أَخْبَارِ ٱلْأَيَّامِ ٱلثَّانِي 20
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ بَعْدَ ذَلِكَ أَتَى بَنُو مُوآبَ وَبَنُو عَمُّونَ وَمَعَهُمُ ٱلْعَمُّونِيُّونَ عَلَى يَهُوشَافَاطَ لِلْمُحَارَبَةِ.
1หลังจากนั้น ชาวโมอับ ชาวอัมโมน และชาวเมอูนิมบางส่วน ยกทัพมารบกับเยโฮชาฟัท
2فَجَاءَ أُنَاسٌ وَأَخْبَرُوا يَهُوشَافَاطَ قَائِلِينَ: «قَدْ جَاءَ عَلَيْكَ جُمْهُورٌ كَثِيرٌ مِنْ عَبْرِ ٱلْبَحْرِ مِنْ أَرَامَ، وَهَا هُمْ فِي حَصُّونَ تَامَارَ». هِيَ عَيْنُ جَدْيٍ.
2มีคนมารายงานเยโฮชาฟัทว่า “กองทัพใหญ่มากกำลังข้ามทะเลมาจากซีเรีย พวกเขาอยู่ที่ฮาซาโซนทามาร์” คือเอนเกดี
3فَخَافَ يَهُوشَافَاطُ وَجَعَلَ وَجْهَهُ لِيَطْلُبَ ٱلرَّبَّ، وَنَادَى بِصَوْمٍ فِي كُلِّ يَهُوذَا.
3เยโฮชาฟัทตกใจและตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์ เขาประกาศให้ชาวยูดาห์ทุกคนอดอาหาร
4وَٱجْتَمَعَ يَهُوذَا لِيَسْأَلُوا ٱلرَّبَّ. جَاءُوا أَيْضًا مِنْ كُلِّ مُدُنِ يَهُوذَا لِيَسْأَلُوا ٱلرَّبَّ.
4ชาวยูดาห์จึงมารวมกันจากทุกเมืองเพื่อแสวงหาความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์
5فَوَقَفَ يَهُوشَافَاطُ فِي جَمَاعَةِ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ فِي بَيْتِ ٱلرَّبِّ أَمَامَ ٱلدَّارِ ٱلْجَدِيدَةِ
5เยโฮชาฟัทยืนอยู่ในที่ชุมนุมของชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ หน้าลานใหม่
6وَقَالَ: «يَارَبُّ إِلَهَ آبَائِنَا، أَمَا أَنْتَ هُوَ ٱللهُ فِي ٱلسَّمَاءِ، وَأَنْتَ ٱلْمُتَسَلِّطُ عَلَى جَمِيعِ مَمَالِكِ ٱلْأُمَمِ، وَبِيَدِكَ قُوَّةٌ وَجَبَرُوتٌ وَلَيْسَ مَنْ يَقِفُ مَعَكَ؟
6แล้วทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษเรา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าบนสวรรค์มิใช่หรือ พระองค์ทรงปกครองอาณาจักรของชนชาติทั้งปวง ฤทธิ์อำนาจอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ไม่มีใครต้านพระองค์ได้
7أَلَسْتَ أَنْتَ إِلَهَنَا ٱلَّذِي طَرَدْتَ سُكَّانَ هَذِهِ ٱلْأَرْضِ مِنْ أَمَامِ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ وَأَعْطَيْتَهَا لِنَسْلِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِكَ إِلَى ٱلْأَبَدِ؟
7ข้าแต่พระเจ้าของเรา พระองค์ทรงขับไล่ชาวแผ่นดินนี้ให้พ้นทางอิสราเอลประชาชนของพระองค์ และมอบแผ่นดินนี้แก่ลูกหลาน ของอับราฮัมผู้เป็นสหายของพระองค์ตลอดไปมิใช่หรือ
8فَسَكَنُوا فِيهَا وَبَنَوْا لَكَ فِيهَا مَقْدِسًا لِٱسْمِكَ قَائِلِينَ:
8พวกเขาอาศัยอยู่ที่นี่ และสร้างสถานศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระนามของพระองค์ โดยกล่าวว่า
9إِذَا جَاءَ عَلَيْنَا شَرٌّ، سَيْفٌ قَضَاءٌ أَوْ وَبَأٌ أَوْ جُوعٌ، وَوَقَفْنَا أَمَامَ هَذَا ٱلْبَيْتِ وَأَمَامَكَ، لِأَنَّ ٱسْمَكَ فِي هَذَا ٱلْبَيْتِ، وَصَرَخْنَا إِلَيْكَ مِنْ ضِيقِنَا فَإِنَّكَ تَسْمَعُ وَتُخَلِّصُ.
