اَلْخُرُوجُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 13
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلْخُرُوجُ 13

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَكَلَّمَ ٱلرَّبُّ مُوسَى قَائِلًا:
1พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า
2«قَدِّسْ لِي كُلَّ بِكْرٍ، كُلَّ فَاتِحِ رَحِمٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، مِنَ ٱلنَّاسِ وَمِنَ ٱلْبَهَائِمِ. إِنَّهُ لِي».
2“จง​ถวาย​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ทุก​คน​และ​ทุก​ตัว​ใน​หมู่​ชาว​อิสราเอล​ไว้​เป็น​ของ​เรา ทั้งคน​และ​สัตว์ เพราะ​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา”
3وَقَالَ مُوسَى لِلشَّعْبِ: «ٱذْكُرُوا هَذَا ٱلْيَوْمَ ٱلَّذِي فِيهِ خَرَجْتُمْ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ ٱلْعُبُودِيَّةِ، فَإِنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكُمُ ٱلرَّبُّ مِنْ هُنَا. وَلَا يُؤْكَلُ خَمِيرٌ.
3โมเสสพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จง​ระลึก​ถึง​วัน​นี้ วัน​ที่​พวก​คุณ​ออก​จากอียิปต์ จาก​ที่​ที่​พวก​คุณ​เป็น​ทาส เพราะ​พระ​ยาห์เวห์พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​ที่​นี่​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง อย่า​กิน​ขนมปัง​ที่​มี​เชื้อ
4اَلْيَوْمَ أَنْتُمْ خَارِجُونَ فِي شَهْرِ أَبِيبَ.
4วัน​นี้​พวก​คุณ​ออก​มา​ใน​เดือนอาบีบ
5وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ ٱلرَّبُّ أَرْضَ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ وَٱلْحِثِّيِّينَ وَٱلْأَمُورِيِّينَ وَٱلْحِوِّيِّينَ وَٱلْيَبُوسِيِّينَ ٱلَّتِي حَلَفَ لِآبَائِكَ أَنْ يُعْطِيَكَ، أَرْضًا تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلًا، أَنَّكَ تَصْنَعُ هَذِهِ ٱلْخِدْمَةَ فِي هَذَا ٱلشَّهْرِ.
5เมื่อ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คา​นา​อัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​อา​โม​ไรต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เย​บุ​ส ซึ่ง​พระองค์​สาบาน​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ว่า​จะ​ยก​ให้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ พวก​คุณ​ต้อง​ถือ​พิธี​นี้​ใน​เดือน​นี้
6سَبْعَةَ أَيَّامٍ تَأْكُلُ فَطِيرًا، وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلسَّابِعِ عِيدٌ لِلرَّبِّ.
6พวก​คุณ​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ 7 วัน และ​วัน​ที่ 7 ให้​จัด​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์
7فَطِيرٌ يُؤْكَلُ ٱلسَّبْعَةَ ٱلْأَيَّامِ، وَلَا يُرَى عِنْدَكَ مُخْتَمِرٌ، وَلَا يُرَى عِنْدَكَ خَمِيرٌ فِي جَمِيعِ تُخُومِكَ.
7ตลอด​ทั้ง 7 วัน​ให้​กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ ห้าม​มี​ขนม​ปัง​ที่​มี​เชื้อ​ให้​เห็น​อยู่​กับ​พวก​คุณ และ​ห้าม​มี​เชื้อ​แป้ง​อยู่​ใน​เขต​แดน​ทั้งหมด​ของ​พวก​คุณ
8«وَتُخْبِرُ ٱبْنَكَ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ قَائِلًا: مِنْ أَجْلِ مَا صَنَعَ إِلَيَّ ٱلرَّبُّ حِينَ أَخْرَجَنِي مِنْ مِصْرَ.
8ใน​วัน​นั้น​ให้​บอก​ลูก​ของ​คุณ​ว่า ‘ที่​เรา​ทำ​อย่าง​นี้​ก็​เพราะ​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทำ​เพื่อ​ฉัน​เมื่อ​ฉัน​ออก​จากอียิปต์’
9وَيَكُونُ لَكَ عَلَامَةً عَلَى يَدِكَ، وَتَذْكَارًا بَيْنَ عَيْنَيْكَ، لِكَيْ تَكُونَ شَرِيعَةُ ٱلرَّبِّ فِي فَمِكَ. لِأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَكَ ٱلرَّبُّ مِنْ مِصْرَ.
