3. Mose 6
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1[5:20] Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
2[5:21] Wenn jemand sündigen würde und sich damit an dem Herrn vergreifen, daß er seinem Nebenmenschen ableugnet, was ihm dieser befohlen hat, oder was ihm zu treuer Hand getan ist, oder was er sich mit Gewalt genommen oder mit Unrecht an sich gebracht,
2“ถ้าคนใดทำบาปและละเมิดต่อพระยาห์เวห์ โดยหลอกลวงเพื่อนบ้านในเรื่องของที่ฝากไว้ เรื่องสิ่งที่ตกลงกันไว้ เรื่องการปล้น หรือโดยข่มเหงเพื่อนบ้าน
3[5:22] oder wenn er, was verloren ist, gefunden hat, und leugnet solches und tut einen falschen Eid über irgend etwas, darin ein Mensch wider seinen Nächsten Sünde tut;
3หรือพบของหายแล้วโกหกเรื่องนั้น หรือสาบานเท็จ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดที่ทำให้คนทำบาป
4[5:23] wenn's nun geschieht, daß er also sündigt und sich verschuldet, so soll er wiedergeben, was er mit Gewalt genommen oder mit Unrecht an sich gebracht, oder was ihm befohlen ist, oder was er gefunden hat,
4เมื่อเขาทำบาปและมีความผิด เขาต้องคืนของที่ปล้นมา ของที่ได้มาจากการข่มเหง ของที่มีผู้ฝากไว้กับเขา หรือของหายที่เขาพบ
5[5:24] oder worüber er den falschen Eid getan hat; das soll er alles ganz wiedergeben, dazu den fünften Teil darüber geben dem, des es gewesen ist, des Tages, wenn er sein Schuldopfer gibt.
5หรือสิ่งใดที่เขาสาบานเท็จเกี่ยวกับมัน เขาต้องคืนเต็มจำนวนและเพิ่มอีกหนึ่งในห้า แล้วมอบคืนแก่เจ้าของในวันที่พบว่าเขามีความผิด
6[5:25] Aber für seine Schuld soll er dem HERRN zu dem Priester einen Widder von der Herde ohne Fehl bringen, der eines Schuldopfers wert ist.
6แล้วให้นำเครื่องบูชาชดใช้ความผิดมาถวายแด่พระยาห์เวห์ คือแกะตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากฝูงซึ่งมีมูลค่าตามที่เจ้าประเมิน นำมาให้ปุโรหิตเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
7[5:26] So soll ihn der Priester versöhnen vor dem HERRN, so wird ihm vergeben alles, was er getan hat, darum er sich verschuldet hat.
7ปุโรหิตจะประกอบพิธีลบล้างให้เขาต่อหน้าพระยาห์เวห์ แล้วเขาจะได้รับการอภัยสำหรับการกระทำใด ๆ ที่ทำให้เขามีความผิด”
8[6:1] Und der HERR redete mit Mose und sprach:
8พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
9[6:2] Gebiete Aaron und seinen Söhnen und sprich: Dies ist das Gesetz des Brandopfers. Das Brandopfer soll brennen auf dem Herd des Altars die ganze Nacht bis an den Morgen, und es soll des Altars Feuer brennend darauf erhalten werden.
9“จงสั่งอาโรนกับบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ให้เครื่องบูชาเผาทั้งตัวอยู่บนเตาไฟบนแท่นบูชาตลอดคืนจนถึงเช้า และให้ไฟบนแท่นบูชาลุกอยู่เสมอ
10[6:3] Und der Priester soll seinen leinenen Rock anziehen und die leinenen Beinkleider an seinen Leib und soll die Asche aufheben, die das Feuer auf dem Altar gemacht hat, und soll sie neben den Altar schütten.
10ปุโรหิตจะสวมเสื้อลินินและกางเกงลินิน แล้วเก็บเถ้าจากเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ไฟเผาไหม้บนแท่นบูชาไปวางไว้ข้างแท่นบูชา
11[6:4] und soll seine Kleider darnach ausziehen und andere Kleider anziehen und die Asche hinaustragen aus dem Lager an eine reine Stätte.
11จากนั้นให้เขาถอดเสื้อผ้าชุดนั้น เปลี่ยนเป็นชุดอื่น แล้วนำเถ้าออกไปนอกค่ายยังสถานที่ที่สะอาดตามพิธี
12[6:5] Das Feuer auf dem Altar soll brennen und nimmer verlöschen; der Priester soll alle Morgen Holz darauf anzünden und obendarauf das Brandopfer zurichten und das Fett der Dankopfer darauf anzünden.
12ไฟบนแท่นบูชาต้องลุกอยู่เสมอ ห้ามดับ ทุกเช้าปุโรหิตจะเติมฟืน แล้วเรียงเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนไฟ และเผาไขมันของเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นนั้น
13[6:6] Ewig soll das Feuer auf dem Altar brennen und nimmer verlöschen.
13ให้ไฟลุกบนแท่นบูชาอยู่ตลอด ห้ามดับ
14[6:7] Und das ist das Gesetz des Speisopfers, das Aarons Söhne opfern sollen vor dem HERRN auf dem Altar.
14“‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาจากธัญพืช บุตรชายของอาโรนจะนำมาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ ที่หน้าแท่นบูชา
15[6:8] Es soll einer abheben eine Handvoll Semmelmehl vom Speisopfer und vom Öl und den ganzen Weihrauch, der auf dem Speisopfer liegt, und soll's anzünden auf dem Altar zum süßen Geruch, ein Gedächtnis dem HERRN.
