اَلْخُرُوجُ

Old Testament

New Testament

إِنْجِيلُ مَتَّىإِنْجِيلُ مَرْقُسَإِنْجِيلُ لُوقَاإِنْجِيلُ يُوحَنَّاأَعْمَالُ ٱلرُّسُلِرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ رُومِيَةَ١ كورنثوسرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ كُورِنْثُوسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ غَلَاطِيَّةَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ أَفَسُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ فِيلِبِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى أَهْلِ كُولُوسِّيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلأُولَى إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى أَهْلِ تَسَالُونِيكِيرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَى إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيةُ إِلَى تِيمُوثَاوُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى تِيطُسَرِسَالَةُ بُولُسَ ٱلرَّسُولِ إِلَى فِلِيمُونَاَلرِّسَالَةُ إِلَى ٱلْعِبْرَانِيِّينَرِسَالَةُ يَعْقُوبَرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ بُطْرُسَ ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلْأُولَىرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّانِيَةُرِسَالَةُ يُوحَنَّا ٱلرَّسُولِ ٱلثَّالِثَةُرِسَالَةُ يَهُوذَارُؤْيَا يُوحَنَّا ٱللَّاهُوتِيِّ
Chapter 10
Smith–Van Dyck Arabic Bi…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

اَلْخُرُوجُ 10

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1ثُمَّ قَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «ٱدْخُلْ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَإِنِّي أَغْلَظْتُ قَلْبَهُ وَقُلُوبَ عَبِيدِهِ لِكَيْ أَصْنَعَ آيَاتِي هَذِهِ بَيْنَهُمْ.
1พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​หา​ฟาโรห์ เพราะ​เรา​ได้​ทำให้​ใจ​เขา​และ​ใจ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา​แข็ง​กระด้าง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​สำแดง​หมาย​สำคัญ​เหล่า​นี้​ของ​เรา​ท่ามกลาง​พวก​เขา
2وَلِكَيْ تُخْبِرَ فِي مَسَامِعِ ٱبْنِكَ وَٱبْنِ ٱبْنِكَ بِمَا فَعَلْتُهُ فِي مِصْرَ، وَبِآيَاتِي ٱلَّتِي صَنَعْتُهَا بَيْنَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا ٱلرَّبُّ».
2และ​เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​เล่า​ให้​ลูก​กับ​หลาน​ฟัง​ว่า​เรา​ได้​ทำ​อะไร​กับ​อียิปต์ และ​เล่า​ถึง​หมาย​สำคัญ​ที่​เรา​ทำ​ท่ามกลาง​พวก​เขา เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์”
3فَدَخَلَ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ وَقَالَا لَهُ: «هَكَذَا يَقُولُ ٱلرَّبُّ إِلَهُ ٱلْعِبْرَانِيِّينَ: إِلَى مَتَى تَأْبَى أَنْ تَخْضَعَ لِي؟ أَطْلِقْ شَعْبِي لِيَعْبُدُونِي.
3โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘เจ้า​จะ​ไม่​ยอม​ถ่อม​ตัว​ต่อ​หน้า​เรา​ไป​อีก​นาน​เท่าไร? ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา
4فَإِنَّهُ إِنْ كُنْتَ تَأْبَى أَنْ تُطْلِقَ شَعْبِي هَا أَنَا أَجِيءُ غَدًا بِجَرَادٍ عَلَى تُخُومِكَ،
4ถ้า​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป พรุ่งนี้​เรา​จะ​นำ​ฝูง​ตั๊กแตน​เข้า​มา​ใน​ดินแดน​ของ​เจ้า
5فَيُغَطِّي وَجْهَ ٱلْأَرْضِ حَتَّى لَا يُسْتَطَاعَ نَظَرُ ٱلْأَرْضِ. وَيَأْكُلُ ٱلْفَضْلَةَ ٱلسَّالِمَةَ ٱلْبَاقِيَةَ لَكُمْ مِنَ ٱلْبَرَدِ. وَيَأْكُلُ جَمِيعَ ٱلشَّجَرِ ٱلنَّابِتِ لَكُمْ مِنَ ٱلْحَقْلِ.
5มัน​จะ​ปกคลุม​พื้น​แผ่นดิน​จน​มอง​ไม่​เห็น​พื้น​ดิน และ​จะ​กิน​สิ่ง​ที่​เหลือ​รอด​จาก​ลูกเห็บ รวม​ทั้ง​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​งอก​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​เจ้า
6وَيَمْلَأُ بُيُوتَكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ عَبِيدِكَ وَبُيُوتَ جَمِيعِ ٱلْمِصْرِيِّينَ، ٱلْأَمْرُ ٱلَّذِي لَمْ يَرَهُ آبَاؤُكَ وَلَا آبَاءُ آبَائِكَ مُنْذُ يَوْمَ وُجِدُوا عَلَى ٱلْأَرْضِ إِلَى هَذَا ٱلْيَوْمِ». ثُمَّ تَحَوَّلَ وَخَرَجَ مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.
