וַיִּקְרָא 6
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
2צַ֤ו אֶֽת־אַהֲרֹן֙ וְאֶת־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תֹּורַ֖ת הָעֹלָ֑ה הִ֣וא הָעֹלָ֡ה עַל֩ מֹוקְדָ֨ה עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ כָּל־הַלַּ֙יְלָה֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר וְאֵ֥שׁ הַמִּזְבֵּ֖חַ תּ֥וּקַד בֹּֽו׃
2“ถ้าคนใดทำบาปและละเมิดต่อพระยาห์เวห์ โดยหลอกลวงเพื่อนบ้านในเรื่องของที่ฝากไว้ เรื่องสิ่งที่ตกลงกันไว้ เรื่องการปล้น หรือโดยข่มเหงเพื่อนบ้าน
3וְלָבַ֨שׁ הַכֹּהֵ֜ן מִדֹּ֣ו בַ֗ד וּמִֽכְנְסֵי־בַד֮ יִלְבַּ֣שׁ עַל־בְּשָׂרֹו֒ וְהֵרִ֣ים אֶת־הַדֶּ֗שֶׁן אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֥ל הָאֵ֛שׁ אֶת־הָעֹלָ֖ה עַל־הַמִּזְבֵּ֑חַ וְשָׂמֹ֕ו אֵ֖צֶל הַמִּזְבֵּֽחַ׃
3หรือพบของหายแล้วโกหกเรื่องนั้น หรือสาบานเท็จ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดที่ทำให้คนทำบาป
4וּפָשַׁט֙ אֶת־בְּגָדָ֔יו וְלָבַ֖שׁ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְהֹוצִ֤יא אֶת־הַדֶּ֙שֶׁן֙ אֶל־מִח֣וּץ לַֽמַּחֲנֶ֔ה אֶל־מָקֹ֖ום טָהֹֽור׃
4เมื่อเขาทำบาปและมีความผิด เขาต้องคืนของที่ปล้นมา ของที่ได้มาจากการข่มเหง ของที่มีผู้ฝากไว้กับเขา หรือของหายที่เขาพบ
5וְהָאֵ֨שׁ עַל־הַמִּזְבֵּ֤חַ תּֽוּקַד־בֹּו֙ לֹ֣א תִכְבֶּ֔ה וּבִעֵ֨ר עָלֶ֧יהָ הַכֹּהֵ֛ן עֵצִ֖ים בַּבֹּ֣קֶר בַּבֹּ֑קֶר וְעָרַ֤ךְ עָלֶ֙יהָ֙ הָֽעֹלָ֔ה וְהִקְטִ֥יר עָלֶ֖יהָ חֶלְבֵ֥י הַשְּׁלָמִֽים׃
5หรือสิ่งใดที่เขาสาบานเท็จเกี่ยวกับมัน เขาต้องคืนเต็มจำนวนและเพิ่มอีกหนึ่งในห้า แล้วมอบคืนแก่เจ้าของในวันที่พบว่าเขามีความผิด
6אֵ֗שׁ תָּמִ֛יד תּוּקַ֥ד עַל־הַמִּזְבֵּ֖חַ לֹ֥א תִכְבֶֽה׃ ס
6แล้วให้นำเครื่องบูชาชดใช้ความผิดมาถวายแด่พระยาห์เวห์ คือแกะตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากฝูงซึ่งมีมูลค่าตามที่เจ้าประเมิน นำมาให้ปุโรหิตเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
7וְזֹ֥את תֹּורַ֖ת הַמִּנְחָ֑ה הַקְרֵ֨ב אֹתָ֤הּ בְּנֵֽי־אַהֲרֹן֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֶל־פְּנֵ֖י הַמִּזְבֵּֽחַ׃
7ปุโรหิตจะประกอบพิธีลบล้างให้เขาต่อหน้าพระยาห์เวห์ แล้วเขาจะได้รับการอภัยสำหรับการกระทำใด ๆ ที่ทำให้เขามีความผิด”
8וְהֵרִ֨ים מִמֶּ֜נּוּ בְּקֻמְצֹ֗ו מִסֹּ֤לֶת הַמִּנְחָה֙ וּמִשַּׁמְנָ֔הּ וְאֵת֙ כָּל־הַלְּבֹנָ֔ה אֲשֶׁ֖ר עַל־הַמִּנְחָ֑ה וְהִקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֗חַ רֵ֧יחַ נִיחֹ֛חַ אַזְכָּרָתָ֖הּ לַיהוָֽה׃
8พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
9וְהַנֹּותֶ֣רֶת מִמֶּ֔נָּה יֹאכְל֖וּ אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֑יו מַצֹּ֤ות תֵּֽאָכֵל֙ בְּמָקֹ֣ום קָדֹ֔שׁ בַּחֲצַ֥ר אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד יֹאכְלֽוּהָ׃
