Thothueng 23
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1BOEIPA loh Moses te a voek tih,
1พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
2“Israel ca rhoek te voek lamtah thui pah. BOEIPA kah khoning te hoe uh lamtah ka khoning vaengah a cim tingtunnah te khueh uh.
2“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ มีดังต่อไปนี้ นี่คือเทศกาลตามกำหนดของเรา
3Hnin rhuk khuiah bi saii uh saeh. Hnin rhih dongah koiyaeh Sabbath la om saeh lamtah a cim tingtunnah om saeh. BOEIPA kah Sabbath vaengah na tolrhum tom ah bitat khat khaw saii uh boeh.
3“‘จงทำงานหกวัน แต่วันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด วันนั้นเป็นสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์ในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
4Amah khoning vaengah tahae kah BOEIPA khotue he doek uh lamtah a cim tingtunnah khueh uh.
4“‘ต่อไปนี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศตามเวลาที่กำหนด
5Hla lamhma dongkah hlasae hnin hlai li hlaem ah BOEIPA kah Yoom om ni.
5วันที่สิบสี่ของเดือนแรก ตอนเย็น เป็นเทศกาลปัสกาของพระยาห์เวห์
6Hlasae hnin hlai nga dongah BOEIPA kah vaidamding khotue om saeh lamtah hnin rhih khuiah vaidamding ca uh.
6วันที่สิบห้าของเดือนเดียวกันเป็นเทศกาลขนมปังไม่ใส่ยีสต์ถวายแด่พระยาห์เวห์ พวกเจ้าต้องกินขนมปังไม่ใส่ยีสต์เจ็ดวัน
7A cuek khohnin dongah nangmih ham a cim tingtunnah om saeh lamtah thohtatnah bitat boeih tah saii boeh.
7ในวันแรกพวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ
8Hnin rhih khuiah BOEIPA taengla hmaihlutnah nawn uh. A hnin rhih dongah a cim tingtunnah om saeh lamtah thohtatnah bitat boeih te tah saii uh boeh,” a ti nah.
8ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ และในวันที่เจ็ดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ’”
9Te phoeiah Moses te BOEIPA loh a voek tih,
9พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
10“Israel ca rhoek te voek lamtah thui pah. Kai loh nangmih taengah kam paek khohmuen la na kun uh tih cang na ah uh atah na cangah cuek kah canghmuei te khosoih taengla thak uh.
10“จงพูดกับชาวอิสราเอลและบอกพวกเขาว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เราจะมอบให้ และเก็บเกี่ยวผลผลิตของแผ่นดินนั้นแล้ว จงนำฟ่อนรวงแรกจากผลเก็บเกี่ยวของพวกเจ้ามาให้ปุโรหิต
11Canghmuei te BOEIPA mikhmuh ah thueng saeh. Nangmih taengah kolonah ham khosoih loh Sabbath vuen ah thueng saeh.
11ปุโรหิตจะโบกฟ่อนนั้นถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพื่อให้พวกเจ้าเป็นที่ยอมรับ เขาต้องโบกถวายในวันถัดจากวันสะบาโต
12Canghmuei na thueng uh hnin vaengah tu kum khat ca te BOEIPA taengah hmueihhlutnah ham a cuemthuek la nawn uh.
12ในวันที่พวกเจ้าโบกฟ่อนนั้นถวาย จงถวายลูกแกะตัวผู้ไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์
13Situi neh a thoek khocang vaidam doh nit te BOEIPA ham hmaihlutnah hmuehmuei botui la om saeh. Tuisi ham misurtui bunang pali khueh saeh.
13เครื่องบูชาจากธัญพืชที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ ผสมน้ำมัน เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์ และเครื่องดื่มถวายที่ถวายพร้อมกันต้องเป็นเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน
14Na Pathen kah nawnnah a khohnin tuung na pha hlan atah vaidam khaw, vairhum khaw, cangthai khaw ca uh boeh. Na tolrhum boeih kah na cadilcahma ham kumhal khosing la om saeh.
