اَللَّاوِيِّينَ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 22

اَللَّاوِيِّينَ

Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَللَّاوِيِّينَ 22

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
2«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ أَنْ يَتَوَقَّوْا أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٱلَّتِي يُقَدِّسُونَهَا لِي وَلَا يُدَنِّسُوا ٱسْمِي ٱلْقُدُّوسَ. أَنَا ٱلرَّبُّ.
2“จง​บอก​อาโรน​และ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​ให้​แยก​ตัว​ออก​จาก​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​พวก​เขา​แยก​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำให้​นาม​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์
3قُلْ لَهُمْ: فِي أَجْيَالِكُمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ جَمِيعِ نَسْلِكُمُ ٱقْتَرَبَ إِلَى ٱلْأَقْدَاسِ ٱلَّتِي يُقَدِّسُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِلرَّبِّ، وَنَجَاسَتُهُ عَلَيْهِ، تُقْطَعُ تِلْكَ ٱلنَّفْسُ مِنْ أَمَامِي. أَنَا ٱلرَّبُّ.
3“จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ถ้า​ลูกหลาน​คน​ใด​ของ​พวก​เจ้า​เข้า​ใกล้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ที่​ชาวอิสราเอล​แยก​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ ขณะ​ที่​ยัง​มี​ภาวะ​ไม่สะอาดตามพิธี​ติด​ตัว​อยู่ คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​การ​อยู่​ต่อ​หน้า​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์
4كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ نَسْلِ هَارُونَ وَهُوَ أَبْرَصُ أَوْ ذُو سَيْلٍ، لَا يَأْكُلْ مِنَ ٱلْأَقْدَاسِ حَتَّى يَطْهُرَ. وَمَنْ مَسَّ شَيْئًا نَجِسًا لِمَيْتٍ، أَوْ إِنْسَانٌ حَدَثَ مِنْهُ ٱضْطِجَاعُ زَرْعٍ،
4“‘ลูกหลาน​ของ​อาโรน​คน​ใด​เป็น​โรค​เรื้อน​หรือ​มี​ของเหลว​ไหล​ออก ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​จนกว่า​จะ​สะอาดตามพิธี ผู้​ใด​แตะ​สิ่ง​ที่​ไม่สะอาดตามพิธี​เพราะ​ศพ หรือ​แตะ​ชาย​ที่​มี​น้ำ​อสุจิ​หลั่ง​ออก
5أَوْ إِنْسَانٌ مَسَّ دَبِيبًا يَتَنَجَّسُ بِهِ، أَوْ إِنْسَانًا يَتَنَجَّسُ بِهِ لِنَجَاسَةٍ فِيهِ،
5หรือ​แตะ​สัตว์​ที่​คลาน​ซึ่ง​ทำให้​เขา​ไม่สะอาดตามพิธี หรือ​แตะ​คน​ที่​ทำให้​เขา​ไม่สะอาดตามพิธี ไม่​ว่า​คน​นั้น​จะ​มี​ภาวะ​ไม่​สะอาด​แบบ​ใด
6فَٱلَّذِي يَمَسُّ ذَلِكَ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى ٱلْمَسَاءِ، وَلَا يَأْكُلْ مِنَ ٱلْأَقْدَاسِ، بَلْ يَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ.
6ผู้​ที่​แตะ​สิ่ง​ใด​เช่น​นี้​จะ​ไม่สะอาดตามพิธี​จนถึง​เวลา​เย็น และ​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​จนกว่า​จะ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย
7فَمَتَى غَرَبَتِ ٱلشَّمْسُ يَكُونُ طَاهِرًا، ثُمَّ يَأْكُلُ مِنَ ٱلْأَقْدَاسِ لِأَنَّهَا طَعَامُهُ.
7เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ตก เขา​จะ​สะอาดตามพิธี หลัง​จาก​นั้น​เขา​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ได้ เพราะ​เป็น​อาหาร​ของ​เขา
8مِيْتَةً أَوْ فَرِيسَةً لَا يَأْكُلْ فَيَتَنَجَّسَ بِهَا. أَنَا ٱلرَّبُّ.
