2 Chronicles 7
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Now when Solomon had made an end of praying, the fire came down from heaven, and consumed the burnt offering and the sacrifices; and the glory of the LORD filled the house.
1เมื่อโซโลมอนอธิษฐานเสร็จ ไฟตกลงมาจากฟ้าเผาเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องบูชาอื่น ๆ และพระสิริของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร
2And the priests could not enter into the house of the LORD , because the glory of the LORD had filled the LORD’s house.
2ปุโรหิตเข้าไปในพระวิหารของพระยาห์เวห์ไม่ได้ เพราะพระสิริของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร
3And when all the children of Israel saw how the fire came down, and the glory of the LORD upon the house, they bowed themselves with their faces to the ground upon the pavement, and worshipped, and praised the LORD , saying , For he is good; for his mercy endureth for ever.
3ชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นไฟลงมาและเห็นพระสิริของพระยาห์เวห์เหนือพระวิหาร จึงหมอบกราบหน้าจดพื้นบนลานหิน นมัสการและขอบพระคุณพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ทรงดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป”
4¶ Then the king and all the people offered sacrifices before the LORD .
4แล้วกษัตริย์กับประชาชนทั้งหมดถวายเครื่องบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
5And king Solomon offered a sacrifice of twenty and two thousand oxen, and an hundred and twenty thousand sheep: so the king and all the people dedicated the house of God.
5กษัตริย์โซโลมอนถวายโค 22,000 ตัวและแกะ 120,000 ตัวเป็นเครื่องบูชา เขากับประชาชนทั้งหมดจึงทำพิธีถวายพระวิหารของพระเจ้า
6And the priests waited on their offices: the Levites also with instruments of musick of the LORD , which David the king had made to praise the LORD , because his mercy endureth for ever, when David praised by their ministry; and the priests sounded trumpets before them, and all Israel stood.
6ปุโรหิตยืนประจำหน้าที่ ส่วนชาวเลวีถือเครื่องดนตรีที่กษัตริย์ดาวิดทำไว้สำหรับขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เมื่อดาวิดให้พวกเขานำการสรรเสริญว่า “ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป” ปุโรหิตเป่าแตรอยู่ข้างหน้าพวกเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดยืนอยู่
7Moreover Solomon hallowed the middle of the court that was before the house of the LORD : for there he offered burnt offerings, and the fat of the peace offerings, because the brasen altar which Solomon had made was not able to receive the burnt offerings, and the meat offerings, and the fat.
7โซโลมอนแยกพื้นที่กลางลานหน้าพระวิหารของพระยาห์เวห์ให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและไขมันของเครื่องบูชาเพื่อสันติที่นั่น เพราะแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่เขาสร้างไว้รองรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาธัญพืช และไขมันทั้งหมดไม่พอ
8¶ Also at the same time Solomon kept the feast seven days, and all Israel with him, a very great congregation, from the entering in of Hamath unto the river of Egypt.
8โซโลมอนกับชาวอิสราเอลทั้งหมดฉลองเทศกาล 7 วัน มีผู้คนมาร่วมกันมากมายตั้งแต่ทางเข้าสู่ฮามัทจนถึงลำธารอียิปต์
9And in the eighth day they made a solemn assembly: for they kept the dedication of the altar seven days, and the feast seven days.
9วันที่ 8 พวกเขาจัดพิธีชุมนุมอย่างเคร่งขรึม ก่อนหน้านั้นพวกเขาฉลองการถวายแท่นบูชา 7 วันและเทศกาลอีก 7 วัน
10And on the three and twentieth day of the seventh month he sent the people away into their tents, glad and merry in heart for the goodness that the LORD had shewed unto David, and to Solomon, and to Israel his people.
10วันที่ 23 เดือนที่ 7 โซโลมอนให้ประชาชนกลับบ้านของตน ต่างชื่นชมยินดีเพราะพระยาห์เวห์ทรงดีต่อดาวิด โซโลมอน และชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์
11Thus Solomon finished the house of the LORD , and the king’s house: and all that came into Solomon’s heart to make in the house of the LORD , and in his own house, he prosperously effected.
11โซโลมอนสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์จนเสร็จ เขาทำทุกสิ่งที่ตั้งใจไว้สำหรับพระวิหารและวังของตนสำเร็จ
12¶ And the LORD appeared to Solomon by night, and said unto him, I have heard thy prayer, and have chosen this place to myself for an house of sacrifice.
12คืนนั้นพระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้า และเลือกสถานที่นี้เป็นพระวิหารสำหรับถวายเครื่องบูชาแก่เรา
13If I shut up heaven that there be no rain, or if I command the locusts to devour the land, or if I send pestilence among my people;
13“ถ้าเราทำให้ฟ้าแล้งไม่มีฝนตก หรือสั่งตั๊กแตนมากัดกินแผ่นดิน หรือส่งโรคระบาดมาในหมู่ประชาชนของเรา
14If my people, which are called by my name, shall humble themselves, and pray, and seek my face, and turn from their wicked ways; then will I hear from heaven, and will forgive their sin, and will heal their land.
14หากประชาชนของเราที่ได้ชื่อว่าเป็นคนของเรา ถ่อมตน อธิษฐาน มุ่งมาหาเรา และหันจากทางชั่ว เราจะสดับจากสวรรค์ อภัยบาป และฟื้นฟูแผ่นดินของพวกเขา
15Now mine eyes shall be open, and mine ears attent unto the prayer that is made in this place.
15บัดนี้เราจะทอดตามองและเงี่ยหูฟังคำอธิษฐานที่ทูลจากสถานที่นี้
16For now have I chosen and sanctified this house, that my name may be there for ever: and mine eyes and mine heart shall be there perpetually.
16เราเลือกและแยกพระวิหารนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เพื่อพระนามของเราจะอยู่ที่นี่ตลอดไป เราจะเฝ้ามองและใส่ใจสถานที่นี้เสมอ
17And as for thee, if thou wilt walk before me, as David thy father walked, and do according to all that I have commanded thee, and shalt observe my statutes and my judgments;
17“ส่วนเจ้า หากใช้ชีวิตต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่ง และรักษาข้อกำหนดกับกฎหมายของเรา
18Then will I stablish the throne of thy kingdom, according as I have covenanted with David thy father, saying, There shall not fail thee a man to be ruler in Israel.
18เราจะตั้งบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรของเจ้าให้มั่นคง ตามพันธสัญญาที่เราทำกับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘จะมีลูกหลานของเจ้าปกครองอิสราเอลอยู่เสมอ’
19But if ye turn away, and forsake my statutes and my commandments, which I have set before you, and shall go and serve other gods, and worship them;
19แต่ถ้าพวกเจ้าหันหลังให้เรา ทอดทิ้งข้อกำหนดและคำสั่งที่เราวางไว้ แล้วไปรับใช้และนมัสการเทพเจ้าอื่น
20Then will I pluck them up by the roots out of my land which I have given them; and this house, which I have sanctified for my name, will I cast out of my sight, and will make it to be a proverb and a byword among all nations.
20เราจะถอนรากถอนโคนพวกเขาจากแผ่นดินที่เราประทานให้ ส่วนพระวิหารที่เราแยกไว้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระนามของเรา เราจะขับให้พ้นสายตาเรา และทำให้ชนชาติทั้งปวงยกมาเปรียบเปรยและเยาะเย้ย
21And this house, which is high, shall be an astonishment to every one that passeth by it; so that he shall say, Why hath the LORD done thus unto this land, and unto this house?
21พระวิหารที่สูงตระหง่านนี้จะทำให้ทุกคนที่ผ่านไปมาตกตะลึงและถามว่า ‘เหตุใดพระยาห์เวห์จึงทรงทำกับแผ่นดินและพระวิหารนี้เช่นนี้’
22And it shall be answered, Because they forsook the LORD God of their fathers, which brought them forth out of the land of Egypt, and laid hold on other gods, and worshipped them, and served them: therefore hath he brought all this evil upon them.
22ผู้คนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือเทพเจ้าอื่น นมัสการและรับใช้เทพเจ้าเหล่านั้น พระองค์จึงทรงนำภัยร้ายทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.