اَلْخُرُوجُ 32
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَلَمَّا رَأَى ٱلشَّعْبُ أَنَّ مُوسَى أَبْطَأَ فِي ٱلنُّزُولِ مِنَ ٱلْجَبَلِ، ٱجْتَمَعَ ٱلشَّعْبُ عَلَى هَارُونَ وَقَالُوا لَهُ: «قُمِ ٱصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لِأَنَّ هَذَا مُوسَى ٱلرَّجُلَ ٱلَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لَا نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ».
1เมื่อประชาชนเห็นว่าโมเสสยังไม่ลงมาจากภูเขา พวกเขาก็พากันมาหาอาโรนและพูดว่า “มาเถอะ ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเรา เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา”
2فَقَالَ لَهُمْ هَارُونُ: «ٱنْزِعُوا أَقْرَاطَ ٱلذَّهَبِ ٱلَّتِي فِي آذَانِ نِسَائِكُمْ وَبَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ وَآتُونِي بِهَا».
2อาโรนบอกพวกเขาว่า “ถอดห่วงทองที่หูของภรรยา ลูกชาย และลูกสาวของพวกคุณ แล้วเอามาให้ผม”
3فَنَزَعَ كُلُّ ٱلشَّعْبِ أَقْرَاطَ ٱلذَّهَبِ ٱلَّتِي فِي آذَانِهِمْ وَأَتَوْا بِهَا إِلَى هَارُونَ.
3ประชาชนทุกคนจึงถอดห่วงทองที่หูของตนแล้วนำมาให้อาโรน
4فَأَخَذَ ذَلِكَ مِنْ أَيْدِيهِمْ وَصَوَّرَهُ بِٱلْإِزْمِيلِ، وَصَنَعَهُ عِجْلًا مَسْبُوكًا. فَقَالُوا: «هَذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ ٱلَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ».
4อาโรนรับทองจากมือพวกเขา แล้วใช้เครื่องมือแกะสลักแต่งทองนั้นเป็นรูปลูกวัวหล่อ พวกเขาจึงพูดว่า “อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกคุณที่พาพวกคุณออกมาจากแผ่นดินอียิปต์”
5فَلَمَّا نَظَرَ هَارُونُ بَنَى مَذْبَحًا أَمَامَهُ، وَنَادَى هَارُونُ وَقَالَ: «غَدًا عِيدٌ لِلرَّبِّ».
5เมื่ออาโรนเห็นอย่างนั้น เขาก็สร้างแท่นบูชาไว้หน้ารูปลูกวัว แล้วประกาศว่า “พรุ่งนี้จะมีเทศกาลแด่พระยาห์เวห์”
6فَبَكَّرُوا فِي ٱلْغَدِ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَقَدَّمُوا ذَبَائِحَ سَلَامَةٍ. وَجَلَسَ ٱلشَّعْبُ لِلْأَكْلِ وَٱلشُّرْبِ ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ.
6เช้าวันรุ่งขึ้นพวกเขาลุกขึ้นแต่เช้า ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและนำเครื่องบูชาเพื่อสันติมาถวาย จากนั้นประชาชนก็นั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นสนุกสนานกัน
7فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «ٱذْهَبِ ٱنْزِلْ. لِأَنَّهُ قَدْ فَسَدَ شَعْبُكَ ٱلَّذِي أَصْعَدْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
7พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ลงไปเถอะ เพราะประชาชนของเจ้า ซึ่งเจ้าพาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ ทำตัวเสื่อมทรามแล้ว
8زَاغُوا سَرِيعًا عَنِ ٱلطَّرِيقِ ٱلَّذِي أَوْصَيْتُهُمْ بِهِ. صَنَعُوا لَهُمْ عِجْلًا مَسْبُوكًا، وَسَجَدُوا لَهُ وَذَبَحُوا لَهُ وَقَالُوا: هَذِهِ آلِهَتُكَ يَا إِسْرَائِيلُ ٱلَّتِي أَصْعَدَتْكَ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ».
