اَللَّاوِيِّينَ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 23

اَللَّاوِيِّينَ

Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَللَّاوِيِّينَ 23

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
1พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
2«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَوَاسِمُ ٱلرَّبِّ ٱلَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً. هَذِهِ هِيَ مَوَاسِمِي:
2“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ มี​ดัง​ต่อ​ไป​นี้ นี่​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​เรา
3سِتَّةَ أَيَّامٍ يُعْمَلُ عَمَلٌ، وَأَمَّا ٱلْيَوْمُ ٱلسَّابِعُ فَفِيهِ سَبْتُ عُطْلَةٍ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَّا لَا تَعْمَلُوا. إِنَّهُ سَبْتٌ لِلرَّبِّ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.
3“‘จง​ทำ​งาน​หก​วัน แต่​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วัน​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่
4«هَذِهِ مَوَاسِمُ ٱلرَّبِّ، ٱلْمَحَافِلُ ٱلْمُقَدَّسَةُ ٱلَّتِي تُنَادُونَ بِهَا فِي أَوْقَاتِهَا:
4“‘ต่อ​ไป​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์​ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด
5فِي ٱلشَّهْرِ ٱلْأَوَّلِ، فِي ٱلرَّابِعَ عَشَرَ مِنَ ٱلشَّهْرِ، بَيْنَ ٱلْعِشَاءَيْنِ فِصْحٌ لِلرَّبِّ.
5วัน​ที่​สิบ​สี่​ของ​เดือน​แรก ตอน​เย็น เป็น​เทศกาล​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์
6وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلْخَامِسَ عَشَرَ مِنْ هَذَا ٱلشَّهْرِ عِيدُ ٱلْفَطِيرِ لِلرَّبِّ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُونَ فَطِيرًا.
6วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​เดียวกัน​เป็น​เทศกาล​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวกเจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​เจ็ด​วัน
7فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَّا مِنَ ٱلشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا.
7ใน​วัน​แรก​พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
8وَسَبْعَةَ أَيَّامٍ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. فِي ٱلْيَوْمِ ٱلسَّابِعِ يَكُونُ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَّا مِنَ ٱلشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا».
8ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ’”
9وكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
9พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
10«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: مَتَى جِئْتُمْ إِلَى ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِي أَنَا أُعْطِيكُمْ وَحَصَدْتُمْ حَصِيدَهَا، تَأْتُونَ بِحُزْمَةِ أَوَّلِ حَصِيدِكُمْ إِلَى ٱلْكَاهِنِ.
10“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เมื่อ​พวกเจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​มอบ​ให้ และ​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​ของ​แผ่นดิน​นั้น​แล้ว จง​นำ​ฟ่อน​รวง​แรก​จาก​ผล​เก็บเกี่ยว​ของ​พวกเจ้า​มา​ให้​ปุโรหิต
11فَيُرَدِّدُ ٱلْحُزْمَةَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ لِلرِّضَا عَنْكُمْ. فِي غَدِ ٱلسَّبْتِ يُرَدِّدُهَا ٱلْكَاهِنُ.
11ปุโรหิต​จะ​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ให้​พวกเจ้า​เป็น​ที่​ยอมรับ เขา​ต้อง​โบก​ถวาย​ใน​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต
12وَتَعْمَلُونَ يَوْمَ تَرْدِيدِكُمُ ٱلْحُزْمَةَ خَرُوفًا صَحِيحًا حَوْلِيًّا مُحْرَقَةً لِلرَّبِّ.
12ใน​วัน​ที่​พวกเจ้า​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย จง​ถวาย​ลูก​แกะ​ตัวผู้​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์
13وَتَقْدِمَتَهُ عُشْرَيْنِ مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتٍ بِزَيْتٍ، وَقُودًا لِلرَّبِّ رَائِحَةَ سَرُورٍ، وَسَكِيبَهُ رُبْعَ ٱلْهِينِ مِنْ خَمْرٍ.
13เครื่องบูชาจากธัญพืช​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์ ผสม​น้ำมัน เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เครื่องดื่มถวาย​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ใน​สี่​ฮิน
14وَخُبْزًا وَفَرِيكًا وَسَوِيقًا لَا تَأْكُلُوا إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ، إِلَى أَنْ تَأْتُوا بِقُرْبَانِ إِلَهِكُمْ، فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.
14พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​ขนม​ปัง ธัญพืช​คั่ว หรือ​ธัญพืช​สด จน​กว่า​จะ​ถึง​วัน​นั้น​และ​ได้​นำ​ของ​ถวาย​มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่
15«ثُمَّ تَحْسُبُونَ لَكُمْ مِنْ غَدِ ٱلسَّبْتِ مِنْ يَوْمِ إِتْيَانِكُمْ بِحُزْمَةِ ٱلتَّرْدِيدِ سَبْعَةَ أَسَابِيعَ تَكُونُ كَامِلَةً.
15“‘พวกเจ้า​ต้อง​นับ​ตั้งแต่​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต คือ​วัน​ที่​นำ​ฟ่อน​ของถวายที่โบกถวาย​มา ให้​ครบ​เจ็ด​สะบาโต
16إِلَى غَدِ ٱلسَّبْتِ ٱلسَّابِعِ تَحْسُبُونَ خَمْسِينَ يَوْمًا، ثُمَّ تُقَرِّبُونَ تَقْدِمَةً جَدِيدَةً لِلرَّبِّ.
16แล้ว​นับ​ต่อ​ไป​จนถึง​วัน​ถัด​จาก​สะบาโต​ที่​เจ็ด รวม​เป็น​ห้า​สิบ​วัน จากนั้น​จง​ถวาย​เครื่องบูชาจากธัญพืช​ชุด​ใหม่​แด่​พระยาห์เวห์
17مِنْ مَسَاكِنِكُمْ تَأْتُونَ بِخُبْزِ تَرْدِيدٍ، رَغِيفَيْنِ عُشْرَيْنِ يَكُونَانِ مِنْ دَقِيقٍ، وَيُخْبَزَانِ خَمِيرًا بَاكُورَةً لِلرَّبِّ.
17พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ขนมปัง​สอง​ก้อน​จาก​ที่อยู่​อาศัย​มา​เป็น​ของถวายที่โบกถวาย ขนมปัง​นั้น​ทำ​จาก​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์ และ​อบ​โดย​ใส่​ยีสต์ เพื่อ​เป็น​ผลผลิตแรก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
18وَتُقَرِّبُونَ مَعَ ٱلْخُبْزِ سَبْعَةَ خِرَافٍ صَحِيحَةٍ حَوْلِيَّةٍ، وَثَوْرًا وَاحِدًا ٱبْنَ بَقَرٍ، وَكَبْشَيْنِ مُحْرَقَةً لِلرَّبِّ مَعَ تَقْدِمَتِهَا وَسَكِيبِهَا وَقُودَ رَائِحَةِ سَرُورٍ لِلرَّبِّ.
18พร้อมกับ​ขนมปัง​นั้น พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว โค​หนุ่ม​หนึ่ง​ตัว และ​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​มา​ถวาย ทั้งหมด​นี้​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์ พร้อมกับ​เครื่องบูชาจากธัญพืช​และ​เครื่องดื่มถวาย เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์
19وَتَعْمَلُونَ تَيْسًا وَاحِدًا مِنَ ٱلْمَعْزِ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَخَرُوفَيْنِ حَوْلِيَّيْنِ ذَبِيحَةَ سَلَامَةٍ.
19จง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชาบาป และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาสันติสุข
20فَيُرَدِّدُهَا ٱلْكَاهِنُ مَعَ خُبْزِ ٱلْبَاكُورَةِ تَرْدِيدًا أَمَامَ ٱلرَّبِّ مَعَ ٱلْخَرُوفَيْنِ، فَتَكُونُ لِلْكَاهِنِ قُدْسًا لِلرَّبِّ.
20ปุโรหิต​จะ​โบก​ขนมปัง​จาก​ผลผลิตแรก​พร้อมกับ​ลูก​แกะ​สอง​ตัว เป็น​ของถวายที่โบกถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ปุโรหิต
21وَتُنَادُونَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ مَحْفَلًا مُقَدَّسًا يَكُونُ لَكُمْ. عَمَلًا مَّا مِنَ ٱلشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ فِي أَجْيَالِكُمْ.
21ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า
22وَعِنْدَمَا تَحْصُدُونَ حَصِيدَ أَرْضِكُمْ، لَا تُكَمِّلْ زَوَايَا حَقْلِكَ فِي حَصَادِكَ، وَلُقَاطَ حَصِيدِكَ لَا تَلْتَقِطْ. لِلْمِسْكِينِ وَٱلْغَرِيبِ تَتْرُكُهُ. أَنَا ٱلرَّبُّ إِلَهُكُمْ».
