3. Mose 7
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und dies ist das Gesetz des Schuldopfers. Ein Hochheiliges ist es.
1“‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาชดใช้ความผิด สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
2An der Stätte, da man das Brandopfer schlachtet, soll man auch das Schuldopfer schlachten und sein Blut auf dem Altar umhersprengen.
2ให้ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาชดใช้ความผิดในที่เดียวกับที่ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว แล้วปุโรหิตจะประพรมเลือดของมันรอบแท่นบูชา
3Und all sein Fett soll man opfern, den Schwanz und das Fett, welches das Eingeweide bedeckt,
3ให้ถวายไขมันทั้งหมดของมัน ได้แก่ไขมันหาง และไขมันที่หุ้มเครื่องใน
4die zwei Nieren mit dem Fett, das daran ist, an den Lenden, und das Netz über der Leber, an den Nieren abgerissen.
4ไตทั้งสองข้างกับไขมันที่ติดอยู่บริเวณเอว และส่วนที่หุ้มตับ ให้เอาออกพร้อมกับไต
5Und der Priester soll's auf dem Altar anzünden zum Feuer dem HERRN. Das ist ein Schuldopfer.
5แล้วปุโรหิตจะเผาส่วนเหล่านี้บนแท่นบูชา เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ นี่เป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
6Was männlich ist unter den Priestern, die sollen das essen an heiliger Stätte; denn es ist ein Hochheiliges.
6ผู้ชายทุกคนในหมู่ปุโรหิตกินได้ ต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
7Wie das Sündopfer, also soll auch das Schuldopfer sein; aller beider soll einerlei Gesetz sein; und sollen dem Priester gehören, der dadurch versöhnt.
7“‘เครื่องบูชาบาปกับเครื่องบูชาชดใช้ความผิดใช้กฎเดียวกัน ปุโรหิตผู้ประกอบพิธีลบล้างด้วยเครื่องบูชานั้นจะได้เครื่องบูชานั้นเป็นส่วนของตน
8Welcher Priester jemandes Brandopfer opfert, des soll des Brandopfers Fell sein, das er geopfert hat.
8ปุโรหิตผู้ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวของคนใด จะได้หนังของสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ตนถวายเป็นของตน
9Und alles Speisopfer, das im Ofen oder auf dem Rost oder in der Pfanne gebacken ist, soll dem Priester gehören, der es opfert.
9เครื่องบูชาจากธัญพืชทุกอย่างที่อบในเตา รวมทั้งที่ทำในกระทะหรือบนกระทะแบน เป็นของปุโรหิตผู้ถวาย
10Und alles Speisopfer, das mit Öl gemengt oder trocken ist, soll aller Kinder Aarons sein, eines wie des andern.
10แต่เครื่องบูชาจากธัญพืชทุกอย่าง ไม่ว่าจะผสมน้ำมันหรือแห้ง เป็นของบุตรชายของอาโรนทุกคนโดยแบ่งกันอย่างเท่าเทียม
11Und dies ist das Gesetz des Dankopfers, das man dem HERRN opfert.
11“‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาสันติสุขที่คนหนึ่งจะถวายแด่พระยาห์เวห์
12Wollen sie ein Lobopfer tun, so sollen sie ungesäuerte Kuchen opfern, mit Öl gemengt, oder ungesäuerte Fladen, mit Öl bestrichen, oder geröstete Semmelkuchen, mit Öl gemengt.
12ถ้าเขาถวายเพื่อขอบคุณ ให้ถวายพร้อมกับสัตวบูชาเพื่อขอบคุณนั้นทั้งขนมก้อนไม่ใส่ยีสต์ผสมน้ำมัน แผ่นแป้งบางไม่ใส่ยีสต์ทาน้ำมัน และขนมก้อนที่ผสมน้ำมัน
13Sie sollen aber solches Opfer tun auf Kuchen von gesäuerten Brot mit ihrem Lob- und Dankopfer,
13พร้อมกับเครื่องบูชาสันติสุขเพื่อขอบคุณนั้น เขาต้องถวายขนมปังที่ใส่ยีสต์เป็นของถวายด้วย
14und sollen einen von den allen dem HERRN zur Hebe opfern, und es soll dem Priester gehören, der das Blut des Dankopfers sprengt.
14จากขนมแต่ละชนิด ให้เขาถวายหนึ่งชิ้นเป็นของถวายที่ยกถวายแด่พระยาห์เวห์ ของชิ้นนั้นจะเป็นของปุโรหิตผู้ประพรมเลือดของเครื่องบูชาสันติสุข
15Und das Fleisch ihres Lob- und Dankopfers soll desselben Tages gegessen werden, da es geopfert ist, und nichts übriggelassen werden bis an den Morgen.
