2. Mose 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Da sang Mose und die Kinder Israel dies Lied dem HERRN und sprachen: Ich will dem HERRN singen, denn er hat eine herrliche Tat getan; Roß und Mann hat er ins Meer gestürzt.
1แล้วโมเสสกับชาวอิสราเอลร้องเพลงนี้แด่พระยาห์เวห์ ว่า “ฉันจะร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่ พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล
2Der HERR ist meine Stärke und mein Lobgesang und ist mein Heil. Das ist mein Gott, ich will ihn preisen; er ist meines Vaters Gott, ich will ihn erheben.
2พระยาห์เวห์ คือกำลังของฉัน คือบทเพลงของฉัน พระองค์ได้ช่วยฉันให้รอด พระองค์คือพระเจ้าของฉัน ฉันจะสรรเสริญพระองค์ เป็นพระเจ้าของพ่อฉัน ฉันจะยกย่องพระองค์
3Der HERR ist der rechte Kriegsmann; HERR ist sein Name.
3พระยาห์เวห์เป็นนักรบ พระยาห์เวห์ คือพระนามของพระองค์
4Die Wagen Pharaos und seine Macht warf er ins Meer; seine auserwählten Hauptleute versanken im Schilfmeer.
4พระองค์โยนรถศึกกับกองทัพของฟาโรห์ลงทะเล นายกองที่คัดไว้ของเขาจมลงในทะเลแดง
5Die Tiefe hat sie bedeckt; sie fielen zu Grund wie die Steine.
5ห้วงน้ำลึกปกคลุมพวกเขา พวกเขาจมลงสู่ส่วนลึกเหมือนก้อนหิน
6HERR, deine rechte Hand tut große Wunder; HERR, deine rechte Hand hat die Feinde zerschlagen.
6มือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ เกรียงไกรด้วยฤทธิ์อำนาจ มือขวาของพระองค์ พระยาห์เวห์ บดขยี้ศัตรู
7Und mit deiner großen Herrlichkeit hast du deine Widersacher gestürzt; denn da du deinen Grimm ausließest, verzehrte er sie wie Stoppeln.
7ด้วยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ พระองค์คว่ำผู้ที่ลุกขึ้นต่อต้าน พระองค์ปล่อยความโกรธออกมา เผาผลาญพวกเขาเหมือนฟาง
8Durch dein Blasen taten sich die Wasser empor, und die Fluten standen in Haufen; die Tiefe wallte voneinander mitten im Meer.
8ด้วยลมแรงที่พุ่งออกจากจมูกของพระองค์ น้ำก็พูนขึ้นเป็นกอง กระแสน้ำตั้งขึ้นเป็นกอง ห้วงน้ำลึกจับตัวแน่นอยู่กลางทะเล
9Der Feind gedachte: Ich will nachjagen und erhaschen und den Raub austeilen und meinen Mut an ihnen kühlen; ich will mein Schwert ausziehen, und meine Hand soll sie verderben.
9ศัตรูพูดว่า ‘ฉันจะไล่ตาม ฉันจะตามให้ทัน ฉันจะแบ่งของที่ยึดมา ฉันจะจัดการพวกเขาให้สาแก่ใจ ฉันจะชักดาบ มือของฉันจะทำลายพวกเขา’
10Da ließest du deinen Wind blasen und das Meer bedeckte sie, und sie sanken unter wie Blei im mächtigen Wasser.
10พระองค์เป่าลมของพระองค์ ทะเลก็ปกคลุมพวกเขา พวกเขาจมเหมือนตะกั่วในสายน้ำมหาศาล
11HERR, wer ist dir gleich unter den Göttern? Wer ist dir gleich, der so mächtig, heilig, schrecklich, löblich und wundertätig sei?
11ในหมู่เทพเจ้า มีใครเหมือนพระองค์ พระยาห์เวห์? มีใครเหมือนพระองค์ ผู้รุ่งโรจน์ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ น่าเกรงขาม สมควรแก่คำสรรเสริญ และทำสิ่งอัศจรรย์?
12Da du deine rechte Hand ausrecktest, verschlang sie die Erde.
12พระองค์เหยียดมือขวาออก แผ่นดินก็กลืนพวกเขา
13Du hast geleitet durch deine Barmherzigkeit dein Volk, das du erlöst hast, und du hast sie geführt durch deine Stärke zu deiner heiligen Wohnung.
13ด้วยความรักมั่นคงของพระองค์ พระองค์นำประชาชนที่ไถ่ไว้ ด้วยกำลังของพระองค์ นำพวกเขาไปยังที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
14Da das die Völker hörten, erbebten sie; Angst kam die Philister an;
14ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินแล้ว พวกเขาหวาดสั่น ความเจ็บปวดบีบรัดชาวฟีลิสเตีย
15da erschraken die Fürsten Edoms; Zittern kam die Gewaltigen Moabs an; alle Einwohner Kanaans wurden feig.
15หัวหน้าแห่งเอโดมตกตะลึง เหล่าผู้มีอำนาจแห่งโมอับสั่นกลัว ชาวคานาอันทุกคนใจละลาย
16Es fällt auf sie Erschrecken und Furcht durch deinen großen Arm, daß sie erstarren wie die Steine, bis dein Volk, HERR, hindurchkomme, das du erworben hast.
