لاویان 22
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2«هارون و پسرانش را بگو که ازموقوفات بنی‌اسرائیل که برای من وقف می‌کننداحتراز نمایند، و نام قدوس مرا بی‌حرمت نسازند. من یهوه هستم.
2“จงบอกอาโรนและบุตรชายของเขาให้แยกตัวออกจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวอิสราเอลซึ่งพวกเขาแยกไว้ให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับเรา เพื่อไม่ให้พวกเขาทำให้นามศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ เราคือพระยาห์เวห์
3به ایشان بگو: هر کس از همه ذریت شما در نسلهای شما که به موقوفاتی که بنی‌اسرائیل برای خداوند وقف نمایند نزدیک بیاید، و نجاست او بر وی باشد، آن کس از حضورمن منقطع خواهد شد. من یهوه هستم.
3“จงบอกพวกเขาว่า ‘ตลอดทุกชั่วอายุ ถ้าลูกหลานคนใดของพวกเจ้าเข้าใกล้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวอิสราเอลแยกไว้ให้ศักดิ์สิทธิ์แด่พระยาห์เวห์ ขณะที่ยังมีภาวะไม่สะอาดตามพิธีติดตัวอยู่ คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากการอยู่ต่อหน้าเรา เราคือพระยาห์เวห์
4هر کس از ذریت هارون که مبروص یا صاحب جریان باشد تا طاهر نشود، از چیزهای مقدس نخورد، وکسی‌که هر چیزی را که از میت نجس شود لمس نماید، و کسی‌که منی از وی درآید،
4“‘ลูกหลานของอาโรนคนใดเป็นโรคเรื้อนหรือมีของเหลวไหลออก ห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์จนกว่าจะสะอาดตามพิธี ผู้ใดแตะสิ่งที่ไม่สะอาดตามพิธีเพราะศพ หรือแตะชายที่มีน้ำอสุจิหลั่งออก
5و کسی‌که هر حشرات را که از آن نجس می‌شوند لمس نماید، یا آدمی را که از او نجس می‌شوند از هرنجاستی که دارد.
5หรือแตะสัตว์ที่คลานซึ่งทำให้เขาไม่สะอาดตามพิธี หรือแตะคนที่ทำให้เขาไม่สะอาดตามพิธี ไม่ว่าคนนั้นจะมีภาวะไม่สะอาดแบบใด
6پس کسی‌که یکی از اینها رالمس نماید تا شام نجس باشد، و تا بدن خود را به آب غسل ندهد از چیزهای مقدس نخورد.
6ผู้ที่แตะสิ่งใดเช่นนี้จะไม่สะอาดตามพิธีจนถึงเวลาเย็น และห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์จนกว่าจะอาบน้ำชำระร่างกาย
7وچون آفتاب غروب کند، آنگاه طاهر خواهد بود، و بعد از آن از چیزهای مقدس بخورد چونکه خوراک وی است.
7เมื่อดวงอาทิตย์ตก เขาจะสะอาดตามพิธี หลังจากนั้นเขากินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ เพราะเป็นอาหารของเขา
8میته یا دریده شده را نخوردتا از آن نجس شود. من یهوه هستم.
8เขาห้ามกินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีกจนทำให้ตนเป็นมลทิน เราคือพระยาห์เวห์
9پس وصیت مرا نگاه دارند مبادا به‌سبب آن متحمل گناه شوند. و اگر آن را بی‌حرمت نمایند بمیرند. من یهوه هستم که ایشان را تقدیس می‌نمایم.
9“‘พวกเขาต้องรักษาข้อกำหนดของเรา มิฉะนั้นจะต้องรับบาปเพราะเรื่องนั้นและตายเพราะทำให้สิ่งนั้นเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ เราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเขาศักดิ์สิทธิ์
10هیچ غریبی چیز مقدس نخورد، و مهمان کاهن ومزدور او چیز مقدس نخورد.
10“‘คนนอกห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่มาอาศัยกับปุโรหิตหรือคนรับจ้างก็ห้ามกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์
11اما اگر کاهن کسی را بخرد، زرخرید او می‌باشد. او آن رابخورد و خانه زاد او نیز. هر دو خوراک او رابخورند.