9“จงสั่งอาโรนกับบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ให้เครื่องบูชาเผาทั้งตัวอยู่บนเตาไฟบนแท่นบูชาตลอดคืนจนถึงเช้า และให้ไฟบนแท่นบูชาลุกอยู่เสมอ
10לֹ֤א תֵאָפֶה֙ חָמֵ֔ץ חֶלְקָ֛ם נָתַ֥תִּי אֹתָ֖הּ מֵאִשָּׁ֑י קֹ֤דֶשׁ קָֽדָשִׁים֙ הִ֔וא כַּחַטָּ֖את וְכָאָשָֽׁם׃
10ปุโรหิตจะสวมเสื้อลินินและกางเกงลินิน แล้วเก็บเถ้าจากเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ไฟเผาไหม้บนแท่นบูชาไปวางไว้ข้างแท่นบูชา
11כָּל־זָכָ֞ר בִּבְנֵ֤י אַהֲרֹן֙ יֹֽאכֲלֶ֔נָּה חָק־עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בָּהֶ֖ם יִקְדָּֽשׁ׃ פ
11จากนั้นให้เขาถอดเสื้อผ้าชุดนั้น เปลี่ยนเป็นชุดอื่น แล้วนำเถ้าออกไปนอกค่ายยังสถานที่ที่สะอาดตามพิธี
12וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
12ไฟบนแท่นบูชาต้องลุกอยู่เสมอ ห้ามดับ ทุกเช้าปุโรหิตจะเติมฟืน แล้วเรียงเครื่องบูชาเผาทั้งตัวบนไฟ และเผาไขมันของเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นนั้น
13זֶ֡ה קָרְבַּן֩ אַהֲרֹ֨ן וּבָנָ֜יו אֲשֶׁר־יַקְרִ֣יבוּ לַֽיהוָ֗ה בְּיֹום֙ הִמָּשַׁ֣ח אֹתֹ֔ו עֲשִׂירִ֨ת הָאֵפָ֥ה סֹ֛לֶת מִנְחָ֖ה תָּמִ֑יד מַחֲצִיתָ֣הּ בַּבֹּ֔קֶר וּמַחֲצִיתָ֖הּ בָּעָֽרֶב׃
13ให้ไฟลุกบนแท่นบูชาอยู่ตลอด ห้ามดับ
14עַֽל־מַחֲבַ֗ת בַּשֶּׁ֛מֶן תֵּעָשֶׂ֖ה מֻרְבֶּ֣כֶת תְּבִיאֶ֑נָּה תֻּפִינֵי֙ מִנְחַ֣ת פִּתִּ֔ים תַּקְרִ֥יב רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃
14“‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาจากธัญพืช บุตรชายของอาโรนจะนำมาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ ที่หน้าแท่นบูชา
15וְהַכֹּהֵ֨ן הַמָּשִׁ֧יחַ תַּחְתָּ֛יו מִבָּנָ֖יו יַעֲשֶׂ֣ה אֹתָ֑הּ חָק־עֹולָ֕ם לַיהוָ֖ה כָּלִ֥יל תָּקְטָֽר׃
15ปุโรหิตคนหนึ่งจะหยิบแป้งเนื้อละเอียดจากเครื่องบูชาจากธัญพืชหนึ่งกำมือ พร้อมน้ำมันและกำยานทั้งหมดที่อยู่บนเครื่องบูชาจากธัญพืช แล้วเผาบนแท่นบูชาเป็นส่วนที่เป็นเครื่องรำลึก มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
16וְכָל־מִנְחַ֥ת כֹּהֵ֛ן כָּלִ֥יל תִּהְיֶ֖ה לֹ֥א תֵאָכֵֽל׃ פ
16ส่วนที่เหลือให้อาโรนและบุตรชายของเขากิน ส่วนนี้ต้องไม่ใส่ยีสต์ และต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือในลานของเต็นท์นัดพบ
17וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
17ห้ามอบด้วยยีสต์ เราได้มอบส่วนนี้ให้พวกเขาเป็นส่วนแบ่งจากของถวายที่เผาด้วยไฟของเรา สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง เช่นเดียวกับเครื่องบูชาบาปและเครื่องบูชาชดใช้ความผิด
18דַּבֵּ֤ר אֶֽל־אַהֲרֹן֙ וְאֶל־בָּנָ֣יו לֵאמֹ֔ר זֹ֥את תֹּורַ֖ת הַֽחַטָּ֑את בִּמְקֹ֡ום אֲשֶׁר֩ תִּשָּׁחֵ֨ט הָעֹלָ֜ה תִּשָּׁחֵ֤ט הַֽחַטָּאת֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קֹ֥דֶשׁ קֽ͏ָדָשִׁ֖ים הִֽוא׃
18ผู้ชายทุกคนในบรรดาลูกหลานของอาโรนกินได้ นี่เป็นส่วนแบ่งของพวกเขาจากของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ตลอดทุกชั่วอายุ ผู้ใดแตะต้องสิ่งเหล่านี้จะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์’”