8พวกเขาหันออกจากทางที่เราสั่งอย่างรวดเร็ว พวกเขาทำรูปลูกวัวหล่อขึ้นมา กราบไหว้มัน ถวายเครื่องบูชาแก่มัน และพูดว่า ‘อิสราเอลเอ๋ย นี่คือเหล่าเทพเจ้าของพวกเจ้าที่พาพวกเจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์’”
9وَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «رَأَيْتُ هَذَا ٱلشَّعْبَ وَإِذَا هُوَ شَعْبٌ صُلْبُ ٱلرَّقَبَةِ.
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสอีกว่า “เราเห็นประชาชนพวกนี้แล้ว ดูสิ พวกเขาเป็นคนหัวแข็ง
10فَٱلْآنَ ٱتْرُكْنِي لِيَحْمَى غَضَبِي عَلَيْهِمْ وَأُفْنِيَهُمْ، فَأُصَيِّرَكَ شَعْبًا عَظِيمًا».
10ตอนนี้อย่าขวางเราเลย ให้ความโกรธของเราเดือดพล่านต่อพวกเขาและเผาผลาญพวกเขาเสีย แล้วเราจะทำให้เจ้ากลายเป็นชนชาติใหญ่”
11فَتَضَرَّعَ مُوسَى أَمَامَ ٱلرَّبِّ إِلَهِهِ، وَقَالَ: «لِمَاذَا يَا رَبُّ يَحْمَى غَضَبُكَ عَلَى شَعْبِكَ ٱلَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَيَدٍ شَدِيدَةٍ؟
11แต่โมเสสอ้อนวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาว่า “พระยาห์เวห์ ทำไมความโกรธของพระองค์จึงเดือดพล่านต่อประชาชนของพระองค์ ซึ่งพระองค์พาออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธิ์อำนาจยิ่งใหญ่และมืออันทรงพลัง?
12لِمَاذَا يَتَكَلَّمُ ٱلْمِصْرِيُّونَ قَائِلِينَ: أَخْرَجَهُمْ بِخُبْثٍ لِيَقْتُلَهُمْ فِي ٱلْجِبَالِ، وَيُفْنِيَهُمْ عَنْ وَجْهِ ٱلْأَرْضِ؟ اِرْجِعْ عَنْ حُمُوِّ غَضَبِكَ، وَٱنْدَمْ عَلَى ٱلشَّرِّ بِشَعْبِكَ.
12ทำไมต้องให้ชาวอียิปต์พูดว่า ‘พระองค์พาพวกเขาออกมาเพราะคิดร้าย เพื่อฆ่าพวกเขาบนภูเขาและกำจัดพวกเขาให้หมดไปจากพื้นโลก’? ขอพระองค์คลายความโกรธอันรุนแรง และงดทำสิ่งร้ายต่อประชาชนของพระองค์เถิด
13اُذْكُرْ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَإِسْرَائِيلَ عَبِيدَكَ ٱلَّذِينَ حَلَفْتَ لَهُمْ بِنَفْسِكَ وَقُلْتَ لَهُمْ: أُكَثِّرُ نَسْلَكُمْ كَنُجُومِ ٱلسَّمَاءِ، وَأُعْطِي نَسْلَكُمْ كُلَّ هَذِهِ ٱلْأَرْضِ ٱلَّتِي تَكَلَّمْتُ عَنْهَا فَيَمْلِكُونَهَا إِلَى ٱلْأَبَدِ».
13โปรดระลึกถึงอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ผู้รับใช้ของพระองค์ ซึ่งพระองค์สาบานด้วยพระองค์เองและตรัสกับพวกเขาว่า ‘เราจะทำให้ลูกหลาน ของพวกเจ้ามีจำนวนมากเหมือนดาวบนท้องฟ้า และเราจะมอบแผ่นดินทั้งหมดที่เราพูดถึงนี้ให้แก่เชื้อสายของพวกเจ้า พวกเขาจะได้แผ่นดินนั้นเป็นมรดกตลอดไป’”
14فَنَدِمَ ٱلرَّبُّ عَلَى ٱلشَّرِّ ٱلَّذِي قَالَ إِنَّهُ يَفْعَلُهُ بِشَعْبِهِ.
14พระยาห์เวห์จึงงดทำสิ่งร้ายที่พระองค์ตรัสว่าจะทำกับประชาชนของพระองค์
15فَٱنْصَرَفَ مُوسَى وَنَزَلَ مِنَ ٱلْجَبَلِ وَلَوْحَا ٱلشَّهَادَةِ فِي يَدِهِ: لَوْحَانِ مَكْتُوبَانِ عَلَى جَانِبَيْهِمَا. مِنْ هُنَا وَمِنْ هُنَا كَانَا مَكْتُوبَيْنِ.
15โมเสสหันกลับลงจากภูเขาโดยถือแผ่นศิลาพันธสัญญา 2 แผ่นไว้ในมือ แผ่นศิลานั้นมีข้อความเขียนอยู่ทั้ง 2 ด้าน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
16وَٱللَّوْحَانِ هُمَا صَنْعَةُ ٱللهِ، وَٱلْكِتَابَةُ كِتَابَةُ ٱللهِ مَنْقُوشَةٌ عَلَى ٱللَّوْحَيْنِ.
16แผ่นศิลานั้นเป็นผลงานของพระเจ้า และลายอักษรที่สลักอยู่บนแผ่นศิลาก็เป็นลายเขียนของพระเจ้า
17وَسَمِعَ يَشُوعُ صَوْتَ ٱلشَّعْبِ فِي هُتَافِهِ فَقَالَ لِمُوسَى: «صَوْتُ قِتَالٍ فِي ٱلْمَحَلَّةِ».
17เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงประชาชนร้องตะโกน เขาพูดกับโมเสสว่า “มีเสียงสงครามอยู่ในค่าย”
18فَقَالَ: «لَيْسَ صَوْتَ صِيَاحِ ٱلنُّصْرَةِ وَلَا صَوْتَ صِيَاحِ ٱلْكَسْرَةِ، بَلْ صَوْتَ غِنَاءٍ أَنَا سَامِعٌ».
18โมเสสตอบว่า “นั่นไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายชนะ และไม่ใช่เสียงร้องของฝ่ายแพ้ แต่เป็นเสียงร้องเพลงที่ผมได้ยิน”
19وَكَانَ عِنْدَمَا ٱقْتَرَبَ إِلَى ٱلْمَحَلَّةِ أَنَّهُ أَبْصَرَ ٱلْعِجْلَ وَٱلرَّقْصَ، فَحَمِيَ غَضَبُ مُوسَى، وَطَرَحَ ٱللَّوْحَيْنِ مِنْ يَدَيْهِ وَكَسَّرَهُمَا فِي أَسْفَلِ ٱلْجَبَلِ.
19พอเข้าใกล้ค่าย โมเสสก็เห็นรูปลูกวัวกับการเต้นรำ ความโกรธของเขาจึงเดือดพล่าน เขาโยนแผ่นศิลาจากมือลงแตกที่เชิงภูเขา
20ثُمَّ أَخَذَ ٱلْعِجْلَ ٱلَّذِي صَنَعُوا وَأَحْرَقَهُ بِٱلنَّارِ، وَطَحَنَهُ حَتَّى صَارَ نَاعِمًا، وَذَرَّاهُ عَلَى وَجْهِ ٱلْمَاءِ، وَسَقَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.
