דברי הימים ב 2

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה לִבְנ֥וֹת בַּ֙יִת֙ לְשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה וּבַ֖יִת לְמַלְכוּתֽוֹ׃

1โซโลมอนตัดสินใจสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์ และสร้างวังสำหรับปกครองราชอาณาจักรของตน

2וַיִּסְפֹּ֨ר שְׁלֹמֹ֜ה שִׁבְעִ֥ים אֶ֙לֶף֙ אִ֣ישׁ סַבָּ֔ל וּשְׁמוֹנִ֥ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ חֹצֵ֣ב בָּהָ֑ר וּמְנַצְּחִ֣ים עֲלֵיהֶ֔ם שְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים וְשֵׁ֥שׁ מֵאֽוֹת׃ פ

2เขาคัดคนหาบหาม 70,000 คน ช่างสกัดหินบนภูเขา 80,000 คน และผู้คุมงาน 3,600 คน

3וַיִּשְׁלַ֣ח שְׁלֹמֹ֔ה אֶל־חוּרָ֥ם מֶֽלֶךְ־צֹ֖ר לֵאמֹ֑ר כַּאֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ עִם־דָּוִ֣יד אָבִ֔י וַתִּֽשְׁלַֽח־ל֣וֹ אֲרָזִ֔ים לִבְנֽוֹת־ל֥וֹ בַ֖יִת לָשֶׁ֥בֶת בּֽוֹ׃

3โซโลมอนส่งสารถึงฮูรามกษัตริย์เมืองไทระว่า “ท่านเคยส่งไม้ซีดาร์ให้ดาวิดบิดาของข้าเพื่อสร้างวังเป็นที่อยู่อาศัย ขอให้ท่านช่วยข้าเช่นเดียวกัน

4הִנֵּה֩ אֲנִ֨י בֽוֹנֶה־בַּ֜יִת לְשֵׁ֣ם׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֗י לְהַקְדִּ֣ישׁ ל֡וֹ לְהַקְטִ֣יר לְפָנָ֣יו קְטֹֽרֶת־סַמִּים֩ וּמַעֲרֶ֨כֶת תָּמִ֤יד וְעֹלוֹת֙ לַבֹּ֣קֶר וְלָעֶ֔רֶב לַשַּׁבָּתוֹת֙ וְלֶ֣חֳדָשִׁ֔ים וּֽלְמוֹעֲדֵ֖י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לְעוֹלָ֖ם זֹ֥את עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃

4บัดนี้ ข้ากำลังจะสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้า และจะถวายอาคารนี้แด่พระองค์ เพื่อเผาเครื่องหอมที่มีกลิ่นหอมต่อพระพักตร์พระองค์ จัดขนมปังถวายไว้เป็นประจำ และถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวทั้งเช้าและเย็น ในวันสะบาโต วันขึ้นเดือนใหม่ และเทศกาลที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงกำหนดไว้ ข้อกำหนดนี้ให้อิสราเอลถือปฏิบัติตลอดไป

5וְהַבַּ֛יִת אֲשֶׁר־אֲנִ֥י בוֹנֶ֖ה גָּד֑וֹל כִּֽי־גָד֥וֹל אֱלֹהֵ֖ינוּ מִכָּל־הָאֱלֹהִֽים׃

5“พระวิหารที่ข้าจะสร้างต้องใหญ่โต เพราะพระเจ้าของเราทรงยิ่งใหญ่กว่าเทพเจ้าทั้งปวง

6וּמִ֤י יַעֲצָר־כֹּ֙חַ֙ לִבְנֽוֹת־ל֣וֹ בַ֔יִת כִּ֧י הַשָּׁמַ֛יִם וּשְׁמֵ֥י הַשָּׁמַ֖יִם לֹ֣א יְכַלְכְּלֻ֑הוּ וּמִ֤י אֲנִי֙ אֲשֶׁ֣ר אֶבְנֶה־לּ֣וֹ בַ֔יִת כִּ֖י אִם־לְהַקְטִ֥יר לְפָנָֽיו׃

6แต่ใครจะสร้างที่ประทับให้พระองค์ได้ ในเมื่อแม้สวรรค์และสวรรค์ชั้นสูงสุดยังรองรับพระองค์ไม่ได้ ข้าเป็นใครเล่าจึงจะสร้างที่ประทับถวายพระองค์ได้ ที่ข้าจะสร้างก็เพื่อเผาเครื่องหอมต่อพระพักตร์พระองค์เท่านั้น