8เขา​ห้าม​กิน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง​หรือ​ถูก​สัตว์​อื่น​ฉีก​จน​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน เรา​คือ​พระยาห์เวห์
9فَيَحْفَظُونَ شَعَائِرِي لِكَيْ لَا يَحْمِلُوا لِأَجْلِهَا خَطِيَّةً يَمُوتُونَ بِهَا لِأَنَّهُمْ يُدَنِّسُونَهَا. أَنَا ٱلرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ.
9“‘พวก​เขา​ต้อง​รักษา​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา มิ​ฉะนั้น​จะ​ต้อง​รับ​บาป​เพราะ​เรื่อง​นั้น​และ​ตาย​เพราะ​ทำให้​สิ่ง​นั้น​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์
10«وَكُلُّ أَجْنَبِيٍّ لَا يَأْكُلُ قُدْسًا. نَزِيلُ كَاهِنٍ وَأَجِيرُهُ لَا يَأْكُلُونَ قُدْسًا.
10“‘คนนอก​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผู้​ที่มา​อาศัย​กับ​ปุโรหิต​หรือ​คน​รับจ้าง​ก็​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์
11لَكِنْ إِذَا ٱشْتَرَى كَاهِنٌ أَحَدًا شِرَاءَ فِضَّةٍ، فَهُوَ يَأْكُلُ مِنْهُ، وَٱلْمَوْلُودُ فِي بَيْتِهِ. هُمَا يَأْكُلَانِ مِنْ طَعَامِهِ.
11แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ซื้อ​ทาส​ด้วย​เงิน​ของ​ตน ทาส​นั้น​กิน​ได้ และ​ผู้​ที่​เกิด​ใน​บ้าน​ของ​ปุโรหิต​ก็​กิน​อาหาร​ของ​เขา​ได้
12وَإِذَا صَارَتِ ٱبْنَةُ كَاهِنٍ لِرَجُلٍ أَجْنَبِيٍّ لَا تَأْكُلُ مِنْ رَفِيعَةِ ٱلْأَقْدَاسِ.
12ถ้า​บุตร​สาว​ของ​ปุโรหิต​แต่งงาน​กับ​คนนอก นางห้าม​กิน​ของ​ถวาย​ที่​ยก​ถวาย​จาก​สิ่งศักดิ์สิทธิ์
13وَأَمَّا ٱبْنَةُ كَاهِنٍ قَدْ صَارَتْ أَرْمَلَةً أَوْ مُطَلَّقَةً، وَلَمْ يَكُنْ لَهَا نَسْلٌ، وَرَجَعَتْ إِلَى بَيْتِ أَبِيهَا كَمَا فِي صِبَاهَا، فَتَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ أَبِيهَا. لَكِنَّ كُلَّ أَجْنَبِيٍّ لَا يَأْكُلُ مِنْهُ.
13แต่​ถ้า​บุตร​สาว​ของ​ปุโรหิต​เป็น​ม่าย​หรือ​หย่า​ร้าง ไม่มี​บุตร และ​กลับ​มา​อยู่​บ้าน​บิดา​เหมือน​เมื่อ​ยัง​สาว นาง​กิน​อาหาร​ของ​บิดา​ได้ แต่​คนนอก​ห้าม​กิน​สิ่ง​นั้น
14وَإِذَا أَكَلَ إِنْسَانٌ قُدْسًا سَهْوًا، يَزِيدُ عَلَيْهِ خُمْسَهُ وَيَدْفَعُ ٱلْقُدْسَ لِلْكَاهِنِ.
14“‘ถ้า​ชาย​คน​ใด​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​โดย​ไม่​ตั้งใจ เขา​ต้อง​เพิ่ม​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​มูลค่า​สิ่ง​นั้น แล้ว​มอบ​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ให้​ปุโรหิต
15فَلَا يُدَنِّسُونَ أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٱلَّتِي يَرْفَعُونَهَا لِلرَّبِّ،
15ปุโรหิต​ต้อง​ไม่​ทำให้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์
16فَيُحَمِّلُونَهُمْ ذَنْبَ إِثْمٍ بِأَكْلِهِمْ أَقْدَاسَهُمْ. لِأَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ مُقَدِّسُهُمْ».
