3. Mose 26
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Ihr sollt keine Götzen machen noch Bild und sollt euch keine Säule aufrichten, auch keinen Malstein setzen in eurem Lande, daß ihr davor anbetet; denn ich bin der HERR, euer Gott.
1“‘พวกเจ้าห้ามสร้างรูปเคารพสำหรับตน ห้ามตั้งรูปแกะสลักหรือเสาหิน และห้ามตั้งศิลาสลักลวดลายไว้ในแผ่นดินของพวกเจ้าเพื่อกราบไหว้ เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
2Haltet meine Sabbate und fürchtet euch vor meinem Heiligtum. Ich bin der HERR.
2“‘พวกเจ้าต้องรักษาวันสะบาโตของเรา และเคารพยำเกรงสถานศักดิ์สิทธิ์ของเรา เราคือพระยาห์เวห์
3Werdet ihr in meinen Satzungen wandeln und meine Gebote halten und tun,
3“‘ถ้าพวกเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา รักษาพระบัญญัติของเราและปฏิบัติตาม
4so will ich euch Regen geben zu seiner Zeit, und das Land soll sein Gewächs geben und die Bäume auf dem Felde ihre Früchte bringen,
4เราจะให้ฝนตกตามฤดูกาล แผ่นดินจะให้ผลผลิต และต้นไม้ในทุ่งจะออกผล
5und die Dreschzeit soll reichen bis zur Weinernte, und die Weinernte bis zur Zeit der Saat; und sollt Brots die Fülle haben und sollt sicher in eurem Lande wohnen.
5ฤดูนวดข้าวของพวกเจ้าจะต่อเนื่องไปจนถึงฤดูเก็บองุ่น และฤดูเก็บองุ่นจะต่อเนื่องไปจนถึงฤดูหว่านเมล็ด พวกเจ้าจะมีอาหารกินจนอิ่ม และอาศัยอยู่ในแผ่นดินอย่างปลอดภัย
6Ich will Frieden geben in eurem Lande, daß ihr schlafet und euch niemand schrecke. Ich will die bösen Tiere aus eurem Land tun, und soll kein Schwert durch euer Land gehen.
6“‘เราจะให้มีสันติสุขในแผ่นดิน พวกเจ้าจะนอนลงโดยไม่มีใครทำให้หวาดกลัว เราจะกำจัดสัตว์ร้ายออกจากแผ่นดิน และจะไม่มีดาบผ่านเข้ามาในแผ่นดินของพวกเจ้า
7Ihr sollt eure Feinde jagen, und sie sollen vor euch her ins Schwert fallen.
7พวกเจ้าจะไล่ตามศัตรู และพวกเขาจะล้มลงต่อหน้าพวกเจ้าด้วยคมดาบ
8Euer fünf sollen hundert jagen, und euer hundert sollen zehntausend jagen; denn eure Feinde sollen vor euch her fallen ins Schwert.
8พวกเจ้าห้าคนจะไล่ตามหนึ่งร้อยคน และหนึ่งร้อยคนจะไล่ตามหนึ่งหมื่นคน ศัตรูของพวกเจ้าจะล้มลงต่อหน้าพวกเจ้าด้วยคมดาบ
9Und ich will mich zu euch wenden und will euch wachsen und euch mehren lassen und will meinen Bund euch halten.
9“‘เราจะหันมาเอาใจใส่พวกเจ้า ทำให้พวกเจ้ามีลูกหลานมากมายและเพิ่มจำนวนขึ้น และเราจะทำให้พันธสัญญาของเรากับพวกเจ้ามั่นคง
10Und sollt von dem Vorjährigen essen, und wenn das Neue kommt, das Vorjährige wegtun.
10พวกเจ้าจะกินเสบียงเก่าที่เก็บไว้นาน และต้องขนของเก่าออกเพื่อให้มีที่สำหรับของใหม่
11Ich will meine Wohnung unter euch haben, und meine Seele soll euch nicht verwerfen.
11เราจะตั้งเต็นท์ของเราไว้ท่ามกลางพวกเจ้า และเราจะไม่รังเกียจพวกเจ้า
12Und will unter euch wandeln und will euer Gott sein; so sollt ihr mein Volk sein.
12เราจะดำเนินอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นประชาชนของเรา
13Denn ich bin der HERR, euer Gott, der euch aus Ägyptenland geführt hat, daß ihr meine Knechte wäret, und habe euer Joch zerbrochen und habe euch aufgerichtet wandeln lassen.
13เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์เพื่อไม่ให้พวกเจ้าเป็นทาสของพวกเขา เราหักคานแอกของพวกเจ้าและทำให้พวกเจ้าเดินตัวตรงได้
14Werdet ihr mir aber nicht gehorchen und nicht tun diese Gebote alle
14“‘แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังเรา และไม่ปฏิบัติตามพระบัญญัติเหล่านี้ทั้งหมด
15und werdet meine Satzungen verachten und eure Seele wird meine Rechte verwerfen, daß ihr nicht tut alle meine Gebote, und werdet meinen Bund brechen,
15ถ้าพวกเจ้าปฏิเสธกฎเกณฑ์ของเรา รังเกียจข้อกำหนดของเรา ไม่ยอมทำตามพระบัญญัติทั้งหมดของเรา และละเมิดพันธสัญญาของเรา
16so will ich euch auch solches tun: ich will euch heimsuchen mit Schrecken, Darre und Fieber, daß euch die Angesichter verfallen und der Leib verschmachte; ihr sollt umsonst euren Samen säen, und eure Feinde sollen ihn essen;
16เราก็จะทำเช่นนี้กับพวกเจ้า เราจะให้ความหวาดผวาเกิดแก่พวกเจ้า ทั้งโรคผอมแห้งและไข้ซึ่งทำให้ดวงตาหม่นมัวและชีวิตอ่อนแรง พวกเจ้าจะหว่านเมล็ดไปโดยเปล่าประโยชน์ เพราะศัตรูจะกินผลผลิตของพวกเจ้า
17und ich will mein Antlitz wider euch stellen, und sollt geschlagen werden vor euren Feinden; und die euch hassen, sollen über euch herrschen, und sollt fliehen, da euch niemand jagt.
17เราจะต่อต้านพวกเจ้า และพวกเจ้าจะพ่ายแพ้ต่อหน้าศัตรู คนที่เกลียดพวกเจ้าจะปกครองพวกเจ้า และพวกเจ้าจะหนีทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม
18So ihr aber über das noch nicht mir gehorcht, so will ich's noch siebenmal mehr machen, euch zu strafen um eure Sünden,
18“‘ถ้าแม้เกิดสิ่งเหล่านี้แล้วพวกเจ้ายังไม่ฟังเรา เราจะลงโทษพวกเจ้าหนักขึ้นเจ็ดเท่าเพราะบาปของพวกเจ้า
19daß ich euren Stolz und eure Halsstarrigkeit breche; und will euren Himmel wie Eisen und eure Erde wie Erz machen.
19เราจะทำลายความเย่อหยิ่งในกำลังของพวกเจ้า เราจะทำให้ท้องฟ้าเหนือพวกเจ้าแข็งเหมือนเหล็ก และพื้นดินแข็งเหมือนทองสัมฤทธิ์
20Und eure Mühe und Arbeit soll verloren sein, daß euer Land sein Gewächs nicht gebe und die Bäume des Landes ihre Früchte nicht bringen.
20พละกำลังของพวกเจ้าจะสูญเปล่า เพราะแผ่นดินจะไม่ให้ผลผลิต และต้นไม้ในแผ่นดินจะไม่ออกผล
21Und wo ihr mir entgegen wandelt und mich nicht hören wollt, so will ich's noch siebenmal mehr machen, auf euch zu schlagen um eurer Sünden willen.
21“‘ถ้าพวกเจ้ายังดำเนินสวนทางกับเราและไม่ยอมฟังเรา เราจะเพิ่มภัยพิบัติแก่พวกเจ้าอีกเจ็ดเท่าตามบาปของพวกเจ้า
22Und will wilde Tiere unter euch senden, die sollen eure Kinder fressen und euer Vieh zerreißen und euer weniger machen, und eure Straßen sollen wüst werden.
22เราจะส่งสัตว์ป่ามาท่ามกลางพวกเจ้า มันจะพรากลูกหลานของพวกเจ้า ทำลายสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าลดจำนวนลง จนถนนหนทางของพวกเจ้าร้างเปล่า
23Werdet ihr euch aber damit noch nicht von mir züchtigen lassen und mir entgegen wandeln,
23“‘ถ้าแม้เกิดสิ่งเหล่านี้แล้วพวกเจ้ายังไม่ยอมกลับมาหาเรา แต่ยังดำเนินสวนทางกับเรา
24so will ich euch auch entgegen wandeln und will euch noch siebenmal mehr schlagen um eurer Sünden willen
24เราก็จะดำเนินสวนทางกับพวกเจ้าด้วย และเราจะลงโทษพวกเจ้าเพราะบาปของพวกเจ้าอีกเจ็ดเท่า
25und will ein Racheschwert über euch bringen, das meinen Bund rächen soll. Und ob ihr euch in eure Städte versammelt, will ich doch die Pestilenz unter euch senden und will euch in eurer Feinde Hände geben.
