דברי הימים ב 33
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1בֶּן־שְׁתֵּ֥ים עֶשְׂרֵ֛ה שָׁנָ֖ה מְנַשֶּׁ֣ה בְמָלְכ֑וֹ וַחֲמִשִּׁ֤ים וְחָמֵשׁ֙ שָׁנָ֔ה מָלַ֖ךְ בִּירוּשָׁלִָֽם׃
1มนัสเสห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 12 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 55 ปี
2וַיַּ֥עַשׂ הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה כְּתֽוֹעֲבוֹת֙ הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
2เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ตามการกระทำที่น่ารังเกียจของชนชาติต่าง ๆ ซึ่งพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ไปต่อหน้าชาวอิสราเอล
3וַיָּ֗שָׁב וַיִּ֙בֶן֙ אֶת־הַבָּמ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נִתַּ֖ץ יְחִזְקִיָּ֣הוּ אָבִ֑יו וַיָּ֨קֶם מִזְבְּח֤וֹת לַבְּעָלִים֙ וַיַּ֣עַשׂ אֲשֵׁר֔וֹת וַיִּשְׁתַּ֙חוּ֙ לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמַ֔יִם וַֽיַּעֲבֹ֖ד אֹתָֽם׃
3เขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงซึ่งเฮเซคียาห์บิดาของเขารื้อทิ้งขึ้นใหม่ ตั้งแท่นบูชาให้บรรดาพระบาอัล ทำเสาอาเชราห์ และกราบไหว้รับใช้ดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้า
4וּבָנָ֥ה מִזְבְּח֖וֹת בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בִּירוּשָׁלִַ֥ם יִֽהְיֶה־שְּׁמִ֖י לְעוֹלָֽם׃
4เขาสร้างแท่นบูชาในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ทั้งที่พระยาห์เวห์ตรัสว่า “นามของเราจะอยู่ในเยรูซาเล็มตลอดไป”
5וַיִּ֥בֶן מִזְבְּח֖וֹת לְכָל־צְבָ֣א הַשָּׁמָ֑יִם בִּשְׁתֵּ֖י חַצְר֥וֹת בֵּית־יְהוָֽה׃
5เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับดวงดาวทั้งหลายในท้องฟ้าไว้ในลานทั้งสองของพระวิหารของพระยาห์เวห์
6וְהוּא֩ הֶעֱבִ֨יר אֶת־בָּנָ֤יו בָּאֵשׁ֙ בְּגֵ֣י בֶן־הִנֹּ֔ם וְעוֹנֵ֤ן וְנִחֵשׁ֙ וְֽכִשֵּׁ֔ף וְעָ֥שָׂה א֖וֹב וְיִדְּעוֹנִ֑י הִרְבָּ֗ה לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָ֖ה לְהַכְעִיסֽוֹ׃
6เขายังทำพิธีให้บุตรของตนผ่านไฟในหุบเขาเบนฮินโนม ใช้เวทมนตร์ ทำนายโชคชะตา ทำคุณไสย และปรึกษาคนทรงกับหมอผี เขาทำสิ่งชั่วร้ายมากมายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ยั่วให้พระองค์ทรงกริ้ว
7וַיָּ֕שֶׂם אֶת־פֶּ֥סֶל הַסֶּ֖מֶל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה בְּבֵ֣ית הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר אֱלֹהִים֙ אֶל־דָּוִיד֙ וְאֶל־שְׁלֹמֹ֣ה בְנ֔וֹ בַּבַּ֨יִת הַזֶּ֜ה וּבִֽירוּשָׁלִַ֗ם אֲשֶׁ֤ר בָּחַ֙רְתִּי֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אָשִׂ֥ים אֶת־שְׁמִ֖י לְעֵילֽוֹם׃
7เขานำรูปเคารพแกะสลักที่ทำขึ้นไปตั้งในพระวิหารของพระเจ้า ทั้งที่พระเจ้าตรัสกับดาวิดและโซโลมอนบุตรของเขาถึงพระวิหารนี้ว่า “ในพระวิหารนี้และในเยรูซาเล็ม ซึ่งเราเลือกจากทุกเผ่าของอิสราเอล เราจะให้นามของเราสถิตตลอดไป
8וְלֹ֣א אוֹסִ֗יף לְהָסִיר֙ אֶת־רֶ֣גֶל יִשְׂרָאֵ֔ל מֵעַל֙ הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר הֶֽעֱמַ֖דְתִּי לַאֲבֹֽתֵיכֶ֑ם רַ֣ק׀ אִם־יִשְׁמְר֣וּ לַעֲשׂ֗וֹת אֵ֚ת כָּל־אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתִ֔ים לְכָל־הַתּוֹרָ֛ה וְהַֽחֻקִּ֥ים וְהַמִּשְׁפָּטִ֖ים בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃
8เราจะไม่ให้ชาวอิสราเอลต้องจากแผ่นดินที่เรามอบแก่บรรพบุรุษของพวกเขาอีก หากพวกเขารักษาทุกสิ่งที่เราสั่งไว้ ทั้งกฎหมาย ข้อกำหนด และข้อปฏิบัติที่ให้ผ่านโมเสส”
9וַיֶּ֣תַע מְנַשֶּׁ֔ה אֶת־יְהוּדָ֖ה וְיֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִָ֑ם לַעֲשׂ֣וֹת רָ֔ע מִן־הַ֨גּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הִשְׁמִ֣יד יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
9แต่มนัสเสห์ชักนำชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มให้ทำชั่วร้ายยิ่งกว่าชนชาติต่าง ๆ ที่พระยาห์เวห์ทรงทำลายต่อหน้าชาวอิสราเอล
10וַיְדַבֵּ֧ר יְהוָ֛ה אֶל־מְנַשֶּׁ֥ה וְאֶל־עַמּ֖וֹ וְלֹ֥א הִקְשִֽׁיבוּ׃
10พระยาห์เวห์ตรัสเตือนมนัสเสห์กับประชาชน แต่พวกเขาไม่ฟัง
11וַיָּבֵ֨א יְהוָ֜ה עֲלֵיהֶ֗ם אֶת־שָׂרֵ֤י הַצָּבָא֙ אֲשֶׁר֙ לְמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר וַיִּלְכְּד֥וּ אֶת־מְנַשֶּׁ֖ה בַּחֹחִ֑ים וַיַּֽאַסְרֻ֙הוּ֙ בַּֽנְחֻשְׁתַּ֔יִם וַיּוֹלִיכֻ֖הוּ בָּבֶֽלָה׃
11พระยาห์เวห์จึงทรงให้ผู้บังคับบัญชากองทัพของกษัตริย์อัสซีเรียมาโจมตี พวกเขาใช้โซ่จับมนัสเสห์ ล่ามด้วยตรวน แล้วพาไปบาบิโลน
12וּכְהָצֵ֣ר ל֔וֹ חִלָּ֕ה אֶת־פְּנֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יו וַיִּכָּנַ֣ע מְאֹ֔ד מִלִּפְנֵ֖י אֱלֹהֵ֥י אֲבֹתָֽיו׃
12เมื่อเดือดร้อน เขาวิงวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของตนและถ่อมตนอย่างมากต่อพระเจ้าของบรรพบุรุษ
13וַיִּתְפַּלֵּ֣ל אֵלָ֗יו וַיֵּעָ֤תֶר לוֹ֙ וַיִּשְׁמַ֣ע תְּחִנָּת֔וֹ וַיְשִׁיבֵ֥הוּ יְרוּשָׁלִַ֖ם לְמַלְכוּת֑וֹ וַיֵּ֣דַע מְנַשֶּׁ֔ה כִּ֥י יְהוָ֖ה ה֥וּא הָֽאֱלֹהִֽים׃
13เขาอธิษฐานต่อพระองค์ พระเจ้าทรงรับคำวิงวอน ฟังคำทูลขอ และนำเขากลับเยรูซาเล็มให้ครองราชย์อีกครั้ง แล้วมนัสเสห์ก็รู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า
14וְאַחֲרֵי־כֵ֡ן בָּנָ֣ה חוֹמָ֣ה חִֽיצוֹנָ֣ה׀ לְעִיר־דָּוִ֡יד מַעְרָבָה֩ לְגִיח֨וֹן בַּנַּ֜חַל וְלָב֨וֹא בְשַׁ֤עַר הַדָּגִים֙ וְסָבַ֣ב לָעֹ֔פֶל וַיַּגְבִּיהֶ֖הָ מְאֹ֑ד וַיָּ֧שֶׂם שָֽׂרֵי־חַ֛יִל בְּכָל־הֶעָרִ֥ים הַבְּצֻר֖וֹת בִּיהוּדָֽה׃
14หลังจากนั้นเขาสร้างกำแพงชั้นนอกของนครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮน ในหุบเขาไปจนถึงทางเข้าประตูปลา สร้างกำแพงล้อมโอเฟลและยกให้สูงมาก ทั้งแต่งตั้งผู้บังคับบัญชาทหารกล้าหาญประจำเมืองป้อมปราการทุกแห่งในยูดาห์
15וַ֠יָּסַר אֶת־אֱלֹהֵ֨י הַנֵּכָ֤ר וְאֶת־הַסֶּ֙מֶל֙ מִבֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְכָל־הַֽמִּזְבְּח֗וֹת אֲשֶׁ֥ר בָּנָ֛ה בְּהַ֥ר בֵּית־יְהוָ֖ה וּבִירוּשָׁלִָ֑ם וַיַּשְׁלֵ֖ךְ ח֥וּצָה לָעִֽיר׃
15เขานำเทพเจ้าต่างชาติและรูปเคารพออกจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ ขนแท่นบูชาทั้งหมดที่ตนสร้างบนภูเขาแห่งพระวิหารและในเยรูซาเล็มไปทิ้งนอกเมือง
16וַיִּ֙בֶן֙ אֶת־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה וַיִּזְבַּ֣ח עָלָ֔יו זִבְחֵ֥י שְׁלָמִ֖ים וְתוֹדָ֑ה וַיֹּ֙אמֶר֙ לִֽיהוּדָ֔ה לַעֲב֕וֹד אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
16เขาซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ ถวายเครื่องบูชาเพื่อสันติและเพื่อขอบพระคุณบนแท่นนั้น แล้วสั่งชาวยูดาห์ให้รับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล
17אֲבָל֙ ע֣וֹד הָעָ֔ם זֹבְחִ֖ים בַּבָּמ֑וֹת רַ֖ק לַיהוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
17ถึงอย่างนั้นประชาชนยังคงถวายเครื่องบูชาตามสถานบูชาบนที่สูง แต่ถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาเท่านั้น
18וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֣י מְנַשֶּׁה֮ וּתְפִלָּת֣וֹ אֶל־אֱלֹהָיו֒ וְדִבְרֵי֙ הַֽחֹזִ֔ים הַֽמְדַבְּרִ֣ים אֵלָ֔יו בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּ֕ם עַל־דִּבְרֵ֖י מַלְכֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
18เรื่องอื่น ๆ ของมนัสเสห์ คำอธิษฐานต่อพระเจ้าของเขา และถ้อยคำของผู้หยั่งรู้ซึ่งพูดกับเขาในพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล มีบันทึกไว้ในเรื่องราวของกษัตริย์อิสราเอล
19וּתְפִלָּת֣וֹ וְהֵֽעָתֶר־לוֹ֮ וְכָל־חַטָּאת֣וֹ וּמַעְלוֹ֒ וְהַמְּקֹמ֗וֹת אֲשֶׁר֩ בָּנָ֨ה בָהֶ֤ם בָּמוֹת֙ וְהֶעֱמִיד֙ הָאֲשֵׁרִ֣ים וְהַפְּסִלִ֔ים לִפְנֵ֖י הִכָּנְע֑וֹ הִנָּ֣ם כְּתוּבִ֔ים עַ֖ל דִּבְרֵ֥י חוֹזָֽי׃
19ส่วนคำอธิษฐานของเขา เรื่องที่พระเจ้าทรงรับคำทูลขอ บาปและความผิดทั้งหมด ตลอดจนสถานที่ที่เขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงและตั้งเสาอาเชราห์กับรูปเคารพแกะสลักก่อนจะถ่อมตน ล้วนบันทึกไว้ในประวัติของโฮซัย
20וַיִּשְׁכַּ֤ב מְנַשֶּׁה֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַֽיִּקְבְּרֻ֖הוּ בֵּית֑וֹ וַיִּמְלֹ֛ךְ אָמ֥וֹן בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ
20มนัสเสห์สิ้นชีวิตและถูกฝังไว้ในบ้านของตน อาโมนบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
21בֶּן־עֶשְׂרִ֧ים וּשְׁתַּ֛יִם שָׁנָ֖ה אָמ֣וֹן בְּמָלְכ֑וֹ וּשְׁתַּ֣יִם שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ בִּֽירוּשָׁלִָֽם׃
21อาโมนขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 22 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 2 ปี
22וַיַּ֤עַשׂ הָרַע֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֑יו וּֽלְכָל־הַפְּסִילִ֗ים אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֔יו זִבַּ֥ח אָמ֖וֹן וַיַּֽעַבְדֵֽם׃
22เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์เหมือนมนัสเสห์บิดาของตน ถวายเครื่องบูชาและรับใช้รูปเคารพแกะสลักทั้งหมดที่บิดาทำไว้
23וְלֹ֤א נִכְנַע֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כְּהִכָּנַ֖ע מְנַשֶּׁ֣ה אָבִ֑יו כִּ֛י ה֥וּא אָמ֖וֹן הִרְבָּ֥ה אַשְׁמָֽה׃
23แต่อาโมนไม่ถ่อมตนต่อพระยาห์เวห์อย่างมนัสเสห์บิดา กลับทำผิดมากขึ้นเรื่อย ๆ
24וַיִּקְשְׁר֤וּ עָלָיו֙ עֲבָדָ֔יו וַיְמִיתֻ֖הוּ בְּבֵיתֽוֹ׃
24คนรับใช้ของเขาคบคิดกันและฆ่าเขาในบ้านของตน
25וַיַּכּוּ֙ עַם־הָאָ֔רֶץ אֵ֥ת כָּל־הַקֹּֽשְׁרִ֖ים עַל־הַמֶּ֣לֶךְ אָמ֑וֹן וַיַּמְלִ֧יכוּ עַם־הָאָ֛רֶץ אֶת־יֹאשִׁיָּ֥הוּ בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ
25ประชาชนในแผ่นดินฆ่าผู้ที่คบคิดกันฆ่ากษัตริย์อาโมนทั้งหมด แล้วตั้งโยสิยาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.