مکاشفهٔ یوحنا 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و آوازی بلند شنیدم که از میان قدس به آن هفت فرشته میگوید که «بروید، هفت پیاله غضب خدا را بر زمین بریزید.»
1ผมได้ยินเสียงดังจากวิหาร กล่าวกับทูตทั้งเจ็ดว่า “ไปเถอะ จงเทชามทั้งเจ็ดแห่งความเดือดดาลของพระเจ้าลงบนแผ่นดินโลก!”
2و اولی رفته، پیاله خود را بر زمین ریخت ودمل زشت و بد بر مردمانی که نشان وحش دارندو صورت او را میپرستند، بیرون آمد.
2ตนแรกไปและเทชามของตนลงบนแผ่นดินโลก แล้วเกิดแผลร้ายและเจ็บปวดขึ้นกับคนที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และคนที่กราบไหว้รูปของมัน
3و دومین پیاله خود را به دریا ریخت که آن به خون مثل خون مرده مبدل گشت و هر نفس زنده از چیزهایی که در دریا بود بمرد.
3ทูตตนที่สองเทชามของตนลงในทะเล แล้วทะเลกลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของคนตาย สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในทะเลตาย
4و سومین پیاله خود را در نهرها و چشمه های آب ریخت و خون شد.
4ตนที่สามเทชามของตนลงในแม่น้ำและบ่อน้ำพุ แล้วน้ำเหล่านั้นกลายเป็นเลือด
5و فرشته آبها را شنیدم که میگوید: عادلی تو که هستی و بودیای قدوس، زیرا که چنین حکم کردی،
5ผมได้ยินทูตแห่งน้ำกล่าวว่า “องค์ผู้บริสุทธิ์ ผู้ที่เป็นอยู่และผู้ที่เคยเป็น พระองค์ชอบธรรม เพราะพระองค์ได้พิพากษาสิ่งเหล่านี้
6چونکه خون مقدسین و انبیا را ریختند و بدیشان خون دادی که بنوشند زیرا که مستحقند.»
6เพราะพวกเขาเทเลือดของผู้บริสุทธิ์และผู้เผยคำพยากรณ์ และพระองค์ได้ให้เลือดแก่พวกเขาดื่ม พวกเขาสมควรได้รับเช่นนี้”
7و شنیدم که مذبح میگوید: «ای خداوند، خدای قادرمطلق، داوریهای تو حق و عدل است.»
7ผมได้ยินแท่นบูชากล่าวว่า “จริงทีเดียว องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า ผู้มีอำนาจทั้งสิ้น การพิพากษาของพระองค์สัตย์จริงและชอบธรรม”
8و چهارمین، پیاله خود را بر آفتاب ریخت؛ وبه آن داده شد که مردم را به آتش بسوزاند.
8ตนที่สี่เทชามของตนลงบนดวงอาทิตย์ และมีผู้ให้ดวงอาทิตย์เผาผู้คนด้วยไฟ
9ومردم به حرارت شدید سوخته شدند و به اسم آن خدا که بر این بلایا قدرت دارد، کفر گفتند و توبه نکردند تا او را تمجید نمایند.
9ผู้คนถูกเผาด้วยความร้อนอย่างรุนแรง และผู้คนหมิ่นประมาทชื่อของพระเจ้า ผู้มีอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านี้ พวกเขาไม่กลับใจและไม่ถวายพระสิริแด่พระองค์
10و پنجمین، پیاله خود را بر تخت وحش ریخت و مملکت او تاریک گشت و زبانهای خودرا از درد میگزیدند،
10ตนที่ห้าเทชามของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้าย อาณาจักรของมันก็มืดลง พวกเขาแทะลิ้นของตนเพราะความเจ็บปวด
11و به خدای آسمان بهسبب دردها و دملهای خود کفر میگفتند و ازاعمال خود توبه نکردند.