11แต่ถ้าปุโรหิตซื้อทาสด้วยเงินของตน ทาสนั้นกินได้ และผู้ที่เกิดในบ้านของปุโรหิตก็กินอาหารของเขาได้
12و دختر کاهن اگر منکوحه مرد غریب باشد، از هدایای مقدس نخورد.
12ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตแต่งงานกับคนนอก นางห้ามกินของถวายที่ยกถวายจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
13و دختر کاهن که بیوه یا مطلقه بشود و اولاد نداشته، به خانه پدرخود مثل طفولیتش برگردد، خوراک پدر خود رابخورد، لیکن هیچ غریب از آن نخورد.
13แต่ถ้าบุตรสาวของปุโรหิตเป็นม่ายหรือหย่าร้าง ไม่มีบุตร และกลับมาอยู่บ้านบิดาเหมือนเมื่อยังสาว นางกินอาหารของบิดาได้ แต่คนนอกห้ามกินสิ่งนั้น
14و اگرکسی سهو چیز مقدس را بخورد، پنج یک بر آن اضافه کرده، آن چیز مقدس را به کاهن بدهد.
14“‘ถ้าชายคนใดกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยไม่ตั้งใจ เขาต้องเพิ่มหนึ่งในห้าของมูลค่าสิ่งนั้น แล้วมอบสิ่งศักดิ์สิทธิ์ให้ปุโรหิต
15وچیزهای مقدس بنی‌اسرائیل را که برای خداوندمی گذرانند، بی‌حرمت نسازند.
15ปุโรหิตต้องไม่ทำให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของชาวอิสราเอลซึ่งพวกเขาถวายแด่พระยาห์เวห์เสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์
16و به خوردن چیزهای مقدس ایشان، ایشان را متحمل جرم گناه نسازند، زیرا من یهوه هستم که ایشان راتقدیس می‌نمایم.»
16และต้องไม่ปล่อยให้ชาวอิสราเอลกินสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของตนจนต้องแบกรับความผิดที่ก่อให้เกิดความผิดต้องชดใช้ เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้ทำให้พวกเขาศักดิ์สิทธิ์’”
17و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
17พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
18«هارون و پسرانش و جمیع بنی‌اسرائیل راخطاب کرده، به ایشان بگو: هر کس از خاندان اسرائیل و از غریبانی که در اسرائیل باشند که قربانی خود را بگذراند، خواه یکی از نذرهای ایشان، خواه یکی از نوافل ایشان، که آن را برای قربانی سوختنی نزد خداوند می‌گذرانند،
18“จงกล่าวแก่อาโรน บุตรชายของเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘ผู้ใดในวงศ์วานอิสราเอลหรือคนต่างชาติที่อยู่ในอิสราเอลนำของถวายมาถวาย ไม่ว่าจะเป็นของถวายตามคำปฏิญาณหรือของถวายด้วยความสมัครใจ ซึ่งเขาถวายแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องเผาบูชา
19تاشما مقبول شوید. آن را نر بی‌عیب از گاو یا ازگوسفند یا از بز بگذرانید.
19เพื่อให้พวกเจ้าได้รับการยอมรับ ต้องถวายสัตว์ตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิจากโค แกะ หรือแพะ
20هر‌چه را که عیب دارد مگذرانید، برای شما مقبول نخواهد شد.
20ห้ามถวายสัตว์ที่มีตำหนิ เพราะสัตว์นั้นจะไม่ได้รับการยอมรับแทนพวกเจ้า
21و اگر کسی ذبیحه سلامتی برای خداوندبگذراند، خواه برای وفای نذر، خواه برای نافله، چه از رمه چه از گله، آن بی‌عیب باشد تا مقبول بشود، البته هیچ عیب در آن نباشد.
21ผู้ใดถวายเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์เพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือถวายด้วยความสมัครใจจากฝูงโคหรือฝูงแกะและแพะ สัตว์นั้นต้องสมบูรณ์จึงจะได้รับการยอมรับ และต้องไม่มีตำหนิ
22کور یاشکسته یا مجروح یا آبله دار یا صاحب جرب یاگری، اینها را برای خداوند مگذرانید، و از اینهاهدیه آتشین برای خداوند بر مذبح مگذارید.
