Offenbarung 19
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Darnach hörte ich eine Stimme großer Scharen im Himmel, die sprachen: Halleluja! Heil und Preis, Ehre und Kraft sei Gott, unserm HERRN!
1หลังจากสิ่งเหล่านี้ ผมได้ยินเสียงหนึ่งคล้ายเสียงดังของฝูงชนจำนวนมากในสวรรค์ กล่าวว่า “ฮาเลลูยา! ความรอด พลัง และพระสิริเป็นของพระเจ้าของเรา
2Denn wahrhaftig und gerecht sind seine Gerichte, daß er die große Hure verurteilt hat, welche die Erde mit ihrer Hurerei verderbte, und hat das Blut seiner Knechte von ihrer Hand gefordert.
2เพราะการพิพากษาของพระองค์สัตย์จริงและชอบธรรม พระองค์ได้พิพากษาโสเภณีผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ทำให้แผ่นดินโลกเสื่อมทรามด้วยการผิดศีลธรรมทางเพศของนาง และพระองค์ได้แก้แค้นนางเพราะนางทำให้เลือดของผู้รับใช้ของพระองค์ต้องหลั่ง”
3Und sie sprachen zum andernmal: Halleluja! und der Rauch geht auf ewiglich.
3เสียงที่สองกล่าวว่า “ฮาเลลูยา! ควันจากนางลอยขึ้นตลอดไปเป็นนิตย์”
4Und die vierundzwanzig Ältesten und die vier Tiere fielen nieder und beteten an Gott, der auf dem Stuhl saß, und sprachen: AMEN, Halleluja!
4ผู้อาวุโสทั้งยี่สิบสี่คนและสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ตัวหมอบลงกราบไหว้พระเจ้า ผู้ที่นั่งบนบัลลังก์ กล่าวว่า “อาเมน! ฮาเลลูยา!”
5Und eine Stimme ging aus von dem Stuhl: Lobt unsern Gott, alle seine Knechte und die ihn fürchten, beide, klein und groß!
5มีเสียงออกมาจากบัลลังก์ กล่าวว่า “ผู้รับใช้ทุกคนของพระองค์ พวกคุณที่เกรงกลัวพระองค์ ทั้งผู้น้อยและผู้ใหญ่ จงสรรเสริญพระเจ้าของเรา!”
6Und ich hörte wie eine Stimme einer großen Schar und wie eine Stimme großer Wasser und wie eine Stimme starker Donner, die sprachen: Halleluja! denn der allmächtige Gott hat das Reich eingenommen.
6ผมได้ยินเสียงหนึ่งคล้ายเสียงของฝูงชนจำนวนมาก คล้ายเสียงน้ำมากมาย และคล้ายเสียงฟ้าร้องอันทรงพลัง กล่าวว่า “ฮาเลลูยา! เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นพระเจ้าของเรา ผู้มีอำนาจทั้งสิ้น ปกครองอยู่!
7Lasset uns freuen und fröhlich sein und ihm die Ehre geben! denn die Hochzeit des Lammes ist gekommen, und sein Weib hat sich bereitet.
7พวกเราจงชื่นชมยินดีและเปรมปรีดิ์อย่างยิ่ง และจงถวายพระสิริแด่พระองค์ เพราะงานแต่งงานของลูกแกะมาถึงแล้ว และภรรยาของพระองค์ได้เตรียมตัวพร้อมแล้ว”
8Und es ward ihr gegeben, sich anzutun mit reiner und schöner Leinwand. (Die köstliche Leinwand aber ist die Gerechtigkeit der Heiligen.)
8มีผู้ให้เธอสวมผ้าลินินเนื้อละเอียดที่สว่างและบริสุทธิ์ เพราะผ้าลินินเนื้อละเอียดนั้นคือการกระทำอันชอบธรรมของผู้บริสุทธิ์
9Und er sprach zu mir: Schreibe: Selig sind, die zum Abendmahl des Lammes berufen sind. Und er sprach zu mir: Dies sind wahrhaftige Worte Gottes.
9ทูตกล่าวกับผมว่า “จงเขียนว่า ‘คนที่ได้รับเชิญมางานเลี้ยงฉลองการแต่งงานของลูกแกะเป็นสุข’” แล้วเขากล่าวกับผมว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นถ้อยคำสัตย์จริงของพระเจ้า”
10Und ich fiel vor ihn zu seinen Füßen, ihn anzubeten. Und er sprach zu mir: Siehe zu, tu es nicht! Ich bin dein Mitknecht und deiner Brüder, die das Zeugnis Jesu haben. Bete Gott an! (Das Zeugnis aber Jesu ist der Geist der Weissagung.)
10ผมหมอบลงแทบเท้าของเขาเพื่อกราบไหว้เขา แต่เขากล่าวกับผมว่า “ดูสิ อย่าทำอย่างนั้น! เราเป็นเพื่อนผู้รับใช้ร่วมกับคุณและกับพี่น้องของคุณที่ยึดถือคำพยานของพระเยซู จงกราบไหว้พระเจ้า เพราะคำพยานของพระเยซูคือพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์”
11Und ich sah den Himmel aufgetan; und siehe, ein weißes Pferd. Und der daraufsaß, hieß Treu und Wahrhaftig, und er richtet und streitet mit Gerechtigkeit.