14พวกเจ้าห้ามกินขนมปัง ธัญพืชคั่ว หรือธัญพืชสด จนกว่าจะถึงวันนั้นและได้นำของถวายมาถวายแด่พระเจ้าของพวกเจ้าแล้ว นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
15Thueng hmueih la canghuei na khuen tue phoeikah Sabbath vuen lamkah te tae lamtah Sabbath voeirhih a cum due om sak.
15“‘พวกเจ้าต้องนับตั้งแต่วันถัดจากวันสะบาโต คือวันที่นำฟ่อนของถวายที่โบกถวายมา ให้ครบเจ็ดสะบาโต
16Sabbath voei rhih na tae vuen kah hnin sawmnga vaengah khocang cangthai te BOEIPA taengla nawn uh.
16แล้วนับต่อไปจนถึงวันถัดจากสะบาโตที่เจ็ด รวมเป็นห้าสิบวัน จากนั้นจงถวายเครื่องบูชาจากธัญพืชชุดใหม่แด่พระยาห์เวห์
17Na tolrhum lamkah thueng hmueih vaidam hluem nit, tolrhu neh a thong vaidam doh nit te BOEIPA ham thaihcuek la khuen uh.
17พวกเจ้าต้องนำขนมปังสองก้อนจากที่อยู่อาศัยมาเป็นของถวายที่โบกถวาย ขนมปังนั้นทำจากแป้งเนื้อละเอียดสองในสิบเอฟาห์ และอบโดยใส่ยีสต์ เพื่อเป็นผลผลิตแรกถวายแด่พระยาห์เวห์
18Te vaengah vaidam hluem rhih, tu kum khat aka lo ca a cuemthuek neh, saelhung khuikah vaito ca pakhat, tutal panit te khuen lamtah BOEIPA taengkah hmueihhlutnah ham om saeh. Amih kah khocang neh tuisi te khaw BOEIPA ham hmuehmuei botui hmaihlutnah la om saeh.
18พร้อมกับขนมปังนั้น พวกเจ้าต้องนำลูกแกะไม่มีตำหนิอายุหนึ่งปีเจ็ดตัว โคหนุ่มหนึ่งตัว และแกะตัวผู้สองตัวมาถวาย ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ พร้อมกับเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มถวาย เป็นของถวายที่เผาด้วยไฟ มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์
19Te phoeiah boirhaem ham maae tal pakhat neh rhoepnah hmueih ham tu kum khat ca pumnit te nawn uh.
19จงถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาบาป และลูกแกะตัวผู้สองตัวอายุหนึ่งปีเป็นเครื่องบูชาสันติสุข
20Thaihcuek buh te thueng hmueih la BOEIPA mikhmuh ah khosoih loh thueng saeh lamtah BOEIPA taengkah a cim tuca panit te tah khosoih ham la om saeh.
20ปุโรหิตจะโบกขนมปังจากผลผลิตแรกพร้อมกับลูกแกะสองตัว เป็นของถวายที่โบกถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ สิ่งเหล่านี้จะเป็นของศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์สำหรับปุโรหิต
21Tekah khohnin tuung dongah a cim tingtunnah om ham hoe uh lamtah namahmih kah thohtatnah bitat boeih te tah saii uh boeh. He tah Na tolrhum boeih kah na cadilcahma ham kumhal khosing la om saeh.
21ในวันเดียวกันนั้น พวกเจ้าต้องประกาศให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และห้ามทำงานตามปกติ นี่เป็นกฎถาวรในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า
22Na khohmuen kah cang na ah uh vaengah khaw na khohmuen te hmangrhong kaep due khap uh boeh. Cang na ah uh vaengah khaw na cang mo te boeih yoep uh boeh. Mangdaeng neh yinlai ham hnoo pauh. Kai tah nangmih kah Pathen BOEIPA ni,” a ti nah.