22“‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เก็บ​เกี่ยว​ผล​ผลิต​จาก​แผ่น​ดิน อย่า​เก็บเกี่ยว​จน​หมด​ถึง​ขอบ​แปลง และ​อย่า​เก็บ​สิ่ง​ที่​ตกหล่น​จาก​การ​เก็บ​เกี่ยว จง​เหลือ​ไว้​ให้​คน​ยากจน​และ​คน​ต่าง​ถิ่น เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’”
23وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
23พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
24«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: فِي ٱلشَّهْرِ ٱلسَّابِعِ، فِي أَوَّلِ ٱلشَّهْرِ يَكُونُ لَكُمْ عُطْلَةٌ، تَذْكَارُ هُتَافِ ٱلْبُوقِ، مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ.
24“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด พวก​เจ้า​ต้อง​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ระลึก​ด้วย​เสียง​แตร และ​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์
25عَمَلًا مَّا مِنَ ٱلشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا، لَكِنْ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ».
25พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ และ​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์’”
26وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
26พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
27«أَمَّا ٱلْعَاشِرُ مِنْ هَذَا ٱلشَّهْرِ ٱلسَّابِعِ، فَهُوَ يَوْمُ ٱلْكَفَّارَةِ. مَحْفَلًا مُقَدَّسًا يَكُونُ لَكُمْ. تُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ وَتُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ.
27“วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​นี้​เป็น​วันแห่งการลบล้าง พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​ข่ม​ใจ​ตนเอง และ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์
28عَمَلًا مَّا لَا تَعْمَلُوا فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ، لِأَنَّهُ يَوْمُ كَفَّارَةٍ لِلتَّكْفِيرِ عَنْكُمْ أَمَامَ ٱلرَّبِّ إِلَهِكُمْ.
28ใน​วัน​นั้น​พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด เพราะ​เป็น​วันแห่งการลบล้าง เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวกเจ้า​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า
29إِنَّ كُلَّ نَفْسٍ لَا تَتَذَلَّلُ فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ تُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهَا.
29ผู้​ใด​ไม่​ข่มใจ​ตนเอง​ใน​วัน​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน
30وَكُلَّ نَفْسٍ تَعْمَلُ عَمَلًا مَّا فِي هَذَا ٱلْيَوْمِ عَيْنِهِ أُبِيدُ تِلْكَ ٱلنَّفْسَ مِنْ شَعْبِهَا.
30ผู้​ใด​ทำ​งาน​ชนิด​ใด​ใน​วัน​นั้น เรา​จะ​ทำลาย​คน​นั้น​เสีย​จาก​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ของ​เขา
31عَمَلًا مَّا لَا تَعْمَلُوا. فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ.
31พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวกเจ้า​อาศัย​อยู่
32إِنَّهُ سَبْتُ عُطْلَةٍ لَكُمْ، فَتُذَلِّلُونَ نُفُوسَكُمْ. فِي تَاسِعِ ٱلشَّهْرِ عِنْدَ ٱلْمَسَاءِ. مِنَ ٱلْمَسَاءِ إِلَى ٱلْمَسَاءِ تَسْبِتُونَ سَبْتَكُمْ».
32วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด​สำหรับ​พวกเจ้า และ​พวกเจ้า​ต้อง​ข่มใจ​ตนเอง ตั้งแต่​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ที่​เก้า​ไป​จนถึง​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ถัด​ไป พวกเจ้า​ต้อง​รักษา​สะบาโต​ของ​พวกเจ้า”
33وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
33พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
34«كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلًا: فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْخَامِسَ عَشَرَ مِنْ هَذَا ٱلشَّهْرِ ٱلسَّابِعِ عِيدُ ٱلْمَظَالِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ لِلرَّبِّ.
34“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​เป็น​เทศกาล​เพิงพัก ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน
35فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ. عَمَلًا مَّا مِنَ ٱلشُّغْلِ لَا تَعْمَلُوا.
35วัน​แรก​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
36سَبْعَةَ أَيَّامٍ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّامِنِ يَكُونُ لَكُمْ مَحْفَلٌ مُقَدَّسٌ تُقَرِّبُونَ وَقُودًا لِلرَّبِّ. إِنَّهُ ٱعْتِكَافٌ. كُلُّ عَمَلِ شُغْلٍ لَا تَعْمَلُوا.
36ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​ที่​แปด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​นั้น​เป็น​การ​ประชุม​พิเศษ​อย่าง​เคร่งครัด พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
37«هَذِهِ هِيَ مَوَاسِمُ ٱلرَّبِّ ٱلَّتِي فِيهَا تُنَادُونَ مَحَافِلَ مُقَدَّسَةً لِتَقْرِيبِ وَقُودٍ لِلرَّبِّ، مُحْرَقَةً وَتَقْدِمَةً وَذَبِيحَةً وَسَكِيبًا أَمْرَ ٱلْيَوْمِ بِيَوْمِهِ،
37“‘เหล่า​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และ​เครื่องดื่มถวาย แต่ละ​อย่าง​ตาม​วัน​ที่​กำหนด
38عَدَا سُبُوتِ ٱلرَّبِّ، وَعَدَا عَطَايَاكُمْ وَجَمِيعِ نُذُورِكُمْ، وَجَمِيعِ نَوَافِلِكُمُ ٱلَّتِي تُعْطُونَهَا لِلرَّبِّ.
38ทั้งหมด​นี้​นอกเหนือ​จาก​วัน​สะบาโต​ของ​พระยาห์เวห์ ของถวาย​ของ​พวกเจ้า ของถวาย​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ทุก​อย่าง และ​ของถวาย​ด้วย​ใจ​สมัคร​ทุก​อย่าง​ที่​พวกเจ้า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
39أَمَّا ٱلْيَوْمُ ٱلْخَامِسَ عَشَرَ مِنَ ٱلشَّهْرِ ٱلسَّابِعِ فَفِيهِ، عِنْدَمَا تَجْمَعُونَ غَلَّةَ ٱلْأَرْضِ، تُعَيِّدُونَ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ. فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ عُطْلَةٌ وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّامِنِ عُطْلَةٌ.
39“‘ใน​วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด เมื่อ​พวกเจ้า​เก็บ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​แล้ว จง​ฉลอง​เทศกาล​ของ​พระยาห์เวห์​เจ็ด​วัน วัน​แรก​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด และ​วัน​ที่​แปด​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด
40وَتَأْخُذُونَ لِأَنْفُسِكُمْ فِي ٱلْيَوْمِ ٱلْأَوَّلِ ثَمَرَ أَشْجَارٍ بَهِجَةٍ وَسَعَفَ ٱلنَّخْلِ وَأَغْصَانَ أَشْجَارٍ غَبْيَاءَ وَصَفْصَافَ ٱلْوَادِي، وَتَفْرَحُونَ أَمَامَ ٱلرَّبِّ إِلَهِكُمْ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.
40ใน​วัน​แรก พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ผล​จาก​ต้นไม้​ที่​งด​งาม กิ่ง​อินทผลัม กิ่ง​ไม้​ใบ​ดก และ​กิ่ง​ต้น​หลิว​ริม​ลำ​ธาร​มา และ​จง​ชื่น​ชม​ยิน​ดี​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน
41تُعَيِّدُونَهُ عِيدًا لِلرَّبِّ سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي ٱلسَّنَةِ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً فِي أَجْيَالِكُمْ. فِي ٱلشَّهْرِ ٱلسَّابِعِ تُعَيِّدُونَهُ.
41พวกเจ้า​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​นี้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ปี​ละ​เจ็ด​วัน นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า จง​ฉลอง​ใน​เดือน​ที่​เจ็ด
42فِي مَظَالَّ تَسْكُنُونَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ. كُلُّ ٱلْوَطَنِيِّينَ فِي إِسْرَائِيلَ يَسْكُنُونَ فِي ٱلْمَظَالِّ.
42พวกเจ้า​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว เจ็ด​วัน ชาวอิสราเอล​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​ทุก​คน​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว
43لِكَيْ تَعْلَمَ أَجْيَالُكُمْ أَنِّي فِي مَظَالَّ أَسْكَنْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمَّا أَخْرَجْتُهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ. أَنَا ٱلرَّبُّ إِلَهُكُمْ».
43เพื่อ​คน​รุ่น​หลัง​ของ​พวกเจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า เรา​ให้​ชาวอิสราเอล​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว เมื่อ​เรา​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า’”
44فَأَخْبَرَ مُوسَى بَنِي إِسْرَائِيلَ بِمَوَاسِمِ ٱلرَّبِّ.
44โมเสส​จึง​ประกาศ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ชาวอิสราเอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.