15เนื้อของเครื่องบูชาสันติสุขเพื่อขอบคุณต้องกินในวันที่ถวาย ห้ามเหลือไว้จนถึงเช้า
16Ist es aber ein Gelübde oder freiwilliges Opfer, so soll es desselben Tages, da es geopfert ist, gegessen werden; so aber etwas übrigbleibt auf den andern Tag, so soll man's doch essen.
16“‘แต่ถ้าสัตวบูชาที่เขาถวายเป็นเครื่องบูชาตามคำปฏิญาณหรือเป็นเครื่องบูชาด้วยใจสมัคร ให้กินในวันที่เขาถวายสัตวบูชานั้น ส่วนที่เหลือกินได้ในวันรุ่งขึ้น
17Aber was vom geopferten Fleisch übrigbleibt am dritten Tage, soll mit Feuer verbrannt werden.
17แต่เนื้อสัตวบูชาที่เหลือถึงวันที่สามต้องเผาด้วยไฟ
18Und wo jemand am dritten Tage wird essen von dem geopferten Fleisch seines Dankopfers, so wird er nicht angenehm sein, der es geopfert hat; es wird ihm auch nicht zugerechnet werden, sondern es wird ein Greuel sein; und welche Seele davon essen wird, die ist einer Missetat schuldig.
18ถ้ามีใครกินเนื้อของเครื่องบูชาสันติสุขในวันที่สาม เครื่องบูชานั้นจะไม่เป็นที่ยอมรับ และจะไม่นับให้ผู้ถวายว่าได้ถวายเครื่องบูชานั้น มันจะเป็นสิ่งน่ารังเกียจ และผู้ที่กินเนื้อนั้นต้องรับผลแห่งความผิดของตน
19Und das Fleisch, das von etwas Unreinem berührt wird, soll nicht gegessen, sondern mit Feuer verbrannt werden. Wer reines Leibes ist, soll von dem Fleisch essen.
19“‘เนื้อที่แตะต้องสิ่งใดที่ไม่สะอาดตามพิธี ห้ามกิน ต้องเผาด้วยไฟ ส่วนเนื้ออื่น ๆ ทุกคนที่สะอาดตามพิธีกินได้
20Und welche Seele essen wird von dem Fleisch des Dankopfers, das dem HERRN zugehört, und hat eine Unreinigkeit an sich, die wird ausgerottet werden von ihrem Volk.
20แต่ผู้ใดกินเนื้อของเครื่องบูชาสันติสุขซึ่งเป็นของพระยาห์เวห์ทั้งที่ตนอยู่ในภาวะไม่สะอาดตามพิธี ผู้นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
21Und wenn eine Seele etwas Unreines anrührt, es sei ein unreiner Mensch, ein unreines Vieh oder sonst was greulich ist, und vom Fleisch des Dankopfers ißt, das dem HERRN zugehört, die wird ausgerottet werden von ihrem Volk.
21เมื่อคนใดแตะต้องสิ่งที่ไม่สะอาดตามพิธี ไม่ว่าจะเป็นความไม่สะอาดของคน สัตว์ที่ไม่สะอาดตามพิธี หรือสิ่งน่ารังเกียจที่ไม่สะอาดตามพิธี แล้วมากินเนื้อของเครื่องบูชาสันติสุขซึ่งเป็นของพระยาห์เวห์ ผู้นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน’”
22Und der HERR redete mit Mose und sprach:
22พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
23Rede mit den Kindern Israel und sprich: Ihr sollt kein Fett essen von Ochsen, Lämmern und Ziegen.
23“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเจ้าต้องไม่กินไขมันของโค แกะ หรือแพะ
24Aber das Fett vom Aas, und was vom Wild zerrissen ist, macht euch zu allerlei Nutz; aber essen sollt ihr's nicht.
24ไขมันของสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นขย้ำตายอาจนำไปใช้เพื่อประโยชน์อย่างอื่นได้ แต่ห้ามกินโดยเด็ดขาด
25Denn wer das Fett ißt von dem Vieh, davon man dem HERRN Opfer bringt, dieselbe Seele soll ausgerottet werde von ihrem Volk.
25เพราะผู้ใดกินไขมันของสัตว์ที่คนนำมาถวายเป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ผู้นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
26Ihr sollt auch kein Blut essen, weder vom Vieh noch von Vögeln, überall, wo ihr wohnt.
