لاویان 13
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و خداوند موسی و هارون را خطاب کرده، گفت:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
2«چون شخصی را درپوست بدنش آماس یا قوبا یا لکه‌ای براق بشود، وآن در پوست بدنش مانند بلای برص باشد، پس او را نزد هارون کاهن یا نزد یکی از پسرانش که کهنه باشند بیاورند.
2“ถ้าผิวหนังตามร่างกายของชายคนใดมีรอยบวม สะเก็ด หรือรอยด่างขาว และรอยนั้นกลายเป็นรอยโรคเรื้อนบนผิวหนัง เขาต้องถูกพาไปหาอาโรนปุโรหิต หรือบุตรชายคนหนึ่งของอาโรนซึ่งเป็นปุโรหิต
3و کاهن آن بلا را که درپوست بدنش باشد ملاحظه نماید. اگر مو در بلاسفید گردیده است، و نمایش بلا از پوست بدنش گودتر باشد، بلای برص است، پس کاهن او راببیند و حکم به نجاست او بدهد.
3ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรคบนผิวหนัง ถ้าขนตรงรอยโรคเปลี่ยนเป็นสีขาว และรอยโรคดูเหมือนลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ นั่นคือรอยโรคเรื้อน ปุโรหิตต้องตรวจเขาและประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี
4و اگر آن لکه براق در پوست بدنش سفید باشد، و از پوست گودتر ننماید، و موی آن سفید نگردیده، آنگاه کاهن آن مبتلا را هفت روز نگاه دارد.
4แต่ถ้ารอยด่างบนผิวหนังเป็นสีขาว รอยนั้นดูไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และขนตรงรอยยังไม่เปลี่ยนเป็นสีขาว ปุโรหิตต้องแยกผู้ที่มีรอยโรคนั้นไว้เจ็ดวัน
5و روزهفتم کاهن او را ملاحظه نماید، و اگر آن بلا درنظرش ایستاده باشد، و بلا در پوست پهن نشده، پس کاهن او را هفت روز دیگر نگاه دارد.
5ในวันที่เจ็ด ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้าปุโรหิตเห็นว่ารอยโรคยังคงเดิมและไม่ลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตต้องแยกเขาไว้อีกเจ็ดวัน
6و درروز هفتم کاهن او را باز ملاحظه کند، و اگر بلا کم رنگ شده، و در پوست پهن نگشته است، کاهن حکم به طهارتش بدهد. آن قوبا است. رخت خودرا بشوید و طاهر باشد.
6ในวันที่เจ็ดครั้งที่สอง ปุโรหิตต้องตรวจเขาอีก ถ้ารอยโรคจางลงและไม่ลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดตามพิธี รอยนั้นเป็นเพียงสะเก็ด เขาต้องซักเสื้อผ้า แล้วจึงจะสะอาดตามพิธี
7و اگر قوبا در پوست پهن شود بعد از آن که خود را به کاهن برای تطهیرنمود، پس بار دیگر خود را به کاهن بنماید.
7แต่ถ้าสะเก็ดนั้นลุกลามบนผิวหนัง หลังจากเขาไปให้ปุโรหิตตรวจเพื่อการชำระตัวแล้ว เขาต้องไปให้ปุโรหิตตรวจอีกครั้ง
8وکاهن ملاحظه نماید، و هرگاه قوبا در پوست پهن شده باشد، حکم به نجاست او بدهد. این برص است.
8ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้าสะเก็ดลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือโรคเรื้อน
9و چون بلای برص در کسی باشد او را نزدکاهن بیاورند.
9“ถ้าชายคนหนึ่งมีรอยโรคเรื้อน เขาต้องถูกพาไปหาปุโรหิต
10و کاهن ملاحظه نماید اگر آماس سفید در پوست باشد، و موی را سفید کرده، وگوشت خام زنده در آماس باشد،
10ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้ามีรอยบวมสีขาวบนผิวหนัง ขนตรงบริเวณนั้นเปลี่ยนเป็นสีขาว และมีเนื้อสดอยู่ในรอยบวม
11این درپوست بدنش برص مزمن است. کاهن به نجاستش حکم دهد و او را نگاه ندارد زیرا که نجس است.
