Apocalipse 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Ouvi uma voz forte vinda do templo, dizendo aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus!”
1ผมได้ยินเสียงดังจากวิหาร กล่าวกับทูตทั้งเจ็ดว่า “ไปเถอะ จงเทชามทั้งเจ็ดแห่งความเดือดดาลของพระเจ้าลงบนแผ่นดินโลก!”
2O primeiro foi e derramou a sua taça sobre a terra, e uma úlcera maligna e dolorosa atingiu as pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
2ตนแรกไปและเทชามของตนลงบนแผ่นดินโลก แล้วเกิดแผลร้ายและเจ็บปวดขึ้นกับคนที่มีเครื่องหมายของสัตว์ร้าย และคนที่กราบไหว้รูปของมัน
3O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de um morto. E morreu toda criatura vivente que havia no mar.
3ทูตตนที่สองเทชามของตนลงในทะเล แล้วทะเลกลายเป็นเลือดเหมือนเลือดของคนตาย สิ่งมีชีวิตทุกชนิดในทะเลตาย
4O terceiro derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se tornaram em sangue.
4ตนที่สามเทชามของตนลงในแม่น้ำและบ่อน้ำพุ แล้วน้ำเหล่านั้นกลายเป็นเลือด
5Ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, ó Santo, porque julgaste estas coisas.
5ผมได้ยินทูตแห่งน้ำกล่าวว่า “องค์ผู้บริสุทธิ์ ผู้ที่เป็นอยู่และผู้ที่เคยเป็น พระองค์ชอบธรรม เพราะพระองค์ได้พิพากษาสิ่งเหล่านี้
6Pois eles derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes deste sangue para beber. É o que eles merecem.”
6เพราะพวกเขาเทเลือดของผู้บริสุทธิ์และผู้เผยคำพยากรณ์ และพระองค์ได้ให้เลือดแก่พวกเขาดื่ม พวกเขาสมควรได้รับเช่นนี้”
7Ouvi o altar dizendo: “Sim, Senhor Deus, o Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
7ผมได้ยินแท่นบูชากล่าวว่า “จริงทีเดียว องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้า ผู้มีอำนาจทั้งสิ้น การพิพากษาของพระองค์สัตย์จริงและชอบธรรม”
8O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
8ตนที่สี่เทชามของตนลงบนดวงอาทิตย์ และมีผู้ให้ดวงอาทิตย์เผาผู้คนด้วยไฟ
9As pessoas foram abrasadas com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estas pragas. E não se arrependeram para lhe dar glória.
9ผู้คนถูกเผาด้วยความร้อนอย่างรุนแรง และผู้คนหมิ่นประมาทชื่อของพระเจ้า ผู้มีอำนาจเหนือภัยพิบัติเหล่านี้ พวกเขาไม่กลับใจและไม่ถวายพระสิริแด่พระองค์
10O quinto derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino ficou em trevas. As pessoas mordiam a própria língua de tanta dor,
10ตนที่ห้าเทชามของตนลงบนบัลลังก์ของสัตว์ร้าย อาณาจักรของมันก็มืดลง พวกเขาแทะลิ้นของตนเพราะความเจ็บปวด
11e blasfemaram o Deus do céu por causa das suas dores e das suas úlceras. E ainda assim não se arrependeram das suas obras.
11และหมิ่นประมาทพระเจ้าแห่งสวรรค์ เพราะความเจ็บปวดและแผลของตน แต่ยังไม่กลับใจจากการกระทำของตน
12O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio, o Eufrates. E a sua água secou, para que se preparasse o caminho para os reis que vêm do nascente do sol.
12ตนที่หกเทชามของตนลงบนแม่น้ำใหญ่ยูเฟรติส น้ำในแม่น้ำนั้นแห้งลง เพื่อเตรียมทางไว้สำหรับกษัตริย์ที่มาจากทิศที่ดวงอาทิตย์ขึ้น
13Vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos, semelhantes a rãs;
13ผมเห็นวิญญาณไม่บริสุทธิ์สามตน ซึ่งดูคล้ายกบ ออกมาจากปากของมังกร จากปากของสัตว์ร้าย และจากปากของผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ
14pois são espíritos de demônios, que realizam sinais, os quais vão aos reis de toda a terra habitada, a fim de reuni-los para a guerra daquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
14เพราะพวกมันเป็นวิญญาณของปีศาจ ที่ทำหมายสำคัญ และออกไปหาบรรดากษัตริย์ทั่วแผ่นดินโลกที่มีผู้คนอาศัย เพื่อรวบรวมพวกเขามาทำสงครามในวันยิ่งใหญ่ของพระเจ้าผู้มีอำนาจทั้งสิ้น
15“Eis que venho como um ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas roupas, para que não ande nu e não vejam a sua vergonha.”
15“ดูสิ เรามาเหมือนขโมย คนที่เฝ้าระวังและรักษาเสื้อผ้าของตนไว้เป็นสุข เพื่อเขาจะไม่ต้องเดินเปลือยกาย และมีคนเห็นความอับอายของเขา”
16E ele os reuniu no lugar que em hebraico se chama “Armagedom”.
16เขารวบรวมพวกเขาไปยังสถานที่ซึ่งในภาษาฮีบรูเรียกว่า “ฮาร์มาเกโดน”
17O sétimo derramou a sua taça no ar. Uma forte voz saiu do templo do céu, vinda do trono, dizendo: “Está feito!”
17ตนที่เจ็ดเทชามของตนลงในอากาศ แล้วมีเสียงดังออกมาจากวิหารแห่งสวรรค์ จากบัลลังก์ กล่าวว่า “สำเร็จแล้ว!”
18Houve relâmpagos, vozes e trovões; e houve um grande terremoto, como nunca havia ocorrido desde que há homens sobre a terra — um terremoto tão grande e tão forte.
18แล้วก็เกิดสายฟ้า เสียงต่าง ๆ และฟ้าร้อง และเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่มีมนุษย์อยู่บนแผ่นดินโลก เป็นแผ่นดินไหวที่ใหญ่และรุนแรงอย่างยิ่ง
19A grande cidade dividiu-se em três partes, e as cidades das nações caíram. E a grande Babilônia foi lembrada diante de Deus, para que lhe fosse dado o cálice do vinho do furor da sua ira.
19เมืองใหญ่แตกออกเป็นสามส่วน และเมืองต่าง ๆ ของบรรดาชนชาติล่มสลาย พระเจ้าระลึกถึงบาบิโลนผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อมอบถ้วยเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลอันรุนแรงของพระองค์แก่นาง
20Todas as ilhas fugiram, e as montanhas não foram mais encontradas.
20เกาะทุกเกาะหนีหายไป และไม่พบภูเขาทั้งหลายอีก
21Grandes pedras de granizo, pesando cerca de um talento cada, caíram do céu sobre as pessoas. E as pessoas blasfemaram contra Deus por causa da praga do granizo, pois a praga era terrível.
21ลูกเห็บก้อนใหญ่ หนักประมาณหนึ่งตะลันต์ ตกจากท้องฟ้าลงบนผู้คน ผู้คนหมิ่นประมาทพระเจ้าเพราะภัยพิบัติจากลูกเห็บ เพราะภัยพิบัตินี้รุนแรงอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.