22ห้ามถวายสัตว์ที่ตาบอด บาดเจ็บ พิการ มีหูด มีแผลมีหนอง หรือมีแผลน้ำเหลืองไหลแด่พระยาห์เวห์ และห้ามใช้สัตว์เหล่านั้นเป็นของถวายที่เผาด้วยไฟบนแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์
23اما گاو و گوسفند که زاید یا ناقص اعضا باشد، آن را برای نوافل بگذران، لیکن برای نذر قبول نخواهد شد.
23ส่วนวัวหรือแกะที่มีอวัยวะผิดรูปหรือขาดส่วนใด พวกเจ้าถวายเป็นของถวายด้วยความสมัครใจได้ แต่จะไม่ได้รับการยอมรับสำหรับคำปฏิญาณ
24و آنچه را که بیضه آن کوفته یافشرده یا شکسته یا بریده باشد، برای خداوندنزدیک میاورید، و در زمین خود قربانی مگذرانید.
24พวกเจ้าห้ามถวายสัตว์ที่อัณฑะฟกช้ำ บด แตก หรือถูกตัดแด่พระยาห์เวห์ และห้ามทำเช่นนี้ในแผ่นดินของพวกเจ้า
25و از دست غریب نیز طعام خدای خود را از هیچ‌یک از اینها مگذرانید، زیرا فسادآنها در آنهاست چونکه عیب دارند، برای شمامقبول نخواهند شد.»
25พวกเจ้าห้ามรับสัตว์เหล่านี้จากมือคนต่างชาติมาถวายเป็นอาหารของพระเจ้าของพวกเจ้า เพราะสัตว์เหล่านั้นมีความเสียหายอยู่ในตัวและมีตำหนิ จึงจะไม่ได้รับการยอมรับแทนพวกเจ้า’”
26و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
26พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
27«چون گاو یا گوسفند یا بز زاییده شود، هفت روز نزد مادر خود بماند و در روز هشتم و بعد برای قربانی هدیه آتشین نزد خداوند مقبول خواهد شد.
27“เมื่อวัว แกะ หรือแพะเกิดมา ให้มันอยู่กับแม่เจ็ดวัน ตั้งแต่วันที่แปดเป็นต้นไป มันจะได้รับการยอมรับสำหรับถวายเป็นของถวายที่เผาด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์
28اما گاو یا گوسفند آن را با بچه‌اش در یک روز ذبح منمایید.
28ไม่ว่าจะเป็นแม่โคหรือแม่แกะ พวกเจ้าห้ามฆ่าแม่กับลูกในวันเดียวกัน
29و چون ذبیحه تشکربرای خداوند ذبح نمایید، آن را ذبح کنید تا مقبول شوید.
29“เมื่อพวกเจ้าฆ่าเครื่องบูชาแห่งการขอบพระคุณถวายแด่พระยาห์เวห์ จงถวายในลักษณะที่พวกเจ้าจะได้รับการยอมรับ
30در همان روز خورده شود و چیزی ازآن را تا صبح نگاه ندارید. من یهوه هستم.
30ต้องกินในวันเดียวกัน ห้ามเหลือส่วนใดไว้จนถึงเช้า เราคือพระยาห์เวห์
31پس اوامر مرا نگاه داشته، آنها را بجا آورید. من یهوه هستم.
31“ดังนั้นพวกเจ้าต้องรักษาบัญญัติของเราและปฏิบัติตาม เราคือพระยาห์เวห์
32و نام قدوس مرا بی‌حرمت مسازید ودر میان بنی‌اسرائیل تقدیس خواهم شد. من یهوه هستم که شما را تقدیس می‌نمایم.
32พวกเจ้าห้ามทำให้นามศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมจากความศักดิ์สิทธิ์ แต่พวกเจ้าต้องยกย่องว่าเราศักดิ์สิทธิ์ท่ามกลางชาวอิสราเอล เราคือพระยาห์เวห์ ผู้ทำให้พวกเจ้าศักดิ์สิทธิ์
33و شما را اززمین مصر بیرون آوردم تا خدای شما باشم. من یهوه هستم.»
33ผู้ได้นำพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.