11นั่นคือโรคเรื้อนเรื้อรังบนผิวหนังของเขา ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี ไม่ต้องแยกเขาไว้ เพราะเขาไม่สะอาดตามพิธีอยู่แล้ว
12و اگر برص در پوست بسیار پهن شده باشد وبرص، تمامی پوست آن مبتلا را از سر تا پا هرجایی که کاهن بنگرد، پوشانیده باشد،
12“ถ้าโรคเรื้อนลุกลามไปทั่วผิวหนังและปกคลุมผิวหนังของผู้มีรอยโรคตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เท่าที่ปุโรหิตมองเห็น
13پس کاهن ملاحظه نماید اگر برص تمام بدن را فروگرفته است، به تطهیر آن مبتلا حکم دهد. چونکه همه بدنش سفید شده است، طاهر است.
13ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้าโรคเรื้อนปกคลุมเนื้อของเขาทั้งหมด ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดจากรอยโรคนั้น เพราะทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีขาว เขาจึงสะอาดตามพิธี
14لیکن هر وقتی که گوشت زنده در او ظاهر شود، نجس خواهد بود.
14แต่เมื่อใดที่มีเนื้อสดปรากฏขึ้น เขาจะไม่สะอาดตามพิธี
15و کاهن گوشت زنده را ببیند وحکم به نجاست او بدهد. این گوشت زنده نجس است زیرا که برص است.
15ปุโรหิตต้องตรวจเนื้อสดนั้นและประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี เนื้อสดนั้นไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือโรคเรื้อน
16و اگر گوشت زنده به سفیدی برگردد نزد کاهن بیاید.
16แต่ถ้าเนื้อสดนั้นกลับเปลี่ยนเป็นสีขาว เขาต้องไปหาปุโรหิต
17و کاهن او راملاحظه کند و اگر آن بلا به سفیدی مبدل شده است، پس کاهن به طهارت آن مبتلا حکم دهدزیرا طاهر است.
17ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้ารอยโรคเปลี่ยนเป็นสีขาว ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดจากรอยโรคนั้น เขาสะอาดตามพิธี
18«و گوشتی که در پوست آن دمل باشد وشفا یابد،
18“ถ้าผิวหนังของคนคนหนึ่งเคยเป็นฝีและฝีนั้นหายแล้ว
19و در جای دمل آماس سفید یا لکه براق سفید مایل به‌سرخی پدید آید، آن را به کاهن بنماید.
19แต่ตรงบริเวณที่เคยเป็นฝีมีรอยบวมสีขาวหรือรอยด่างสีขาวอมแดง เขาต้องนำรอยนั้นไปให้ปุโรหิตตรวจ
20و کاهن آن را ملاحظه نماید و اگراز پوست گودتر بنماید و موی آن سفید شده، پس کاهن به نجاست او حکم دهد. این بلای برص است که از دمل درآمده است.
20ปุโรหิตต้องตรวจ ถ้ารอยนั้นดูเหมือนลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และขนตรงรอยเปลี่ยนเป็นสีขาว ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือรอยโรคเรื้อนที่ปะทุขึ้นตรงบริเวณฝี
21و اگر کاهن آن راببیند و اینک موی سفید در آن نباشد و گودتر ازپوست هم نباشد و کم رنگ باشد، پس کاهن او راهفت روز نگاه دارد.
21แต่ถ้าปุโรหิตตรวจแล้วพบว่าไม่มีขนสีขาวในรอยนั้น รอยไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และสีจางลง ปุโรหิตต้องแยกเขาไว้เจ็ดวัน
22و اگر در پوست پهن شده، کاهن به نجاست او حکم دهد. این بلا می‌باشد.