20เขาเอารูปลูกวัวที่พวกเขาทำมาเผาไฟ บดจนเป็นผง โปรยลงในน้ำ แล้วให้ชาวอิสราเอลดื่มน้ำนั้น
21وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: «مَاذَا صَنَعَ بِكَ هَذَا ٱلشَّعْبُ حَتَّى جَلَبْتَ عَلَيْهِ خَطِيَّةً عَظِيمَةً؟»
21โมเสสถามอาโรนว่า “ประชาชนพวกนี้ทำอะไรกับคุณ คุณถึงนำบาปใหญ่หลวงมาสู่พวกเขา?”
22فَقَالَ هَارُونُ: «لَا يَحْمَ غَضَبُ سَيِّدِي. أَنْتَ تَعْرِفُ ٱلشَّعْبَ أَنَّهُ فِي شَرٍّ.
22อาโรนตอบว่า “นายท่าน อย่าโกรธเลย ท่านก็รู้ว่าประชาชนพวกนี้มุ่งแต่ทำชั่ว
23فَقَالُوا لِيَ: ٱصْنَعْ لَنَا آلِهَةً تَسِيرُ أَمَامَنَا، لِأَنَّ هَذَا مُوسَى ٱلرَّجُلَ ٱلَّذِي أَصْعَدَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ، لَا نَعْلَمُ مَاذَا أَصَابَهُ.
23พวกเขาบอกผมว่า ‘ทำเหล่าเทพเจ้าให้พวกเราเพื่อนำทางพวกเราเถอะ เพราะโมเสสคนนี้ คนที่พาพวกเราออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา’
24فَقُلْتُ لَهُمْ: مَنْ لَهُ ذَهَبٌ فَلْيَنْزِعْهُ وَيُعْطِنِي. فَطَرَحْتُهُ فِي ٱلنَّارِ فَخَرَجَ هَذَا ٱلْعِجْلُ».
24ผมจึงบอกพวกเขาว่า ‘ใครมีทองก็ถอดออกมา’ พวกเขาก็เอาทองมาให้ผม ผมโยนมันเข้าไปในไฟ แล้วลูกวัวตัวนี้ก็ออกมา”
25وَلَمَّا رَأَى مُوسَى ٱلشَّعْبَ أَنَّهُ مُعَرًّى لِأَنَّ هَارُونَ كَانَ قَدْ عَرَّاهُ لِلْهُزْءِ بَيْنَ مُقَاوِمِيهِ،
25เมื่อโมเสสเห็นว่าประชาชนกำลังเตลิด เพราะอาโรนปล่อยปละจนคุมกันไม่อยู่ และทำให้ศัตรูเยาะเย้ยพวกเขา
26وَقَفَ مُوسَى فِي بَابِ ٱلْمَحَلَّةِ، وَقَالَ: «مَنْ لِلرَّبِّ فَإِلَيَّ». فَٱجْتَمَعَ إِلَيْهِ جَمِيعُ بَنِي لَاوِي.
26โมเสสจึงยืนอยู่ที่ประตูค่ายและร้องว่า “ใครอยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์ ให้มาหาผม!” คนเผ่าเลวีทั้งหมดก็มารวมตัวกันรอบเขา
27فَقَالَ لَهُمْ: «هَكَذَا قَالَ ٱلرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ: ضَعُوا كُلُّ وَاحِدٍ سَيْفَهُ عَلَى فَخْذِهِ وَمُرُّوا وَٱرْجِعُوا مِنْ بَابٍ إِلَى بَابٍ فِي ٱلْمَحَلَّةِ، وَٱقْتُلُوا كُلُّ وَاحِدٍ أَخَاهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ صَاحِبَهُ وَكُلُّ وَاحِدٍ قَرِيبَهُ».
27โมเสสบอกพวกเขาว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสดังนี้ว่า ‘ทุกคนจงคาดดาบไว้ที่เอว เดินไปมาจากประตูหนึ่งถึงอีกประตูหนึ่งทั่วค่าย แล้วแต่ละคนจงฆ่าพี่น้อง เพื่อน และคนข้างเคียงของตน’”
28فَفَعَلَ بَنُو لَاوِي بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. وَوَقَعَ مِنَ ٱلشَّعْبِ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ نَحْوُ ثَلَاثَةِ آلَافِ رَجُلٍ.