25เราจะนำดาบแห่งการแก้แค้นตามพันธสัญญามาเหนือพวกเจ้า พวกเจ้าจะไปรวมกันอยู่ในเมืองต่าง ๆ แล้วเราจะส่งโรคระบาดเข้าไปท่ามกลางพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกมอบไว้ในมือของศัตรู
26Dann will ich euch den Vorrat des Brots verderben, daß zehn Weiber sollen in einem Ofen backen, und euer Brot soll man mit Gewicht auswägen, und wenn ihr esset, sollt ihr nicht satt werden.
26เมื่อเราตัดเสบียงอาหารที่พวกเจ้าพึ่งพา ผู้หญิงสิบคนจะอบขนมปังในเตาอบเพียงเตาเดียว และนำขนมปังมาแบ่งให้พวกเจ้าตามน้ำหนัก พวกเจ้าจะกินแต่ไม่อิ่ม
27Werdet ihr aber dadurch mir noch nicht gehorchen und mir entgegen wandeln,
27“‘ถ้าแม้เป็นเช่นนี้แล้วพวกเจ้ายังไม่ฟังเรา แต่ยังดำเนินสวนทางกับเรา
28so will ich euch im Grimm entgegen wandeln und will euch siebenmal mehr strafen um eure Sünden,
28เราก็จะดำเนินสวนทางกับพวกเจ้าด้วยความโกรธ และเราจะลงโทษพวกเจ้าเพราะบาปของพวกเจ้าอีกเจ็ดเท่า
29daß ihr sollt eurer Söhne und Töchter Fleisch essen.
29พวกเจ้าจะกินเนื้อของบุตรชายของตน และกินเนื้อของบุตรสาวของตน
30Und will eure Höhen vertilgen und eure Sonnensäulen ausrotten und will eure Leichname auf eure Götzen werfen, und meine Seele wird an euch Ekel haben.
30เราจะทำลายสถานบูชาบนที่สูงของพวกเจ้า รื้อแท่นเผาเครื่องหอมของพวกเจ้า และโยนซากศพของพวกเจ้าทับซากรูปเคารพของพวกเจ้า เราจะรังเกียจพวกเจ้า
31Und will eure Städte einreißen und will euren süßen Geruch nicht riechen.
31เราจะทำให้เมืองต่าง ๆ ของพวกเจ้าร้างเปล่า และทำให้สถานศักดิ์สิทธิ์ของพวกเจ้ากลายเป็นที่รกร้าง เราจะไม่พอใจกับกลิ่นหอมจากของถวายของพวกเจ้า
32Also will ich das Land wüst machen, daß eure Feinde, so darin wohnen, sich davor entsetzen werden.
32เราจะทำให้แผ่นดินร้างเปล่า จนศัตรูของพวกเจ้าที่เข้ามาอาศัยอยู่ต่างตกตะลึง
33Euch aber will ich unter die Heiden streuen, und das Schwert ausziehen hinter euch her, daß euer Land soll wüst sein und eure Städte verstört.
33เราจะทำให้พวกเจ้ากระจัดกระจายไปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และจะชักดาบไล่ตามพวกเจ้า แผ่นดินของพวกเจ้าจะร้างเปล่า และเมืองต่าง ๆ จะกลายเป็นซาก
34Alsdann wird das Land sich seine Sabbate gefallen lassen, solange es wüst liegt und ihr in der Feinde Land seid; ja, dann wird das Land feiern und sich seine Sabbate gefallen lassen.
34เมื่อนั้นแผ่นดินจะได้พักตามปีสะบาโตของมันตลอดเวลาที่ร้างเปล่า ขณะที่พวกเจ้าอยู่ในแผ่นดินของศัตรู เมื่อนั้นแผ่นดินจะได้หยุดพักตามปีสะบาโตของมัน
35Solange es wüst liegt, wird es feiern, darum daß es nicht feiern konnte, da ihr's solltet feiern lassen, da ihr darin wohntet.
35ตลอดเวลาที่แผ่นดินร้างเปล่า มันจะได้พักอย่างที่ไม่ได้พักในปีสะบาโตทั้งหลายเมื่อพวกเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้น
36Und denen, die von euch übrigbleiben will ich ein feiges Herz machen in ihrer Feinde Land, daß sie soll ein rauschend Blatt jagen, und soll fliehen davor, als jage sie ein Schwert, und fallen, da sie niemand jagt.
36“‘ส่วนคนของพวกเจ้าที่ยังเหลืออยู่ เราจะทำให้ใจของพวกเขาหวาดหวั่นในแผ่นดินของศัตรู แม้แต่เสียงใบไม้ที่ลมพัดก็จะทำให้พวกเขาหนี พวกเขาจะหนีเหมือนหนีคมดาบ และจะล้มลงทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม
37Und soll einer über den andern hinfallen, gleich als vor dem Schwert, da sie doch niemand jagt; und ihr sollt euch nicht auflehnen dürfen wider eure Feinde.