22ถ้ารอยนั้นลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือรอยโรค
23و اگر آن لکه براق در جای خود مانده، پهن نشده باشد، این گری دمل است. پس کاهن به طهارت وی حکم دهد.
23แต่ถ้ารอยด่างยังอยู่ที่เดิมและไม่ลุกลาม รอยนั้นเป็นแผลเป็นจากฝี ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดตามพิธี
24یا گوشتی که درپوست آن داغ آتش باشد و از گوشت زنده آن داغ، لکه براق سفید مایل به‌سرخی یا سفید پدیدآید،
24“หรือถ้าผิวหนังของคนคนหนึ่งมีแผลไฟไหม้ และเนื้อสดตรงแผลไหม้กลายเป็นรอยด่างสีขาวอมแดงหรือสีขาว
25پس کاهن آن را ملاحظه نماید. اگر مو درلکه براق سفید گردیده، و گودتر از پوست بنمایداین برص است که از داغ درآمده است. پس کاهن به نجاست او حکم دهد زیرا بلای برص است.
25ปุโรหิตต้องตรวจ ถ้าขนตรงรอยด่างเปลี่ยนเป็นสีขาว และรอยนั้นดูเหมือนลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ นั่นคือโรคเรื้อนที่ปะทุขึ้นในแผลไหม้ ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือรอยโรคเรื้อน
26و اگر کاهن آن را ملاحظه نماید و اینک در لکه براق موی سفید نباشد و گودتر از پوست نباشد وکم رنگ باشد، کاهن او را هفت روز نگه دارد.
26แต่ถ้าปุโรหิตตรวจแล้วพบว่าไม่มีขนสีขาวในรอยด่าง รอยนั้นไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และสีจางลง ปุโรหิตต้องแยกเขาไว้เจ็ดวัน
27و در روز هفتم کاهن او را ملاحظه نماید. اگر درپوست پهن شده، کاهن به نجاست وی حکم دهد. این بلای برص است.
27ในวันที่เจ็ด ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้ารอยนั้นลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือรอยโรคเรื้อน
28و اگر لکه براق در جای خود مانده، در پوست پهن نشده باشد و کم رنگ باشد، این آماس داغ است. پس کاهن به طهارت وی حکم دهد. این گری داغ است.
28แต่ถ้ารอยด่างยังอยู่ที่เดิม ไม่ลุกลามบนผิวหนัง และสีจางลง นั่นคือรอยบวมจากแผลไหม้ ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดตามพิธี เพราะเป็นเพียงแผลเป็นจากแผลไหม้
29«و چون مرد یا زن، بلایی در سر یا در زنخ داشته باشد،
29“ถ้าชายหรือหญิงมีรอยโรคที่ศีรษะหรือบริเวณเครา
30کاهن آن بلا را ملاحظه نماید. اگرگودتر از پوست بنماید و موی زرد باریک در آن باشد، پس کاهن به نجاست او حکم دهد. این سعفه یعنی برص سر یا زنخ است.
30ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรคนั้น ถ้ารอยดูเหมือนลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และมีขนสีเหลืองบางอยู่ในรอย ปุโรหิตต้องประกาศว่าผู้นั้นไม่สะอาดตามพิธี นั่นคือโรคคัน ซึ่งเป็นโรคเรื้อนที่ศีรษะหรือบริเวณเครา
31و چون کاهن بلای سعفه را ببیند، اگر گودتر از پوست ننماید و موی سیاه در آن نباشد، پس کاهن آن مبتلای سعفه را هفت روز نگاه دارد.
