Offenbarung 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und ich sah das Lamm stehen auf dem Berg Zion und mit ihm hundertvierundvierzigtausend, die hatten seinen Namen und den Namen seines Vaters geschrieben an ihre Stirn.
1ผมเห็น และดูสิ ลูกแกะยืนอยู่บนภูเขาศิโยน และมีคนอยู่กับพระองค์จำนวนหนึ่ง คือหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน มีชื่อของลูกแกะและชื่อของพระบิดาของพระองค์เขียนอยู่บนหน้าผาก
2Und ich hörte eine Stimme vom Himmel wie eines großen Wassers und wie eine Stimme eines großen Donners; und die Stimme, die ich hörte, war wie von Harfenspielern, die auf ihren Harfen spielen.
2ผมได้ยินเสียงจากสวรรค์เหมือนเสียงน้ำมากมายและเหมือนเสียงฟ้าร้องดังสนั่น เสียงที่ผมได้ยินเหมือนเสียงคนดีดพิณกำลังบรรเลงพิณของตน
3Und sie sangen ein neues Lied vor dem Stuhl und vor den vier Tieren und den Ältesten; und niemand konnte das Lied lernen denn die hundertvierundvierzigtausend, die erkauft sind von der Erde.
3พวกเขาร้องเพลงใหม่ต่อหน้าบัลลังก์ ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตทั้งสี่และบรรดาผู้อาวุโส ไม่มีใครเรียนเพลงนั้นได้ นอกจากหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน คือคนที่ได้รับการไถ่ออกมาจากแผ่นดินโลก
4Diese sind's, die mit Weibern nicht befleckt sind-denn sie sind Jungfrauen-und folgen dem Lamme nach, wo es hingeht. Diese sind erkauft aus den Menschen zu Erstlingen Gott und dem Lamm;
4คนเหล่านี้คือผู้ที่ไม่ได้ทำให้ตนเป็นมลทินกับผู้หญิง เพราะพวกเขาเป็นพรหมจารี พวกเขาติดตามลูกแกะไปทุกแห่งที่พระองค์ไป พระเยซูไถ่พวกเขาออกมาจากหมู่มนุษย์ เป็นผลแรกแด่พระเจ้าและลูกแกะ
5und in ihrem Munde ist kein Falsch gefunden; denn sie sind unsträflich vor dem Stuhl Gottes.
5ไม่พบคำโกหกในปากของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่มีตำหนิ
6Und ich sah einen Engel fliegen mitten durch den Himmel, der hatte ein ewiges Evangelium zu verkündigen denen, die auf Erden wohnen, und allen Heiden und Geschlechtern und Sprachen und Völkern,
6ผมเห็นทูตตนหนึ่งบินอยู่กลางฟ้า มีข่าวดีนิรันดร์ที่จะประกาศแก่คนที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก คือแก่ทุกชนชาติ ทุกเผ่า ทุกภาษา และทุกกลุ่มชน
7und sprach mit großer Stimme: Fürchtet Gott und gebet ihm die Ehre; denn die Zeit seines Gerichts ist gekommen! Und betet an den, der gemacht hat Himmel und Erde und Meer und Wasserbrunnen.
7เขากล่าวด้วยเสียงดังว่า “จงเกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้า และถวายพระสิริแด่พระองค์ เพราะเวลาที่พระองค์จะพิพากษามาถึงแล้ว จงกราบไหว้พระองค์ผู้สร้างสวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และบ่อน้ำพุทั้งหลาย!”
8Und ein anderer Engel folgte nach, der sprach: Sie ist gefallen, sie ist gefallen, Babylon, die große Stadt; denn sie hat mit dem Wein der Hurerei getränkt alle Heiden.
8ทูตอีกตนหนึ่งซึ่งเป็นตนที่สองตามมา กล่าวว่า “บาบิโลนผู้ยิ่งใหญ่ล่มสลายแล้ว นางทำให้ทุกชนชาติดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลจากการผิดศีลธรรมทางเพศของนาง”
9Und der dritte Engel folgte diesem nach und sprach mit großer Stimme: So jemand das Tier anbetet und sein Bild und nimmt sein Malzeichen an seine Stirn oder an seine Hand,
9ทูตอีกตนหนึ่งซึ่งเป็นตนที่สามตามพวกเขามา กล่าวด้วยเสียงดังว่า “ถ้าใครกราบไหว้สัตว์ร้ายและรูปของมัน และรับเครื่องหมายบนหน้าผากหรือบนมือ
10der wird vom Wein des Zorns Gottes trinken, der lauter eingeschenkt ist in seines Zornes Kelch, und wird gequält werden mit Feuer und Schwefel vor den heiligen Engeln und vor dem Lamm;
10คนนั้นก็จะดื่มเหล้าองุ่นแห่งความเดือดดาลของพระเจ้า ซึ่งเตรียมไว้โดยไม่เจือจางในถ้วยแห่งความโกรธของพระองค์ เขาจะถูกทรมานด้วยไฟและกำมะถันต่อหน้าทูตบริสุทธิ์และต่อหน้าลูกแกะ
11und der Rauch ihrer Qual wird aufsteigen von Ewigkeit zu Ewigkeit; und sie haben keine Ruhe Tag und Nacht, die das Tier haben angebetet und sein Bild, und so jemand hat das Malzeichen seines Namens angenommen.