15ปุโรหิตคนหนึ่งจะหยิบแป้งเนื้อละเอียดจากเครื่องบูชาจากธัญพืชหนึ่งกำมือ พร้อมน้ำมันและกำยานทั้งหมดที่อยู่บนเครื่องบูชาจากธัญพืช แล้วเผาบนแท่นบูชาเป็นส่วนที่เป็นเครื่องรำลึก มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
16[6:9] Das übrige aber sollen Aaron und seine Söhne verzehren und sollen's ungesäuert essen an heiliger Stätte, im Vorhof der Hütte des Stifts.
16ส่วนที่เหลือให้อาโรนและบุตรชายของเขากิน ส่วนนี้ต้องไม่ใส่ยีสต์ และต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือในลานของเต็นท์นัดพบ
17[6:10] Sie sollen's nicht mit Sauerteig backen; denn es ist ihr Teil, den ich ihnen gegeben habe von meinem Opfer. Es soll ihnen ein Hochheiliges sein gleichwie das Sündopfer und Schuldopfer.
17ห้ามอบด้วยยีสต์ เราได้มอบส่วนนี้ให้พวกเขาเป็นส่วนแบ่งจากของถวายที่เผาด้วยไฟของเรา สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง เช่นเดียวกับเครื่องบูชาบาปและเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
18[6:11] Was männlich ist unter den Kindern Aarons, die sollen's essen. Das sei ein ewiges Recht euren Nachkommen an den Opfern des HERRN: es soll sie niemand anrühren, er sei den geweiht.
18ผู้ชายทุกคนในบรรดาลูกหลานของอาโรนกินได้ นี่เป็นส่วนแบ่งของพวกเขาจากของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ตลอดทุกชั่วอายุ ผู้ใดแตะต้องสิ่งเหล่านี้จะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์’”
19[6:12] Und der HERR redete mit Mose und sprach:
19พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
20[6:13] Das soll das Opfer sein Aarons und seiner Söhne, das sie dem HERRN opfern sollen am Tage der Salbung: ein zehntel Epha Semmelmehl als tägliches Speisopfer, eine Hälfte des Morgens, die andere Hälfte des Abends.
20“นี่คือของถวายของอาโรนและบุตรชายของเขาที่ต้องถวายแด่พระยาห์เวห์ในวันที่เขาได้รับการเจิม คือแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งในสิบเอฟาห์ เป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชประจำ ครึ่งหนึ่งถวายตอนเช้า อีกครึ่งหนึ่งตอนเย็น
21[6:14] In der Pfanne mit Öl sollst du es machen und geröstet darbringen; und in Stücken gebacken sollst du solches opfern zum süßen Geruch dem HERRN.
21ให้ทำด้วยน้ำมันบนกระทะแบน เมื่อแป้งชุ่มน้ำมันแล้วให้นำมาถวาย และถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชเป็นชิ้นที่อบสุกแล้ว มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
22[6:15] Und der Priester, der unter seinen Söhnen an seiner Statt gesalbt wird, soll solches tun; das ist ein ewiges Recht. Es soll dem HERRN ganz verbrannt werden;
22ปุโรหิตผู้ได้รับการเจิมซึ่งสืบตำแหน่งจากเขาในหมู่บุตรชายจะเป็นผู้ถวาย ตามกฎถาวรให้เผาทั้งหมดถวายแด่พระยาห์เวห์
23[6:16] denn alles Speisopfer eines Priesters soll ganz verbrannt und nicht gegessen werden.
23เครื่องบูชาจากธัญพืชทุกอย่างของปุโรหิตต้องเผาทั้งหมด ห้ามกิน”
24[6:17] Und der HERR redete mit Mose und sprach:
24พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
25[6:18] Sage Aaron und seinen Söhnen und sprich: Dies ist das Gesetz des Sündopfers. An der Stätte, da du das Brandopfer schlachtest, sollst du auch das Sündopfer schlachten vor dem HERRN; das ist ein Hochheiliges.
25“จงพูดกับอาโรนและบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาบาป ให้ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาบาปต่อหน้าพระยาห์เวห์ในที่เดียวกับที่ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
26[6:19] Der Priester, der das Sündopfer tut, soll's essen an heiliger Stätte, im Vorhof der Hütte des Stifts.
26ปุโรหิตผู้ถวายสัตว์นั้นสำหรับบาปจะกินเนื้อของมัน ต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ในลานของเต็นท์นัดพบ
27[6:20] Niemand soll sein Fleisch anrühren, er sei denn geweiht. Und wer von seinem Blut ein Kleid besprengt, der soll das besprengte Stück waschen an heiliger Stätte.
27สิ่งใดที่แตะเนื้อของมันจะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเลือดของมันประพรมถูกเสื้อผ้า ต้องซักตรงส่วนที่ถูกเลือดในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
28[6:21] Und den Topf, darin es gekocht ist, soll man zerbrechen. Ist's aber ein eherner Topf, so soll man ihn scheuern und mit Wasser spülen.
28แต่ภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นต้องทุบแตก ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ ต้องขัดและล้างด้วยน้ำ
29[6:22] Was männlich ist unter den Priestern, die sollen davon essen; denn es ist ein Hochheiliges.
29ผู้ชายทุกคนในหมู่ปุโรหิตกินได้ สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
30[6:23] Aber all das Sündopfer, des Blut in die Hütte des Stifts gebracht wird, zu versöhnen im Heiligen, soll man nicht essen, sondern mit Feuer verbrennen.
30ห้ามกินเครื่องบูชาบาปชนิดใดที่นำเลือดบางส่วนเข้าไปในเต็นท์นัดพบเพื่อประกอบพิธีลบล้างในบริเวณศักดิ์สิทธิ์ ต้องเผาด้วยไฟ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.