2 Chronicles 20
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1After this, the children of Moab, the children of Ammon, and with them some of the Meunites, came against Jehoshaphat to battle.
1หลังจากนั้น ชาวโมอับ ชาวอัมโมน และชาวเมอูนิมบางส่วน ยกทัพมารบกับเยโฮชาฟัท
2Then some came who told Jehoshaphat, saying, “A great multitude is coming against you from beyond the sea from Syria. Behold, they are in Hazazon Tamar” (that is, En Gedi).
2มีคนมารายงานเยโฮชาฟัทว่า “กองทัพใหญ่มากกำลังข้ามทะเลมาจากซีเรีย พวกเขาอยู่ที่ฮาซาโซนทามาร์” คือเอนเกดี
3Jehoshaphat was alarmed, and set himself to seek the LORD. He proclaimed a fast throughout all Judah.
3เยโฮชาฟัทตกใจและตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์ เขาประกาศให้ชาวยูดาห์ทุกคนอดอาหาร
4Judah gathered themselves together to seek help from the LORD. They came out of all the cities of Judah to seek the LORD.
4ชาวยูดาห์จึงมารวมกันจากทุกเมืองเพื่อแสวงหาความช่วยเหลือจากพระยาห์เวห์
5Jehoshaphat stood in the assembly of Judah and Jerusalem, in the LORD’s house, before the new court;
5เยโฮชาฟัทยืนอยู่ในที่ชุมนุมของชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มที่พระวิหารของพระยาห์เวห์ หน้าลานใหม่
6and he said, “LORD, the God of our fathers, aren’t you God in heaven? Aren’t you ruler over all the kingdoms of the nations? Power and might are in your hand, so that no one is able to withstand you.
6แล้วทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษเรา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าบนสวรรค์มิใช่หรือ พระองค์ทรงปกครองอาณาจักรของชนชาติทั้งปวง ฤทธิ์อำนาจอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ไม่มีใครต้านพระองค์ได้
7Didn’t you, our God, drive out the inhabitants of this land before your people Israel, and give it to the offspring of Abraham your friend forever?
7ข้าแต่พระเจ้าของเรา พระองค์ทรงขับไล่ชาวแผ่นดินนี้ให้พ้นทางอิสราเอลประชาชนของพระองค์ และมอบแผ่นดินนี้แก่ลูกหลาน ของอับราฮัมผู้เป็นสหายของพระองค์ตลอดไปมิใช่หรือ
8They lived in it, and have built you a sanctuary in it for your name, saying,
8พวกเขาอาศัยอยู่ที่นี่ และสร้างสถานศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระนามของพระองค์ โดยกล่าวว่า
9‘If evil comes on us—the sword, judgment, pestilence, or famine—we will stand before this house, and before you (for your name is in this house), and cry to you in our affliction, and you will hear and save.’
9‘หากภัยร้ายเกิดขึ้นกับเรา ไม่ว่าจะเป็นดาบ การพิพากษา โรคระบาด หรือการกันดารอาหาร เราจะยืนต่อหน้าพระวิหารนี้และต่อพระพักตร์พระองค์ เพราะพระนามของพระองค์อยู่ที่นี่ เราจะร้องทูลเมื่อทุกข์ยาก แล้วพระองค์จะทรงสดับและช่วยเรา’
10Now, behold, the children of Ammon and Moab and Mount Seir, whom you would not let Israel invade when they came out of the land of Egypt, but they turned away from them, and didn’t destroy them;
10บัดนี้ชาวอัมโมน ชาวโมอับ และชาวภูเขาเสอีร์กำลังมา ตอนชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ พระองค์ไม่ทรงอนุญาตให้พวกเขาบุกรุกดินแดนคนเหล่านี้ อิสราเอลจึงเดินอ้อมไป ไม่ทำลายพวกเขา
11behold, how they reward us, to come to cast us out of your possession, which you have given us to inherit.
11แต่ดูสิว่าพวกเขาตอบแทนเราอย่างไร พวกเขามาขับไล่เราออกจากแผ่นดินซึ่งเป็นของพระองค์และพระองค์ประทานให้เราเป็นมรดก
12Our God, will you not judge them? For we have no might against this great company that comes against us. We don’t know what to do, but our eyes are on you.”
12ข้าแต่พระเจ้าของเรา พระองค์จะไม่ทรงพิพากษาพวกเขาหรือ กองทัพที่ยกมานี้ใหญ่เกินกำลังเรา เราไม่รู้จะทำอย่างไร แต่เราคอยมองพระองค์อยู่”
13All Judah stood before the LORD, with their little ones, their wives, and their children.