16ความหวาดกลัวและความสะพรึงเข้าครอบงำพวกเขา ด้วยอำนาจอันยิ่งใหญ่ของแขนพระองค์ พวกเขานิ่งเหมือนก้อนหิน จนประชาชนของพระองค์ผ่านไป พระยาห์เวห์ จนประชาชนที่พระองค์ซื้อไว้ผ่านไป
17Du bringst sie hinein und pflanzest sie auf dem Berge deines Erbteils, den du, HERR, dir zur Wohnung gemacht hast, zu deinem Heiligtum, Herr, das deine Hand bereitet hat.
17พระองค์จะพาพวกเขาเข้าไปและปลูกไว้บนภูเขาที่เป็นมรดกของพระองค์ สถานที่ที่พระองค์ พระยาห์เวห์ สร้างไว้ให้เป็นที่พำนัก สถานศักดิ์สิทธิ์ที่พระองค์ผู้เป็นเจ้านายสร้างขึ้นด้วยมือของพระองค์
18Der HERR wird König sein immer und ewig.
18พระยาห์เวห์จะปกครองตลอดไปเป็นนิตย์”
19Denn Pharao zog hinein ins Meer mit Rossen und Wagen und Reitern; und der HERR ließ das Meer wieder über sie fallen. Aber die Kinder Israel gingen trocken mitten durchs Meer.
19เพราะม้าของฟาโรห์พร้อมรถศึกและทหารม้าลงไปในทะเล พระยาห์เวห์นำน้ำทะเลกลับมาท่วมพวกเขา แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล
20Und Mirjam, die Prophetin, Aarons Schwester, nahm eine Pauke in ihre Hand, und alle Weiber folgten ihr nach hinaus mit Pauken im Reigen.
20มิเรียม หญิงผู้เผยคำของพระเจ้า ซึ่งเป็นพี่น้องกับอาโรน ถือกลองแทมบูรีนไว้ในมือ และผู้หญิงทุกคนก็ออกตามเธอไปพร้อมกลองแทมบูรีนและเต้นรำ
21Und Mirjam sang ihnen vor: Laßt uns dem HERRN singen, denn er hat eine herrliche Tat getan; Roß und Mann hat er ins Meer gestürzt.
21มิเรียมร้องตอบพวกเธอว่า “จงร้องเพลงแด่พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์มีชัยอย่างยิ่งใหญ่ พระองค์เหวี่ยงม้ากับคนขี่ลงทะเล”
22Mose ließ die Kinder Israel ziehen vom Schilfmeer hinaus zur Wüste Sur. Und sie wanderten drei Tage in der Wüste, daß sie kein Wasser fanden.
22โมเสสนำอิสราเอลออกเดินทางต่อจากทะเลแดง พวกเขาเข้าไปในถิ่นทุรกันดารชูร์ เดินอยู่ 3 วันในถิ่นทุรกันดารโดยไม่พบน้ำ
23Da kamen sie gen Mara; aber sie konnten das Wasser nicht trinken, denn es war sehr bitter. Daher hieß man den Ort Mara.
23เมื่อมาถึงมาราห์ พวกเขาดื่มน้ำที่นั่นไม่ได้เพราะน้ำขม จึงเรียกสถานที่นั้นว่า “มาราห์”
24Da murrte das Volk wider Mose und sprach: Was sollen wir trinken?
24ประชาชนบ่นต่อว่าโมเสสว่า “พวกเราจะดื่มอะไร?”
25Er schrie zu dem HERRN, und der HERR wies ihm einen Baum; den tat er ins Wasser, da ward es süß. Daselbst stellte er ihnen ein Gesetz und ein Recht und versuchte sie
25โมเสสจึงร้องทูลพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ชี้ต้นไม้ต้นหนึ่งให้เขาเห็น เขาโยนมันลงในน้ำ แล้วน้ำก็หายขม ที่นั่นพระองค์ตั้งข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ให้พวกเขา และทดสอบพวกเขาที่นั่น
26und sprach: Wirst du der Stimme des HERRN, deines Gottes, gehorchen und tun, was recht ist vor ihm, und zu Ohren fassen seine Gebote und halten alle seine Gesetze, so will ich der Krankheiten keine auf dich legen, die ich auf Ägypten gelegt habe; denn ich bin der HERR, dein Arzt.
26พระองค์ตรัสว่า “ถ้าพวกเจ้าตั้งใจฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ทำสิ่งที่ถูกต้องในสายตาของพระองค์ ใส่ใจคำสั่งของพระองค์ และรักษาข้อกำหนดทั้งหมดของพระองค์ เราจะไม่ให้พวกเจ้าต้องเป็นโรคใด ๆ อย่างที่เราเคยให้เกิดกับชาวอียิปต์ เพราะเราคือพระยาห์เวห์ผู้รักษาพวกเจ้า”
27Und sie kamen gen Elim, da waren zwölf Wasserbrunnen und siebzig Palmbäume, und sie lagerten sich daselbst ans Wasser.
27แล้วพวกเขามาถึงเอลิม ที่นั่นมีตาน้ำ 12 แห่งและต้นอินทผลัม 70 ต้น พวกเขาจึงตั้งค่ายอยู่ข้างแหล่งน้ำ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.