28ลูกหลานของเลวีก็ทำตามคำของโมเสส วันนั้นมีประชาชนล้มตายประมาณ 3,000 คน
29وَقَالَ مُوسَى: «ٱمْلَأُوا أَيْدِيَكُمُ ٱلْيَوْمَ لِلرَّبِّ، حَتَّى كُلُّ وَاحِدٍ بِٱبْنِهِ وَبِأَخِيهِ، فَيُعْطِيَكُمُ ٱلْيَوْمَ بَرَكَةً».
29โมเสสพูดว่า “วันนี้พวกคุณจงถวายตัวแด่พระยาห์เวห์ เพราะแต่ละคนอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับลูกชายและพี่น้องของตน เพื่อวันนี้พระองค์จะประทานพรแก่พวกคุณ”
30وَكَانَ فِي ٱلْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: «أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ ٱلْآنَ إِلَى ٱلرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ».
30วันรุ่งขึ้นโมเสสบอกประชาชนว่า “พวกคุณทำบาปใหญ่หลวง ตอนนี้ผมจะขึ้นไปหาพระยาห์เวห์ บางทีผมอาจทำการชดใช้บาปของพวกคุณได้”
31فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى ٱلرَّبِّ، وَقَالَ: «آهِ، قَدْ أَخْطَأَ هَذَا ٱلشَّعْبُ خَطِيَّةً عَظِيمَةً وَصَنَعُوا لِأَنْفُسِهِمْ آلِهَةً مِنْ ذَهَبٍ.
31โมเสสกลับไปหาพระยาห์เวห์และพูดว่า “โอ ประชาชนพวกนี้ทำบาปใหญ่หลวง พวกเขาทำเหล่าเทพเจ้าทองคำขึ้นมาเป็นของตน
32وَٱلْآنَ إِنْ غَفَرْتَ خَطِيَّتَهُمْ، وَإِلَّا فَٱمْحُنِي مِنْ كِتَابِكَ ٱلَّذِي كَتَبْتَ».
32ตอนนี้ ถ้าพระองค์ยอม โปรดให้อภัยบาปของพวกเขาเถิด แต่ถ้าไม่ โปรดลบชื่อผมออกจากหนังสือที่พระองค์เขียนไว้”
33فَقَالَ ٱلرَّبُّ لِمُوسَى: «مَنْ أَخْطَأَ إِلَيَّ أَمْحُوهُ مِنْ كِتَابِي.
33พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “คนที่ทำบาปต่อเรา เราจะลบชื่อคนนั้นออกจากหนังสือของเรา
34وَٱلْآنَ ٱذْهَبِ ٱهْدِ ٱلشَّعْبَ إِلَى حَيْثُ كَلَّمْتُكَ. هُوَذَا مَلَاكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ. وَلَكِنْ فِي يَوْمِ ٱفْتِقَادِي أَفْتَقِدُ فِيهِمْ خَطِيَّتَهُمْ».
34ตอนนี้ไปเถอะ นำประชาชนไปยังสถานที่ที่เราเคยบอกเจ้าไว้ ดูสิ ทูตของเราจะนำหน้าพวกเจ้าไป แต่เมื่อถึงวันที่เราลงโทษ เราจะลงโทษพวกเขาเพราะบาปของพวกเขา”
35فَضَرَبَ ٱلرَّبُّ ٱلشَّعْبَ، لِأَنَّهُمْ صَنَعُوا ٱلْعِجْلَ ٱلَّذِي صَنَعَهُ هَارُونُ.
35แล้วพระยาห์เวห์ก็ฟาดประชาชน เพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับรูปลูกวัวซึ่งอาโรนสร้างขึ้น
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.