13ชาวยูดาห์ทั้งหมด ทั้งเด็กเล็ก ภรรยา และบุตร ยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
14Then the LORD’s Spirit came on Jahaziel the son of Zechariah, the son of Benaiah, the son of Jeiel, the son of Mattaniah, the Levite, of the sons of Asaph, in the middle of the assembly;
14ท่ามกลางที่ประชุม พระวิญญาณของพระยาห์เวห์มาสู่ยาฮาซีเอลชาวเลวี ลูกหลานอาสาฟ เขาเป็นบุตรเศคาริยาห์ บุตรเบไนยาห์ บุตรเยอีเอล บุตรมัททานิยาห์
15and he said, “Listen, all Judah, and you inhabitants of Jerusalem, and you, King Jehoshaphat. The LORD says to you, ‘Don’t be afraid, and don’t be dismayed because of this great multitude; for the battle is not yours, but God’s.
15เขาประกาศว่า “ชาวยูดาห์ทุกคน ชาวเยรูซาเล็ม และกษัตริย์เยโฮชาฟัท จงฟัง พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘อย่ากลัวหรือท้อใจเพราะกองทัพใหญ่นี้ พระเจ้าจะทรงรบศึกนี้ ไม่ใช่พวกเจ้า
16Tomorrow, go down against them. Behold, they are coming up by the ascent of Ziz. You will find them at the end of the valley, before the wilderness of Jeruel.
16พรุ่งนี้จงยกออกไปหาพวกเขา พวกเขากำลังขึ้นมาตามทางชันศีศ พวกเจ้าจะพบพวกเขาที่ปลายหุบเขาหน้าถิ่นทุรกันดารเยรูเอล
17You will not need to fight this battle. Set yourselves, stand still, and see the salvation of the LORD with you, O Judah and Jerusalem. Don’t be afraid, nor be dismayed. Go out against them tomorrow, for the LORD is with you.’”
17พวกเจ้าไม่ต้องรบในศึกครั้งนี้ จงเข้าประจำที่ ยืนมั่น แล้วดูพระยาห์เวห์ทรงช่วยพวกเจ้า ชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม อย่ากลัวหรือท้อใจ พรุ่งนี้จงออกไปเผชิญหน้าพวกเขา เพราะพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับพวกเจ้า’”
18Jehoshaphat bowed his head with his face to the ground; and all Judah and the inhabitants of Jerusalem fell down before the LORD, worshiping the LORD.
18เยโฮชาฟัทก้มหน้าจดพื้น ชาวยูดาห์กับชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดหมอบลงนมัสการพระยาห์เวห์
19The Levites, of the children of the Kohathites and of the children of the Korahites, stood up to praise the LORD, the God of Israel, with an exceedingly loud voice.
19ชาวเลวีที่เป็นลูกหลานโคฮาทและโคราห์ลุกขึ้นสรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลด้วยเสียงดังมาก
20They rose early in the morning and went out into the wilderness of Tekoa. As they went out, Jehoshaphat stood and said, “Listen to me, Judah and you inhabitants of Jerusalem! Believe in the LORD your God, so you will be established! Believe his prophets, so you will prosper.”
20เช้าวันต่อมา พวกเขาออกเดินทางแต่เช้าไปยังถิ่นทุรกันดารเทโคอา ระหว่างออกเดินทาง เยโฮชาฟัทยืนประกาศว่า “ชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม จงฟังข้า จงเชื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกท่าน แล้วพวกท่านจะมั่นคง จงเชื่อผู้เผยพระวจนะของพระองค์ แล้วพวกท่านจะประสบความสำเร็จ”
21When he had taken counsel with the people, he appointed those who were to sing to the LORD and give praise in holy array as they go out before the army, and say, “Give thanks to the LORD, for his loving kindness endures forever.”
21หลังจากปรึกษาประชาชนแล้ว เขาตั้งคนให้เดินนำหน้ากองทัพ ร้องเพลงถวายพระยาห์เวห์และสรรเสริญพระองค์ในชุดพิธีอันศักดิ์สิทธิ์ว่า “จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป”
22When they began to sing and to praise, the LORD set ambushers against the children of Ammon, Moab, and Mount Seir, who had come against Judah; and they were struck.
22เมื่อพวกเขาเริ่มร้องเพลงสรรเสริญ พระยาห์เวห์ทรงตั้งกำลังซุ่มโจมตีชาวอัมโมน โมอับ และภูเขาเสอีร์ที่ยกมารบยูดาห์ พวกนั้นจึงถูกตีแตก
23For the children of Ammon and Moab stood up against the inhabitants of Mount Seir to utterly kill and destroy them. When they had finished the inhabitants of Seir, everyone helped to destroy each other.
23ชาวอัมโมนกับชาวโมอับหันไปโจมตีชาวภูเขาเสอีร์ ฆ่าและทำลายจนหมด จากนั้นพวกเขาก็หันมาฆ่ากันเองจนหมด
24When Judah came to the place overlooking the wilderness, they looked at the multitude; and behold, they were dead bodies fallen to the earth, and there were none who escaped.