31แต่ถ้าปุโรหิตตรวจรอยโรคคันแล้วเห็นว่ารอยนั้นไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ และไม่มีขนสีดำอยู่ในรอย ปุโรหิตต้องแยกผู้ที่มีรอยโรคคันนั้นไว้เจ็ดวัน
32و در روزهفتم کاهن آن بلا را ملاحظه نماید. اگر سعفه پهن نشده، و موی زرد در آن نباشد و سعفه گودتر ازپوست ننماید،
32ในวันที่เจ็ด ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรค ถ้าโรคคันไม่ลุกลาม ไม่มีขนสีเหลืองอยู่ในรอย และรอยโรคคันดูไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ
33آنگاه موی خود را بتراشد لیکن سعفه را نتراشد و کاهن آن مبتلای سعفه را بازهفت روز نگاه دارد.
33ให้ผู้นั้นโกนผมหรือขนออก แต่ห้ามโกนบริเวณรอยโรคคัน แล้วปุโรหิตต้องแยกผู้ที่มีรอยโรคคันนั้นไว้อีกเจ็ดวัน
34و در روز هفتم کاهن سعفه را ملاحظه نماید. اگر سعفه در پوست پهن نشده، و از پوست گودتر ننماید، پس کاهن حکم به طهارت وی دهد و او رخت خود را بشوید وطاهر باشد.
34ในวันที่เจ็ด ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรคคัน ถ้ารอยนั้นไม่ลุกลามบนผิวหนังและดูไม่ลึกกว่าผิวหนังโดยรอบ ปุโรหิตต้องประกาศว่าผู้นั้นสะอาดตามพิธี ผู้นั้นต้องซักเสื้อผ้า แล้วจึงจะสะอาดตามพิธี
35لیکن اگر بعد از حکم به طهارتش سعفه در پوست پهن شود،
35แต่ถ้าโรคคันลุกลามบนผิวหนังหลังจากผู้นั้นได้รับการประกาศว่าสะอาดตามพิธีแล้ว
36پس کاهن او راملاحظه نماید. اگر سعفه در پوست پهن شده باشد، کاهن موی زرد را نجوید، او نجس است.
36ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้าโรคคันลุกลามบนผิวหนัง ปุโรหิตไม่ต้องตรวจหาขนสีเหลืองอีก ผู้นั้นไม่สะอาดตามพิธี
37اما اگر در نظرش سعفه ایستاده باشد، و موی سیاه از آن درآمده، پس سعفه شفا یافته است. اوطاهر است و کاهن حکم به طهارت وی بدهد.
37แต่ถ้าปุโรหิตเห็นว่าโรคคันหยุดลุกลามและมีขนสีดำงอกขึ้นในรอย แสดงว่าโรคคันหายแล้ว ผู้นั้นสะอาดตามพิธี ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาสะอาดตามพิธี
38«و چون مرد یا زن در پوست بدن خودلکه های براق یعنی لکه های براق سفید داشته باشد،
38“ถ้าชายหรือหญิงมีรอยด่างบนผิวหนังตามร่างกาย เป็นรอยด่างสีขาว
39کاهن ملاحظه نماید. اگر لکه‌ها در پوست بدن ایشان کم رنگ و سفید باشد، این بهق است که از پوست درآمده. او طاهر است.
39ปุโรหิตต้องตรวจ ถ้ารอยด่างบนผิวหนังเป็นสีขาวหม่น นั่นเป็นผื่นที่ไม่เป็นอันตรายซึ่งเกิดขึ้นบนผิวหนัง ผู้นั้นสะอาดตามพิธี
40وکسی‌که موی سر او ریخته باشد، او اقرع است، وطاهر می‌باشد.
40“ถ้าผมของชายคนหนึ่งร่วงจากศีรษะ เขาเป็นคนศีรษะล้าน แต่ยังสะอาดตามพิธี
41و کسی‌که موی سر او از طرف پیشانی ریخته باشد، او اصلع است، و طاهرمی باشد.
41ถ้าผมร่วงจากด้านหน้าของศีรษะ เขามีหน้าผากล้าน แต่ยังสะอาดตามพิธี
42و اگر در سر کل او یا پیشانی کل اوسفید مایل به‌سرخی باشد، آن برص است که ازسر کل او یا پیشانی کل او درآمده است.
