Leviticus
Chapter 23
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Leviticus 23

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
1พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
2Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis sanctas.
2“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ มี​ดัง​ต่อ​ไป​นี้ นี่​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​เรา
3Sex diebus facietis opus: dies septimus, quia sabbati requies est, vocabitur sanctus: omne opus non facietis in eo: sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris.
3“‘จง​ทำ​งาน​หก​วัน แต่​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วัน​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่
4Hæ sunt ergo feriæ Domini sanctæ, quas celebrare debetis temporibus suis.
4“‘ต่อ​ไป​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์​ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด
5Mense primo, quartadecima die mensis ad vesperum, Phase Domini est:
5วัน​ที่​สิบ​สี่​ของ​เดือน​แรก ตอน​เย็น เป็น​เทศกาล​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์
6et quintadecima die mensis hujus, solemnitas azymorum Domini est. Septem diebus azyma comedetis.
6วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​เดียวกัน​เป็น​เทศกาล​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวกเจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​เจ็ด​วัน
7Dies primus erit vobis celeberrimus, sanctusque: omne opus servile non facietis in eo,
7ใน​วัน​แรก​พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
8sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus. Dies autem septimus erit celebrior et sanctior: nullumque servile opus facietis in eo.
8ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ’”
9Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
9พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
10Loquere filiis Israël, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram, quam ego dabo vobis, et messueritis segetem, feretis manipulos spicarum, primitias messis vestræ, ad sacerdotem:
10“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เมื่อ​พวกเจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​มอบ​ให้ และ​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​ของ​แผ่นดิน​นั้น​แล้ว จง​นำ​ฟ่อน​รวง​แรก​จาก​ผล​เก็บเกี่ยว​ของ​พวกเจ้า​มา​ให้​ปุโรหิต
11qui elevabit fasciculum coram Domino, ut acceptabile sit pro vobis, altero die sabbati, et sanctificabit illum.
11ปุโรหิต​จะ​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ให้​พวกเจ้า​เป็น​ที่​ยอมรับ เขา​ต้อง​โบก​ถวาย​ใน​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต
12Atque in eodem die quo manipulus consecratur, cædetur agnus immaculatus anniculus in holocaustum Domini.
12ใน​วัน​ที่​พวกเจ้า​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย จง​ถวาย​ลูก​แกะ​ตัวผู้​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์
13Et libamenta offerentur cum eo, duæ decimæ similæ conspersæ oleo in incensum Domini, odoremque suavissimum: liba quoque vini, quarta pars hin.
13เครื่องบูชาจากธัญพืช​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์ ผสม​น้ำมัน เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เครื่องดื่มถวาย​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ใน​สี่​ฮิน
14Panem, et polentam, et pultes non comedetis ex segete, usque ad diem qua offeretis ex ea Deo vestro. Præceptum est sempiternum in generationibus, cunctisque habitaculis vestris.
14พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​ขนม​ปัง ธัญพืช​คั่ว หรือ​ธัญพืช​สด จน​กว่า​จะ​ถึง​วัน​นั้น​และ​ได้​นำ​ของ​ถวาย​มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่
15Numerabitis ergo ab altero die sabbati, in quo obtulistis manipulum primitiarum, septem hebdomadas plenas,
15“‘พวกเจ้า​ต้อง​นับ​ตั้งแต่​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต คือ​วัน​ที่​นำ​ฟ่อน​ของถวายที่โบกถวาย​มา ให้​ครบ​เจ็ด​สะบาโต
16usque ad alteram diem expletionis hebdomadæ septimæ, id est, quinquaginta dies: et sic offeretis sacrificium novum Domino
16แล้ว​นับ​ต่อ​ไป​จนถึง​วัน​ถัด​จาก​สะบาโต​ที่​เจ็ด รวม​เป็น​ห้า​สิบ​วัน จากนั้น​จง​ถวาย​เครื่องบูชาจากธัญพืช​ชุด​ใหม่​แด่​พระยาห์เวห์
17ex omnibus habitaculis vestris, panes primitiarum duos de duabus decimis similæ fermentatæ, quos coquetis in primitias Domini.
17พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ขนมปัง​สอง​ก้อน​จาก​ที่อยู่​อาศัย​มา​เป็น​ของถวายที่โบกถวาย ขนมปัง​นั้น​ทำ​จาก​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์ และ​อบ​โดย​ใส่​ยีสต์ เพื่อ​เป็น​ผลผลิตแรก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
18Offeretisque cum panibus septem agnos immaculatos anniculos, et vitulum de armento unum, et arietes duos, et erunt in holocaustum cum libamentis suis, in odorem suavissimum Domini.
18พร้อมกับ​ขนมปัง​นั้น พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว โค​หนุ่ม​หนึ่ง​ตัว และ​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​มา​ถวาย ทั้งหมด​นี้​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์ พร้อมกับ​เครื่องบูชาจากธัญพืช​และ​เครื่องดื่มถวาย เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์
19Facietis et hircum pro peccato, duosque agnos anniculos hostias pacificorum.
19จง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชาบาป และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาสันติสุข
20Cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino, cedent in usum ejus.
20ปุโรหิต​จะ​โบก​ขนมปัง​จาก​ผลผลิตแรก​พร้อมกับ​ลูก​แกะ​สอง​ตัว เป็น​ของถวายที่โบกถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ปุโรหิต
21Et vocabitis hunc diem celeberrimum, atque sanctissimum: omne opus servile non facietis in eo. Legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis, et generationibus vestris.
21ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า
22Postquam autem messueritis segetem terræ vestræ, nec secabitis eam usque ad solum, nec remanentes spicas colligetis: sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas. Ego sum Dominus Deus vester.
22“‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เก็บ​เกี่ยว​ผล​ผลิต​จาก​แผ่น​ดิน อย่า​เก็บเกี่ยว​จน​หมด​ถึง​ขอบ​แปลง และ​อย่า​เก็บ​สิ่ง​ที่​ตกหล่น​จาก​การ​เก็บ​เกี่ยว จง​เหลือ​ไว้​ให้​คน​ยากจน​และ​คน​ต่าง​ถิ่น เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’”
23Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
23พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
24Loquere filiis Israël: Mense septimo, prima die mensis, erit vobis sabbatum, memoriale, clangentibus tubis, et vocabitur sanctum:
24“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด พวก​เจ้า​ต้อง​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ระลึก​ด้วย​เสียง​แตร และ​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์
25omne opus servile non facietis in eo, et offeretis holocaustum Domino.
25พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ และ​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์’”
26Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens:
26พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
27Decimo die mensis hujus septimi, dies expiationum erit celeberrimus, et vocabitur sanctus: affligetisque animas vestras in eo, et offeretis holocaustum Domino.
27“วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​นี้​เป็น​วันแห่งการลบล้าง พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​ข่ม​ใจ​ตนเอง และ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์
28Omne opus servile non facietis in tempore diei hujus: quia dies propitiationis est, ut propitietur vobis Dominus Deus vester.
28ใน​วัน​นั้น​พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด เพราะ​เป็น​วันแห่งการลบล้าง เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวกเจ้า​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า
29Omnis anima, quæ afflicta non fuerit die hac, peribit de populis suis:
29ผู้​ใด​ไม่​ข่มใจ​ตนเอง​ใน​วัน​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน
30et quæ operis quippiam fecerit, delebo eam de populo suo.
30ผู้​ใด​ทำ​งาน​ชนิด​ใด​ใน​วัน​นั้น เรา​จะ​ทำลาย​คน​นั้น​เสีย​จาก​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ของ​เขา
31Nihil ergo operis facietis in eo: legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus, et habitationibus vestris.
31พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวกเจ้า​อาศัย​อยู่
32Sabbatum requietionis est, et affligetis animas vestras die nono mensis: a vespera usque ad vesperam celebrabitis sabbata vestra.
32วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด​สำหรับ​พวกเจ้า และ​พวกเจ้า​ต้อง​ข่มใจ​ตนเอง ตั้งแต่​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ที่​เก้า​ไป​จนถึง​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ถัด​ไป พวกเจ้า​ต้อง​รักษา​สะบาโต​ของ​พวกเจ้า”
33Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens:
33พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า
34Loquere filiis Israël: A quintodecimo die mensis hujus septimi, erunt feriæ tabernaculorum septem diebus Domino.
34“จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​เป็น​เทศกาล​เพิงพัก ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน
35Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus: omne opus servile non facietis in eo.
35วัน​แรก​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
36Et septem diebus offeretis holocausta Domino. Dies quoque octavus erit celeberrimus, atque sanctissimus, et offeretis holocaustum Domino: est enim cœtus atque collectæ: omne opus servile non facietis in eo.
36ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​ที่​แปด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​นั้น​เป็น​การ​ประชุม​พิเศษ​อย่าง​เคร่งครัด พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ
37Hæ sunt feriæ Domini, quas vocabitis celeberrimas atque sanctissimas, offeretisque in eis oblationes Domino, holocausta et libamenta juxta ritum uniuscujusque diei:
37“‘เหล่า​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และ​เครื่องดื่มถวาย แต่ละ​อย่าง​ตาม​วัน​ที่​กำหนด
38exceptis sabbatis Domini, donisque vestris, et quæ offeretis ex voto, vel quæ sponte tribuetis Domino.
38ทั้งหมด​นี้​นอกเหนือ​จาก​วัน​สะบาโต​ของ​พระยาห์เวห์ ของถวาย​ของ​พวกเจ้า ของถวาย​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ทุก​อย่าง และ​ของถวาย​ด้วย​ใจ​สมัคร​ทุก​อย่าง​ที่​พวกเจ้า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์
39A quintodecimo ergo die mensis septimi, quando congregaveritis omnes fructus terræ vestræ, celebrabitis ferias Domini septem diebus: die primo et die octavo erit sabbatum, id est, requies.
39“‘ใน​วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด เมื่อ​พวกเจ้า​เก็บ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​แล้ว จง​ฉลอง​เทศกาล​ของ​พระยาห์เวห์​เจ็ด​วัน วัน​แรก​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด และ​วัน​ที่​แปด​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด
40Sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimæ, spatulasque palmarum, et ramos ligni densarum frondium, et salices de torrente, et lætabimini coram Domino Deo vestro.
40ใน​วัน​แรก พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ผล​จาก​ต้นไม้​ที่​งด​งาม กิ่ง​อินทผลัม กิ่ง​ไม้​ใบ​ดก และ​กิ่ง​ต้น​หลิว​ริม​ลำ​ธาร​มา และ​จง​ชื่น​ชม​ยิน​ดี​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน
41Celebrabitisque solemnitatem ejus septem diebus per annum: legitimum sempiternum erit in generationibus vestris. Mense septimo festa celebrabitis,
41พวกเจ้า​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​นี้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ปี​ละ​เจ็ด​วัน นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า จง​ฉลอง​ใน​เดือน​ที่​เจ็ด
42et habitabitis in umbraculis septem diebus: omnis, qui de genere est Israël, manebit in tabernaculis,
42พวกเจ้า​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว เจ็ด​วัน ชาวอิสราเอล​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​ทุก​คน​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว
43ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Israël, cum educerem eos de terra Ægypti. Ego Dominus Deus vester.
43เพื่อ​คน​รุ่น​หลัง​ของ​พวกเจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า เรา​ให้​ชาวอิสราเอล​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว เมื่อ​เรา​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า’”
44Locutusque est Moyses super solemnitatibus Domini ad filios Israël.
44โมเสส​จึง​ประกาศ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ชาวอิสราเอล

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.