22“‘เมื่อพวกเจ้าเก็บเกี่ยวผลผลิตจากแผ่นดิน อย่าเก็บเกี่ยวจนหมดถึงขอบแปลง และอย่าเก็บสิ่งที่ตกหล่นจากการเก็บเกี่ยว จงเหลือไว้ให้คนยากจนและคนต่างถิ่น เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
23BOEIPA loh Moses te a voek tih,
23พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
24“Israel ca rhoek te voek lamtah thui pah. Hla hlarhih khuikah lamhmacuek hla te nangmih ham a cim tingtunnah tamlung poekkoepnah koiyaeh om saeh.
24“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘ในวันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ด พวกเจ้าต้องหยุดพักอย่างเคร่งครัด เป็นวันระลึกด้วยเสียงแตร และเป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์
25Te vaengah thohtatnah bitat boeih tah saii uh boel lamtah BOEIPA taengah hmaihlutnah nawn ni,” a ti nah.
25พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ และต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์’”
26Moses te BOEIPA loh a voek.
26พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
27“A hla rha khuikah a hla rhih dongah khaw nangmih ham a cim tingtunnah neh dawthnah hnin te om saeh. Te vaengah na hinglu te phaep uh lamtah BOEIPA taengah hmaihlutnah nawn uh.
27“วันที่สิบของเดือนที่เจ็ดนี้เป็นวันแห่งการลบล้าง พวกเจ้าต้องมีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ ต้องข่มใจตนเอง และถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์
28Na Pathen BOEIPA kah mikhmuh ah nangmih kah te dawth ham dawthnah khohnin la a om dongah tekah khohnin tuung ah bitat pakhat khaw saii uh boeh.
28ในวันนั้นพวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด เพราะเป็นวันแห่งการลบล้าง เพื่อประกอบพิธีลบล้างให้พวกเจ้าต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า
29Tekah khohnin tuung dongah a pum aka phaep pawt hlanghing boeih tah a pilnam lamkah khoe van saeh.
29ผู้ใดไม่ข่มใจตนเองในวันนั้นจะถูกตัดขาดจากชนชาติของตน
30Tekah khohnin tuung dongah bitat khat khat te hlanghing khat khat loh saii mai ngawn saeh. Tedae tekah hlanghing te a pilnam khui lamkah ka milh sak ni.
30ผู้ใดทำงานชนิดใดในวันนั้น เราจะทำลายคนนั้นเสียจากท่ามกลางชนชาติของเขา
31Bitat pakhat khaw na saii uh pawt ham te na tolrhum boeih kah na cadilcahma rhoek ham kumhal khosing la om saeh.
31พวกเจ้าห้ามทำงานทุกชนิด นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้าในทุกแห่งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่
32Nangmih kah koiyaeh Sabbath ah te na hinglu phaep uh. Hla ko dongkah hlaem ah tah hlaem lamloh hlaem hil na Sabbath yaeh uh,” a ti nah.
32วันนั้นเป็นสะบาโตแห่งการหยุดพักอย่างเคร่งครัดสำหรับพวกเจ้า และพวกเจ้าต้องข่มใจตนเอง ตั้งแต่ตอนเย็นของวันที่เก้าไปจนถึงตอนเย็นของวันถัดไป พวกเจ้าต้องรักษาสะบาโตของพวกเจ้า”
33BOEIPA loh Moses te a voek tih,
33พระยาห์เวห์กล่าวกับโมเสสว่า
34“Israel ca rhoek te voek lamtah thui pah. Hla rhih dongkah hnin hlai nga dongah pohlip khotue te BOEIPA ham hnin rhih khuiah om saeh.
34“จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ‘วันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ดเป็นเทศกาลเพิงพัก ถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเวลาเจ็ดวัน
35Khohnin lamhmacuek, a cim tingtunnah vaengah thohtatnah bitat boeih tah saii uh boeh.
35วันแรกให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
36Hnin rhih khuiah BOEIPA taengah hmaihlutnah nawn uh. Hnin rhet te nangmih kah a cim tingtunnah la om saeh. Pahong vaengah khaw BOEIPA taengah hmaihlutnah nawn uh lamtah thohtatnah bitat boeih te saii uh boeh.
