2. Mose 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und es ging ein Mann vom Hause Levi und nahm eine Tochter Levi.
1ชายคนหนึ่งจากตระกูลเลวีไปแต่งงานกับหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกหลานของเลวี
2Und das Weib ward schwanger und gebar einen Sohn. Und da sie sah, daß es ein feines Kind war, verbarg sie ihn drei Monate.
2หญิงนั้นตั้งครรภ์และคลอดลูกชาย เมื่อเห็นว่าเด็กงดงามดี เธอก็ซ่อนเขาไว้ 3 เดือน
3Und da sie ihn nicht länger verbergen konnte, machte sie ein Kästlein von Rohr und verklebte es mit Erdharz und Pech und legte das Kind darein und legte ihn in das Schilf am Ufer des Wassers.
3เมื่อซ่อนต่อไปไม่ไหว เธอเอาตะกร้าที่สานจากต้นกกมาทาด้วยยางมะตอยและชัน แล้ววางเด็กลงในตะกร้าและนำไปวางไว้ในกออ้อริมแม่น้ำ
4Aber seine Schwester stand von ferne, daß sie erfahren wollte, wie es ihm gehen würde.
4พี่สาวของเด็กยืนอยู่ห่าง ๆ เพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเขา
5Und die Tochter Pharaos ging hernieder und wollte baden im Wasser; und ihre Jungfrauen gingen an dem Rande des Wassers. Und da sie das Kästlein im Schilf sah, sandte sie ihre Magd hin und ließ es holen.
5ลูกสาวของฟาโรห์ลงมาอาบน้ำที่แม่น้ำ ขณะที่หญิงรับใช้ของเธอเดินอยู่ริมแม่น้ำ ลูกสาวฟาโรห์เห็นตะกร้าอยู่ในกออ้อ จึงส่งสาวใช้ไปเอามา
6Und da sie es auftat, sah sie das Kind; und siehe, das Knäblein weinte. Da jammerte es sie, und sprach: Es ist der hebräischen Kindlein eins.
6เมื่อเปิดตะกร้า เธอก็เห็นเด็ก และตอนนั้นเองเด็กทารกกำลังร้องไห้ เธอสงสารเขาและพูดว่า “นี่เป็นลูกของชาวฮีบรูคนหนึ่ง”
7Da sprach seine Schwester zu der Tochter Pharaos: Soll ich hingehen und der hebräischen Weiber eine rufen, die da säugt, daß sie dir das Kindlein säuge?
7พี่สาวของเด็กจึงถามลูกสาวฟาโรห์ว่า “จะให้ไปตามแม่นมชาวฮีบรูมาเลี้ยงเด็กคนนี้ให้ไหม?”
8Die Tochter Pharaos sprach zu ihr: Gehe hin. Die Jungfrau ging hin und rief des Kindes Mutter.
8ลูกสาวฟาโรห์ตอบว่า “ไปสิ” หญิงสาวคนนั้นจึงไปเรียกแม่ของเด็กมา
9Da sprach Pharaos Tochter zu ihr: Nimm hin das Kindlein und säuge mir's; ich will dir lohnen. Das Weib nahm das Kind und säugte es.
9ลูกสาวฟาโรห์บอกเธอว่า “เอาเด็กคนนี้ไปเลี้ยงให้ฉัน และให้นมเขาด้วย แล้วฉันจะจ่ายค่าจ้างให้” หญิงคนนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยง หญิงนั้นจึงรับเด็กไปเลี้ยงและให้นม
10Und da das Kind groß war, brachte sie es der Tochter Pharaos, und es ward ihr Sohn, und sie hieß ihn Mose; denn sie sprach: Ich habe ihn aus dem Wasser gezogen.
10เมื่อเด็กโตขึ้น แม่ของเด็กก็พาเขามาหาลูกสาวฟาโรห์ และเขาก็ได้เป็นลูกของเธอ ลูกสาวฟาโรห์ตั้งชื่อเขาว่าโมเสส เพราะเธอบอกว่า “ฉันดึงเขาขึ้นมาจากน้ำ”
11Zu den Zeiten, da Mose war groß geworden, ging er aus zu seinen Brüdern und sah ihre Last und ward gewahr, daß ein Ägypter schlug seiner Brüder, der Hebräischen, einen.
11หลายปีต่อมา เมื่อโมเสสโตเป็นผู้ใหญ่ เขาออกไปหาพี่น้องร่วมชาติและเห็นภาระงานหนักของพวกเขา เขาเห็นชาวอียิปต์คนหนึ่งกำลังตีชาวฮีบรู ซึ่งเป็นคนร่วมชาติของเขา
12Und er wandte sich hin und her, und da er sah, daß kein Mensch da war, erschlug er den Ägypter und scharrte ihn in den Sand.
12โมเสสมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่ เขาก็ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นแล้วฝังไว้ในทราย
13Auf einen andern Tag ging er auch aus und sah zwei hebräische Männer sich miteinander zanken und sprach zu dem Ungerechten: Warum schlägst du deinen Nächsten?
13วันรุ่งขึ้นเขาออกไปอีก และเห็นชายฮีบรูสองคนกำลังต่อสู้กัน เขาจึงถามคนที่เป็นฝ่ายผิดว่า “ทำไมถึงตีคนร่วมชาติของตัวเอง?”
14Er aber sprach: Wer hat dich zum Obersten oder Richter über uns gesetzt? Willst du mich auch erwürgen, wie du den Ägypter erwürgt hast? Da fürchtete sich Mose und sprach: Wie ist das laut geworden?
14ชายคนนั้นตอบว่า “ใครตั้งนายให้เป็นผู้ปกครองและผู้ตัดสินพวกเรา? คิดจะฆ่าฉันเหมือนที่ฆ่าชาวอียิปต์คนนั้นหรือ?” โมเสสก็กลัวและคิดว่า “เรื่องนี้คงรู้กันแล้วแน่ ๆ” โมเสสจึงกลัวและคิดว่า “เรื่องนี้รู้กันแล้วแน่ ๆ”
15Und es kam vor Pharao; der trachtete nach Mose, daß er ihn erwürgte. Aber Mose floh vor Pharao und blieb im Lande Midian und wohnte bei einem Brunnen.
15เมื่อฟาโรห์ได้ยินเรื่องนี้ก็พยายามจะฆ่าโมเสส แต่โมเสสหนีจากฟาโรห์ไปอยู่ในแผ่นดินมีเดียน แล้วเขาก็นั่งลงข้างบ่อน้ำแห่งหนึ่ง
16Der Priester aber von Midian hatte sieben Töchter; die kamen, Wasser zu schöpfen, und füllten die Rinnen, daß sie ihres Vaters Schafe tränkten.
16นักบวชแห่งมีเดียนมีลูกสาว 7 คน พวกเธอมาตักน้ำใส่รางจนเต็มเพื่อให้ฝูงสัตว์ของพ่อกินน้ำ
17Da kamen die Hirten und stießen sie davon. Aber Mose machte sich auf und half ihnen und tränkte ihre Schafe.
17แต่พวกคนเลี้ยงแกะเข้ามาไล่พวกเธอ โมเสสจึงลุกขึ้นช่วยและตักน้ำให้ฝูงสัตว์ที่พวกเธอดูแล
18Und da sie zu ihrem Vater Reguel kamen, sprach er: Wie seid ihr heute so bald gekommen?
18เมื่อกลับไปหาเรอูเอลผู้เป็นพ่อ เขาถามว่า “ทำไมวันนี้กลับมาเร็วนัก?”
19Sie sprachen: Ein ägyptischer Mann errettete uns von den Hirten und schöpfte uns und tränkte die Schafe.
19พวกเธอตอบว่า “ชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราให้พ้นจากพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เราและให้ฝูงสัตว์กินน้ำด้วย”
20Er sprach zu seinen Töchtern: Wo ist er? Warum habt ihr den Mann gelassen, daß ihr ihn nicht ludet, mit uns zu essen?
20เขาจึงถามลูกสาวว่า “แล้วเขาอยู่ไหน? ทำไมถึงทิ้งชายคนนั้นไว้? ไปเรียกเขามากินอาหารสิ”
21Und Mose willigte darein, bei dem Manne zu bleiben. Und er gab Mose seine Tochter Zippora.
21โมเสสตกลงที่จะอยู่กับชายคนนั้น และเรอูเอลก็ยกซิปโปราห์ลูกสาวให้โมเสส
22Die gebar einen Sohn; und er hieß ihn Gersom; denn er sprach: Ich bin ein Fremdling geworden im fremden Lande.
22เธอคลอดลูกชาย โมเสสตั้งชื่อเขาว่าเกอร์โชม เพราะเขาพูดว่า “ผมมาอยู่เป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินต่างแดน”
23Lange Zeit aber darnach starb der König in Ägypten. Und die Kinder Israel seufzten über ihre Arbeit und schrieen, und ihr Schreien über ihre Arbeit kam vor Gott.
23หลายปีผ่านไป กษัตริย์อียิปต์ก็ตาย ชาวอิสราเอลถอนใจเพราะการเป็นทาสและร้องขอความช่วยเหลือ เสียงร้องของพวกเขาเพราะการเป็นทาสขึ้นไปถึงพระเจ้า
24Und Gott erhörte ihr Wehklagen und gedachte an seinen Bund mit Abraham, Isaak und Jakob;
24พระเจ้าได้ยินเสียงคร่ำครวญของพวกเขา และพระองค์ระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
25und er sah darein und nahm sich ihrer an.
25พระเจ้ามองเห็นชาวอิสราเอล และพระองค์ก็รับรู้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.