Offenbarung 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und ich sah, daß das Lamm der Siegel eines auftat; und hörte der vier Tiere eines sagen wie mit einer Donnerstimme: Komm!
1ผมเห็นลูกแกะเปิดตราหนึ่งในเจ็ดดวง และได้ยินสิ่งมีชีวิตหนึ่งในสี่ตัวกล่าวด้วยเสียงดุจฟ้าร้องว่า “มาดูสิ!”
2Und ich sah, und siehe, ein weißes Pferd. Und der daraufsaß, hatte einen Bogen; und ihm ward gegeben eine Krone, und er zog aus sieghaft, und daß er siegte.
2แล้วม้าสีขาวตัวหนึ่งก็ปรากฏ ผู้ที่นั่งบนม้าถือคันธนู เขาได้รับมงกุฎหนึ่งวง และออกไปในฐานะผู้ชนะ เพื่อชนะต่อไป
3Und da es das andere Siegel auftat, hörte ich das andere Tier sagen: Komm!
3เมื่อลูกแกะเปิดตราดวงที่สอง ผมได้ยินสิ่งมีชีวิตตัวที่สองกล่าวว่า “มา!”
4Und es ging heraus ein anderes Pferd, das war rot. Und dem, der daraufsaß, ward gegeben, den Frieden zu nehmen von der Erde und daß sie sich untereinander erwürgten; und ward ihm ein großes Schwert gegeben.
4ม้าอีกตัวหนึ่งออกมา เป็นม้าสีแดง ผู้ที่นั่งบนม้าได้รับอำนาจให้เอาสันติสุขไปจากแผ่นดินโลก เพื่อให้คนฆ่ากันเอง และเขาได้รับดาบใหญ่หนึ่งเล่ม
5Und da es das dritte Siegel auftat, hörte ich das dritte Tier sagen: Komm! Und ich sah, und siehe, ein schwarzes Pferd. Und der daraufsaß, hatte eine Waage in seiner Hand.
5เมื่อลูกแกะเปิดตราดวงที่สาม ผมได้ยินสิ่งมีชีวิตตัวที่สามกล่าวว่า “มาดูสิ!” แล้วก็เห็นม้าสีดำ ผู้ที่นั่งบนม้าถือตาชั่งอยู่ในมือ
6Und ich hörte eine Stimme unter den vier Tieren sagen: Ein Maß Weizen um einen Groschen und drei Maß Gerste um einen Groschen; und dem Öl und Wein tu kein Leid!
6ผมได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากท่ามกลางสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ว่า “ข้าวสาลีหนึ่งคอยนิกซ์ ต่อหนึ่งเดนาริอุส และข้าวบาร์เลย์สามคอยนิกซ์ต่อหนึ่งเดนาริอุส! อย่าทำน้ำมันและเหล้าองุ่นเสียหาย!”
7Und da es das vierte Siegel auftat, hörte ich die Stimme des vierten Tiers sagen: Komm!
7เมื่อลูกแกะเปิดตราดวงที่สี่ ผมได้ยินสิ่งมีชีวิตตัวที่สี่กล่าวว่า “มาดูสิ!”
8Und ich sah, und siehe, ein fahles Pferd. Und der daraufsaß, des Name hieß Tod, und die Hölle folgte ihm nach. Und ihnen ward Macht gegeben, zu töten das vierte Teil auf der Erde mit dem Schwert und Hunger und mit dem Tod und durch die Tiere auf Erden.
8แล้วก็เห็นม้าสีซีด ผู้ที่นั่งบนม้ามีชื่อว่า ความตาย แดนคนตายตามเขามา เขาได้รับอำนาจเหนือหนึ่งในสี่ของแผ่นดินโลก ให้ฆ่าด้วยดาบ ด้วยความอดอยาก ด้วยความตาย และด้วยสัตว์ป่าของแผ่นดินโลก
9Und da es das fünfte Siegel auftat, sah ich unter dem Altar die Seelen derer, die erwürgt waren um des Wortes Gottes willen und um des Zeugnisses willen, das sie hatten.