36ตลอดเจ็ดวันพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันที่แปดให้มีการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ และพวกเจ้าต้องถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ วันนั้นเป็นการประชุมพิเศษอย่างเคร่งครัด พวกเจ้าห้ามทำงานตามปกติ
37BOEIPA kah khoning rhoek te a cim tingtunnah la hoe uh. Tekah khohnin vaengah a khohnin loh a kuek te tah hmueihhlutnah khaw, khocang hmueih neh tuisi khaw BOEIPA taengah hmaihlutnah la khuen uh.
37“‘เหล่านี้คือเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์ ซึ่งพวกเจ้าต้องประกาศให้เป็นการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์ เพื่อถวายของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และเครื่องดื่มถวาย แต่ละอย่างตามวันที่กำหนด
38BOEIPA kah Sabbath khaw amah vaengah, nangmih kah kutdoe khaw amah vaengah, na olcaeng boeih khaw amah vaengah, na kothoh boeih khaw amah vaengah BOEIPA taengla pae uh.
38ทั้งหมดนี้นอกเหนือจากวันสะบาโตของพระยาห์เวห์ ของถวายของพวกเจ้า ของถวายตามคำปฏิญาณทุกอย่าง และของถวายด้วยใจสมัครทุกอย่างที่พวกเจ้าถวายแด่พระยาห์เวห์
39Hla rhih phoeikah hnin hlai nga dongah khohmuen kah a vuei a thaih te khoem uh bal lamtah BOEIPA kah khotue te hnin rhih lam uh. A cuek khohnin dongah koiyaeh om vetih a rhet khohnin dongah khaw koiyaeh om bal ni.
39“‘ในวันที่สิบห้าของเดือนที่เจ็ด เมื่อพวกเจ้าเก็บผลผลิตจากแผ่นดินแล้ว จงฉลองเทศกาลของพระยาห์เวห์เจ็ดวัน วันแรกให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด และวันที่แปดให้หยุดพักอย่างเคร่งครัด
40A cuek khohnin dongah rhuepomnah thing thaih neh rhophoe bom, thing bu thing hlaeng, soklong tuirhi te namamih ham lo uh. Na Pathen BOEIPA mikhmuh ah hnin rhih khui na kohoe sak uh.
40ในวันแรก พวกเจ้าต้องนำผลจากต้นไม้ที่งดงาม กิ่งอินทผลัม กิ่งไม้ใบดก และกิ่งต้นหลิวริมลำธารมา และจงชื่นชมยินดีต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้าเป็นเวลาเจ็ดวัน
41Kum khat ah hnin rhih tah BOEIPA ham khotue na lam uh ham te na cadilcahma taengah kumhal khosing la omsaeh lamtah hla rhih dongah lam uh.
41พวกเจ้าต้องฉลองเทศกาลนี้ถวายแด่พระยาห์เวห์ปีละเจ็ดวัน นี่เป็นกฎถาวรตลอดทุกชั่วอายุของพวกเจ้า จงฉลองในเดือนที่เจ็ด
42Dungtlungim ah hnin rhih khosa uh. Israel khuikah mupoe boeih longtah dungtlungim khuiah khosa saeh.
42พวกเจ้าต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว เจ็ดวัน ชาวอิสราเอลที่เกิดในแผ่นดินทุกคนต้องอาศัยในที่พักชั่วคราว
43Te daengah ni kamah loh Egypt kho lamkah Israel ca rhoek ka mawt vaengah dungtlungim ah ka om sak te na cadilcahma loh a ming eh. Kai tah na Pathen BOEIPA ni,” a ti nah.
43เพื่อคนรุ่นหลังของพวกเจ้าจะได้รู้ว่า เราให้ชาวอิสราเอลอาศัยในที่พักชั่วคราว เมื่อเรานำพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า’”
44Te dongah BOEIPA kah khoning te Israel ca rhoek ham Moses loh a thui pah.
44โมเสสจึงประกาศเทศกาลตามกำหนดของพระยาห์เวห์แก่ชาวอิสราเอล
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.