11ควันจากการทรมานของพวกเขาลอยขึ้นตลอดไปเป็นนิตย์ พวกเขาไม่ได้พักทั้งกลางวันและกลางคืน คือคนที่กราบไหว้สัตว์ร้ายและรูปของมัน รวมทั้งทุกคนที่รับเครื่องหมายของชื่อมัน
12Hier ist Geduld der Heiligen; hier sind, die da halten die Gebote Gottes und den Glauben an Jesum.
12นี่คือความอดทนของผู้บริสุทธิ์ คือคนที่รักษาคำสั่งของพระเจ้าและความเชื่อของพระเยซู”
13Und ich hörte eine Stimme vom Himmel zu mir sagen: Schreibe: Selig sind die Toten, die in dem HERRN sterben von nun an. Ja, der Geist spricht, daß sie ruhen von ihrer Arbeit; denn ihre Werke folgen ihnen nach.
13ผมได้ยินเสียงจากสวรรค์กล่าวว่า “จงเขียนว่า ‘ผู้ที่ตายในองค์พระผู้เป็นเจ้าตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปเป็นสุข’” “จริง” พระวิญญาณกล่าว “เพื่อพวกเขาจะได้พักจากงานหนัก เพราะการกระทำของพวกเขาติดตามพวกเขาไป”
14Und ich sah, und siehe, eine weiße Wolke. Und auf der Wolke saß einer, der gleich war eines Menschen Sohn; der hatte eine goldene Krone auf seinem Haupt und in seiner Hand eine scharfe Sichel.
14ผมมองดู และเห็นเมฆสีขาวก้อนหนึ่ง บนเมฆมีผู้หนึ่งนั่งอยู่คล้ายบุตรมนุษย์ บนศีรษะมีมงกุฎทองคำ และในมือถือเคียวคม
15Und ein anderer Engel ging aus dem Tempel und schrie mit großer Stimme zu dem, der auf der Wolke saß: Schlag an mit deiner Sichel und ernte; denn die Zeit zu ernten ist gekommen, denn die Ernte der Erde ist dürr geworden!
15ทูตอีกตนหนึ่งออกมาจากวิหาร ร้องเสียงดังบอกผู้ที่นั่งบนเมฆว่า “จงยื่นเคียวออกไปและเก็บเกี่ยวเถิด เพราะเวลาเก็บเกี่ยวมาถึงแล้ว และผลเก็บเกี่ยวของแผ่นดินโลกก็สุกแล้ว!”
16Und der auf der Wolke saß, schlug mit seiner Sichel an die Erde, und die Erde ward geerntet.
16ผู้ที่นั่งบนเมฆเหวี่ยงเคียวลงบนแผ่นดินโลก แล้วก็เก็บเกี่ยวแผ่นดินโลก
17Und ein anderer Engel ging aus dem Tempel, der hatte eine scharfe Hippe.
17ทูตอีกตนหนึ่งออกมาจากวิหารที่อยู่ในสวรรค์ เขาก็มีเคียวคมเช่นกัน
18Und ein anderer Engel ging aus vom Altar, der hatte Macht über das Feuer und rief mit großem Geschrei zu dem, der die scharfe Hippe hatte, und sprach: Schlag an mit deiner scharfen Hippe und schneide die Trauben vom Weinstock der Erde; denn seine Beeren sind reif!
18ทูตอีกตนหนึ่งออกมาจากแท่นบูชา คือผู้ที่มีอำนาจเหนือไฟ เขาร้องเสียงดังบอกผู้ที่มีเคียวคมว่า “จงยื่นเคียวคมออกไป และเก็บพวงองุ่นจากเถาองุ่นของแผ่นดินโลก เพราะองุ่นของแผ่นดินโลกสุกเต็มที่แล้ว!”
19Und der Engel schlug an mit seiner Hippe an die Erde und schnitt die Trauben der Erde und warf sie in die große Kelter des Zorns Gottes.
19ทูตนั้นเหวี่ยงเคียวลงบนแผ่นดินโลก เก็บผลองุ่นของแผ่นดินโลก และโยนลงในบ่อย่ำองุ่นใหญ่แห่งความเดือดดาลของพระเจ้า
20Und die Kelter ward draußen vor der Stadt getreten; und das Blut ging von der Kelter bis an die Zäume der Pferde durch tausend sechshundert Feld Wegs.
20บ่อย่ำองุ่นนั้นถูกเหยียบอยู่นอกเมือง และเลือดไหลออกจากบ่อย่ำองุ่นสูงถึงบังเหียนม้า เป็นระยะทางหนึ่งพันหกร้อยสตาเดีย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.