9‘หากภัยร้ายเกิดขึ้นกับเรา ไม่ว่าจะเป็นดาบ การพิพากษา โรคระบาด หรือการกันดารอาหาร เราจะยืนต่อหน้าพระวิหารนี้และต่อพระพักตร์พระองค์ เพราะพระนามของพระองค์อยู่ที่นี่ เราจะร้องทูลเมื่อทุกข์ยาก แล้วพระองค์จะทรงสดับและช่วยเรา’
10وَٱلْآنَ هُوَذَا بَنُو عَمُّونَ وَمُوآبُ وَجَبَلُ سَاعِيرَ، ٱلَّذِينَ لَمْ تَدَعْ إِسْرَائِيلَ يَدْخُلُونَ إِلَيْهِمْ حِينَ جَاءُوا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، بَلْ مَالُوا عَنْهُمْ وَلَمْ يُهْلِكُوهُمْ،
10บัดนี้ชาวอัมโมน ชาวโมอับ และชาวภูเขาเสอีร์กำลังมา ตอนชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ พระองค์ไม่ทรงอนุญาตให้พวกเขาบุกรุกดินแดนคนเหล่านี้ อิสราเอลจึงเดินอ้อมไป ไม่ทำลายพวกเขา
11فَهُوَذَا هُمْ يُكَافِئُونَنَا بِمَجِيئِهِمْ لِطَرْدِنَا مِنْ مُلْكِكَ ٱلَّذِي مَلَّكْتَنَا إِيَّاهُ.
11แต่ดูสิว่าพวกเขาตอบแทนเราอย่างไร พวกเขามาขับไล่เราออกจากแผ่นดินซึ่งเป็นของพระองค์และพระองค์ประทานให้เราเป็นมรดก
12يَا إِلَهَنَا أَمَا تَقْضِي عَلَيْهِمْ، لِأَنَّهُ لَيْسَ فِينَا قُوَّةٌ أَمَامَ هَذَا ٱلْجُمْهُورِ ٱلْكَثِيرِ ٱلْآتِي عَلَيْنَا، وَنَحْنُ لَا نَعْلَمُ مَاذَا نَعْمَلُ وَلَكِنْ نَحْوَكَ أَعْيُنُنَا».
12ข้าแต่พระเจ้าของเรา พระองค์จะไม่ทรงพิพากษาพวกเขาหรือ กองทัพที่ยกมานี้ใหญ่เกินกำลังเรา เราไม่รู้จะทำอย่างไร แต่เราคอยมองพระองค์อยู่”
13وَكَانَ كُلُّ يَهُوذَا وَاقِفِينَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ مَعَ أَطْفَالِهِمْ وَنِسَائِهِمْ وَبَنِيهِمْ.
13ชาวยูดาห์ทั้งหมด ทั้งเด็กเล็ก ภรรยา และบุตร ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
14وَإِنَّ يَحْزَئِيلَ بْنَ زَكَرِيَّا بْنِ بَنَايَا بْنِ يَعِيئِيلَ بْنِ مَتَّنِيَّا ٱللَّاوِيِّ مِنْ بَنِي آسَافَ، كَانَ عَلَيْهِ رُوحُ ٱلرَّبِّ فِي وَسَطِ ٱلْجَمَاعَةِ،
14ท่ามกลางที่ประชุม พระวิญญาณของพระยาห์เวห์มาสู่ยาฮาซีเอลชาวเลวี ลูกหลานอาสาฟ เขาเป็นบุตรเศคาริยาห์ บุตรเบไนยาห์ บุตรเยอีเอล บุตรมัททานิยาห์
15فَقَالَ: «ٱصْغَوْا يَا جَمِيعَ يَهُوذَا وَسُكَّانَ أُورُشَلِيمَ، وَأَيُّهَا ٱلْمَلِكُ يَهُوشَافَاطُ. هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ لَكُمْ: لَا تَخَافُوا وَلَا تَرْتَاعُوا بِسَبَبِ هَذَا ٱلْجُمْهُورِ ٱلْكَثِيرِ، لِأَنَّ ٱلْحَرْبَ لَيْسَتْ لَكُمْ بَلْ لِلهِ.