9พิธี​นี้​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​บน​มือ​และ​เป็น​สิ่ง​เตือน​ใจ​ระหว่าง​ดวงตา​ของ​คุณ เพื่อ​ให้​คำ​สอน​ของ​พระ​ยาห์เวห์​อยู่​ใน​ปาก​ของ​คุณ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​พา​คุณ​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง
10فَتَحْفَظُ هَذِهِ ٱلْفَرِيضَةَ فِي وَقْتِهَا مِنْ سَنَةٍ إِلَى سَنَةٍ.
10เพราะ​ฉะนั้น​พวก​คุณ​ต้อง​รักษา​ข้อ​กำหนด​นี้​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ทุก​ปี
11«وَيَكُونُ مَتَى أَدْخَلَكَ ٱلرَّبُّ أَرْضَ ٱلْكَنْعَانِيِّينَ كَمَا حَلَفَ لَكَ وَلِآبَائِكَ، وَأَعْطَاكَ إِيَّاهَا،
11เมื่อ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คา​นา​อัน​ตาม​ที่​พระองค์​สาบาน​ไว้​กับ​พวก​คุณ​และ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ และ​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​คุณ​แล้ว
12أَنَّكَ تُقَدِّمُ لِلرَّبِّ كُلَّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَكُلَّ بِكْرٍ مِنْ نِتَاجِ ٱلْبَهَائِمِ ٱلَّتِي تَكُونُ لَكَ. ٱلذُّكُورُ لِلرَّبِّ.
12พวก​คุณ​ต้อง​แยก​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ทุก​คน​และ​ทุก​ตัว​ไว้​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์ รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ที่​เกิด​จาก​สัตว์​ของ​พวก​คุณ ตัวผู้​ทั้งหมด​เป็น​ของ​พระ​ยาห์เวห์
13وَلَكِنَّ كُلَّ بِكْرِ حِمَارٍ تَفْدِيهِ بِشَاةٍ. وَإِنْ لَمْ تَفْدِهِ فَتَكْسِرُ عُنُقَهُ. وَكُلُّ بِكْرِ إِنْسَانٍ مِنْ أَوْلَادِكَ تَفْدِيهِ.
13ลูก​ลา​ตัว​แรก​ทุก​ตัว​ให้​ไถ่​ด้วย​ลูก​แกะ​หนึ่ง​ตัว ถ้า​ไม่​ไถ่​ก็​ต้อง​หัก​คอ​มัน ส่วน​ลูก​คน​โต​ของ​พวก​คุณ​ทุก​คน​ต้อง​ไถ่
14«وَيَكُونُ مَتَى سَأَلَكَ ٱبْنُكَ غَدًا قَائِلًا: مَا هَذَا؟ تَقُولُ لَهُ: بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا ٱلرَّبُّ مِنْ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ ٱلْعُبُودِيَّةِ.
14ต่อ​ไป​เมื่อ​ลูก​ของ​คุณ​ถาม​ว่า ‘นี่​คือ​อะไร?’ ให้​ตอบ​ว่า ‘พระ​ยาห์เวห์พา​พวก​เรา​ออก​จากอียิปต์ จาก​ที่​ที่​พวก​เรา​เป็น​ทาส ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง
15وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلَاقِنَا أَنَّ ٱلرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ ٱلنَّاسِ إِلَى بِكْرِ ٱلْبَهَائِمِ. لِذَلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ ٱلذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلَادِي.
15เมื่อ​ฟาโรห์​ดื้อดึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เรา​ไป พระ​ยาห์เวห์​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้ง​ลูก​คน​โต​ของ​คน​และ​ลูก​ตัว​แรก​ของ​สัตว์ เพราะ​ฉะนั้น​ฉัน​จึง​ถวาย​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ที่​เป็น​ตัวผู้​ทุก​ตัว​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระ​ยาห์เวห์ แต่​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ของ​ฉัน ฉัน​ไถ่​ไว้’
16فَيَكُونُ عَلَامَةً عَلَى يَدِكَ، وَعِصَابَةً بَيْنَ عَيْنَيْكَ. لِأَنَّهُ بِيَدٍ قَوِيَّةٍ أَخْرَجَنَا ٱلرَّبُّ مِنْ مِصْرَ».