7וְעַתָּ֡ה שְֽׁלַֽח־לִ֣י אִישׁ־חָכָ֡ם לַעֲשׂוֹת֩ בַּזָּהָ֨ב וּבַכֶּ֜סֶף וּבַנְּחֹ֣שֶׁת וּבַבַּרְזֶ֗ל וּבָֽאַרְגְּוָן֙ וְכַרְמִ֣יל וּתְכֵ֔לֶת וְיֹדֵ֖עַ לְפַתֵּ֣חַ פִּתּוּחִ֑ים עִם־הַֽחֲכָמִ֗ים אֲשֶׁ֤ר עִמִּי֙ בִּֽיהוּדָ֣ה וּבִֽירוּשָׁלִַ֔ם אֲשֶׁ֥ר הֵכִ֖ין דָּוִ֥יד אָבִֽי׃

7“ขอส่งช่างฝีมือที่ทำงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และผ้าสีม่วง สีแดงเข้ม สีฟ้าได้ ทั้งชำนาญงานแกะสลัก ให้มาร่วมงานกับช่างฝีมือในยูดาห์และเยรูซาเล็มที่ดาวิดบิดาของข้าเตรียมไว้

8וּֽשְׁלַֽח־לִי֩ עֲצֵ֨י אֲרָזִ֜ים בְּרוֹשִׁ֣ים וְאַלְגּוּמִּים֮ מֵֽהַלְּבָנוֹן֒ כִּ֚י אֲנִ֣י יָדַ֔עְתִּי אֲשֶׁ֤ר עֲבָדֶ֙יךָ֙ יֽוֹדְעִ֔ים לִכְר֖וֹת עֲצֵ֣י לְבָנ֑וֹן וְהִנֵּ֥ה עֲבָדַ֖י עִם־עֲבָדֶֽיךָ׃

8“ขอส่งไม้ซีดาร์ ไม้สนไซเปรส และไม้อัลกัมจากเลบานอนมาให้ข้าด้วย ข้ารู้ว่าคนของท่านชำนาญการตัดไม้ที่เลบานอน คนของข้าจะไปช่วยพวกเขา

9וּלְהָכִ֥ין לִ֛י עֵצִ֖ים לָרֹ֑ב כִּ֥י הַבַּ֛יִת אֲשֶׁר־אֲנִ֥י בוֹנֶ֖ה גָּד֥וֹל וְהַפְלֵֽא׃

9เพื่อจัดหาไม้ให้ได้มากพอสำหรับพระวิหารอันใหญ่โตและงดงามที่ข้ากำลังจะสร้าง

10וְהִנֵּ֣ה לַֽחֹטְבִ֣ים׀ לְֽכֹרְתֵ֣י׀ הָעֵצִ֡ים נָתַתִּי֩ חִטִּ֨ים׀ מַכּ֜וֹת לַעֲבָדֶ֗יךָ כֹּרִים֙ עֶשְׂרִ֣ים אֶ֔לֶף וּשְׂעֹרִ֕ים כֹּרִ֖ים עֶשְׂרִ֣ים אָ֑לֶף וְיַ֗יִן בַּתִּים֙ עֶשְׂרִ֣ים אֶ֔לֶף וְשֶׁ֕מֶן בַּתִּ֖ים עֶשְׂרִ֥ים אָֽלֶף׃ פ

10ส่วนค่าจ้างคนของท่านที่ตัดไม้ ข้าจะให้ข้าวสาลีที่นวดแล้ว 20,000 โคร์ ข้าวบาร์เลย์ 20,000 บัท เหล้าองุ่น 20,000 บัท และน้ำมัน 20,000 บัท”

11וַיֹּ֨אמֶר חוּרָ֤ם מֶֽלֶךְ־צֹר֙ בִּכְתָ֔ב וַיִּשְׁלַ֖ח אֶל־שְׁלֹמֹ֑ה בְּאַהֲבַ֤ת יְהוָה֙ אֶת־עַמּ֔וֹ נְתָנְךָ֥ עֲלֵיהֶ֖ם מֶֽלֶךְ׃

11ฮูรามกษัตริย์เมืองไทระส่งคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษรถึงโซโลมอนว่า “พระยาห์เวห์ทรงรักประชาชนของพระองค์ จึงทรงตั้งท่านเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา”

12וַיֹּאמֶר֮ חוּרָם֒ בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה אֶת־הַשָּׁמַ֖יִם וְאֶת־הָאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֣ר נָתַן֩ לְדָוִ֨יד הַמֶּ֜לֶךְ בֵּ֣ן חָכָ֗ם יוֹדֵ֙עַ֙ שֵׂ֣כֶל וּבִינָ֔ה אֲשֶׁ֤ר יִבְנֶה־בַּ֙יִת֙ לַיהוָ֔ה וּבַ֖יִת לְמַלְכוּתֽוֹ׃

12ฮูรามกล่าวต่อว่า “ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน ทรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ประทานบุตรชายที่มีสติปัญญา รู้จักคิดและเข้าใจสิ่งต่าง ๆ แก่กษัตริย์ดาวิด เพื่อเขาจะสร้างพระวิหารถวายพระยาห์เวห์และสร้างวังสำหรับปกครองราชอาณาจักรของตน

