2. Mose 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2Heilige mir alle Erstgeburt, die allerlei Mutter bricht bei den Kindern Israel, unter den Menschen und unter dem Vieh; denn sie sind mein.
2“จงถวายลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวในหมู่ชาวอิสราเอลไว้เป็นของเรา ทั้งคนและสัตว์ เพราะทั้งหมดเป็นของเรา”
3Da sprach Mose zum Volk: Gedenket an diesen Tag, an dem ihr aus Ägypten, aus dem Diensthause, gegangen seid, daß der HERR euch mit mächtiger Hand von hinnen hat ausgeführt; darum sollst du nicht Sauerteig essen.
3โมเสสพูดกับประชาชนว่า “จงระลึกถึงวันนี้ วันที่พวกคุณออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกคุณเป็นทาส เพราะพระยาห์เวห์พาพวกคุณออกจากที่นี่ด้วยมืออันทรงพลัง อย่ากินขนมปังที่มีเชื้อ
4Heute seid ihr ausgegangen, in dem Monat Abib.
4วันนี้พวกคุณออกมาในเดือนอาบีบ
5Wenn dich nun der HERR bringen wird in das Land der Kanaaniter, Hethiter, Amoriter, Heviter und Jebusiter, daß er deinen Vätern geschworen hat dir zu geben, ein Land, darin Milch und Honig fließt, so sollst du diesen Dienst halten in diesem Monat.
5เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งพระองค์สาบานกับบรรพบุรุษของพวกคุณว่าจะยกให้ เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ พวกคุณต้องถือพิธีนี้ในเดือนนี้
6Sieben Tage sollst du ungesäuertes Brot essen, und am siebenten Tage ist des HERRN Fest.
6พวกคุณต้องกินขนมปังไร้เชื้อ 7 วัน และวันที่ 7 ให้จัดเทศกาลถวายแด่พระยาห์เวห์
7Darum sollst du sieben Tage ungesäuertes Brot essen, daß bei dir kein Sauerteig noch gesäuertes Brot gesehen werde an allen deinen Orten.
7ตลอดทั้ง 7 วันให้กินขนมปังไร้เชื้อ ห้ามมีขนมปังที่มีเชื้อให้เห็นอยู่กับพวกคุณ และห้ามมีเชื้อแป้งอยู่ในเขตแดนทั้งหมดของพวกคุณ
8Ihr sollt euren Söhnen sagen an demselben Tage: Solches halten wir um deswillen, was uns der HERR getan hat, da wir aus Ägypten zogen.
8ในวันนั้นให้บอกลูกของคุณว่า ‘ที่เราทำอย่างนี้ก็เพราะสิ่งที่พระยาห์เวห์ทำเพื่อฉันเมื่อฉันออกจากอียิปต์’
9Darum soll dir's sein ein Zeichen in deiner Hand und ein Denkmal vor deinen Augen, auf daß des HERRN Gesetz sei in deinem Munde; denn der HERR hat dich mit mächtiger Hand aus Ägypten geführt.
9พิธีนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสิ่งเตือนใจระหว่างดวงตาของคุณ เพื่อให้คำสอนของพระยาห์เวห์อยู่ในปากของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาคุณออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง
10Darum halte diese Weise zu seiner Zeit jährlich.
10เพราะฉะนั้นพวกคุณต้องรักษาข้อกำหนดนี้ตามเวลาที่กำหนดทุกปี
11Wenn dich nun der HERR ins Land der Kanaaniter gebracht hat, wie er dir und deinen Vätern geschworen hat und dir's gegeben,
11เมื่อพระยาห์เวห์พาพวกคุณเข้าไปในแผ่นดินของชาวคานาอันตามที่พระองค์สาบานไว้กับพวกคุณและบรรพบุรุษของพวกคุณ และมอบแผ่นดินนั้นให้พวกคุณแล้ว
12so sollst du aussondern dem HERRN alles, was die Mutter bricht, und alle Erstgeburt unter dem Vieh, was ein Männlein ist.
12พวกคุณต้องแยกลูกแรกจากครรภ์ทุกคนและทุกตัวไว้ถวายแด่พระยาห์เวห์ รวมทั้งลูกตัวแรกที่เกิดจากสัตว์ของพวกคุณ ตัวผู้ทั้งหมดเป็นของพระยาห์เวห์
13Die Erstgeburt vom Esel sollst du lösen mit einem Schaf; wo du es aber nicht lösest, so brich ihm das Genick. Aber alle erste Menschengeburt unter deinen Söhnen sollst du lösen.
