أَخْبَارِ ٱلْأَيَّامِ ٱلثَّانِي 2
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَأَمَرَ سُلَيْمَانُ بِبِنَاءِ بَيْتٍ لِٱسْمِ ٱلرَّبِّ، وَبَيْتٍ لِمُلْكِهِ.
1โซโลมอนตัดสินใจสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์ และสร้างวังสำหรับปกครองราชอาณาจักรของตน
2وَأَحْصَى سُلَيْمَانُ سَبْعِينَ أَلْفَ رَجُلٍ حَمَّالٍ، وَثَمَانِينَ أَلْفَ رَجُلٍ نَحَّاتٍ فِي ٱلْجَبَلِ، وَوُكَلَاءَ عَلَيْهِمْ ثَلَاثَةَ آلَافٍ وَسِتَّ مِئَةٍ.
2เขาคัดคนหาบหาม 70,000 คน ช่างสกัดหินบนภูเขา 80,000 คน และผู้คุมงาน 3,600 คน
3وَأَرْسَلَ سُلَيْمَانُ إِلَى حُورَامَ مَلِكِ صُورَ قَائِلًا: «كَمَا فَعَلْتَ مَعَ دَاوُدَ أَبِي إِذْ أَرْسَلْتَ لَهُ أَرْزًا لِيَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا يَسْكُنُ فِيهِ،
3โซโลมอนส่งสารถึงฮูรามกษัตริย์เมืองไทระว่า “ท่านเคยส่งไม้ซีดาร์ให้ดาวิดบิดาของข้าเพื่อสร้างวังเป็นที่อยู่อาศัย ขอให้ท่านช่วยข้าเช่นเดียวกัน
4فَهَأَنَذَا أَبْنِي بَيْتًا لِٱسْمِ ٱلرَّبِّ إِلَهِي لِأُقَدِّسَهُ لَهُ، لِأُوقِدَ أَمَامَهُ بَخُورًا عَطِرًا، وَلِخُبْزِ ٱلْوُجُوهِ ٱلدَّائِمِ، وَلِلْمُحْرَقَاتِ صَبَاحًا وَمَسَاءً، وَلِلسُّبُوتِ وَٱلْأَهِلَّةِ وَمَوَاسِمِ ٱلرَّبِّ إِلَهِنَا. هَذَا عَلَى إِسْرَائِيلَ إِلَى ٱلْأَبَدِ.
4บัดนี้ ข้ากำลังจะสร้างพระวิหารเพื่อพระนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของข้า และจะถวายอาคารนี้แด่พระองค์ เพื่อเผาเครื่องหอมที่มีกลิ่นหอมต่อพระพักตร์พระองค์ จัดขนมปังถวายไว้เป็นประจำ และถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวทั้งเช้าและเย็น ในวันสะบาโต วันขึ้นเดือนใหม่ และเทศกาลที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงกำหนดไว้ ข้อกำหนดนี้ให้อิสราเอลถือปฏิบัติตลอดไป
5وَٱلْبَيْتُ ٱلَّذِي أَنَا بَانِيهِ عَظِيمٌ لِأَنَّ إِلَهَنَا أَعْظَمُ مِنْ جَمِيعِ ٱلْآلِهَةِ.
5“พระวิหารที่ข้าจะสร้างต้องใหญ่โต เพราะพระเจ้าของเราทรงยิ่งใหญ่กว่าเทพเจ้าทั้งปวง
6وَمَنْ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا، لِأَنَّ ٱلسَّمَاوَاتِ وَسَمَاءَ ٱلسَّمَاوَاتِ لَا تَسَعُهُ! وَمَنْ أَنَا حَتَّى أَبْنِيَ لَهُ بَيْتًا إِلَّا لِلْإِيقَادِ أَمَامَهُ؟
6แต่ใครจะสร้างที่ประทับให้พระองค์ได้ ในเมื่อแม้สวรรค์และสวรรค์ชั้นสูงสุดยังรองรับพระองค์ไม่ได้ ข้าเป็นใครเล่าจึงจะสร้างที่ประทับถวายพระองค์ได้ ที่ข้าจะสร้างก็เพื่อเผาเครื่องหอมต่อพระพักตร์พระองค์เท่านั้น
7فَٱلْآنَ أَرْسِلْ لِي رَجُلًا حَكِيمًا فِي صَنَاعَةِ ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَٱلنُّحَاسِ وَٱلْحَدِيدِ وَٱلْأُرْجُوَانِ وَٱلْقِرْمِزِ وَٱلْأَسْمَانْجُونِيِّ، مَاهِرًا فِي ٱلنَّقْشِ، مَعَ ٱلْحُكَمَاءِ ٱلَّذِينَ عِنْدِي فِي يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ ٱلَّذِينَ أَعَدَّهُمْ دَاوُدُ أَبِي.
