اَللَّاوِيِّينَ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 6

اَللَّاوِيِّينَ

Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَللَّاوِيِّينَ 6

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
1พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
2«إِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ وَخَانَ خِيَانَةً بِٱلرَّبِّ، وَجَحَدَ صَاحِبَهُ وَدِيعَةً أَوْ أَمَانَةً أَوْ مَسْلُوبًا، أَوِ ٱغْتَصَبَ مِنْ صَاحِبِهِ،
2“ถ้า​คน​ใด​ทำบาป​และ​ละเมิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ โดย​หลอก​ลวง​เพื่อน​บ้าน​ใน​เรื่อง​ของ​ที่​ฝาก​ไว้ เรื่อง​สิ่ง​ที่ตกลงกันไว้ เรื่อง​การ​ปล้น หรือ​โดย​ข่มเหง​เพื่อน​บ้าน
3أَوْ وَجَدَ لُقَطَةً وَجَحَدَهَا، وَحَلَفَ كَاذِبًا عَلَى شَيْءٍ مِنْ كُلِّ مَا يَفْعَلُهُ ٱلْإِنْسَانُ مُخْطِئًا بِهِ،
3หรือ​พบ​ของ​หาย​แล้ว​โกหก​เรื่องนั้น หรือ​สาบาน​เท็จ ไม่​ว่า​จะ​เป็นการ​กระทำ​อย่าง​หนึ่ง​อย่าง​ใด​ที่​ทำให้​คน​ทำบาป
4فَإِذَا أَخْطَأَ وَأَذْنَبَ، يَرُدُّ ٱلْمَسْلُوبَ ٱلَّذِي سَلَبَهُ، أَوِ ٱلْمُغْتَصَبَ ٱلَّذِي ٱغْتَصَبَهُ، أَوِ ٱلْوَدِيعَةَ ٱلَّتِي أُودِعَتْ عِنْدَهُ، أَوِ ٱللُّقَطَةَ ٱلَّتِي وَجَدَهَا،
4เมื่อ​เขา​ทำบาป​และ​มี​ความ​ผิด เขา​ต้อง​คืน​ของ​ที่​ปล้น​มา ของ​ที่​ได้​มา​จาก​การ​ข่มเหง ของ​ที่​มี​ผู้​ฝาก​ไว้​กับ​เขา หรือ​ของ​หาย​ที่​เขา​พบ
5أَوْ كُلَّ مَا حَلَفَ عَلَيْهِ كَاذِبًا. يُعَوِّضُهُ بِرَأْسِهِ، وَيَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ. إِلَى ٱلَّذِي هُوَ لَهُ يَدْفَعُهُ يَوْمَ ذَبِيحَةِ إِثْمِهِ.
5หรือ​สิ่งใด​ที่​เขา​สาบาน​เท็จ​เกี่ยว​กับ​มัน เขา​ต้อง​คืน​เต็ม​จำนวน​และ​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า แล้ว​มอบ​คืน​แก่​เจ้าของ​ใน​วัน​ที่​พบ​ว่า​เขา​มี​ความ​ผิด
6وَيَأْتِي إِلَى ٱلرَّبِّ بِذَبِيحَةٍ لِإِثْمِهِ: كَبْشًا صَحِيحًا مِنَ ٱلْغَنَمِ بِتَقْوِيمِكَ، ذَبِيحَةَ إِثْمٍ إِلَى ٱلْكَاهِنِ.
6แล้ว​ให้​นำ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ คือ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​ฝูง​ซึ่ง​มี​มูลค่า​ตาม​ที่​เจ้า​ประเมิน นำ​มา​ให้​ปุโรหิต​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด
7فَيُكَفِّرُ عَنْهُ ٱلْكَاهِنُ أَمَامَ ٱلرَّبِّ، فَيُصْفَحُ عَنْهُ فِي ٱلشَّيْءِ مِنْ كُلِّ مَا فَعَلَهُ مُذْنِبًا بِهِ».
7ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย​สำหรับ​การก​ระ​ทำ​ใด ๆ ที่​ทำให้​เขา​มี​ความ​ผิด”
8وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
8พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
9«أَوْصِ هَارُونَ وَبَنِيهِ قَائِلًا: هَذِهِ شَرِيعَةُ ٱلْمُحْرَقَةِ: هِيَ ٱلْمُحْرَقَةُ تَكُونُ عَلَى ٱلْمَوْقِدَةِ فَوْقَ ٱلْمَذْبَحِ كُلَّ ٱللَّيْلِ حَتَّى ٱلصَّبَاحِ، وَنَارُ ٱلْمَذْبَحِ تَتَّقِدُ عَلَيْهِ.
9“จง​สั่ง​อาโรน​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ให้​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​อยู่​บน​เตาไฟ​บน​แท่นบูชา​ตลอด​คืน​จนถึง​เช้า และ​ให้​ไฟ​บน​แท่นบูชา​ลุก​อยู่​เสมอ
10ثُمَّ يَلْبَسُ ٱلْكَاهِنُ ثَوْبَهُ مِنْ كَتَّانٍ، وَيَلْبَسُ سَرَاوِيلَ مِنْ كَتَّانٍ عَلَى جَسَدِهِ، وَيَرْفَعُ ٱلرَّمَادَ ٱلَّذِي صَيَّرَتِ ٱلنَّارُ ٱلْمُحْرَقَةَ إِيَّاهُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ، وَيَضَعُهُ بِجَانِبِ ٱلْمَذْبَحِ.