13ลูกลาตัวแรกทุกตัวให้ไถ่ด้วยลูกแกะหนึ่งตัว ถ้าไม่ไถ่ก็ต้องหักคอมัน ส่วนลูกคนโตของพวกคุณทุกคนต้องไถ่
14Und wenn dich heute oder morgen dein Kind wird fragen: Was ist das? sollst du ihm sagen: Der HERR hat uns mit mächtiger Hand aus Ägypten, von dem Diensthause, geführt.
14ต่อไปเมื่อลูกของคุณถามว่า ‘นี่คืออะไร?’ ให้ตอบว่า ‘พระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ จากที่ที่พวกเราเป็นทาส ด้วยมืออันทรงพลัง
15Denn da Pharao hart war, uns loszulassen, erschlug der HERR alle Erstgeburt in Ägyptenland, von der Menschen Erstgeburt an bis an die Erstgeburt des Viehs. Darum opfre ich dem HERRN alles, was die Mutter bricht, was ein Männlein ist, und die Erstgeburt meiner Söhne löse ich.
15เมื่อฟาโรห์ดื้อดึงไม่ยอมปล่อยพวกเราไป พระยาห์เวห์ประหารลูกคนโตทุกคนในแผ่นดินอียิปต์ ทั้งลูกคนโตของคนและลูกตัวแรกของสัตว์ เพราะฉะนั้นฉันจึงถวายลูกแรกจากครรภ์ที่เป็นตัวผู้ทุกตัวเป็นเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์ แต่ลูกคนโตทุกคนของฉัน ฉันไถ่ไว้’
16Das soll dir ein Zeichen in deiner Hand sein und ein Denkmal vor deinen Augen; denn der HERR hat uns mit mächtiger Hand aus Ägypten geführt.
16เรื่องนี้จะเป็นเครื่องหมายบนมือและเป็นสัญลักษณ์ระหว่างดวงตาของคุณ เพราะพระยาห์เวห์พาพวกเราออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง”
17Da nun Pharao das Volk gelassen hatte, führte sie Gott nicht auf der Straße durch der Philister Land, die am nächsten war; denn Gott gedachte es möchte das Volk gereuen, wenn sie den Streit sähen, und sie möchten wieder nach Ägypten umkehren.
17เมื่อฟาโรห์ปล่อยประชาชนไป พระเจ้าไม่ได้นำพวกเขาไปตามทางผ่านแผ่นดินของชาวฟีลิสเตีย แม้ทางนั้นจะใกล้กว่า เพราะพระเจ้าตรัสว่า “เกรงว่าเมื่อประชาชนเห็นสงครามแล้วจะเปลี่ยนใจกลับไปอียิปต์”
18Darum führte er das Volk um auf die Straße durch die Wüste am Schilfmeer. Und die Kinder Israel zogen gerüstet aus Ägyptenland.
18พระเจ้าจึงนำประชาชนอ้อมไปตามทางถิ่นทุรกันดารทางทะเลแดง และชาวอิสราเอลออกจากแผ่นดินอียิปต์พร้อมอาวุธ
19Und Mose nahm mit sich die Gebeine Josephs. Denn er hatte einen Eid von den Kindern Israel genommen und gesprochen: Gott wird euch heimsuchen; so führt meine Gebeine mit euch von hinnen.
19โมเสสนำกระดูกของโยเซฟไปด้วย เพราะโยเซฟเคยให้ชาวอิสราเอลสาบานไว้ว่า “พระเจ้าจะมาดูแลพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วพวกคุณต้องนำกระดูกของผมจากที่นี่ขึ้นไปด้วย”
20Also zogen sie aus von Sukkoth und lagerten sich in Etham, vorn an der Wüste.
20พวกเขาออกเดินทางจากสุคคท แล้วตั้งค่ายที่เอธาม ริมถิ่นทุรกันดาร
21Und der HERR zog vor ihnen her, des Tages in einer Wolkensäule, daß er den rechten Weg führte, und des Nachts in einer Feuersäule, daß er ihnen leuchtete, zu reisen Tag und Nacht.
21พระยาห์เวห์นำหน้าพวกเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆเพื่อชี้ทาง และในเวลากลางคืนด้วยเสาไฟเพื่อให้แสงสว่าง ทำให้พวกเขาเดินทางได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
22Die Wolkensäule wich nimmer von dem Volk des Tages noch die Feuersäule des Nachts.
22เสาเมฆในเวลากลางวันและเสาไฟในเวลากลางคืนไม่เคยเคลื่อนจากหน้าประชาชน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.