15เขาประกาศว่า “ชาวยูดาห์ทุกคน ชาวเยรูซาเล็ม และกษัตริย์เยโฮชาฟัท จงฟัง พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘อย่ากลัวหรือท้อใจเพราะกองทัพใหญ่นี้ พระเจ้าจะทรงรบศึกนี้ ไม่ใช่พวกเจ้า
16غَدًا ٱنْزِلُوا عَلَيْهِمْ. هُوَذَا هُمْ صَاعِدُونَ فِي عَقَبَةِ صِيصَ فَتَجِدُوهُمْ فِي أَقْصَى ٱلْوَادِي أَمَامَ بَرِّيَّةِ يَرُوئِيلَ.
16พรุ่งนี้จงยกออกไปหาพวกเขา พวกเขากำลังขึ้นมาตามทางชันศีศ พวกเจ้าจะพบพวกเขาที่ปลายหุบเขาหน้าถิ่นทุรกันดารเยรูเอล
17لَيْسَ عَلَيْكُمْ أَنْ تُحَارِبُوا فِي هَذِهِ. قِفُوا ٱثْبُتُوا وَٱنْظُرُوا خَلَاصَ ٱلرَّبِّ مَعَكُمْ يَا يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمُ. لَا تَخَافُوا وَلَا تَرْتَاعُوا. غَدًا ٱخْرُجُوا لِلِقَائِهِمْ وَٱلرَّبُّ مَعَكُمْ».
17พวกเจ้าไม่ต้องรบในศึกครั้งนี้ จงเข้าประจำที่ ยืนมั่น แล้วดูพระยาห์เวห์ทรงช่วยพวกเจ้า ชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม อย่ากลัวหรือท้อใจ พรุ่งนี้จงออกไปเผชิญหน้าพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับพวกเจ้า’”
18فَخَرَّ يَهُوشَافَاطُ لِوَجْهِهِ عَلَى ٱلْأَرْضِ، وَكُلُّ يَهُوذَا وَسُكَّانُ أُورُشَلِيمَ سَقَطُوا أَمَامَ ٱلرَّبِّ سُجُودًا لِلرَّبِّ.
18เยโฮชาฟัทก้มหน้าจดพื้น ชาวยูดาห์กับชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดหมอบลงนมัสการพระยาห์เวห์
19فَقَامَ ٱللَّاوِيُّونَ مِنْ بَنِي ٱلْقَهَاتِيِّينَ وَمِنْ بَنِي ٱلْقُورَحِيِّينَ لِيُسَبِّحُوا ٱلرَّبَّ إِلَهَ إِسْرَائِيلَ بِصَوْتٍ عَظِيمٍ جِدًّا.
19ชาวเลวีที่เป็นลูกหลานโคฮาทและโคราห์ลุกขึ้นสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลด้วยเสียงดังมาก
20وَبَكَّرُوا صَبَاحًا وَخَرَجُوا إِلَى بَرِّيَّةِ تَقُوعَ. وَعِنْدَ خُرُوجِهِمْ وَقَفَ يَهُوشَافَاطُ وَقَالَ: «ٱسْمَعُوا يَايَهُوذَا وَسُكَّانَ أُورُشَلِيمَ، آمِنُوا بِٱلرَّبِّ إِلَهِكُمْ فَتَأْمَنُوا. آمِنُوا بِأَنْبِيَائِهِ فَتُفْلِحُوا».
20เช้าวันต่อมา พวกเขาออกเดินทางแต่เช้าไปยังถิ่นทุรกันดารเทโคอา ระหว่างออกเดินทาง เยโฮชาฟัทยืนประกาศว่า “ชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม จงฟังข้า จงเชื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน แล้วพวกท่านจะมั่นคง จงเชื่อผู้เผยพระวจนะของพระองค์ แล้วพวกท่านจะประสบความสำเร็จ”
21وَلَمَّا ٱسْتَشَارَ ٱلشَّعْبَ أَقَامَ مُغَنِّينَ لِلرَّبِّ وَمُسَبِّحِينَ فِي زِينَةٍ مُقَدَّسَةٍ عِنْدَ خُرُوجِهِمْ أَمَامَ ٱلْمُتَجَرِّدِينَ وَقَائِلِينَ: «ٱحْمَدُوا ٱلرَّبَّ لِأَنَّ إِلَى ٱلْأَبَدِ رَحْمَتَهُ».
21หลังจากปรึกษาประชาชนแล้ว เขาตั้งคนให้เดินนำหน้ากองทัพ ร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์และสรรเสริญพระองค์ในชุดพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ว่า “จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป”
22وَلَمَّا ٱبْتَدَأُوا فِي ٱلْغِنَاءِ وَٱلتَّسْبِيحِ جَعَلَ ٱلرَّبُّ أَكْمِنَةً عَلَى بَنِي عَمُّونَ وَمُوآبَ وَجَبَلِ سَاعِيرَ ٱلْآتِينَ عَلَى يَهُوذَا فَٱنْكَسَرُوا.
