Offenbarung 16
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und ich hörte eine große Stimme aus dem Tempel, die sprach zu den sieben Engeln: Gehet hin und gießet aus die Schalen des Zorns Gottes auf die Erde!
1ผมได้ยินเสียงดังจากวิหาร กล่าวกับทูตทั้งเจ็ดว่า “ไปเถอะ จงเทชามทั้งเจ็ดแห่งความเดือดดาลของพระเจ้าลงบนแผ่นดินโลก!”
2Und der erste ging hin und goß seine Schale auf die Erde; und es ward eine böse und arge Drüse an den Menschen, die das Malzeichen des Tiers hatten und die sein Bild anbeteten.
2ตนแรกไปและเทชามของตนลงบนแผ่นดินโลก แล้วเกิดแผลร้ายและเจ็บปวดขึ้นกับคนที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และคนที่กราบไหว้รูปของมัน
3Und der andere Engel goß aus seine Schale ins Meer; und es ward Blut wie eines Toten, und alle lebendigen Seelen starben in dem Meer.
3ทูตตนที่สองเทชามของตนลงในทะเล แล้วทะเลกลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของคนตาย สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในทะเลตาย
4Und der dritte Engel goß aus seine Schale in die Wasserströme und in die Wasserbrunnen; und es ward Blut.
4ตนที่สามเทชามของตนลงในแม่น้ำและบ่อน้ำพุ แล้วน้ำเหล่านั้นกลายเป็นเลือด
5Und ich hörte den Engel der Wasser sagen: HERR, du bist gerecht, der da ist und der da war, und heilig, daß du solches geurteilt hast,
5ผมได้ยินทูตแห่งน้ำกล่าวว่า “องค์ผู้บริสุทธิ์ ผู้ที่เป็นอยู่และผู้ที่เคยเป็น พระองค์ชอบธรรม เพราะพระองค์ได้พิพากษาสิ่งเหล่านี้
6denn sie haben das Blut der Heiligen und Propheten vergossen, und Blut hast du ihnen zu trinken gegeben; denn sie sind's wert.
6เพราะพวกเขาเทเลือดของผู้บริสุทธิ์และผู้เผยคำพยากรณ์ และพระองค์ได้ให้เลือดแก่พวกเขาดื่ม พวกเขาสมควรได้รับเช่นนี้”
7Und ich hörte einen anderen Engel aus dem Altar sagen: Ja, HERR, allmächtiger Gott, deine Gerichte sind wahrhaftig und gerecht.
7ผมได้ยินแท่นบูชากล่าวว่า “จริงทีเดียว องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า ผู้มีอำนาจทั้งสิ้น การพิพากษาของพระองค์สัตย์จริงและชอบธรรม”
8Und der vierte Engel goß aus seine Schale in die Sonne, und ihm ward gegeben, den Menschen heiß zu machen mit Feuer.
8ตนที่สี่เทชามของตนลงบนดวงอาทิตย์ และมีผู้ให้ดวงอาทิตย์เผาผู้คนด้วยไฟ
9Und den Menschen ward heiß von großer Hitze, und sie lästerten den Namen Gottes, der Macht hat über diese Plagen, und taten nicht Buße, ihm die Ehre zu geben.
9ผู้คนถูกเผาด้วยความร้อนอย่างรุนแรง และผู้คนหมิ่นประมาทชื่อของพระเจ้า ผู้มีอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านี้ พวกเขาไม่กลับใจและไม่ถวายพระสิริแด่พระองค์
10Und der fünfte Engel goß aus seine Schale auf den Stuhl des Tiers; und sein Reich ward verfinstert, und sie zerbissen ihre Zungen vor Schmerzen
10ตนที่ห้าเทชามของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้าย อาณาจักรของมันก็มืดลง พวกเขาแทะลิ้นของตนเพราะความเจ็บปวด
11und lästerten Gott im Himmel vor ihren Schmerzen und vor ihren Drüsen und taten nicht Buße für ihre Werke.