6บ้าน​ของ​เจ้า บ้าน​ของ​ข้า​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เจ้า และ​บ้าน​ของ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ตั๊กแตน อย่าง​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า ทั้ง​รุ่น​พ่อ​และ​รุ่น​ก่อน​หน้า​นั้น ไม่​เคย​เห็น​มา​ตั้งแต่​พวก​เขา​อยู่​บน​แผ่นดิน​จน​ถึง​วัน​นี้’” แล้ว​โมเสส​ก็​หัน​หลัง​ออก​จาก​ฟาโรห์
7فَقَالَ عَبِيدُ فِرْعَوْنَ لَهُ: «إِلَى مَتَى يَكُونُ هَذَا لَنَا فَخًّا؟ أَطْلِقِ ٱلرِّجَالَ لِيَعْبُدُوا ٱلرَّبَّ إِلَهَهُمْ. أَلَمْ تَعْلَمْ بَعْدُ أَنَّ مِصْرَ قَدْ خَرِبَتْ؟».
7ข้า​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ชาย​คน​นี้​จะ​เป็น​บ่วง​ดัก​พวก​เรา​ไป​ถึง​เมื่อไร? ปล่อย​พวก​ผู้ชาย​ไป​เถอะ ให้​พวก​เขา​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน ท่าน​ยัง​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​อียิปต์​พินาศ​หมด​แล้ว?”
8فَرُدَّ مُوسَى وَهَارُونُ إِلَى فِرْعَوْنَ، فَقَالَ لَهُمَا: «ٱذْهَبُوا ٱعْبُدُوا ٱلرَّبَّ إِلَهَكُمْ. وَلَكِنْ مَنْ وَمَنْ هُمُ ٱلَّذِينَ يَذْهَبُونَ؟»
8โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​ถูก​นำ​กลับ​มา​หา​ฟาโรห์​อีก​ครั้ง ฟาโรห์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ไป​เถอะ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า แต่​ใคร​บ้าง​จะ​ไป?”
9فَقَالَ مُوسَى: «نَذْهَبُ بِفِتْيَانِنَا وَشُيُوخِنَا. نَذْهَبُ بِبَنِينَا وَبَنَاتِنَا، بِغَنَمِنَا وَبَقَرِنَا، لِأَنَّ لَنَا عِيدًا لِلرَّبِّ».
9โมเสส​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไป​ทั้งคน​หนุ่ม​คน​แก่ ทั้ง​ลูกชาย​ลูกสาว รวม​ทั้ง​ฝูง​แพะ​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ของ​เรา เพราะ​เรา​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​แด่​พระยาห์เวห์”
10فَقَالَ لَهُمَا: «يَكُونُ ٱلرَّبُّ مَعَكُمْ هَكَذَا كَمَا أُطْلِقُكُمْ وَأَوْلَادَكُمُ. ٱنْظُرُوا، إِنَّ قُدَّامَ وُجُوهِكُمْ شَرًّا.
10ฟาโรห์​พูด​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​เถอะ—ถ้า​เรา​จะ​ยอม​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป​พร้อม​กับ​เด็ก ๆ! ดู​สิ ความ​ชั่ว​ร้าย​อยู่​ตรง​หน้า​พวก​เจ้า​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด
11لَيْسَ هَكَذَا. اِذْهَبُوا أَنْتُمُ ٱلرِّجَالَ وَٱعْبُدُوا ٱلرَّبَّ. لِأَنَّكُمْ لِهَذَا طَالِبُونَ». فَطُرِدَا مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ.
11ไม่​ได้! พวก​ผู้ชาย​เท่านั้น​ไป​ได้ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​เสีย เพราะ​นั่น​คือ​สิ่ง​ที่​พวก​เจ้า​ต้องการ!” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ถูก​ไล่ออก​ไป​จาก​ฟาโรห์
12ثُمَّ قَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ لِأَجْلِ ٱلْجَرَادِ، لِيَصْعَدَ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ وَيَأْكُلَ كُلَّ عُشْبِ ٱلْأَرْضِ، كُلَّ مَا تَرَكَهُ ٱلْبَرَدُ».
12พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์​เรียก​ฝูง​ตั๊กแตน ให้​มัน​ขึ้น​มา​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​แผ่นดิน รวม​ทั้ง​ทุก​อย่าง​ที่​ลูกเห็บ​เหลือ​ไว้”
13فَمَدَّ مُوسَى عَصَاهُ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، فَجَلَبَ ٱلرَّبُّ عَلَى ٱلْأَرْضِ رِيحًا شَرْقِيَّةً كُلَّ ذَلِكَ ٱلنَّهَارِ وَكُلَّ ٱللَّيْلِ. وَلَمَّا كَانَ ٱلصَّبَاحُ، حَمَلَتِ ٱلرِّيحُ ٱلشَّرْقِيَّةُ ٱلْجَرَادَ،
13โมเสส​จึง​เหยียด​ไม้เท้า​ออก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์ พระยาห์เวห์​ให้​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​เหนือ​แผ่นดิน​ตลอด​วัน​และ​ตลอด​คืน พอ​รุ่งเช้า ลม​ตะวัน​ออก​ก็​พา​ฝูง​ตั๊กแตน​มา
14فَصَعِدَ ٱلْجَرَادُ عَلَى كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ، وَحَلَّ فِي جَمِيعِ تُخُومِ مِصْرَ. شَيْءٌ ثَقِيلٌ جِدًّا لَمْ يَكُنْ قَبْلَهُ جَرَادٌ هَكَذَا مِثْلَهُ، وَلَا يَكُونُ بَعْدَهُ كَذَلِكَ،
14ฝูง​ตั๊กแตน​ขึ้น​มา​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​เกาะ​อยู่​ทั่ว​เขต​แดน​อียิปต์ เป็น​ฝูง​ใหญ่​รุนแรง​อย่าง​ยิ่ง ไม่​เคย​มี​ฝูง​ตั๊กแตน​อย่าง​นี้​มา​ก่อน และ​จะ​ไม่​มี​อีก​เลย
15وَغَطَّى وَجْهَ كُلِّ ٱلْأَرْضِ حَتَّى أَظْلَمَتِ ٱلْأَرْضُ. وَأَكَلَ جَمِيعَ عُشْبِ ٱلْأَرْضِ وَجَمِيعَ ثَمَرِ ٱلشَّجَرِ ٱلَّذِي تَرَكَهُ ٱلْبَرَدُ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ شَيْءٌ أَخْضَرُ فِي ٱلشَّجَرِ وَلَا فِي عُشْبِ ٱلْحَقْلِ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ».
15มัน​ปกคลุม​ผิว​พื้น​ดิน​จน​แผ่นดิน​มืด​ไป และ​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​กับ​ผลไม้​ทุก​อย่าง​ที่​ลูกเห็บ​เหลือ​ไว้ ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ไม่​เหลือ​อะไร​เขียว​อยู่​เลย ไม่​ว่า​บน​ต้นไม้​หรือ​ใน​ทุ่ง
16فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَهَارُونَ مُسْرِعًا وَقَالَ: «أَخْطَأْتُ إِلَى ٱلرَّبِّ إِلَهِكُمَا وَإِلَيْكُمَا.
16ฟาโรห์​รีบ​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา​แล้ว​พูด​ว่า “เรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​และ​ต่อ​พวก​เจ้า​แล้ว
17وَٱلْآنَ ٱصْفَحَا عَنْ خَطِيَّتِي هَذِهِ ٱلْمَرَّةَ فَقَطْ، وَصَلِّيَا إِلَى ٱلرَّبِّ إِلَهِكُمَا لِيَرْفَعَ عَنِّي هَذَا ٱلْمَوْتَ فَقَطْ».
17ตอน​นี้​โปรด​ยก​โทษ​บาป​ของ​เรา​อีก​สัก​ครั้ง และ​ช่วย​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ให้​เอา​ความ​ตาย​นี้​ไป​จาก​เรา​ด้วย”
18فَخَرَجَ مُوسَى مِنْ لَدُنْ فِرْعَوْنَ وَصَلَّى إِلَى ٱلرَّبِّ.
18โมเสส​ออก​จาก​ฟาโรห์​แล้ว​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์
19فَرَدَّ ٱلرَّبُّ رِيحًا غَرْبِيَّةً شَدِيدَةً جِدًّا، فَحَمَلَتِ ٱلْجَرَادَ وَطَرَحَتْهُ إِلَى بَحْرِ سُوفَ. لَمْ تَبْقَ جَرَادَةٌ وَاحِدَةٌ فِي كُلِّ تُخُومِ مِصْرَ.
19พระยาห์เวห์​ให้​ลม​ตะวัน​ตก​ที่​แรง​จัด​พัด​มา ลม​นั้น​พัด​ฝูง​ตั๊กแตน​ไป​ลง​ใน​ทะเลแดง จน​ไม่​เหลือ​ตั๊กแตน​แม้แต่​ตัว​เดียว​ใน​เขตแดน​อียิปต์
20وَلَكِنْ شَدَّدَ ٱلرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يُطْلِقْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
20แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ไป
21ثُمَّ قَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «مُدَّ يَدَكَ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ لِيَكُونَ ظَلَامٌ عَلَى أَرْضِ مِصْرَ، حَتَّى يُلْمَسُ ٱلظَّلَامُ».
21พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้องฟ้า ให้​ความ​มืด​ปกคลุม​แผ่นดิน​อียิปต์ เป็น​ความ​มืด​ทึบ​จน​แทบ​สัมผัส​ได้”
22فَمَدَّ مُوسَى يَدَهُ نَحْوَ ٱلسَّمَاءِ فَكَانَ ظَلَامٌ دَامِسٌ فِي كُلِّ أَرْضِ مِصْرَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ.
22โมเสส​เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า ความ​มืด​ทึบ​ก็​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​เป็น​เวลา 3 วัน
23لَمْ يُبْصِرْ أَحَدٌ أَخَاهُ، وَلَا قَامَ أَحَدٌ مِنْ مَكَانِهِ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ. وَلَكِنْ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ لَهُمْ نُورٌ فِي مَسَاكِنِهِمْ.
23ตลอด 3 วัน​นั้น ไม่​มี​ใคร​มอง​เห็น​กัน และ​ไม่​มี​ใคร​ลุก​ไป​ไหน​จาก​ที่​ของ​ตน แต่​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​มี​แสง​สว่าง​ใน​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​ตน
24فَدَعَا فِرْعَوْنُ مُوسَى وَقَالَ: «ٱذْهَبُوا ٱعْبُدُوا ٱلرَّبَّ. غَيْرَ أَنَّ غَنَمَكُمْ وَبَقَرَكُمْ تَبْقَى. أَوْلَادُكُمْ أَيْضًا تَذْهَبُ مَعَكُمْ».
24ฟาโรห์​เรียก​โมเสส​มา​แล้ว​พูด​ว่า “ไป​เถอะ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์ ฝูง​แพะ​แกะ​กับ​ฝูง​วัว​ของ​พวก​เจ้า​เท่านั้น​ต้อง​อยู่​ที่​นี่ แต่​พา​เด็ก ๆ ไป​ด้วย​ได้”
25فَقَالَ مُوسَى: «أَنْتَ تُعْطِي أَيْضًا فِي أَيْدِينَا ذَبَائِحَ وَمُحْرَقَاتٍ لِنَصْنَعَهَا لِلرَّبِّ إِلَهِنَا،
25โมเสส​ตอบ​ว่า “ท่าน​ต้อง​มอบ​เครื่องบูชา​และ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ให้​เรา​ด้วย เพื่อ​เรา​จะ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา
26فَتَذْهَبُ مَوَاشِينَا أَيْضًا مَعَنَا. لَا يَبْقَى ظِلْفٌ. لِأَنَّنَا مِنْهَا نَأْخُذُ لِعِبَادَةِ ٱلرَّبِّ إِلَهِنَا. وَنَحْنُ لَا نَعْرِفُ بِمَاذَا نَعْبُدُ ٱلرَّبَّ حَتَّى نَأْتِيَ إِلَى هُنَاكَ».
26ฝูง​สัตว์​ของ​เรา​ก็​ต้อง​ไป​กับ​เรา​ด้วย จะ​ไม่​เหลือ​แม้​แต่​กีบ​เดียว เพราะ​เรา​ต้อง​นำ​สัตว์​บาง​ส่วน​ไป​ใช้​ใน​การ​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา และ​จน​กว่า​จะ​ไป​ถึง​ที่​นั่น เรา​ก็​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ใช้​อะไร​รับใช้​พระยาห์เวห์”
27وَلَكِنْ شَدَّدَ ٱلرَّبُّ قَلْبَ فِرْعَوْنَ فَلَمْ يَشَأْ أَنْ يُطْلِقَهُمْ.
27แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป
28وَقَالَ لَهُ فِرْعَوْنُ: «ٱذْهَبْ عَنِّي. اِحْتَرِزْ. لَا تَرَ وَجْهِي أَيْضًا. إِنَّكَ يَوْمَ تَرَى وَجْهِي تَمُوتُ».
28ฟาโรห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​ให้​พ้น​หน้า​เรา! ระวัง​อย่า​มา​ให้​เรา​เห็น​หน้า​อีก เพราะ​วัน​ที่​เจ้า​เห็น​หน้า​เรา เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย!”
29فَقَالَ مُوسَى: «نِعِمَّا قُلْتَ. أَنَا لَا أَعُودُ أَرَى وَجْهَكَ أَيْضًا».
29โมเสส​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​ถูก​แล้ว ผม​จะ​ไม่​มา​เห็น​หน้า​ท่าน​อีก”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.