16และ​ต้อง​ไม่​ปล่อย​ให้​ชาวอิสราเอล​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ตน​จน​ต้อง​แบก​รับ​ความ​ผิด​ที่​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ผิด​ต้อง​ชดใช้ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์’”
17وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
17พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
18«كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَجَمِيعَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ وَمِنَ ٱلْغُرَبَاءِ فِي إِسْرَائِيلَ، قَرَّبَ قُرْبَانَهُ مِنْ جَمِيعِ نُذُورِهِمْ وَجَمِيعِ نَوَافِلِهِمِ ٱلَّتِي يُقَرِّبُونَهَا لِلرَّبِّ مُحْرَقَةً،
18“จง​กล่าว​แก่​อาโรน บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า ‘ผู้​ใด​ใน​วงศ์วาน​อิสราเอล​หรือ​คน​ต่าง​ชาติ​ที่​อยู่​ใน​อิสราเอล​นำ​ของ​ถวาย​มา​ถวาย ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ของ​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ​หรือ​ของ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ ซึ่ง​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องเผาบูชา
19فَلِلرِّضَا عَنْكُمْ يَكُونُ ذَكَرًا صَحِيحًا مِنَ ٱلْبَقَرِ أَوِ ٱلْغَنَمِ أَوِ ٱلْمَعْزِ.
19เพื่อ​ให้​พวก​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยอมรับ ต้อง​ถวาย​สัตว์​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​โค แกะ หรือ​แพะ
20كُلُّ مَا كَانَ فِيهِ عَيْبٌ لَا تُقَرِّبُوهُ لِأَنَّهُ لَا يَكُونُ لِلرِّضَا عَنْكُمْ.
20ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​มี​ตำหนิ เพราะ​สัตว์​นั้น​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​แทน​พวก​เจ้า
21وَإِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ ذَبِيحَةَ سَلَامَةٍ لِلرَّبِّ وَفَاءً لِنَذْرٍ، أَوْ نَافِلَةً مِنَ ٱلْبَقَرِ أَوِ ٱلْأَغْنَامِ، تَكُونُ صَحِيحَةً لِلرِّضَا. كُلُّ عَيْبٍ لَا يَكُونُ فِيهَا.
21ผู้​ใด​ถวาย​เครื่องบูชาสันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำตาม​คำปฏิญาณ หรือ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ​จาก​ฝูง​โค​หรือ​ฝูง​แกะ​และ​แพะ สัตว์​นั้น​ต้อง​สมบูรณ์​จึง​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ และ​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ
22ٱلْأَعْمَى وَٱلْمَكْسُورُ وَٱلْمَجْرُوحُ وَٱلْبَثِيرُ وَٱلْأَجْرَبُ وَٱلْأَكْلَفُ، هَذِهِ لَا تُقَرِّبُوهَا لِلرَّبِّ، وَلَا تَجْعَلُوا مِنْهَا وَقُودًا عَلَى ٱلْمَذْبَحِ لِلرَّبِّ.
22ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​ตาบ​อด บาดเจ็บ พิการ มี​หูด มี​แผล​มี​หนอง หรือ​มี​แผล​น้ำเหลือง​ไหล​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ห้าม​ใช้​สัตว์​เหล่า​นั้น​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​บน​แท่นบูชา​แด่​พระยาห์เวห์
23وَأَمَّا ٱلثَّوْرُ أَوِ ٱلشَّاةُ ٱلزَّوَائِدِيُّ أَوِ ٱلْقُزُمُ فَنَافِلَةً تَعْمَلُهُ، وَلَكِنْ لِنَذْرٍ لَا يُرْضَى بِهِ.