19הַכֹּהֵ֛ן הַֽמְחַטֵּ֥א אֹתָ֖הּ יֹאכֲלֶ֑נָּה בְּמָקֹ֤ום קָדֹשׁ֙ תֵּֽאָכֵ֔ל בַּחֲצַ֖ר אֹ֥הֶל מֹועֵֽד׃
19พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
20כֹּ֛ל אֲשֶׁר־יִגַּ֥ע בִּבְשָׂרָ֖הּ יִקְדָּ֑שׁ וַאֲשֶׁ֨ר יִזֶּ֤ה מִדָּמָהּ֙ עַל־הַבֶּ֔גֶד אֲשֶׁר֙ יִזֶּ֣ה עָלֶ֔יהָ תְּכַבֵּ֖ס בְּמָקֹ֥ום קָדֹֽשׁ׃
20“นี่คือของถวายของอาโรนและบุตรชายของเขาที่ต้องถวายแด่พระยาห์เวห์ในวันที่เขาได้รับการเจิม คือแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งในสิบเอฟาห์ เป็นเครื่องบูชาจากธัญพืชประจำ ครึ่งหนึ่งถวายตอนเช้า อีกครึ่งหนึ่งตอนเย็น
21וּכְלִי־חֶ֛רֶשׂ אֲשֶׁ֥ר תְּבֻשַּׁל־בֹּ֖ו יִשָּׁבֵ֑ר וְאִם־בִּכְלִ֤י נְחֹ֙שֶׁת֙ בֻּשָּׁ֔לָה וּמֹרַ֥ק וְשֻׁטַּ֖ף בַּמָּֽיִם׃
21ให้ทำด้วยน้ำมันบนกระทะแบน เมื่อแป้งชุ่มน้ำมันแล้วให้นำมาถวาย และถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชเป็นชิ้นที่อบสุกแล้ว มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
22כָּל־זָכָ֥ר בַּכֹּהֲנִ֖ים יֹאכַ֣ל אֹתָ֑הּ קֹ֥דֶשׁ קֽ͏ָדָשִׁ֖ים הִֽוא׃
22ปุโรหิตผู้ได้รับการเจิมซึ่งสืบตำแหน่งจากเขาในหมู่บุตรชายจะเป็นผู้ถวาย ตามกฎถาวรให้เผาทั้งหมดถวายแด่พระยาห์เวห์
23וְכָל־חַטָּ֡את אֲשֶׁר֩ יוּבָ֨א מִדָּמָ֜הּ אֶל־אֹ֧הֶל מֹועֵ֛ד לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ לֹ֣א תֵאָכֵ֑ל בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף׃ פ
23เครื่องบูชาจากธัญพืชทุกอย่างของปุโรหิตต้องเผาทั้งหมด ห้ามกิน”
no verse 24 in this text
24พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
no verse 25 in this text
25“จงพูดกับอาโรนและบุตรชายของเขาว่า ‘นี่คือกฎเกี่ยวกับเครื่องบูชาบาป ให้ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาบาปต่อหน้าพระยาห์เวห์ในที่เดียวกับที่ฆ่าสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
no verse 26 in this text
26ปุโรหิตผู้ถวายสัตว์นั้นสำหรับบาปจะกินเนื้อของมัน ต้องกินในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ในลานของเต็นท์นัดพบ
no verse 27 in this text
27สิ่งใดที่แตะเนื้อของมันจะถือว่าอยู่ในสถานะศักดิ์สิทธิ์ ถ้าเลือดของมันประพรมถูกเสื้อผ้า ต้องซักตรงส่วนที่ถูกเลือดในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
no verse 28 in this text
28แต่ภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นต้องทุบแตก ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ ต้องขัดและล้างด้วยน้ำ
no verse 29 in this text
29ผู้ชายทุกคนในหมู่ปุโรหิตกินได้ สิ่งนี้ศักดิ์สิทธิ์อย่างยิ่ง
no verse 30 in this text
30ห้ามกินเครื่องบูชาบาปชนิดใดที่นำเลือดบางส่วนเข้าไปในเต็นท์นัดพบเพื่อประกอบพิธีลบล้างในบริเวณศักดิ์สิทธิ์ ต้องเผาด้วยไฟ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.