9เมื่อลูกแกะเปิดตราดวงที่ห้า ผมเห็นดวงวิญญาณของคนที่ถูกฆ่าอยู่ใต้แท่นบูชา เพราะพระคำของพระเจ้า และเพราะคำพยานของลูกแกะที่พวกเขายึดถือ
10Und sie schrieen mit großer Stimme und sprachen: HERR, du Heiliger und Wahrhaftiger, wie lange richtest du nicht und rächest unser Blut an denen, die auf der Erde wohnen?
10พวกเขาร้องด้วยเสียงดังว่า “เจ้านายผู้บริสุทธิ์และเที่ยงแท้ อีกนานเท่าไรพระองค์จึงจะพิพากษาคนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก และแก้แค้นให้เลือดของพวกเรา?”
11Und ihnen wurde gegeben einem jeglichen ein weißes Kleid, und ward zu ihnen gesagt, daß sie ruhten noch eine kleine Zeit, bis daß vollends dazukämen ihre Mitknechte und Brüder, die auch sollten noch getötet werden gleich wie sie.
11แต่ละคนได้รับเสื้อคลุมยาวสีขาว และมีผู้บอกให้พวกเขาพักต่อไปอีกสักระยะหนึ่ง จนกว่าเพื่อนผู้รับใช้และพี่น้องของพวกเขา ซึ่งจะถูกฆ่าเช่นเดียวกับพวกเขา จะดำเนินทางของตนจนจบเช่นกัน
12Und ich sah, daß es das sechste Siegel auftat, und siehe, da ward ein großes Erdbeben, und die Sonne ward schwarz wie ein härener Sack, und der Mond ward wie Blut;
12ผมเห็นตอนที่ลูกแกะเปิดตราดวงที่หก แล้วเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ดวงอาทิตย์กลายเป็นสีดำเหมือนผ้ากระสอบที่ทำจากขนสัตว์ และดวงจันทร์ทั้งดวงกลายเป็นเหมือนเลือด
13und die Sterne des Himmels fielen auf die Erde, gleichwie ein Feigenbaum seine Feigen abwirft, wenn er von großem Wind bewegt wird.
13ดาวบนท้องฟ้าตกลงสู่แผ่นดินโลก เหมือนผลมะเดื่อดิบที่ร่วงจากต้นมะเดื่อเมื่อถูกลมแรงเขย่า
14Und der Himmel entwich wie ein zusammengerolltes Buch; und alle Berge und Inseln wurden bewegt aus ihren Örtern.
14ท้องฟ้าหายไปเหมือนม้วนหนังสือที่ถูกม้วนเก็บ ภูเขาและเกาะทุกแห่งเคลื่อนออกจากที่เดิม
15Und die Könige auf Erden und die Großen und die Reichen und die Hauptleute und die Gewaltigen und alle Knechte und alle Freien verbargen sich in den Klüften und Felsen an den Bergen
15บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก เจ้าชาย ผู้บัญชาการ คนมั่งมี ผู้มีกำลัง ตลอดจนทาสทุกคนและคนเสรีทุกคน ต่างซ่อนตัวอยู่ในถ้ำและตามโขดหินบนภูเขา
16und sprachen zu den Bergen und Felsen: Fallt über uns und verbergt uns vor dem Angesichte des, der auf dem Stuhl sitzt, und vor dem Zorn des Lammes!
16พวกเขาพูดกับภูเขาและโขดหินว่า “จงตกลงมาทับพวกเรา และซ่อนพวกเราให้พ้นจากใบหน้าของผู้ที่นั่งบนบัลลังก์ และจากความเดือดดาลของลูกแกะ
17Denn es ist gekommen der große Tag seines Zorns, und wer kann bestehen?
17เพราะวันยิ่งใหญ่แห่งความเดือดดาลของพระองค์มาถึงแล้ว และใครจะยืนอยู่ได้?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.