22เมื่อพวกเขาเริ่มร้องเพลงสรรเสริญ พระยาห์เวห์ทรงตั้งกำลังซุ่มโจมตีชาวอัมโมน โมอับ และภูเขาเสอีร์ที่ยกมารบยูดาห์ พวกนั้นจึงถูกตีแตก
23وَقَامَ بَنُو عَمُّونَ وَمُوآبُ عَلَى سُكَّانِ جَبَلِ سَاعِيرَ لِيُحَرِّمُوهُمْ وَيُهْلِكُوهُمْ. وَلَمَّا فَرَغُوا مِنْ سُكَّانِ سَاعِيرَ سَاعَدَ بَعْضُهُمْ عَلَى إِهْلَاكِ بَعْضٍ.
23ชาวอัมโมนกับชาวโมอับหันไปโจมตีชาวภูเขาเสอีร์ ฆ่าและทำลายจนหมด จากนั้นพวกเขาก็หันมาฆ่ากันเองจนหมด
24وَلَمَّا جَاءَ يَهُوذَا إِلَى ٱلْمَرْقَبِ فِي ٱلْبَرِّيَّةِ تَطَلَّعُوا نَحْوَ ٱلْجُمْهُورِ وَإِذَا هُمْ جُثَثٌ سَاقِطَةٌ عَلَى ٱلْأَرْضِ وَلَمْ يَنْفَلِتْ أَحَدٌ.
24เมื่อทหารยูดาห์มาถึงจุดที่มองลงไปเห็นถิ่นทุรกันดาร ก็เห็นศพของกองทัพนั้นเกลื่อนพื้น ไม่มีใครรอด
25فَأَتَى يَهُوشَافَاطُ وَشَعْبُهُ لِنَهْبِ أَمْوَالِهِمْ، فَوَجَدُوا بَيْنَهُمْ أَمْوَالًا وَجُثَثًا وَأَمْتِعَةً ثَمِينَةً بِكَثْرَةٍ، فَأَخَذُوهَا لِأَنْفُسِهِمْ حَتَّى لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَحْمِلُوهَا. وَكَانُوا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ يَنْهَبُونَ ٱلْغَنِيمَةَ لِأَنَّهَا كَانَتْ كَثِيرَةً.
25เยโฮชาฟัทกับทหารเข้าไปเก็บทรัพย์สินที่ยึดได้ พบของมีค่ามากมาย และเครื่องประดับมีค่าบนศพ พวกเขาปลดเอาไปจนขนไม่หมด ต้องใช้เวลาเก็บ 3 วัน
26وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلرَّابِعِ ٱجْتَمَعُوا فِي وَادِي بَرَكَةَ، لِأَنَّهُمْ هُنَاكَ بَارَكُوا ٱلرَّبَّ، لِذَلِكَ دَعَوْا ٱسْمَ ذَلِكَ ٱلْمَكَانِ «وَادِي بَرَكَةَ» إِلَى ٱلْيَوْمِ.
26วันที่ 4 พวกเขาชุมนุมกันในหุบเขาเบราคาห์ และถวายคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ที่นั่น สถานที่นี้จึงได้ชื่อว่า “หุบเขาเบราคาห์” มาจนถึงทุกวันนี้
27ثُمَّ ٱرْتَدَّ كُلُّ رِجَالِ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ وَيَهُوشَافَاطُ بِرَأْسِهِمْ لِيَرْجِعُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ بِفَرَحٍ، لِأَنَّ ٱلرَّبَّ فَرَّحَهُمْ عَلَى أَعْدَائِهِمْ.
27ชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมดเดินทางกลับเยรูซาเล็มอย่างชื่นชมยินดี โดยมีเยโฮชาฟัทนำหน้า เพราะพระยาห์เวห์ประทานความยินดีจากชัยชนะเหนือศัตรู
28وَدَخَلُوا أُورُشَلِيمَ بِٱلرَّبَابِ وَٱلْعِيدَانِ وَٱلْأَبْوَاقِ إِلَى بَيْتِ ٱلرَّبِّ.
28พวกเขาเข้ากรุงเยรูซาเล็มพร้อมเสียงเครื่องสาย พิณ และแตร ไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์
29وَكَانَتْ هَيْبَةُ ٱللهِ عَلَى كُلِّ مَمَالِكِ ٱلْأَرَاضِي حِينَ سَمِعُوا أَنَّ ٱلرَّبَّ حَارَبَ أَعْدَاءَ إِسْرَائِيلَ.
29อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินเกิดความยำเกรงพระเจ้าเมื่อได้ยินว่าพระยาห์เวห์ทรงรบกับศัตรูของอิสราเอล
30وَٱسْتَرَاحَتْ مَمْلَكَةُ يَهُوشَافَاطَ، وَأَرَاحَهُ إِلَهُهُ مِنْ كُلِّ جِهَةٍ.
30อาณาจักรของเยโฮชาฟัทจึงสงบ เพราะพระเจ้าของเขาประทานความสงบรอบด้าน
31وَمَلَكَ يَهُوشَافَاطُ عَلَى يَهُوذَا. كَانَ ٱبْنَ خَمْسٍ وَثَلَاثِينَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَمَلَكَ خَمْسًا وَعِشْرِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ، وَٱسْمُ أُمِّهِ عَزُوبَةُ بِنْتُ شَلْحِي.
31เยโฮชาฟัทครองราชย์เหนือยูดาห์ เขาขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 35 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 25 ปี มารดาชื่ออาซูบาห์บุตรสาวชิลฮี
32وَسَارَ فِي طَرِيقِ أَبِيهِ آسَا وَلَمْ يَحِدْ عَنْهَا إِذْ عَمِلَ ٱلْمُسْتَقِيمَ فِي عَيْنَيِ ٱلرَّبِّ.
32เขาดำเนินตามทางของอาสาบิดา ไม่หันเหไปจากทางนั้น และทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์
33إِلَّا أَنَّ ٱلْمُرْتَفَعَاتِ لَمْ تُنْتَزَعْ، بَلْ كَانَ ٱلشَّعْبُ لَمْ يُعِدُّوا بَعْدُ قُلُوبَهُمْ لِإِلَهِ آبَائِهِمْ.
33แต่สถานบูชาบนที่สูงยังไม่ได้ถูกรื้อ และประชาชนยังไม่ได้ตั้งใจแสวงหาพระเจ้าของบรรพบุรุษ
34وَبَقِيَّةُ أُمُورِ يَهُوشَافَاطَ ٱلْأُولَى وَٱلْأَخِيرَةِ، هَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي أَخْبَارِ يَاهُوَ بْنِ حَنَانِي ٱلْمَذْكُورِ فِي سِفْرِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ.
34เรื่องอื่น ๆ ของเยโฮชาฟัทตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของเยฮูบุตรฮานานี ซึ่งอยู่ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์อิสราเอล
35ثُمَّ بَعْدَ ذَلِكَ ٱتَّحَدَ يَهُوشَافَاطُ مَلِكُ يَهُوذَا مَعَ أَخَزْيَا مَلِكِ إِسْرَائِيلَ ٱلَّذِي أَسَاءَ فِي عَمَلِهِ.
35ต่อมาเยโฮชาฟัทกษัตริย์ยูดาห์ร่วมมือกับอาหัสยาห์กษัตริย์อิสราเอล ผู้ประพฤติชั่วร้ายมาก
36فَٱتَّحَدَ مَعَهُ فِي عَمَلِ سُفُنٍ تَسِيرُ إِلَى تَرْشِيشَ، فَعَمِلَا ٱلسُّفُنَ فِي عِصْيُونَ جَابِرَ.
36ทั้งสองร่วมกันสร้างเรือเพื่อไปทารชิช โดยต่อเรือที่เอซีโอนเกเบอร์
37وَتَنَبَّأَ أَلِيعَزَرُ بْنُ دُودَاوَاهُو مِنْ مَرِيشَةَ عَلَى يَهُوشَافَاطَ قَائِلًا: «لِأَنَّكَ ٱتَّحَدْتَ مَعَ أَخَزْيَا، قَدِ ٱقْتَحَمَ ٱلرَّبُّ أَعْمَالَكَ». فَتَكَسَّرَتِ ٱلسُّفُنُ وَلَمْ تَسْتَطِعِ ٱلسَّيْرَ إِلَى تَرْشِيشَ.
37เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาฮูชาวมาเรชาห์พยากรณ์กล่าวโทษเยโฮชาฟัทว่า “เพราะฝ่าพระบาทร่วมมือกับอาหัสยาห์ พระยาห์เวห์ทรงทำลายผลงานของฝ่าพระบาทแล้ว” เรือเหล่านั้นอับปาง จึงไปทารชิชไม่ได้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.