24เมื่อทหารยูดาห์มาถึงจุดที่มองลงไปเห็นถิ่นทุรกันดาร ก็เห็นศพของกองทัพนั้นเกลื่อนพื้น ไม่มีใครรอด
25When Jehoshaphat and his people came to take their plunder, they found among them in abundance both riches and dead bodies with precious jewels, which they stripped off for themselves, more than they could carry away. They took plunder for three days, it was so much.
25เยโฮชาฟัทกับทหารเข้าไปเก็บทรัพย์สินที่ยึดได้ พบของมีค่ามากมาย และเครื่องประดับมีค่าบนศพ พวกเขาปลดเอาไปจนขนไม่หมด ต้องใช้เวลาเก็บ 3 วัน
26On the fourth day, they assembled themselves in Beracah Valley, for there they blessed the LORD. Therefore the name of that place was called “Beracah Valley” to this day.
26วันที่ 4 พวกเขาชุมนุมกันในหุบเขาเบราคาห์ และถวายคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ที่นั่น สถานที่นี้จึงได้ชื่อว่า “หุบเขาเบราคาห์” มาจนถึงทุกวันนี้
27Then they returned, every man of Judah and Jerusalem, with Jehoshaphat in front of them, to go again to Jerusalem with joy; for the LORD had made them to rejoice over their enemies.
27ชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มทั้งหมดเดินทางกลับเยรูซาเล็มอย่างชื่นชมยินดี โดยมีเยโฮชาฟัทนำหน้า เพราะพระยาห์เวห์ประทานความยินดีจากชัยชนะเหนือศัตรู
28They came to Jerusalem with stringed instruments, harps, and trumpets to the LORD’s house.
28พวกเขาเข้ากรุงเยรูซาเล็มพร้อมเสียงเครื่องสาย พิณ และแตร ไปยังพระวิหารของพระยาห์เวห์
29The fear of God was on all the kingdoms of the countries when they heard that the LORD fought against the enemies of Israel.
29อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินเกิดความยำเกรงพระเจ้าเมื่อได้ยินว่าพระยาห์เวห์ทรงรบกับศัตรูของอิสราเอล
30So the realm of Jehoshaphat was quiet, for his God gave him rest all around.
30อาณาจักรของเยโฮชาฟัทจึงสงบ เพราะพระเจ้าของเขาประทานความสงบรอบด้าน
31So Jehoshaphat reigned over Judah. He was thirty-five years old when he began to reign. He reigned twenty-five years in Jerusalem. His mother’s name was Azubah the daughter of Shilhi.
31เยโฮชาฟัทครองราชย์เหนือยูดาห์ เขาขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 35 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 25 ปี มารดาชื่ออาซูบาห์บุตรสาวชิลฮี
32He walked in the way of Asa his father, and didn’t turn away from it, doing that which was right in the LORD’s eyes.
32เขาดำเนินตามทางของอาสาบิดา ไม่หันเหไปจากทางนั้น และทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์
33However the high places were not taken away, and the people had still not set their hearts on the God of their fathers.
33แต่สถานบูชาบนที่สูงยังไม่ได้ถูกรื้อ และประชาชนยังไม่ได้ตั้งใจแสวงหาพระเจ้าของบรรพบุรุษ
34Now the rest of the acts of Jehoshaphat, first and last, behold, they are written in the history of Jehu the son of Hanani, which is included in the book of the kings of Israel.
34เรื่องอื่น ๆ ของเยโฮชาฟัทตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติของเยฮูบุตรฮานานี ซึ่งอยู่ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์อิสราเอล
35After this, Jehoshaphat king of Judah joined himself with Ahaziah king of Israel. The same did very wickedly.
35ต่อมาเยโฮชาฟัทกษัตริย์ยูดาห์ร่วมมือกับอาหัสยาห์กษัตริย์อิสราเอล ผู้ประพฤติชั่วร้ายมาก
36He joined himself with him to make ships to go to Tarshish. They made the ships in Ezion Geber.
36ทั้งสองร่วมกันสร้างเรือเพื่อไปทารชิช โดยต่อเรือที่เอซีโอนเกเบอร์
37Then Eliezer the son of Dodavahu of Mareshah prophesied against Jehoshaphat, saying, “Because you have joined yourself with Ahaziah, the LORD has destroyed your works.” The ships were wrecked, so that they were not able to go to Tarshish.
37เอลีเอเซอร์บุตรโดดาวาฮูชาวมาเรชาห์พยากรณ์กล่าวโทษเยโฮชาฟัทว่า “เพราะฝ่าพระบาทร่วมมือกับอาหัสยาห์ พระยาห์เวห์ทรงทำลายผลงานของฝ่าพระบาทแล้ว” เรือเหล่านั้นอับปาง จึงไปทารชิชไม่ได้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.