13וְעַתָּ֗ה שָׁלַ֧חְתִּי אִישׁ־חָכָ֛ם יוֹדֵ֥עַ בִּינָ֖ה לְחוּרָ֥ם אָבִֽי׃

13ข้าส่งช่างฝีมือผู้มีความรู้ความเข้าใจชื่อฮูรามอาบี มาแล้ว

14בֶּן־אִשָּׁ֞ה מִן־בְּנ֣וֹת דָּ֗ן וְאָבִ֣יו אִישׁ־צֹרִ֡י יוֹדֵ֡עַ לַעֲשׂ֣וֹת בַּזָּֽהָב־וּ֠בַכֶּסֶף בַּנְּחֹ֨שֶׁת בַּבַּרְזֶ֜ל בָּאֲבָנִ֣ים וּבָעֵצִ֗ים בָּאַרְגָּמָ֤ן בַּתְּכֵ֙לֶת֙ וּבַבּ֣וּץ וּבַכַּרְמִ֔יל וּלְפַתֵּ֙חַ֙ כָּל־פִּתּ֔וּחַ וְלַחְשֹׁ֖ב כָּל־מַחֲשָׁ֑בֶת אֲשֶׁ֤ר יִנָּֽתֶן־לוֹ֙ עִם־חֲכָמֶ֔יךָ וְֽחַכְמֵ֔י אֲדֹנִ֖י דָּוִ֥יד אָבִֽיךָ׃

14มารดาของเขาเป็นหญิงชาวดาน ส่วนบิดาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หิน ไม้ ผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าลินินเนื้อละเอียด และผ้าสีแดงเข้ม อีกทั้งแกะสลักและออกแบบลวดลายทุกชนิด ขอให้จัดที่ให้เขาทำงานร่วมกับช่างฝีมือของท่าน และช่างฝีมือของดาวิดผู้เป็นบิดาของท่านและเจ้านายของข้า

15וְ֠עַתָּה הַחִטִּ֨ים וְהַשְּׂעֹרִ֜ים הַשֶּׁ֤מֶן וְהַיַּ֙יִן֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֣ר אֲדֹנִ֔י יִשְׁלַ֖ח לַעֲבָדָֽיו׃

15“บัดนี้ขอให้ท่านส่งข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมัน และเหล้าองุ่นที่ท่านกล่าวถึงมาให้คนของข้า

16וַ֠אֲנַחְנוּ נִכְרֹ֨ת עֵצִ֤ים מִן־הַלְּבָנוֹן֙ כְּכָל־צָרְכֶּ֔ךָ וּנְבִיאֵ֥ם לְךָ֛ רַפְסֹד֖וֹת עַל־יָ֣ם יָפ֑וֹ וְאַתָּ֛ה תַּעֲלֶ֥ה אֹתָ֖ם יְרוּשָׁלִָֽם׃ פ

16เราจะตัดไม้จากเลบานอนให้มากเท่าที่ท่านต้องการ แล้วล่องแพไม้ไปตามทะเลถึงเมืองยัฟฟา จากนั้นท่านจึงขนขึ้นไปเยรูซาเล็ม”

17וַיִּסְפֹּ֣ר שְׁלֹמֹ֗ה כָּל־הָאֲנָשִׁ֤ים הַגֵּירִים֙ אֲשֶׁר֙ בְּאֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֔ל אַחֲרֵ֣י הַסְּפָ֔ר אֲשֶׁ֥ר סְפָרָ֖ם דָּוִ֣יד אָבִ֑יו וַיִּמָּצְא֗וּ מֵאָ֤ה וַחֲמִשִּׁים֙ אֶ֔לֶף וּשְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים וְשֵׁ֥שׁ מֵאֽוֹת׃

17โซโลมอนสำรวจนับชาวต่างชาติทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอิสราเอล หลังจากที่ดาวิดบิดาของเขาเคยสำรวจนับไว้ พบ 153,600 คน

18וַיַּ֨עַשׂ מֵהֶ֜ם שִׁבְעִ֥ים אֶ֙לֶף֙ סַבָּ֔ל וּשְׁמֹנִ֥ים אֶ֖לֶף חֹצֵ֣ב בָּהָ֑ר וּשְׁלֹ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ וְשֵׁ֣שׁ מֵא֔וֹת מְנַצְּחִ֖ים לְהַעֲבִ֥יד אֶת־הָעָֽם׃

18เขาให้คนในกลุ่มนี้ 70,000 คนทำงานหาบหาม 80,000 คนสกัดหินบนภูเขา และ 3,600 คนคุมงานและมอบหมายหน้าที่แก่คนงาน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.