3. Mose 17
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2Sage Aaron und seinen Söhnen und allen Kindern Israel und sprich zu ihnen: Das ist's, was der HERR geboten hat.
2“จงกล่าวแก่อาโรน บุตรชายของเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์บัญชา
3Welcher aus dem Haus Israel einen Ochsen oder Lamm oder Ziege schlachtet, in dem Lager oder draußen vor dem Lager,
3ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอลที่ฆ่าวัว แกะ หรือแพะในค่าย หรือฆ่านอกค่าย
4und es nicht vor die Tür der Hütte des Stifts bringt, daß es dem HERRN zum Opfer gebracht werde vor der Wohnung des HERRN, der soll des Blutes schuldig sein als der Blut vergossen hat, und solcher Mensch soll ausgerottet werden aus seinem Volk.
4แต่ไม่ได้นำมาที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบเพื่อถวายเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ต่อหน้าพลับพลาของพระยาห์เวห์ ให้ถือว่าชายคนนั้นมีความผิดเรื่องเลือด เขาได้หลั่งเลือด ชายคนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน
5Darum sollen die Kinder Israel ihre Schlachttiere, die sie auf dem freien Feld schlachten wollen, vor den HERRN bringen vor die Tür der Hütte des Stifts zum Priester und allda ihre Dankopfer dem HERRN opfern.
5ทั้งนี้เพื่อให้ชาวอิสราเอลนำสัตว์ที่พวกเขาเคยฆ่าถวายในทุ่งโล่งมาถวายพระยาห์เวห์ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ โดยนำมาหาปุโรหิต แล้วฆ่าถวายเป็นเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์
6Und der Priester soll das Blut auf den Altar des HERRN sprengen vor der Tür der Hütte des Stifts und das Fett anzünden zum süßen Geruch dem HERRN.
6ปุโรหิตต้องประพรมเลือดบนแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ และเผาไขมันให้มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
7Und mitnichten sollen sie ihre Opfer hinfort den Feldteufeln opfern, mit denen sie Abgötterei treiben. Das soll ihnen ein ewiges Recht sein bei ihren Nachkommen.
7พวกเขาต้องไม่ฆ่าเครื่องบูชาถวายแก่รูปเคารพที่มีรูปร่างเป็นแพะอีก ซึ่งพวกเขาเล่นชู้ตามอยู่ นี่จะเป็นกฎเกณฑ์ถาวรสำหรับพวกเขาตลอดทุกชั่วอายุ’
8Darum sollst du zu ihnen sagen: Welcher Mensch aus dem Hause Israel oder auch ein Fremdling, der unter euch ist, ein Opfer oder Brandopfer tut
8“เจ้าต้องกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา
9und bringt's nicht vor die Tür der Hütte des Stifts, daß er's dem HERRN tue, der soll ausgerottet werden von seinem Volk.
9แต่ไม่นำมาที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบเพื่อฆ่าถวายแด่พระยาห์เวห์ ชายคนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน
10Und welcher Mensch, er sei vom Haus Israel oder ein Fremdling unter euch, irgend Blut ißt, wider den will ich mein Antlitz setzen und will ihn mitten aus seinem Volk ausrotten.
10“‘ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่กินเลือดชนิดใดก็ตาม เราจะต่อต้านคนที่กินเลือดนั้น และจะตัดเขาออกจากประชาชนของเขา
11Denn des Leibes Leben ist im Blut, und ich habe es euch auf den Altar gegeben, daß eure Seelen damit versöhnt werden. Denn das Blut ist die Versöhnung, weil das Leben in ihm ist.
11เพราะชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลือด เราได้มอบเลือดนั้นให้พวกเจ้าบนแท่นบูชาเพื่อประกอบพิธีลบล้างให้แก่ชีวิตของพวกเจ้า เพราะเลือดประกอบพิธีลบล้างได้เนื่องจากชีวิตที่อยู่ในเลือด
12Darum habe ich gesagt den Kindern Israel: Keine Seele unter euch soll Blut essen, auch kein Fremdling, der unter euch wohnt.
12เพราะฉะนั้นเราจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า “ไม่มีผู้ใดในพวกเจ้ากินเลือดได้ และคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าก็กินเลือดไม่ได้”
13Und welcher Mensch, er sei vom Haus Israel oder ein Fremdling unter euch, ein Tier oder einen Vogel fängt auf der Jagd, das man ißt, der soll desselben Blut hingießen und mit Erde zuscharren.
13“‘ชายคนใดในชาวอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่ออกล่าสัตว์หรือจับนกที่กินได้ ต้องเทเลือดของมันออกแล้วเอาดินกลบ
14Denn des Leibes Leben ist in seinem Blut, solange es lebt; und ich habe den Kindern Israel gesagt: Ihr sollt keines Leibes Blut essen; denn des Leibes Leben ist in seinem Blut; wer es ißt, der soll ausgerottet werden.
14เพราะชีวิตของเนื้อหนังทุกชนิดอยู่กับเลือดของมัน ดังนั้นเราจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า “พวกเจ้าห้ามกินเลือดของเนื้อหนังชนิดใด เพราะชีวิตของเนื้อหนังทุกชนิดคือเลือดของมัน ผู้ใดกินเลือดต้องถูกตัดขาด”
15Und welche Seele ein Aas oder was vom Wild zerrissen ist, ißt, er sei ein Einheimischer oder Fremdling, der soll sein Kleid waschen und sich mit Wasser baden und unrein sein bis auf den Abend, so wird er rein.
15“‘ทุกคนที่กินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีก ไม่ว่าจะเป็นคนที่เกิดในแผ่นดินหรือคนต่างถิ่น ต้องซักเสื้อผ้า อาบน้ำชำระร่างกาย และจะไม่สะอาดตามพิธีจนถึงเวลาเย็น แล้วจึงจะสะอาดตามพิธี
16Wo er seine Kleider nicht waschen noch sich baden wird, so soll er seiner Missetat schuldig sein.
16แต่ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าหรือไม่อาบน้ำชำระร่างกาย เขาต้องรับความผิดของตน’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.