10ปุโรหิต​จะ​สวม​เสื้อ​ลินิน​และ​กางเกง​ลินิน แล้ว​เก็บ​เถ้า​จาก​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ที่​ไฟ​เผา​ไหม้​บน​แท่นบูชา​ไป​วาง​ไว้​ข้าง​แท่นบูชา
11ثُمَّ يَخْلَعُ ثِيَابَهُ وَيَلْبَسُ ثِيَابًا أُخْرَى، وَيُخْرِجُ ٱلرَّمَادَ إِلَى خَارِجِ ٱلْمَحَلَّةِ، إِلَى مَكَانٍ طَاهِرٍ.
11จาก​นั้น​ให้​เขา​ถอด​เสื้อผ้า​ชุด​นั้น เปลี่ยน​เป็น​ชุด​อื่น แล้ว​นำ​เถ้า​ออก​ไป​นอก​ค่าย​ยัง​สถาน​ที่​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี
12وَٱلنَّارُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ تَتَّقِدُ عَلَيْهِ. لَا تَطْفَأُ. وَيُشْعِلُ عَلَيْهَا ٱلْكَاهِنُ حَطَبًا كُلَّ صَبَاحٍ، وَيُرَتِّبُ عَلَيْهَا ٱلْمُحْرَقَةَ، وَيُوقِدُ عَلَيْهَا شَحْمَ ذَبَائِحِ ٱلسَّلَامَةِ.
12ไฟ​บน​แท่นบูชา​ต้อง​ลุก​อยู่​เสมอ ห้าม​ดับ ทุก​เช้า​ปุโรหิต​จะ​เติม​ฟืน แล้ว​เรียง​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​บน​ไฟ และ​เผา​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​บน​แท่น​นั้น
13نَارٌ دَائِمَةٌ تَتَّقِدُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ. لَا تَطْفَأُ.
13ให้​ไฟ​ลุก​บน​แท่นบูชา​อยู่​ตลอด ห้าม​ดับ
14«وَهَذِهِ شَرِيعَةُ ٱلتَّقْدِمَةِ: يُقَدِّمُهَا بَنُو هَارُونَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ إِلَى قُدَّامِ ٱلْمَذْبَحِ،
14“‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช บุตรชาย​ของ​อาโรน​จะ​นำ​มา​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ที่​หน้า​แท่นบูชา
15وَيَأْخُذُ مِنْهَا بِقَبْضَتِهِ بَعْضَ دَقِيقِ ٱلتَّقْدِمَةِ وَزَيْتِهَا وَكُلَّ ٱللُّبَانِ ٱلَّذِي عَلَى ٱلتَّقْدِمَةِ، وَيُوقِدُ عَلَى ٱلْمَذْبَحِ رَائِحَةَ سَرُورٍ تَذْكَارَهَا لِلرَّبِّ.
15ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​จะ​หยิบ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​จาก​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​หนึ่ง​กำ​มือ พร้อม​น้ำมัน​และ​กำยาน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​บน​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา​เป็น​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์
16وَٱلْبَاقِي مِنْهَا يَأْكُلُهُ هَارُونُ وَبَنُوهُ. فَطِيرًا يُؤْكَلُ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ. فِي دَارِ خَيْمَةِ ٱلِٱجْتِمَاعِ يَأْكُلُونَهُ.
16ส่วน​ที่​เหลือ​ให้​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​กิน ส่วนนี้​ต้อง​ไม่ใส่​ยีสต์ และ​ต้อง​กิน​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ คือ​ใน​ลาน​ของ​เต็นท์นัดพบ
17لَا يُخْبَزُ خَمِيرًا. قَدْ جَعَلْتُهُ نَصِيبَهُمْ مِنْ وَقَائِدِي. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ كَذَبِيحَةِ ٱلْخَطِيَّةِ وَذَبِيحَةِ ٱلْإِثْمِ.
17ห้าม​อบ​ด้วย​ยีสต์ เรา​ได้​มอบ​ส่วนนี้​ให้​พวก​เขา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​ของ​เรา สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง เช่น​เดียว​กับ​เครื่องบูชา​บาป​และ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด
18كُلُّ ذَكَرٍ مِنْ بَنِي هَارُونَ يَأْكُلُ مِنْهَا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ مِنْ وَقَائِدِ ٱلرَّبِّ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَتَقَدَّسُ».
18ผู้ชาย​ทุก​คนใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​อาโรน​กิน​ได้ นี่​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวก​เขา​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ถือว่า​อยู่ใน​สถานะ​ศักดิ์สิทธิ์’”
19وكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
19พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
20«هَذَا قُرْبَانُ هَارُونَ وَبَنِيهِ ٱلَّذِي يُقَرِّبُونَهُ لِلرَّبِّ يَوْمَ مَسْحَتِهِ: عُشْرُ ٱلْإِيفَةِ مِنْ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً دَائِمَةً، نِصْفُهَا صَبَاحًا، وَنِصْفُهَا مَسَاءً.