11และหมิ่นประมาทพระเจ้าแห่งสวรรค์ เพราะความเจ็บปวดและแผลของตน แต่ยังไม่กลับใจจากการกระทำของตน
12و ششمین، پیاله خود را بر نهر عظیم فرات ریخت و آبش خشکید تا راه پادشاهانی که ازمشرق آفتاب میآیند، مهیا شود.
12ตนที่หกเทชามของตนลงบนแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส น้ำในแม่น้ำนั้นแห้งลง เพื่อเตรียมทางไว้สำหรับกษัตริย์ที่มาจากทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น
13و دیدم که ازدهان اژدها و از دهان وحش و از دهان نبی کاذب، سه روح خبیث چون وزغها بیرون میآیند.
13ผมเห็นวิญญาณไม่บริสุทธิ์สามตน ซึ่งดูคล้ายกบ ออกมาจากปากของมังกร จากปากของสัตว์ร้าย และจากปากของผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ
14زیرا که آنها ارواح دیوها هستند که معجزات ظاهر میسازند و بر پادشاهان تمام ربع مسکون خروج میکنند تا ایشان را برای جنگ آن روزعظیم خدای قادر مطلق فراهم آورند.
14เพราะพวกมันเป็นวิญญาณของปีศาจ ที่ทำหมายสำคัญ และออกไปหาบรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดินโลกที่มีผู้คนอาศัย เพื่อรวบรวมพวกเขามาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้มีอำนาจทั้งสิ้น
15«اینک چون دزد میآیم! خوشابحال کسیکه بیدار شده، رخت خود را نگاه دارد، مباداعریان راه رود و رسوایی او را ببینند.»
15“ดูสิ เรามาเหมือนขโมย คนที่เฝ้าระวังและรักษาเสื้อผ้าของตนไว้เป็นสุข เพื่อเขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกาย และมีคนเห็นความอับอายของเขา”
16و ایشان را به موضعی که آن را در عبرانی حارمجدون میخوانند، فراهم آوردند.
16เขารวบรวมพวกเขาไปยังสถานที่ซึ่งในภาษาฮีบรูเรียกว่า “ฮาร์มาเกโดน”
17و هفتمین، پیاله خود را بر هوا ریخت وآوازی بلند از میان قدس آسمان از تخت بدرآمده، گفت که «تمام شد.»
17ตนที่เจ็ดเทชามของตนลงในอากาศ แล้วมีเสียงดังออกมาจากวิหารแห่งสวรรค์ จากบัลลังก์ กล่าวว่า “สำเร็จแล้ว!”
18و برقها و صداها ورعدها حادث گردید و زلزلهای عظیم شد آن چنانکه از حین آفرینش انسان بر زمین زلزلهای به این شدت و عظمت نشده بود.
18แล้วก็เกิดสายฟ้า เสียงต่าง ๆ และฟ้าร้อง และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่มีมนุษย์อยู่บนแผ่นดินโลก เป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่และรุนแรงอย่างยิ่ง
19و شهر بزرگ به سه قسم منقسم گشت و بلدان امتها خراب شدو بابل بزرگ در حضور خدا بیاد آمد تا پیاله خمرغضب آلود خشم خود را بدو دهد.
19เมืองใหญ่แตกออกเป็นสามส่วน และเมืองต่าง ๆ ของบรรดาชนชาติล่มสลาย พระเจ้าระลึกถึงบาบิโลนผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อมอบถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลอันรุนแรงของพระองค์แก่นาง
20و هرجزیره گریخت و کوهها نایاب گشت،
20เกาะทุกเกาะหนีหายไป และไม่พบภูเขาทั้งหลายอีก
21و تگرگ بزرگ که گویا به وزن یک من بود، از آسمان برمردم بارید و مردم بهسبب صدمه تگرگ، خدا راکفر گفتند زیرا که صدمهاش بینهایت سخت بود.
21ลูกเห็บก้อนใหญ่ หนักประมาณหนึ่งตะลันต์ ตกจากท้องฟ้าลงบนผู้คน ผู้คนหมิ่นประมาทพระเจ้าเพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บ เพราะภัยพิบัตินี้รุนแรงอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.