11ผมเห็นสวรรค์เปิดออก แล้วก็มีม้าสีขาวตัวหนึ่ง ผู้ที่นั่งบนม้านั้นมีชื่อว่า “ผู้ซื่อสัตย์และเที่ยงแท้” พระองค์พิพากษาและทำสงครามด้วยความชอบธรรม
12Seine Augen sind wie eine Feuerflamme, und auf seinem Haupt viele Kronen; und er hatte einen Namen geschrieben, den niemand wußte denn er selbst.
12ดวงตาของพระองค์เป็นเหมือนเปลวไฟ และบนศีรษะมีมงกุฎหลายวง มีชื่อหลายชื่อเขียนไว้ และมีชื่อหนึ่งเขียนไว้ซึ่งไม่มีใครรู้นอกจากพระองค์เอง
13Und war angetan mit einem Kleide, das mit Blut besprengt war; und sein Name heißt “das Wort Gottes”.
13พระองค์สวมเสื้อคลุมที่มีเลือดประพรมอยู่ ชื่อของพระองค์เรียกว่า “พระคำของพระเจ้า”
14Und ihm folgte nach das Heer im Himmel auf weißen Pferden, angetan mit weißer und reiner Leinwand.
14กองทัพที่อยู่ในสวรรค์ สวมผ้าลินินเนื้อละเอียดสีขาวบริสุทธิ์ ตามพระองค์ไปบนม้าสีขาว
15Und aus seinem Munde ging ein scharfes Schwert, daß er damit die Heiden schlüge; und er wird sie regieren mit eisernem Stabe; und er tritt die Kelter des Weins des grimmigen Zorns Gottes, des Allmächtigen.
15ดาบคมสองด้านออกมาจากปากของพระองค์ เพื่อพระองค์จะใช้ดาบนั้นฟาดฟันชนชาติต่าง ๆ พระองค์จะปกครองพวกเขาด้วยคทาเหล็ก พระองค์ย่ำบ่อย่ำองุ่นแห่งความเดือดดาลอันรุนแรงของพระเจ้าผู้มีอำนาจทั้งสิ้น
16Und er hat einen Namen geschrieben auf seinem Kleid und auf seiner Hüfte also: Ein König aller Könige und ein HERR aller Herren.
16บนเสื้อคลุมและบนต้นขาของพระองค์มีชื่อเขียนไว้ว่า “กษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย และองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งหลาย”
17Und ich sah einen Engel in der Sonne stehen; und er schrie mit großer Stimme und sprach zu allen Vögeln, die unter dem Himmel fliegen: Kommt und versammelt euch zu dem Abendmahl des großen Gottes,
17ผมเห็นทูตตนหนึ่งยืนอยู่ในดวงอาทิตย์ เขาร้องด้วยเสียงดัง กล่าวกับนกทั้งปวงที่บินอยู่กลางท้องฟ้าว่า “มาเถอะ! จงมารวมกันที่งานเลี้ยงใหญ่ของพระเจ้า
18daß ihr esset das Fleisch der Könige und der Hauptleute und das Fleisch der Starken und der Pferde und derer, die daraufsitzen, und das Fleisch aller Freien und Knechte, der Kleinen und der Großen!
18เพื่อพวกคุณจะได้กินเนื้อของกษัตริย์ เนื้อของบรรดาแม่ทัพ เนื้อของผู้มีกำลัง เนื้อของม้าและคนที่นั่งบนม้า และเนื้อของคนทุกคน ทั้งคนที่เป็นอิสระและทาส ทั้งผู้น้อยและผู้ใหญ่”
19Und ich sah das Tier und die Könige auf Erden und ihre Heere versammelt, Streit zu halten mit dem, der auf dem Pferde saß, und mit seinem Heer.
19ผมเห็นสัตว์ร้าย บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก และกองทัพของพวกเขา รวมตัวกันเพื่อทำสงครามกับผู้ที่นั่งบนม้าและกับกองทัพของพระองค์
20Und das Tier ward gegriffen und mit ihm der falsche Prophet, der die Zeichen tat vor ihm, durch welche er verführte, die das Malzeichen des Tiers nahmen und die das Bild des Tiers anbeteten; lebendig wurden diese beiden in den feurigen Pfuhl geworfen, der mit Schwefel brannte.
20สัตว์ร้ายถูกจับ และผู้เผยคำพยากรณ์เท็จซึ่งทำหมายสำคัญต่อหน้าสัตว์ร้ายก็ถูกจับพร้อมกับมัน ด้วยหมายสำคัญเหล่านั้น เขาหลอกลวงคนที่ได้รับเครื่องหมายของสัตว์ร้ายและคนที่กราบไหว้รูปของมัน ทั้งสองถูกโยนทั้งเป็นลงในบึงไฟที่ลุกไหม้ด้วยกำมะถัน
21Und die andern wurden erwürgt mit dem Schwert des, der auf dem Pferde saß, das aus seinem Munde ging; und alle Vögel wurden satt von ihrem Fleisch.
21คนที่เหลือถูกฆ่าด้วยดาบของผู้ที่นั่งบนม้า คือดาบที่ออกมาจากปากของพระองค์ แล้วนกทั้งปวงก็กินเนื้อของพวกเขาจนอิ่ม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.