37พวกเขาจะสะดุดล้มทับกันเหมือนกำลังหนีคมดาบ ทั้งที่ไม่มีใครไล่ตาม และพวกเจ้าจะไม่มีกำลังยืนหยัดต่อหน้าศัตรู
38Und ihr sollt umkommen unter den Heiden, und eurer Feinde Land soll euch fressen.
38พวกเจ้าจะพินาศท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ และแผ่นดินของศัตรูจะกลืนกินพวกเจ้า
39Welche aber von euch übrigbleiben, die sollen in ihrer Missetat verschmachten in der Feinde Land; auch in ihrer Väter Missetat sollen sie mit ihnen verschmachten.
39คนของพวกเจ้าที่ยังเหลืออยู่จะค่อย ๆ สิ้นแรงเพราะความชั่วช้าของตนในแผ่นดินของศัตรู และจะค่อย ๆ สิ้นแรงเพราะความชั่วช้าของบรรพบุรุษของพวกเขาด้วย
40Da werden sie denn bekennen ihre Missetat und ihrer Väter Missetat, womit sie sich an mir versündigt und mir entgegen gewandelt haben.
40“‘แต่ถ้าพวกเขาสารภาพความชั่วช้าของตนและความชั่วช้าของบรรพบุรุษ รวมทั้งการล่วงละเมิดที่พวกเขาได้ล่วงละเมิดต่อเรา และสารภาพว่าพวกเขาดำเนินสวนทางกับเรา
41Darum will ich auch ihnen entgegen wandeln und will sie in ihrer Feinde Land wegtreiben; da wird sich ja ihr unbeschnittenes Herz demütigen, und dann werden sie sich die Strafe ihrer Missetat gefallen lassen.
41และเราก็ดำเนินสวนทางกับพวกเขาและนำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินของศัตรู ถ้าในเวลานั้นจิตใจที่ไม่ได้เข้าสุหนัตของพวกเขาถ่อมลง และพวกเขายอมรับโทษเพราะความชั่วช้าของตน
42Und ich werde gedenken an meinen Bund mit Jakob und an meinen Bund mit Isaak und an meinen Bund mit Abraham und werde an das Land gedenken,
42เราก็จะระลึกถึงพันธสัญญาที่ทำไว้กับยาโคบ พันธสัญญาที่ทำไว้กับอิสอัค และพันธสัญญาที่ทำไว้กับอับราฮัม และเราจะระลึกถึงแผ่นดินนั้น
43das von ihnen verlassen ist und sich seine Sabbate gefallen läßt, dieweil es wüst von ihnen liegt, und sie sich die Strafe ihrer Missetat gefallen lassen, darum daß sie meine Rechte verachtet haben und ihre Seele an meinen Satzungen Ekel gehabt hat.
43แผ่นดินจะถูกพวกเขาทิ้งไว้ และจะได้พักตามปีสะบาโตของมันขณะที่ร้างเปล่าโดยไม่มีพวกเขา ส่วนพวกเขาจะยอมรับโทษเพราะความชั่วช้าของตน เนื่องจากพวกเขาปฏิเสธข้อกำหนดของเราและรังเกียจกฎเกณฑ์ของเรา
44Auch wenn sie schon in der Feinde Land sind, habe ich sie gleichwohl nicht verworfen und ekelt mich ihrer nicht also, daß es mit ihnen aus sein sollte und mein Bund mit ihnen sollte nicht mehr gelten; denn ich bin der HERR, ihr Gott.
44ถึงกระนั้น เมื่อพวกเขาอยู่ในแผ่นดินของศัตรู เราจะไม่ปฏิเสธหรือรังเกียจพวกเขาจนทำลายพวกเขาให้หมดสิ้นและละเมิดพันธสัญญาของเรากับพวกเขา เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขา
45Und ich will über sie an meinen ersten Bund gedenken, da ich sie aus Ägyptenland führte vor den Augen der Heiden, daß ich ihr Gott wäre, ich, der HERR.
45เพื่อเห็นแก่พวกเขา เราจะระลึกถึงพันธสัญญาที่ทำไว้กับบรรพบุรุษ ซึ่งเรานำออกจากแผ่นดินอียิปต์ต่อหน้าชนชาติต่าง ๆ เพื่อเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา เราคือพระยาห์เวห์’”
46Dies sind die Satzungen und Rechte und Gesetze, die der HERR zwischen ihm selbst und den Kindern Israel gestellt hat auf dem Berge Sinai durch die Hand Mose's.
46นี่คือกฎเกณฑ์ ข้อกำหนด และกฎหมายที่พระยาห์เวห์กำหนดไว้ระหว่างพระองค์กับชาวอิสราเอล ณ ภูเขาซีนาย โดยผ่านโมเสส
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.