ์
25וַֽיִּשְׂמְח֣וּ׀ כָּל־קְהַ֣ל יְהוּדָ֗ה וְהַכֹּהֲנִים֙ וְהַלְוִיִּ֔ם וְכָל־הַקָּהָ֖ל הַבָּאִ֣ים מִיִּשְׂרָאֵ֑ל וְהַגֵּרִ֗ים הַבָּאִים֙ מֵאֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֔ל וְהַיּוֹשְׁבִ֖ים בִּיהוּדָֽה׃
25ชาวยูดาห์ทั้งหมดพร้อมปุโรหิต ชาวเลวี ผู้มาจากอิสราเอล และชาวต่างชาติที่มาจากแผ่นดินอิสราเอลหรืออาศัยในยูดาห์ ต่างชื่นชมยินดี
26וַתְּהִ֥י שִׂמְחָֽה־גְדוֹלָ֖ה בִּֽירוּשָׁלִָ֑ם כִּ֠י מִימֵ֞י שְׁלֹמֹ֤ה בֶן־דָּוִיד֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֥א כָזֹ֖את בִּירוּשָׁלִָֽם׃ ס
26เยรูซาเล็มมีความชื่นชมยินดีใหญ่หลวง ไม่เคยมีอย่างนี้มาตั้งแต่สมัยโซโลมอนบุตรดาวิดกษัตริย์อิสราเอล
27וַיָּקֻ֜מוּ הַכֹּהֲנִ֤ים הַלְוִיִּם֙ וַיְבָרֲכ֣וּ אֶת־הָעָ֔ם וַיִּשָּׁמַ֖ע בְּקוֹלָ֑ם וַתָּב֧וֹא תְפִלָּתָ֛ם לִמְע֥וֹן קָדְשׁ֖וֹ לַשָּׁמָֽיִם׃ פ
27แล้วปุโรหิตชาวเลวีลุกขึ้นให้พรประชาชน พระเจ้าทรงสดับเสียงของพวกเขา และคำอธิษฐานก็ขึ้นไปถึงสวรรค์อันเป็นที่ประทับศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.