42แต่ถ้ามีรอยโรคสีขาวอมแดงบนบริเวณศีรษะล้านหรือหน้าผากล้าน นั่นคือโรคเรื้อนที่ปะทุขึ้นบนบริเวณนั้น
43پس کاهن او را ملاحظه کند. اگر آماس آن بلا در سرکل او یا پیشانی کل او سفید مایل به‌سرخی، مانندبرص در پوست بدن باشد،
43ปุโรหิตต้องตรวจเขา ถ้าปุโรหิตเห็นว่ารอยบวมของรอยโรคนั้นมีสีขาวอมแดงบนบริเวณศีรษะล้านหรือหน้าผากล้าน คล้ายรอยโรคเรื้อนบนผิวหนังตามร่างกาย
44او مبروص است، ونجس می‌باشد. کاهن البته حکم به نجاست وی بدهد. بلای وی در سرش است.
44ชายคนนั้นเป็นโรคเรื้อนและไม่สะอาดตามพิธี ปุโรหิตต้องประกาศว่าเขาไม่สะอาดตามพิธีอย่างแน่นอน เพราะรอยโรคอยู่ที่ศีรษะ
45و اما مبروص که این بلا را دارد، گریبان او چاک شده، و موی سراو گشاده، و شاربهای او پوشیده شود، و ندا کندنجس نجس.
45“ผู้ที่เป็นโรคเรื้อนและมีรอยโรคนั้นต้องสวมเสื้อผ้าที่ฉีกขาด ปล่อยผมบนศีรษะให้ยุ่ง ปิดริมฝีปากบน และร้องว่า ‘ไม่สะอาดตามพิธี! ไม่สะอาดตามพิธี!’
46و همه روزهایی که بلا دارد، البته نجس خواهد بود، و تنها بماند و مسکن او بیرون لشکرگاه باشد.
46ตลอดเวลาที่เขายังมีรอยโรค เขาจะไม่สะอาดตามพิธี เขาไม่สะอาดตามพิธี ต้องอยู่ตามลำพัง และที่พักของเขาต้องอยู่นอกค่าย
47«و رختی که بلای برص داشته باشد، خواه رخت پشمین خواه رخت پنبه‌ای،
47“ส่วนเสื้อผ้าที่มีรอยโรคคล้ายโรคเรื้อน ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าขนแกะหรือผ้าลินิน
48خواه در تارو خواه در پود، چه از پشم و چه از پنبه و چه ازچرم، یا از هر چیزی که از چرم ساخته شود،
48ไม่ว่าจะเกิดที่ด้ายยืนหรือด้ายพุ่ง ของผ้าลินินหรือขนแกะ หรือเกิดที่หนังหรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนัง
49اگر آن بلا مایل به سبزی یا به‌سرخی باشد، دررخت یا در چرم، خواه در تار خواه در پود یا درهر ظرف چرمی، این بلای برص است. به کاهن نشان داده شود.
49ถ้ารอยโรคมีสีเขียวหรือสีแดงบนเสื้อผ้า หนัง ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนัง นั่นเป็นรอยโรคคล้ายโรคเรื้อน และต้องนำไปให้ปุโรหิตตรวจ
50و کاهن آن بلا را ملاحظه نماید و آن چیزی را که بلا دارد هفت روز نگاه دارد.
50ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรคและแยกสิ่งที่มีรอยโรคนั้นไว้เจ็ดวัน
51و آن چیزی را که بلا دارد، در روز هفتم ملاحظه کند. اگر آن بلا در رخت پهن شده باشد، خواه در تار خواه در پود، یا در چرم در هر کاری که چرم برای آن استعمال می‌شود، این برص مفسد است و آن چیز نجس می‌باشد.
51ในวันที่เจ็ด ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรค ถ้ารอยลุกลามในเสื้อผ้า ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หนัง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนังไม่ว่าจะใช้ทำอะไร รอยนั้นเป็นราที่กัดกิน สิ่งนั้นไม่สะอาดตามพิธี
52پس آن رخت را بسوزاند، چه تار و چه پود، خواه در پشم خواه در پنبه، یا در هر ظرف چرمی که بلا در آن باشد، زیرا برص مفسد است. به آتش سوخته شود.