20“นี่​คือ​ของถวาย​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​ที่​ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้​รับ​การ​เจิม คือ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​หนึ่ง​ใน​สิบ​เอฟาห์ เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ประจำ ครึ่ง​หนึ่ง​ถวาย​ตอน​เช้า อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ตอน​เย็น
21عَلَى صَاجٍ تُعْمَلُ بِزَيْتٍ، مَرْبُوكَةً تَأْتِي بِهَا. ثَرَائِدَ تَقْدِمَةٍ، فُتَاتًا تُقَرِّبُهَا رَائِحَةَ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.
21ให้​ทำ​ด้วย​น้ำมัน​บน​กระทะ​แบน เมื่อ​แป้ง​ชุ่ม​น้ำมัน​แล้ว​ให้​นำ​มา​ถวาย และ​ถวาย​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​เป็น​ชิ้น​ที่​อบ​สุก​แล้ว มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์
22وَٱلْكَاهِنُ ٱلْمَمْسُوحُ عِوَضًا عَنْهُ مِنْ بَنِيهِ يَعْمَلُهَا فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً لِلرَّبِّ. تُوقَدُ بِكَمَالِهَا.
22ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​ซึ่ง​สืบ​ตำแหน่ง​จาก​เขา​ใน​หมู่​บุตรชาย​จะ​เป็น​ผู้ถวาย ตาม​กฎ​ถาวร​ให้​เผา​ทั้งหมด​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
23وَكُلُّ تَقْدِمَةِ كَاهِنٍ تُحْرَقُ بِكَمَالِهَا. لَا تُؤْكَلُ».
23เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง​ของ​ปุโรหิต​ต้อง​เผา​ทั้งหมด ห้าม​กิน”
24وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
24พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
25«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ قَائِلًا: هَذِهِ شَرِيعَةُ ذَبِيحَةِ ٱلْخَطِيَّةِ: فِي ٱلْمَكَانِ ٱلَّذِي تُذْبَحُ فِيهِ ٱلْمُحْرَقَةُ، تُذْبَحُ ذَبِيحَةُ ٱلْخَطِيَّةِ أَمَامَ ٱلرَّبِّ. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.
25“จง​พูด​กับ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​บาป ให้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​บาป​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​ที่​เดียว​กับ​ที่​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง
26ٱلْكَاهِنُ ٱلَّذِي يَعْمَلُهَا لِلْخَطِيَّةِ يَأْكُلُهَا. فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ تُؤْكَلُ فِي دَارِ خَيْمَةِ ٱلِٱجْتِمَاعِ.
26ปุโรหิต​ผู้ถวาย​สัตว์​นั้น​สำหรับ​บาป​จะ​กิน​เนื้อ​ของ​มัน ต้อง​กิน​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ ใน​ลาน​ของ​เต็นท์นัดพบ
27كُلُّ مَنْ مَسَّ لَحْمَهَا يَتَقَدَّسُ. وَإِذَا ٱنْتَثَرَ مِنْ دَمِهَا عَلَى ثَوْبٍ تَغْسِلُ مَا ٱنْتَثَرَ عَلَيْهِ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ.
27สิ่งใด​ที่​แตะ​เนื้อ​ของ​มัน​จะ​ถือว่า​อยู่ใน​สถานะ​ศักดิ์สิทธิ์ ถ้า​เลือด​ของ​มัน​ประพรม​ถูก​เสื้อผ้า ต้อง​ซัก​ตรง​ส่วน​ที่​ถูก​เลือด​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์
28وَأَمَّا إِنَاءُ ٱلْخَزَفِ ٱلَّذِي تُطْبَخُ فِيهِ فَيُكْسَرُ. وَإِنْ طُبِخَتْ فِي إِنَاءِ نُحَاسٍ، يُجْلَى وَيُشْطَفُ بِمَاءٍ.
28แต่​ภาชนะ​ดิน​ที่​ใช้​ต้ม​เนื้อ​นั้น​ต้อง​ทุบ​แตก ถ้า​ต้ม​ใน​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์ ต้อง​ขัด​และ​ล้าง​ด้วย​น้ำ
29كُلُّ ذَكَرٍ مِنَ ٱلْكَهَنَةِ يَأْكُلُ مِنْهَا. إِنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.
29ผู้ชาย​ทุก​คนใน​หมู่​ปุโรหิต​กิน​ได้ สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง
30وَكُلُّ ذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ يُدْخَلُ مِنْ دَمِهَا إِلَى خَيْمَةِ ٱلِٱجْتِمَاعِ لِلتَّكْفِيرِ فِي ٱلْقُدْسِ، لَا تُؤْكَلُ. تُحْرَقُ بِنَارٍ.
30ห้าม​กิน​เครื่องบูชา​บาป​ชนิด​ใด​ที่​นำ​เลือด​บาง​ส่วน​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ​เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ใน​บริเวณ​ศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.