26ไม่ว่าพวกเจ้าจะอาศัยอยู่ที่ใด พวกเจ้าต้องไม่กินเลือดใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นเลือดนกหรือเลือดสัตว์
27Welche Seele würde irgend ein Blut essen, die soll ausgerottet werden von ihrem Volk.
27ผู้ใดกินเลือด ผู้นั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน’”
28Und der HERR redete mit Mose und sprach:
28พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
29Rede mit den Kindern Israel und sprich: Wer dem HERRN sein Dankopfer tun will, der soll darbringen, was vom Dankopfer dem HERRN gehört.
29“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘ผู้ที่ถวายเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์ ต้องนำส่วนที่จะถวายแด่พระยาห์เวห์มาจากเครื่องบูชาสันติสุขของตนเอง
30Er soll's aber mit seiner Hand herzubringen zum Opfer des HERRN; nämlich das Fett soll er bringen samt der Brust, daß sie ein Webeopfer werden vor dem HERRN.
30ให้เขานำของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์มาด้วยมือของตนเอง โดยนำไขมันมาพร้อมกับเนื้ออก เพื่อโบกเนื้ออกนั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์เป็นของถวายที่โบกถวาย
31Und der Priester soll das Fett anzünden auf dem Altar, aber die Brust soll Aarons und seiner Söhne sein.
31ปุโรหิตจะเผาไขมันบนแท่นบูชา ส่วนอกเป็นของอาโรนและบุตรชายของเขา
32Und die rechte Schulter sollen sie dem Priester geben zur Hebe von ihren Dankopfern.
32พวกเจ้าต้องมอบโคนขาขวาจากเครื่องบูชาสันติสุขของพวกเจ้าให้ปุโรหิตเป็นของถวายที่ยกถวาย
33Und welcher unter Aarons Söhnen das Blut der Dankopfer opfert und das Fett, des soll die rechte Schulter sein zu seinem Teil.
33บุตรชายของอาโรนผู้ถวายเลือดและไขมันของเครื่องบูชาสันติสุข จะได้โคนขาขวาเป็นส่วนของตน
34Denn die Webebrust und die Hebeschulter habe ich genommen von den Kindern Israel von ihren Dankopfern und habe sie dem Priester Aaron und seinen Söhnen gegeben zum ewigen Recht.
34เพราะเราได้นำเนื้ออกที่เป็นของถวายที่โบกถวายและโคนขาที่เป็นของถวายที่ยกถวายจากชาวอิสราเอล จากเครื่องบูชาสันติสุขของพวกเขา แล้วมอบให้อาโรนปุโรหิตกับบุตรชายของเขาเป็นส่วนแบ่งถาวรจากชาวอิสราเอล’”
35Dies ist die Gebühr Aarons und seiner Söhne von den Opfern des HERRN, des Tages, da sie überantwortet wurden Priester zu sein dem HERRN,
35นี่คือส่วนที่ถวายแยกไว้สำหรับอาโรนและบุตรชายของเขาจากของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ตั้งแต่วันที่อาโรนและบุตรชายของเขาถูกนำมาถวายเพื่อรับใช้พระยาห์เวห์ในหน้าที่ปุโรหิต
36die der HERR gebot am Tage, da er sie salbte, daß sie ihnen gegeben werden sollte von den Kindern Israel, zum ewigen Recht allen ihren Nachkommen.
36พระยาห์เวห์บัญชาให้ชาวอิสราเอลมอบส่วนนี้แก่พวกเขาในวันที่พวกเขาได้รับการเจิม เป็นส่วนแบ่งของพวกเขาตลอดทุกชั่วอายุ
37Dies ist das Gesetz des Brandopfers, des Speisopfers, des Sündopfers, des Schuldopfers, der Füllopfer und der Dankopfer,
37นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชาบาป เครื่องบูชาชดใช้ความผิด พิธีแต่งตั้งปุโรหิต และเครื่องบูชาสันติสุข
38das der HERR dem Mose gebot auf dem Berge Sinai des Tages, da er ihm gebot an die Kinder Israel, zu opfern ihre Opfer dem HERRN in der Wüste Sinai.
38ซึ่งพระยาห์เวห์บัญชาโมเสสบนภูเขาซีนายในวันที่พระยาห์เวห์บัญชาชาวอิสราเอลให้นำของถวายมาแด่พระยาห์เวห์ในถิ่นทุรกันดารซีนาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.