11และหมิ่นประมาทพระเจ้าแห่งสวรรค์ เพราะความเจ็บปวดและแผลของตน แต่ยังไม่กลับใจจากการกระทำของตน
12Und der sechste Engel goß aus seine Schale auf den großen Wasserstrom Euphrat; und das Wasser vertrocknete, auf daß bereitet würde der Weg den Königen vom Aufgang der Sonne.
12ตนที่หกเทชามของตนลงบนแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส น้ำในแม่น้ำนั้นแห้งลง เพื่อเตรียมทางไว้สำหรับกษัตริย์ที่มาจากทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น
13Und ich sah aus dem Munde des Drachen und aus dem Munde des Tiers und aus dem Munde des falschen Propheten drei unreine Geister gehen, gleich den Fröschen;
13ผมเห็นวิญญาณไม่บริสุทธิ์สามตน ซึ่งดูคล้ายกบ ออกมาจากปากของมังกร จากปากของสัตว์ร้าย และจากปากของผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ
14denn es sind Geister der Teufel, die tun Zeichen und gehen aus zu den Königen auf dem ganzen Kreis der Welt, sie zu versammeln in den Streit auf jenen Tag Gottes, des Allmächtigen.
14เพราะพวกมันเป็นวิญญาณของปีศาจ ที่ทำหมายสำคัญ และออกไปหาบรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดินโลกที่มีผู้คนอาศัย เพื่อรวบรวมพวกเขามาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้มีอำนาจทั้งสิ้น
15Siehe, ich komme wie ein Dieb. Selig ist, der da wacht und hält seine Kleider, daß er nicht bloß wandle und man nicht seine Schande sehe.
15“ดูสิ เรามาเหมือนขโมย คนที่เฝ้าระวังและรักษาเสื้อผ้าของตนไว้เป็นสุข เพื่อเขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกาย และมีคนเห็นความอับอายของเขา”
16Und er hat sie versammelt an einen Ort, der da heißt auf hebräisch Harmagedon.
16เขารวบรวมพวกเขาไปยังสถานที่ซึ่งในภาษาฮีบรูเรียกว่า “ฮาร์มาเกโดน”
17Und der siebente Engel goß aus seine Schale in die Luft; und es ging aus eine Stimme vom Himmel aus dem Stuhl, die sprach: Es ist geschehen.
17ตนที่เจ็ดเทชามของตนลงในอากาศ แล้วมีเสียงดังออกมาจากวิหารแห่งสวรรค์ จากบัลลังก์ กล่าวว่า “สำเร็จแล้ว!”
18Und es wurden Stimmen und Donner und Blitze; und ward ein solches Erdbeben, wie solches nicht gewesen ist, seit Menschen auf Erden gewesen sind, solch Erdbeben also groß.
18แล้วก็เกิดสายฟ้า เสียงต่าง ๆ และฟ้าร้อง และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่มีมนุษย์อยู่บนแผ่นดินโลก เป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่และรุนแรงอย่างยิ่ง
19Und aus der großen Stadt wurden drei Teile, und die Städte der Heiden fielen. Und Babylon, der großen, ward gedacht vor Gott, ihr zu geben den Kelch des Weins von seinem grimmigen Zorn.
19เมืองใหญ่แตกออกเป็นสามส่วน และเมืองต่าง ๆ ของบรรดาชนชาติล่มสลาย พระเจ้าระลึกถึงบาบิโลนผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อมอบถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลอันรุนแรงของพระองค์แก่นาง
20Und alle Inseln entflohen, und keine Berge wurden gefunden.
20เกาะทุกเกาะหนีหายไป และไม่พบภูเขาทั้งหลายอีก
21Und ein großer Hagel, wie ein Zentner, fiel vom Himmel auf die Menschen; und die Menschen lästerten Gott über die Plage des Hagels, denn seine Plage war sehr groß.
21ลูกเห็บก้อนใหญ่ หนักประมาณหนึ่งตะลันต์ ตกจากท้องฟ้าลงบนผู้คน ผู้คนหมิ่นประมาทพระเจ้าเพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บ เพราะภัยพิบัตินี้รุนแรงอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.