23ส่วน​วัว​หรือ​แกะ​ที่​มี​อวัยวะ​ผิด​รูป​หรือ​ขาด​ส่วน​ใด พวก​เจ้า​ถวาย​เป็น​ของ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ​ได้ แต่​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​สำหรับคำปฏิญาณ
24وَمَرْضُوضَ ٱلْخِصْيَةِ وَمَسْحُوقَهَا وَمَقْطُوعَهَا لَا تُقَرِّبُوا لِلرَّبِّ. وَفِي أَرْضِكُمْ لَا تَعْمَلُوهَا.
24พวก​เจ้า​ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​อัณฑะ​ฟกช้ำ บด แตก หรือ​ถูก​ตัด​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ห้าม​ทำ​เช่น​นี้​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า
25وَمِنْ يَدِ ٱبْنِ ٱلْغَرِيبِ لَا تُقَرِّبُوا خُبْزَ إِلَهِكُمْ مِنْ جَمِيعِ هَذِهِ، لِأَنَّ فِيهَا فَسَادَهَا. فِيهَا عَيْبٌ لَا يُرْضَى بِهَا عَنْكُمْ».
25พวก​เจ้า​ห้าม​รับ​สัตว์​เหล่า​นี้​จาก​มือ​คน​ต่าง​ชาติ​มา​ถวาย​เป็น​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​สัตว์​เหล่า​นั้น​มี​ความ​เสียหาย​อยู่​ใน​ตัว​และ​มี​ตำหนิ จึง​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​แทน​พวก​เจ้า’”
26وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
26พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า
27«مَتَى وُلِدَ بَقَرٌ أَوْ غَنَمٌ أَوْ مِعْزًى يَكُونُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَحْتَ أُمِّهِ، ثُمَّ مِنَ ٱلْيَوْمِ ٱلثَّامِنِ فَصَاعِدًا يُرْضَى بِهِ قُرْبَانَ وَقُودٍ لِلرَّبِّ.
27“เมื่อ​วัว แกะ หรือ​แพะ​เกิด​มา ให้​มัน​อยู่​กับ​แม่​เจ็ด​วัน ตั้งแต่​วันที่​แปด​เป็นต้น​ไป มัน​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​สำหรับ​ถวาย​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์
28وَأَمَّا ٱلْبَقَرَةُ أَوِ ٱلشَّاةُ فَلَا تَذْبَحُوهَا وَٱبْنَهَا فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ.
28ไม่​ว่า​จะ​เป็น​แม่​โค​หรือ​แม่​แกะ พวก​เจ้า​ห้าม​ฆ่า​แม่​กับ​ลูก​ใน​วัน​เดียวกัน
29وَمَتَى ذَبَحْتُمْ ذَبِيحَةَ شُكْرٍ لِلرَّبِّ، فَلِلرِّضَا عَنْكُمْ تَذْبَحُونَهَا.
29“เมื่อ​พวก​เจ้า​ฆ่า​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบพระคุณ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ จง​ถวาย​ใน​ลักษณะ​ที่​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ
30فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ تُؤْكَلُ. لَا تُبْقُوا مِنْهَا إِلَى ٱلْغَدِ. أَنَا ٱلرَّبُّ.
30ต้อง​กิน​ใน​วัน​เดียวกัน ห้าม​เหลือ​ส่วน​ใด​ไว้​จนถึง​เช้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์
31فَتَحْفَظُونَ وَصَايَايَ وَتَعْمَلُونَهَا. أَنَا ٱلرَّبُّ.
31“ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม เรา​คือ​พระยาห์เวห์
32وَلَا تُدَنِّسُونَ ٱسْمِي ٱلْقُدُّوسَ، فَأَتَقَدَّسُ فِي وَسَطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. أَنَا ٱلرَّبُّ مُقَدِّسُكُمُ
32พวก​เจ้า​ห้าม​ทำให้​นาม​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ แต่​พวก​เจ้า​ต้อง​ยกย่อง​ว่า​เรา​ศักดิ์สิทธิ์​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล เรา​คือ​พระยาห์เวห์ ผู้​ทำให้​พวก​เจ้า​ศักดิ์สิทธิ์
33ٱلَّذِي أَخْرَجَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ لِيَكُونَ لَكُمْ إِلَهًا. أَنَا ٱلرَّبُّ».
33ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.