7“ขอส่งช่างฝีมือที่ทำงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และผ้าสีม่วง สีแดงเข้ม สีฟ้าได้ ทั้งชำนาญงานแกะสลัก ให้มาร่วมงานกับช่างฝีมือในยูดาห์และเยรูซาเล็มที่ดาวิดบิดาของข้าเตรียมไว้
8وَأَرْسِلْ لِي خَشَبَ أَرْزٍ وَسَرْوٍ وَصَنْدَلٍ مِنْ لُبْنَانَ، لِأَنِّي أَعْلَمُ أَنَّ عَبِيدَكَ مَاهِرُونَ فِي قَطْعِ خَشَبِ لُبْنَانَ. وَهُوَذَا عَبِيدِي مَعَ عَبِيدِكَ.
8“ขอส่งไม้ซีดาร์ ไม้สนไซเปรส และไม้อัลกัมจากเลบานอนมาให้ข้าด้วย ข้ารู้ว่าคนของท่านชำนาญการตัดไม้ที่เลบานอน คนของข้าจะไปช่วยพวกเขา
9وَلْيُعِدُّوا لِي خَشَبًا بِكَثْرَةٍ لِأَنَّ ٱلْبَيْتَ ٱلَّذِي أَبْنِيهِ عَظِيمٌ وَعَجِيبٌ.
9เพื่อจัดหาไม้ให้ได้มากพอสำหรับพระวิหารอันใหญ่โตและงดงามที่ข้ากำลังจะสร้าง
10وَهَأَنَذَا أُعْطِي لِلْقَطَّاعِينَ ٱلْقَاطِعِينَ ٱلْخَشَبَ عِشْرِينَ أَلْفَ كُرٍّ مِنَ ٱلْحِنْطَةِ طَعَامًا لِعَبِيدِكَ، وَعِشْرِينَ أَلْفَ كُرِّ شَعِيرٍ، وَعِشْرِينَ أَلْفَ بَثِّ خَمْرٍ، وَعِشْرِينَ أَلْفَ بَثِّ زَيْتٍ».
10ส่วนค่าจ้างคนของท่านที่ตัดไม้ ข้าจะให้ข้าวสาลีที่นวดแล้ว 20,000 โคร์ ข้าวบาร์เลย์ 20,000 บัท เหล้าองุ่น 20,000 บัท และน้ำมัน 20,000 บัท”
11فَقَالَ حُورَامُ مَلِكُ صُورَ بِكِتَابَةٍ أَرْسَلَهَا إِلَى سُلَيْمَانَ: «لِأَنَّ ٱلرَّبَّ قَدْ أَحَبَّ شَعْبَهُ جَعَلَكَ عَلَيْهِمْ مَلِكًا».
11ฮูรามกษัตริย์เมืองไทระส่งคำตอบเป็นลายลักษณ์อักษรถึงโซโลมอนว่า “พระยาห์เวห์ทรงรักประชาชนของพระองค์ จึงทรงตั้งท่านเป็นกษัตริย์ปกครองพวกเขา”
12وَقَالَ حُورَامُ: «مُبَارَكٌ ٱلرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِي صَنَعَ ٱلسَّمَاءَ وَٱلْأَرْضَ، ٱلَّذِي أَعْطَى دَاوُدَ ٱلْمَلِكَ ٱبْنًا حَكِيمًا صَاحِبَ مَعْرِفَةٍ وَفَهْمٍ، ٱلَّذِي يَبْنِي بَيْتًا لِلرَّبِّ وَبَيْتًا لِمُلْكِهِ.