52เขาต้องเผาเสื้อผ้า ด้ายยืนหรือด้ายพุ่งที่เป็นขนแกะหรือผ้าลินิน หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนังซึ่งมีรอยโรคนั้น เพราะเป็นราที่กัดกิน ต้องเผาสิ่งนั้นด้วยไฟ
53اما چون کاهن آن را ملاحظه کند، اگر بلادر رخت، خواه در تار خواه در پود، یا در هرظرف چرمی پهن نشده باشد،
53“แต่ถ้าปุโรหิตตรวจแล้วเห็นว่ารอยโรคไม่ลุกลามในเสื้อผ้า ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนัง
54پس کاهن امرفرماید تا آنچه را که بلا دارد بشویند، و آن راهفت روز دیگر نگاه دارد.
54ปุโรหิตต้องสั่งให้ซักสิ่งที่มีรอยโรคนั้น แล้วแยกไว้อีกเจ็ดวัน
55و بعد از شستن آن چیز که بلا دارد کاهن ملاحظه نماید. اگر رنگ آن بلا تبدیل نشده، هر‌چند بلا هم پهن نشده باشد، این نجس است. آن را به آتش بسوزان. این خوره است، خواه فرسودگی آن در درون باشد یا دربیرون.
55หลังจากซักแล้ว ปุโรหิตต้องตรวจรอยโรค ถ้าสีของรอยไม่เปลี่ยนและรอยไม่ลุกลาม สิ่งนั้นก็ยังไม่สะอาดตามพิธี ต้องเผาด้วยไฟ เพราะเป็นราที่กัดกินเนื้อวัสดุ ไม่ว่าจะอยู่ด้านในหรือด้านนอก
56و چون کاهن ملاحظه نماید، اگر بلا بعداز شستن آن کم رنگ شده باشد، پس آن را ازرخت یا از چرم خواه از تار خواه از پود، پاره کند.
56แต่ถ้าปุโรหิตตรวจแล้วเห็นว่ารอยโรคจางลงหลังจากซัก เขาต้องฉีกส่วนที่มีรอยนั้นออกจากเสื้อผ้า หนัง ด้ายยืน หรือด้ายพุ่ง
57و اگر باز در آن رخت خواه در تار خواه در پود، یا در هر ظرف چرمی ظاهر شود، این برآمدن برص است. آنچه را که بلا دارد به آتش بسوزان.
57ถ้ารอยนั้นปรากฏขึ้นอีกในเสื้อผ้า ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนัง แสดงว่ารอยกำลังลุกลาม พวกเจ้าต้องเผาสิ่งที่มีรอยนั้นด้วยไฟ
58و آن رخت خواه تار و خواه پود، یا هر ظرف چرمی را که شسته‌ای و بلا از آن رفع شده باشد، دوباره شسته شود و طاهر خواهد بود.»
58ส่วนเสื้อผ้า ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนังซึ่งพวกเจ้าซักแล้ว ถ้ารอยโรคหายไปจากสิ่งนั้น ต้องซักอีกเป็นครั้งที่สอง แล้วสิ่งนั้นจะสะอาดตามพิธี”
59این است قانون بلای برص در رخت پشمین یا پنبه‌ای خواه در تار خواه در پود، یا در هر ظرف چرمی برای حکم به طهارت یا نجاست آن.
59นี่คือกฎเรื่องรอยราในเสื้อผ้าขนแกะหรือผ้าลินิน ไม่ว่าจะอยู่ที่ด้ายยืน ด้ายพุ่ง หรือสิ่งใด ๆ ที่ทำจากหนัง เพื่อประกาศว่าสิ่งนั้นสะอาดตามพิธีหรือไม่สะอาดตามพิธี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.