16เรื่อง​นี้​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​บน​มือ​และ​เป็น​สัญลักษณ์​ระหว่าง​ดวงตา​ของ​คุณ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง”
17وَكَانَ لَمَّا أَطْلَقَ فِرْعَوْنُ ٱلشَّعْبَ أَنَّ ٱللهَ لَمْ يَهْدِهِمْ فِي طَرِيقِ أَرْضِ ٱلْفِلِسْطِينِيِّينَ مَعَ أَنَّهَا قَرِيبَةٌ، لِأَنَّ ٱللهَ قَالَ: «لِئَلَّا يَنْدَمَ ٱلشَّعْبُ إِذَا رَأَوْا حَرْبًا وَيَرْجِعُوا إِلَى مِصْرَ».
17เมื่อฟาโรห์ปล่อย​ประชาชน​ไป พระเจ้า​ไม่​ได้​นำ​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ผ่าน​แผ่น​ดิน​ของ​ชาวฟีลิสเตีย แม้​ทาง​นั้น​จะ​ใกล้​กว่า เพราะ​พระเจ้า​ตรัส​ว่า “เกรง​ว่า​เมื่อ​ประชาชน​เห็น​สงคราม​แล้ว​จะ​เปลี่ยน​ใจ​กลับ​ไปอียิปต์”
18فَأَدَارَ ٱللهُ ٱلشَّعْبَ فِي طَرِيقِ بَرِّيَّةِ بَحْرِ سُوفٍ. وَصَعِدَ بَنُو إِسْرَائِيلَ مُتَجَهِّزِينَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
18พระเจ้า​จึง​นำ​ประชาชน​อ้อม​ไป​ตาม​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ทาง​ทะเลแดง และ​ชาวอิสราเอลออก​จาก​แผ่น​ดินอียิปต์พร้อม​อาวุธ
19وَأَخَذَ مُوسَى عِظَامَ يُوسُفَ مَعَهُ، لِأَنَّهُ كَانَ قَدِ ٱسْتَحْلَفَ بَنِي إِسْرَائِيلَ بِحَلْفٍ قَائِلًا: «إِنَّ ٱللهَ سَيَفْتَقِدُكُمْ فَتُصْعِدُونَ عِظَامِي مِنْ هُنَا مَعَكُمْ».
19โมเสสนำ​กระดูก​ของ​โย​เซฟ​ไป​ด้วย เพราะ​โย​เซฟ​เคย​ให้​ชาวอิสราเอลสาบาน​ไว้​ว่า “พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน แล้ว​พวก​คุณ​ต้อง​นำ​กระดูก​ของ​ผม​จาก​ที่​นี่​ขึ้น​ไป​ด้วย”
20وَٱرْتَحَلُوا مِنْ سُكُّوتَ وَنَزَلُوا فِي إِيثَامَ فِي طَرَفِ ٱلْبَرِّيَّةِ.
20พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จากสุคคท แล้ว​ตั้ง​ค่าย​ที่เอธาม ริม​ถิ่น​ทุรกันดาร
21وَكَانَ ٱلرَّبُّ يَسِيرُ أَمَامَهُمْ نَهَارًا فِي عَمُودِ سَحَابٍ لِيَهْدِيَهُمْ فِي ٱلطَّرِيقِ، وَلَيْلًا فِي عَمُودِ نَارٍ لِيُضِيءَ لَهُمْ. لِكَيْ يَمْشُوا نَهَارًا وَلَيْلًا.
21พระ​ยาห์เวห์นำ​หน้า​พวก​เขา​ใน​เวลา​กลาง​วัน​ด้วย​เสา​เมฆ​เพื่อ​ชี้​ทาง และ​ใน​เวลา​กลาง​คืน​ด้วย​เสา​ไฟ​เพื่อ​ให้​แสง​สว่าง ทำให้​พวก​เขา​เดิน​ทาง​ได้​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน
22لَمْ يَبْرَحْ عَمُودُ ٱلسَّحَابِ نَهَارًا وَعَمُودُ ٱلنَّارِ لَيْلًا مِنْ أَمَامِ ٱلشَّعْبِ.
22เสา​เมฆ​ใน​เวลา​กลาง​วัน​และ​เสา​ไฟ​ใน​เวลา​กลาง​คืน​ไม่​เคย​เคลื่อน​จาก​หน้า​ประชาชน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.