12ฮูรามกล่าวต่อว่า “ขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน ทรงเป็นที่สรรเสริญ พระองค์ประทานบุตรชายที่มีสติปัญญา รู้จักคิดและเข้าใจสิ่งต่าง ๆ แก่กษัตริย์ดาวิด เพื่อเขาจะสร้างพระวิหารถวายพระยาห์เวห์และสร้างวังสำหรับปกครองราชอาณาจักรของตน
13وَٱلْآنَ أَرْسَلْتُ رَجُلًا حَكِيمًا صَاحِبَ فَهْمٍ «حُورَامَ أَبِي»،
13ข้าส่งช่างฝีมือผู้มีความรู้ความเข้าใจชื่อฮูรามอาบี มาแล้ว
14ٱبْنَ ٱمْرَأَةٍ مِنْ بَنَاتِ دَانَ، وَأَبُوهُ رَجُلٌ صُورِيٌّ مَاهِرٌ فِي صَنَاعَةِ ٱلذَّهَبِ وَٱلْفِضَّةِ وَٱلنُّحَاسِ وَٱلْحَدِيدِ وَٱلْحِجَارَةِ وَٱلْخَشَبِ وَٱلْأُرْجُوانِ وَٱلْأَسْمَانْجُونِيِّ وَٱلْكَتَّانِ وَٱلْقِرْمِزِ، وَنَقْشِ كُلِّ نَوْعٍ مِنَ ٱلنَّقْشِ، وَٱخْتِرَاعِ كُلِّ ٱخْتِرَاعٍ يُلْقَى عَلَيْهِ، مَعَ حُكَمَائِكَ وَحُكَمَاءِ سَيِّدِي دَاوُدَ أَبِيكَ.
14มารดาของเขาเป็นหญิงชาวดาน ส่วนบิดาเป็นชาวเมืองไทระ เขาชำนาญงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หิน ไม้ ผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าลินินเนื้อละเอียด และผ้าสีแดงเข้ม อีกทั้งแกะสลักและออกแบบลวดลายทุกชนิด ขอให้จัดที่ให้เขาทำงานร่วมกับช่างฝีมือของท่าน และช่างฝีมือของดาวิดผู้เป็นบิดาของท่านและเจ้านายของข้า
15وَٱلْآنَ ٱلْحِنْطَةُ وَٱلشَّعِيرُ وَٱلزَّيْتُ وَٱلْخَمْرُ ٱلَّتِي ذَكَرَهَا سَيِّدِي فَلْيُرْسِلْهَا لِعَبِيدِهِ.
15“บัดนี้ขอให้ท่านส่งข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมัน และเหล้าองุ่นที่ท่านกล่าวถึงมาให้คนของข้า
16وَنَحْنُ نَقْطَعُ خَشَبًا مِنْ لُبْنَانَ حَسَبَ كُلِّ ٱحْتِيَاجِكَ، وَنَأْتِي بِهِ إِلَيْكَ أَرْمَاثًا عَلَى ٱلْبَحْرِ إِلَى يَافَا، وَأَنْتَ تُصْعِدُهُ إِلَى أُورُشَلِيمَ».
16เราจะตัดไม้จากเลบานอนให้มากเท่าที่ท่านต้องการ แล้วล่องแพไม้ไปตามทะเลถึงเมืองยัฟฟา จากนั้นท่านจึงขนขึ้นไปเยรูซาเล็ม”
17وَعَدَّ سُلَيْمَانُ جَمِيعَ ٱلرِّجَالِ ٱلْأَجْنَبِيِّينَ ٱلَّذِينَ فِي أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، بَعْدَ ٱلْعَدِّ ٱلَّذِي عَدَّهُمْ إِيَّاهُ دَاوُدُ أَبُوهُ، فَوُجِدُوا مِئَةً وَثَلَاثَةً وَخَمْسِينَ أَلْفًا وَسِتَّ مِئَةٍ.
17โซโลมอนสำรวจนับชาวต่างชาติทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินอิสราเอล หลังจากที่ดาวิดบิดาของเขาเคยสำรวจนับไว้ พบ 153,600 คน
18فَجَعَلَ مِنْهُمْ سَبْعِينَ أَلْفَ حَمَّالٍ، وَثَمَانِينَ أَلْفَ قَطَّاعٍ عَلَى ٱلْجَبَلِ، وَثَلَاثَةَ آلَافٍ وَسِتَّ مِئَةٍ وُكَلَاءَ لِتَشْغِيلِ ٱلشَّعْبِ.
18เขาให้คนในกลุ่มนี้ 70,000 คนทำงานหาบหาม 80,000 คนสกัดหินบนภูเขา และ 3,600 คนคุมงานและมอบหมายหน้าที่แก่คนงาน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.